Tibetan
ང་བའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །གནས་པ་གསུམ་པོ་དེ་གང་སྐྱེས་འདུག་ཙ་ན་ངོ་སྤྲད་པས་རང་ངོ་ཤེས། བྲོད་ཁ་རྙེད། སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། མ་སྐྱེས་པར་ངོ་སྤྲད་ན་དེ་འདོད་ནས་ཉམས་ལེན་འཆུགས། གནས་པ་དང་པོ་དེས་ཅུང་གྲུལ་མི་ཐུབ། ཁྲིད་ཐེངས་གཅིག་ལ་ཐ་མའང་གནས་པ་བར་པ་ཙམ་མ་སྐྱེས་པའི་ཐབས་མེད། དེ་གཉིས་སྐྱེས་ནས་མཐའ་མ་གསུམ་པ་མ་སྐྱེས་ན་ཟིན་པ་བརྟན་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་སྒོམ་དགོས་པས། ཉམས་འདི་དག་ཀྱང་ཐོག་མར་སྐྱེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་དྲིས་ནས་ལན་དང་ལྟག་བསྟུན་སྐྱོན་སེལ་བ་དང་བོགས་འདོན་ལུགས་མ་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་ཐོག་མ་ནས་འདི་ལྟར་ཡོང་བྱས་ཚེ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱེས་བྱ་བའི་ རྫུན་དང་གོ་བའི་འོལ་ཚོད་བྱེད་ཉན་ཡོད་པས་རིམ་གྱིས་གོ་ཉམས་དང་བསྡུར་གྱིན་ཆོས་ཐུན་འདི་སྟོན། གནས་པ་གསུམ་པོའི་རྟགས་དང་འཆར་ལུགས་རྣམས་མ་བྱུང་བར་གོང་གི་དམིགས་པ་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་འཇུག་པ་མ་གཏོགས་ཆོས་ཐུན་འདི་མི་སྟོན། འདིས་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་དྲི་བ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་འགྲེའོ། །ཆོས་ཐུན་སོ་གཉིས་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཟིན་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ལ། སེམས་བཅིང་བ་དང་སེམས་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དགུའོ། །དང་པོ་ལ་སྟེང་དུ་བཅིང་བ། འོག་ཏུ་བཅིང་བ། སྤེལ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་སྙིང་ཀར་པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་མ་བཞི་པའི་ལྟེ་བར་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་དངུལ་ཆུ་ལྟ་བུ་དཀར་ལ་འཚེར་བ་སྣུམ་ལ་འདྲིལ་བ་སྲན་མ་ཙམ་ཞིག་པ་བསམས་ལ་རླུང་ཚུར་བཟུང་ལ་ཕྱིར་གཏོང་བ་དང་མཉམ་དུ་ཐིག་ལེ་དེ་ཚངས་བུག་ནས་སོང་སྟེ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་མཐོན་པོར་གནས་པར་བསམས་ལ་ལུས་གནད་དང་ལྟ་སྟངས་སྟེང་དུ་གཅུན། སེམས་གཟེངས་བསྟོད། རིག་པ་ཧུར་བཏོན་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ནི་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་གཙུག་རྒྱན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་འོག་མིན་དུ་སེམས་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །ཆོས་ཐུན་སོ་གསུམ་པ། དམིགས་པ་ཉེར་དགུ་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི། སྙིང་གར་པདྨ་ནག་པོ་འདབ་མ་བཞི་པ་ཁ་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་པའི་ལྟེ་བར་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་སྲན་འབྲུ་ཙམ་མམ་ཅི་རིགས་པ་བཀོད་དེ་བ་ཐག་བཞིན་དུ་འཁྲིལ་ནས་གསང་བ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་དལ་བུས་ལོག་གི་ཕྱོགས་དཔག་ཚད་མང་པོའི་མཐར་ལྗིད་ལྕི་བའི་རྣམ་པས་གནས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག །སྲིན་ཞལ་བསྡམ། ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་ཆ་ཆ་ནས་མཐུར་དུ་དབབ། འདི་ལ་ནི་ས་འོག་གི་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ། གསུམ་པ་ནི་རང་
Chinese
是成为安住之因。那三个安住如果生起，通过介绍就能认识自己，找到线索，断除增益。没有生起就介绍，会因贪求而修持错误。第一个安住稍微也无法移动。一次引导，最终也不可能不生起中间的安住。那两个生起后，如果最终第三个没有生起，就要修持稳固把握的窍诀。这些体验也要首先询问是如何生起的，然后对照答案消除错误，如果不展示提升的方法，一开始就这样做，即使没有生起，也有可能做出已经生起的 虚假和理解的猜测，所以要逐渐地比较理解和体验来讲述这个法类。在没有出现三个安住的征相和显现方式之前，不要讲述这个法类，而是要让他们认真地修持上面的目标。这能解答消除障碍和提升的所有问题。第三十二法类。༈ །།第二，为了稳固把握，有九种系缚心和安住心的方法。第一种是向上系缚，向下系缚，交替瑜伽。第一种是：观想自己心间有一朵四瓣白莲花的中心，有一个像水银一样的白色明点，白而发光，油润而圆滑，像豆子一样大小，然后吸气，呼气的同时，观想那个明点从梵穴出去，安住在高高的虚空之中，身体姿势和观看方式向上提。心要高昂， 智慧要努力，长期修持。这被称为大梵天的顶髻禅定，是殊胜的在色究竟天执持心的禅定修法。第三十三法类，第二十九目标。༈ །།第二是：在心间观想一朵四瓣黑莲花，花口朝下，在中心安放一个像豆粒大小或随意的黑明点，像线一样缠绕，从秘密处出来，逐渐缓慢地在下方许多由旬的尽头，以沉重的方式安住，心要专注。收摄嘴唇，身体姿势和观看方式都要向下。这被称为地下行为的禅定。第三是自己
English
It is the cause of abiding. If those three abidings arise, one will recognize oneself through introduction, find the clue, and cut off the superimposition. If introduced without arising, one will be mistaken in practice due to greed. The first abiding cannot be moved even slightly. With one guidance, it is impossible for the final one not to arise as the intermediate abiding. If those two have arisen, and the final third one has not arisen, then one must practice the key instructions for stabilizing what has been grasped. These experiences should also first be asked how they arose, and then, in comparison to the answers, eliminate errors. If the method of enhancement is not shown, and one says from the beginning that it will be like this, even if it has not arisen, there is a risk of making false claims and guessing at understanding, so gradually compare understanding and experience to teach this Dharma discourse. Until the signs and ways of appearance of the three abidings have not arisen, do not teach this Dharma discourse, but rather have them diligently practice the above objects of focus. This will answer all questions about eliminating obstacles and enhancing. Thirty-second Dharma discourse. ༈ །། Second, in order to stabilize what has been grasped, there are nine methods of binding the mind and abiding the mind. The first is binding upwards, binding downwards, and alternating yoga. The first is: Visualize in the center of a four-petaled white lotus in one's heart a white bindu like mercury, white and shimmering, oily and round, about the size of a bean, and then, while inhaling and exhaling, visualize that bindu going out from the Brahma aperture and abiding in the high expanse of the sky, and control the body posture and gaze upwards. Elevate the mind, Exert effort in awareness, and meditate for a long time. This is called the Samadhi of the Crest Jewel of the Great Brahma, and is the supreme practice of Samadhi for holding the mind in Akanishta. Thirty-third Dharma discourse, twenty-ninth object of focus. ༈ །། The second is: Visualize in the heart a four-petaled black lotus, with the mouth facing downwards, and place in the center a black bindu the size of a bean or whatever is appropriate, coiled like a thread, coming out from the secret place, and gradually and slowly abiding at the end of many yojanas below, in a heavy manner, and fix the mind one-pointedly. Gather the lips, and bring the body posture and gaze downwards in every way. This is called the Samadhi of Underground Conduct. The third is oneself
Tibetan
གི་ཚོད་དང་བསྟུན་པའི་སེམས་མཐོན་སྨད་པ་དང་། དམའ་ན་བསྟོད་པའི་དམིགས་པ་འདི་གཉིས་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་ལོ། །ཆོས་ཐུན་སོ་བཞི་པ། དམིགས་པ་སུམ་བཅུ་པའོ།། ༈ །།གཉིས་ པ་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་གང་ཞེ་ན། དེའང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ནས་གསུངས་པའི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ནི། འཇོག །ཀུན་ཏུ་འཇོག །ངེས་པར་འཇོག །ཉེ་བར་འཇོག །དུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། མཉམ་པར་འཇོག །ཅེས་པ་རྣམས་ལས་དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་གང་རུང་ཞིག་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་རྒྱུན་མཐུད་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕྲོ་ན་མོད་ལ་དྲན་པས་བཟུང་སྟེ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །བཞི་པ་ནི། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་དེའང་སྔར་གྱི་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྲེས་ཏེ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། སེམས་གནས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་རྣམས་གསལ་བར་དྲན་པས་དགའ་སྤྲོ་བསྐྱེད་དེ་དེའི་ངང་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི། གང་དང་གང་ལ་འཕྲོ་བའི་རྐྱེན་དེ་དང་དེའོ་ཞེས་ངེས་ཤིང་དེ་ལ་ཞེན་པ་བཟློག་སྟེ་གནས་པར་བྱ་བའོ། །བདུན་ པ་ནི། བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྒྱུ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཅིའང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་སྟེ་རང་གྲོལ་དུ་བྱ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་མཐུས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་ཅིང་འབད་རྩོལ་དྲག་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གནས་པའོ། །དགུ་པ་ནི། མཐར་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་མ་བཞག་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པའོ། །དེ་དག་ནི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུའོ། །ཆོས་ཐུན་སོ་ལྔ་པ། དམིགས་པ་སོ་གཅིག་པའོ།། ༈ །།སེམས་འཛིན་གྱི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པའི་སོ་པ་བཀོད་དེ་བྱིང་རྨུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདུག་གམ་མི་འདུག་ལྟ་ཞིང་མི་འདུག་ན་དེ་ཀར་འཇོག་པ་དང་། འདུག་ཚེ་སྐྱོན་སེལ་དགོས་ཤིང་སྐྱོན་དེའང་སྤྱིར་སེམས་མི་གནས་པ་སྒོམ་མི་སྐྱེ་ཚད་མི་རྟག་འཆི་བ་མ་དྲན། ཆོས་བརྒྱད་མགོ་མ་སྙོམས། མོས་གུས་རྣལ་མ་མ་སྐྱེས། སྙོམས་ལས་དང་ལེ་ལོར་ལས་ཏེ་བདག་འཛིན་མ་སྤངས་པས་ལེན་ པ་ཡིན། དེའི་གཉེན་པོར་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད། ཚེ་འདིའི་འཁྲི་བ་བཙན་ཐབས་སུ་བཅད། འཁོར་བ་ལ་ཞེན་པ་བཟློག་སྟེ་ཆོས་བརྒྱད་མགོ
Chinese
与根机相适应，心高则抑，心低则扬，交替修习这两种对境，就能生起专注一境的等持，消除各种过失。第三十四讲，第三十个对境。༈。第二，什么是九种安住心的方法？也就是，世尊在《宝积经》中所说的九种安住心的方法是：安住，持续安住，安立，近安立，调伏，寂静，近寂静，专注一趣，平等安住。其中第一个是：将心专注于任何一个对境上，一心安住。第二个是：持续不断地安住于此，长久保持。第三个是：如果生起分别念，立即以正念抓住，平等安住。第四个是：将平等安住的心，也融入之前的安住状态中，平等安住。第五个是：清晰地忆念安住心的功德，生起欢喜，安住于此状态。第六个是：确定是何种因缘导致散乱，并断除对此的执着，安住于此。第七个是：无论是贪心等散乱之因，还是不悦意的感受等散乱之果，都要认识到它们各自的自性，使其自然解脱。第八个是：通过如此修习，心自然而然地专注于对境，无需费力就能安住。第九个是：最终达到无论是否处于等持状态，都不会有散乱。这些就是九种安住心的方法。第三十五讲，第三十一个对境。༈。在所有修习心的方法中，都要安排正念的哨兵，观察是否存在昏沉、掉举等过失，如果没有，就保持现状；如果存在，就要消除过失，而这些过失通常是由于心不安住、修习不生起、不忆念无常死亡、八法不平衡、没有生起真实的信心、放逸懈怠以及没有断除我执而产生的。对此的对治是生起厌离心，强行断除今生的牵绊，遣除对轮回的贪恋，平衡八法。
English
Depending on the capacity of the individual, if the mind is high, lower it; if it is low, raise it. By alternately meditating on these two objects, single-pointed samadhi will arise and all faults will be eliminated. Thirty-fourth teaching session, thirtieth object. ༈. Second, what are the nine methods of abiding the mind? That is, the nine methods of abiding the mind spoken by the Bhagavan in the Ratnakuta Sutra are: placing, continuous placing, establishing, near establishing, taming, pacifying, near pacifying, making one-pointed, and equanimously placing. The first of these is: focusing the mind single-pointedly on any object and abiding there. The second is: continuously maintaining that state and abiding there for a long time. The third is: if conceptual thoughts arise, immediately grasp them with mindfulness and abide equanimously. The fourth is: integrating the equanimously abiding mind into the previous state of abiding and abiding equanimously. The fifth is: clearly remembering the qualities of the abiding mind, generating joy, and abiding in that state. The sixth is: determining what causes lead to distraction and abandoning attachment to them, abiding in that state. The seventh is: whether it is the cause of distraction such as greed, or the result of distraction such as unpleasant feelings, recognize the nature of each and allow them to naturally dissolve. The eighth is: through such practice, the mind naturally focuses on the object and abides without the need for strenuous effort. The ninth is: ultimately reaching a state where there is no distraction, whether in samadhi or not. These are the nine methods of abiding the mind. Thirty-fifth teaching session, thirty-first object. ༈. In all methods of mind training, place a sentinel of mindfulness to observe whether there are faults such as dullness or agitation. If there are none, maintain the state; if there are, eliminate the faults. These faults generally arise because the mind does not abide, practice does not arise, impermanence and death are not remembered, the eight worldly concerns are not balanced, genuine faith is not generated, one is lazy and indolent, and self-grasping has not been abandoned. The antidote to this is to generate renunciation, forcibly cut the ties of this life, dispel attachment to samsara, and balance the eight worldly concerns.