Tibetan
ན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ཐོས་བསམ་ཙམ་དང་བརྟག་དཔྱད་དང་ཤེས་རབ་ཆེ་ཞིང་བློ་རྣོ་བ་བཤད་པ་ཚ་ཞིང་སྟོན་པ་བཟང་བ་རྟོག་གེ་བ་སོགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་བོ། །དཔེར་ན་ལ་ལ་ཆུ་ཀླུང་གིས། །སྟོབས་མེད་ནན་གྱིས་ཁྱེར་བ་དག །སྐོམ་ནས་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། ཇི་ལྟར་ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་ཡང་། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་བརྗོད་ ཅིང་། །བདག་གིས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་དང་། ཞང་རིན་པོ་ཆེས། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་དེ། །ཨ་རེ་འདོད་ཀྱིས་འཆར་བ་མིན། །བརྟག་དཔྱད་མཁས་པས་འོང་བ་མིན། །ཐོས་པ་ཆེ་བས་ཤེས་པ་མིན། །རྟོག་གེ་བ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་དང་། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤུགས་འབྱུང་དེ། །ཨ་རེ་འདོད་དང་གློད་པ་དང་། །བརྟག་དཔྱད་མཁས་དང་མི་མཁས་དང་། །ཐོས་པ་ཆེ་དང་ཐོས་ཆུང་དང་། །ཤེས་རབ་ཅན་དང་རྨོངས་པ་དང་། །ཉམས་མྱོང་བཟང་དང་ངན་པ་དང་། །རྩོལ་བ་དྲག་དང་ཞན་ལ་སོགས། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་མི་འཆར་ཏེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དང་། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་ཞེས་པ། །རྟོགས་ལྡན་བླ་མ་མཉེས་པ་ཡི། །བྱིན་རླབས་སྟོབས་ཀྱིས་འཆར་བ་ཡིན། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ཞེས་པ་ནི། །སྦྱངས་པའི་འཕྲོ་ཅན་རྣམས་ལ་འཆར། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །བྱིན་རླབས་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །དད་པ་ཅན་ གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །གུས་པ་ཅན་ལ་འཆར་བ་ཡིན། །སྦྱངས་པ་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཀུན་གྱི་གྲོགས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན། །སྐལ་ལྡན་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་མཐོང་། །ཚིག་མཁན་རྣམས་ཀྱི་བློར་མི་ཤོང་། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་སྐལ་ལྡན་ལ། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པ་འཆར་བ་དེ། །བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །རྟོགས་པའི་དཀྱིལ་ནས་ཆོས་སྐུ་མཆེད། །སེམས་ཉིད་དཀྱིལ་ནས་གཉིས་མེད་ཤར། །ཉོན་མོངས་དཀྱིལ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཤར། །ཉམས་མྱོང་དཀྱིལ་ནས་རྟོགས་པ་ཤར། །ཞེས་སོགས་མདོ་རྒྱུད་དང་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་གསུང་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ཀྱི་དོན་ནས་བཟུང་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་ན། ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ལྔ་པོ་སོ་སོ་ལ་ཐུན་རེ་བྱས་པས་ཆོས་ཐུན་རེ་གསུམ་པའོ། །བསྡུ་ན་ལྔ་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ནས་འདིར་ཐུན་གཅིག་བྱས་ཀྱང་ཡོང་།། ༈ །།གཉིས་པ་མཁས་པ་གསུམ་ལ་
Chinese
是依靠串习的力量才能证悟，否则仅仅是听闻思索、辩论考察以及知识渊博、头脑敏锐，说法滔滔不绝、善于论辩、精通推理等等都无法证悟。如《华严经》云：“真实的佛陀教法，仅仅听闻不能成就。譬如有些人被河水冲走，无力挣扎被强行带走，因口渴而死。不修习佛法也是如此。”乃至“如同在道路的十字路口，一切圆满都宣说了，我却无法获得，不修习佛法也是如此。”之间所说。香仁波切说：“证悟的智慧生起，不是因为想要它生起。不是因为精通辩论而来。不是因为听闻得多而知晓。不是推理家的行为范围。”又说：“证悟的智慧自然涌现，不是因为想要和放纵，不是因为精通辩论和不精通辩论，不是因为听闻得多和听闻得少，不是因为有智慧和愚昧，不是因为经验好和不好，不是因为努力强和弱等等，任何这些都不会生起。而是依靠依止上师的方便和自己的福德才能知晓。依止上师的方便是指，令具证的上师欢喜，依靠加持的力量才能生起。自己的福德是指，对于具有修习善根的人们才能生起。因此，证悟的智慧，因为安住在加持的道路上，是具有信心者的行为范围。是对于恭敬者才能生起。是修习者才能证悟。一切的助伴是精进。有缘分的上等根器者才能见到。不是能言善辩者所能理解的。对于这样有缘分的人，无二的证悟生起，是依靠上师的加持，从证悟的中心显现法身，从心性的中心显现无二，从烦恼的中心显现智慧，从经验的中心显现证悟。”等等，是从经续和噶举派的教言中出现的。从后面的意义开始共同修持，破除五种邪分别，各自修习一次，就是二十三次法会。如果归纳，将五种放在一起显示，在这里修习一次也可以。第二，对于三位智者
English
It is through the power of habituation that realization arises; otherwise, mere hearing and thinking, debate and examination, as well as great knowledge, sharp intellect, eloquent speech, skillful argumentation, and expertise in reasoning, etc., cannot lead to realization. As it is said in the Gandavyuha Sutra: "The true teachings of the Buddha cannot be accomplished by mere hearing. For example, some are carried away by the river, unable to resist, and are forcibly taken away, dying of thirst. Not practicing the Dharma is also like that." And up to "Just as at the crossroads of the road, all perfections are proclaimed, yet I cannot attain them; not practicing the Dharma is also like that." Zhang Rinpoche said: "The arising of the wisdom of realization does not arise because one desires it. It does not come from being skilled in debate. It is not known by hearing much. It is not within the realm of logicians." He also said: "The spontaneous arising of the wisdom of realization does not arise from wanting and indulging, nor from being skilled or unskilled in debate, nor from hearing much or hearing little, nor from being wise or foolish, nor from having good or bad experiences, nor from strong or weak effort, etc. None of these will cause it to arise. Rather, it is known by relying on the skillful means of the Lama and one's own merit. Relying on the skillful means of the Lama means pleasing the realized Lama, and it arises through the power of blessing. One's own merit means that it arises for those who have the potential for practice. Therefore, the wisdom of realization, because it abides on the path of blessing, is within the realm of those with faith. It arises for those who are respectful. It is realized by those who practice. The companion of all is diligence. It is seen by those with fortunate and superior faculties. It cannot be comprehended by those who are skilled in words. For such fortunate individuals, the arising of non-dual realization is through the blessing of the holy Lama, from the center of realization, the Dharmakaya arises, from the center of mind itself, non-duality arises, from the center of afflictions, wisdom arises, from the center of experience, realization arises." And so on, these arise from the sutras, tantras, and the teachings of the Kagyu lineage. Starting from the subsequent meaning, if we do it in common, each of the five ways of dispelling wrong conceptions is practiced once, making twenty-three Dharma sessions. If we summarize, we can show the five together and practice once here. Second, regarding the three wise ones.