Tibetan
་གསུངས། རྩེ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་བར་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་རིག་པ་གསལ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བའི་ཉམས་འཆར་ཞིང་དེ་ལས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་གསུམ་ཡང་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་མ་གོམས་པ་དང་གོམས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡུན་ཐུང་བ་དང་རིང་བ་ དང་ཇི་ཙམ་འདོད་པའི་བར་དུ་གནས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པས་སོ། །རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུ་ནི་སེམས་བཅས་བཅོས་མེད་པར་བཞག་ཙ་ན་མངོན་འགྱུའི་རྟོག་པ་འགགས་བདེ་གསལ་མི་རྟོགས་པར་སོང་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་འོང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་རེས་བསྒོམས་ཀྱང་མི་འོང་རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་འོང་ངེས་གསལ་རེས་མི་གསལ། དེའི་དུས་སུ་རྟོགས་པ་མ་ཐོབ་ངེས་ཤེས་ཆེན་པོ་མ་སྐྱེས། དེས་ཀྱང་དང་བ་འདྲེན་ནུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མགོ་ཙམ་དང་ལམ་གྱི་སྣ་ཙམ་ཡིན། རྩེ་གཅིག་གི་ཉམས་འདི་རྣམས་དཔེར་ན་ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་ཟུར་ཙམ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས་བདེ་སིང་ངེ་བར་གནས་ཏེ་བཤིགས་མི་འདོད་པ་འབྱུང་བས་དེ་མ་བཤིག་ན་སྒོམ་དོན་མཐུན་མི་སྐྱེ་བས་བཤིག་སྟེ་རྟོག་པ་མི་འགེགས་པར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་རང་བཞིན་མེད་པར་རང་ངོ་ཤེས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱའོ། །དེའང་རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་དུས་སེམས་གསལ་སྟོང་དང་བདེ་ཉམས་དང་བཅས་པའི་ངེས་བཟུང་ཅན་ཡོད་པ་དེའི་ངང་ནས་རྣམ་ རྟོག་ཤར་ཚེ་རང་དངས་སུ་འགྲོ་ཞིང་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་པའི་བློས་བྱས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱང་འོང་། རྗེས་སྣང་དུ་ཨ་འཐས་ཀྱི་དྲན་པ་བྱ་བ་འོང་བས་དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པའི་སྣང་བ་ཕལ་ཆེར་ཨ་འཐས་སུ་འཆར། དྲན་པས་ནམ་ཟིན་ཉམས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོང་པ་དང་སེམས་སྣང་ཡིན་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་དང་རྨི་ལམ་སྔར་ལས་གསལ་དངས་ཐོན་ཙམ་མ་གཏོགས་ཁྱད་ཆེར་མི་འབྱུང་། རེས་སྒོམ་མི་ཡོང་བ་འདྲ་སྙམ་པའི་མཉམ་པར་འཇོག་དཀའ་བ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་ཆེ་ཞིང་མོས་གུས་དག་སྣང་སྙིང་རྗེ་ཆེར་འགྲོ། ཆོས་ཐུན་དོན་དྲུག་པའོ།། ༈ །།འབྲིང་པོ་ནི་རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེར་འགྲོ་ཞིང་བསྒོམས་པའི་ཚེ་བརྟན་པོར་འོང་བ་སྟེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྦྱངས་པའི་དངས་ཆ་ལ་ཟག་བཅས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཡོན་ཏན་དུ་མ་སྟོན་ནུས་པ་སྟེ་ཉམས་དེའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་སྔར་བས་འཆར་བ་ཉུང་ཞིང་གང་ཤར་དེ་རང་དངས་སུ་འགྲོ། རྗེས་སྣང་དུ་གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་དང་བཅས་པའི་སྣང་བ་གུ་ཡངས་པ་ནམ་དྲན་སྒོམ་
Chinese
说。专注的瑜伽是，能清晰见到心之本性的瑜伽士，他的心专注一境，觉性清晰明亮，生起喜乐光明无分别的体验，而且，由于未熟悉、已熟悉和极度熟悉的原因，会变成小、中、大三种。因此，对于持续时间短、长和随心所欲的时间，就这样说。小的专注是，心带着造作地安住时，显现的分别念止息，进入喜乐光明无分别的状态，心就能专注一境。因为没有获得禅定的自在，有时修习也不行，有时不修习也可以，有时清晰，有时不清晰。那个时候没有获得证悟，没有生起大的定解。但也能引出最初的智慧的开端和道路的起点。这些专注的体验，譬如像是见到初一的月亮的一角，心不加造作地安住，处于喜乐的状态，不想打破它，如果不打破它，就不会生起与修法要义相符的体验，所以要打破它，不要阻止分别念，对于生起的任何分别念，认识到它的无自性，从而确定下来。而且，在小的专注之时，心具有明空和喜乐的体验，在那样的状态中，当分别念生起时，会自然清净，也会产生认为是修行的造作的定解。在后得中，会产生执著的念头，因此大多会显现出带着喜悦的执著的现象。一旦念头抓住，除了比以前更清晰明亮的梦境之外，不会有太大的差别，以及认为是体验和空性与心识显现的执着。有时会觉得无法修行，难以安住，起伏很大，而且会增长信心、清净的显现和慈悲心。第六个法类结束。 中等的是，有时不修习也会进入那种禅定，修习的时候会变得稳固，即是，能够展现已经串习的喜乐光明无分别的禅定的清净部分，具有染污的现前觉受、神变等多种功德，在那样的体验中，比起以前，分别念生起的少，而且生起的任何分别念都会自然清净。在后得中，伴随着明空体验的广阔的显现，何时忆起修行
English
said. The yoga of one-pointedness is that yogi who clearly sees the nature of the mind, his mind abides in one-pointedness, awareness is clear and bright, and the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality arises, and also, due to the reasons of unfamiliarity, familiarity, and extreme familiarity, it will become small, medium, and large. Therefore, it is said in this way for the duration of short, long, and as long as desired. Small one-pointedness is that when the mind is placed with fabrication, the manifest thoughts cease, and it goes into a state of bliss, clarity, and non-conceptuality, and the mind will be able to grasp one-pointedness. Because one has not gained mastery over samadhi, sometimes even if one meditates, it will not come, and sometimes even if one does not meditate, it will come, sometimes it is clear, and sometimes it is not clear. At that time, one has not gained realization, and great certainty has not arisen. But it can also lead to the beginning of the initial wisdom and the beginning of the path. These experiences of one-pointedness are like seeing a corner of the moon on the first day of the month, the mind abides without fabrication, and it is in a state of bliss, and one does not want to break it, and if one does not break it, the experience that is in accordance with the essence of the practice will not arise, so one must break it, do not stop the thoughts, and for any thoughts that arise, recognize their selflessness, and thereby determine it. Moreover, at the time of small one-pointedness, the mind has a clear emptiness and a blissful experience, and in that state, when a thought arises, it will naturally purify itself, and there will also be a definite understanding of the fabrication that is considered to be meditation. In the post-meditation, there will be an attachment to the memory, so mostly the phenomenon of attachment with joy will appear. Once the thought is grasped, there will not be much difference except for the dream that is clearer and brighter than before, and the clinging that is considered to be experience and emptiness and mental appearance. Sometimes it feels like one cannot practice, it is difficult to abide, there are great ups and downs, and faith, pure appearance, and compassion will increase greatly. The sixth Dharma class ends. The medium one is that sometimes even if one does not meditate, one will enter that samadhi, and when one meditates, it will become stable, that is, one can show the pure part of the samadhi of bliss, clarity, and non-conceptuality that has been practiced, and has defiled present perceptions, miraculous powers, and many qualities, and in that experience, compared to before, fewer thoughts arise, and any thoughts that arise will naturally purify themselves. In the post-meditation, the vast appearance accompanied by the experience of clear emptiness, whenever one remembers the practice