Tibetan
ཕོན་ཐག་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ཤིག་གེ་བཞག །བལ་གྱི་སྟེང་དུ་བརྫིས་པ་བཞིན་དུ་འབོལ་ལེ་བཞག །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་སྲིན་བུ་ཁ་ཆུས་འཐུམས་པ་བཞིན་དུ་རང་གིས་རང་ བཅིངས། བྲག་རྐེད་ཀྱི་ཤིང་ཐུན་བཞིན་དུ་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་བསྡམས་ཀྱང་སེམས་ཁོ་སྡོད་དུ་མི་འདོད། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ངང་ནས་སེམས་ཁོ་སུན་ཐུག་ཏུ་མ་བཅུག་པར་མ་ཡེངས་ཙམ་གྱི་རྒྱང་སོ་བཙུགས་ནས་གང་འགྲོ་སར་ཆལ་ཏེ་རྒྱ་ཡན་དུ་བཏང་བས་རྡེའུ་བཟུང་ནས་རྔ་མོ་བཏང་བ་བཞིན་དུ་རང་མལ་དུ་འཁོར་ནས་འོང་བ་ཡིན། དེས་ན་སེམས་འཛིན་པའི་གནད་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་དུ་མི་སྒོམ་པར་གློད་ཤེས་པ་ཞིག་ཁོ་ན་ཟབ་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདི་དག་ནི་དམིགས་པའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་ལེན་བྱ་ཞིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་ཀའི་རང་ངོ་ལ་བལྟས་ཏེ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་མ་གཏོགས་སྤང་བླང་རེ་དོགས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པར་ལྷོད་གློད་ནས་འཇོག་པ་གལ་ཆེ། ཆོས་ཐུན་ཉེར་ལྔ་པ། དམིགས་པ་ཉེར་གཉིས་པའོ།། ༈ །།ཡང་མར་མེ་སོར་གཉིས་པ་ཞིག་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། རྗེ་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས། རང་གི་གཞོགས་གང་རུང་ཞིག་ཏུ་མར་མེ་རླུང་གིས་མི་བསྐྱོད་པ་ཞིག་བཞག་ལ་དེའི་ གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པ་ཞིག་ལ་གསལ་དུ་བཅུག་སྟེ་གཟུགས་གསལ་ལ་མི་གཡོ་བ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གཏད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཡང་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལག་མཐིལ་ཙམ་ཕུབ་ཙམ་ཁང་པའི་ནང་ཙམ་ལུང་པའི་ནང་ཙམ་མིག་གིས་འཁྱུད་ཚད་ཙམ་སྟོང་གསུམ་ཁེངས་པ་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་སེམས་འཛིན། ཡང་རྣམ་ཤེས་འདུ་བའི་གནས་ཡིན་པས་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་རུས་པ་གྲུ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་སྲན་མ་ཙམ་ཞིག་ལ་སེམས་འཛིན་པའོ། །དམིགས་རྟེན་དེ་རྣམས་ལ་ཆེ་ཆུང་སྦོམ་ཕྲ་ཁ་དོག་སོགས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་མི་བྱ་བར་རང་བབས་སུ་གཞག་གོ །མར་མེ་ནམ་མཁའ་ཐིག་ལེ་གསུམ་དམིགས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཀྱང་རུང་གང་གསལ་བ་རེ་ལ་སེམས་ཟིན་པ་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ཆོས་ཐུན་ཉེར་དྲུག་པ། དམིགས་པ་ཉེར་གསུམ་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ནས་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་ གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་སེམས་བཟུང་ན་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། མདུན་དུ་སེང་གེའི་
Chinese
就像绳子断裂一样，松垮地放着。像在羊毛上揉搓一样，蓬松地放着。如果不是那样，就像虫子被口水包裹一样，自己束缚自己。就像山腰的树桩一样，即使身体和心识全部束缚，心识也不想停留。在远离能观所观的状态中，不要让心识感到厌烦，树立起不散乱的警戒线，随意地放任它去任何地方，就像抓住石子又放走山羊一样，它会回到自己的位置。因此，在把握住心识的关键时，在不散乱的状态中，懂得放松才是最深刻的。如是说，这些是在所有对境的时候都要修习的。无论生起什么分别念，都看着它的自性，不作任何改造地安住，不要被取舍希望和恐惧所束缚，放松地安住非常重要。第二十五讲法。第二十二个对境。 再次，将心识专注于两指高的蜡烛上。尊者达波仁波切说：在自己身体的任何一侧，放置一个不会被风吹动的蜡烛，然后将其影像清晰地显现在一面干净的镜子上，将心识专注于清晰而不动摇的影像上。如是说，应当修习。或者，将心识专注于空旷的虚空，如手掌大小、屋顶大小、房屋内部大小、山谷内部大小、眼睛所能及的大小、充满三千世界大小的虚空。或者，因为是心识聚集之处，所以将心识专注于眉间三角形骨头内的白色芥子大小的光点上。对于这些所缘境，不要进行大小、粗细、颜色等的分别念，而是保持其自然状态。蜡烛、虚空、光点这三者，即使将对境指向同一个方向也可以，要对其中任何一个清晰的对境专心致志。第二十六讲法。第二十三个对境。 第二种是出自《三摩地王经》： 以黄金之色般的身体， 世间怙主一切皆庄严， 于彼对境若谁心安住， 彼菩萨即名为等持。 如是说，如果将心识专注于如来身上，功德会无量增长，因此将心识专注于如来身上：在前方
English
Just like a broken rope, leave it loose. Like kneading on wool, leave it fluffy. If it's not like that, like a worm wrapped in saliva, you bind yourself. Like a tree stump on a cliff, even if the body and mind are all bound, the mind doesn't want to stay. In a state of being separated from what is to be meditated on and the meditator, don't let the mind get bored, set up a guard line of non-distraction, and let it go freely wherever it goes. Just like grabbing a pebble and letting go of a goat, it will return to its own place. Therefore, when grasping the key to holding the mind, in a state of non-distraction, knowing how to relax is the most profound. As it is said, these should be practiced at all times of focus. No matter what kind of conceptual thought arises, look at its own nature and leave it uncorrected, without being bound by acceptance and rejection, hope and fear, it is very important to leave it relaxed. Twenty-fifth Dharma talk. Twenty-second object of focus. Again, focusing the mind on a two-finger-high candle. The Venerable Dagpo Rinpoche said: Place a candle that is not moved by the wind on either side of your body, and then clearly show its image on a clean mirror, and focus your mind on the clear and unwavering image. As it is said, it should be practiced. Alternatively, focus the mind on the empty space, such as the size of a palm, the size of a roof, the size of the inside of a house, the size of the inside of a valley, the size that the eyes can reach, the size that fills three thousand worlds. Or, because it is the place where consciousness gathers, focus the mind on a white mustard seed-sized spot inside the triangular bone between the eyebrows. For these objects of focus, do not make conceptual distinctions such as size, thickness, color, etc., but keep them in their natural state. The three, candle, sky, and spot, even if the object of focus is pointed in the same direction, it is necessary to be diligent in focusing on any clear object. Twenty-sixth Dharma talk. Twenty-third object of focus. The second is from the Samadhiraja Sutra: With a body like the color of gold, The protector of the world is beautiful in every way, Whoever places their mind on that object, That Bodhisattva is called Samadhi. As it is said, if you focus your mind on the body of the Tathagata, immeasurable qualities will increase, therefore focus your mind on the Tathagata: In front
Tibetan
ཁྲི་དང་པད་ཟླ་ཉི་མའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྐུ་མདོག་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ས་གནོན་དང་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་མཚན་བཟང་པོ་སོ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པ་ཐུན་མཚམས་སྤྲིན་ལྟར་དམར་བའི་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་མཛེས་ཤིང་ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ་འོད་དང་འོད་ཟེར་དུ་མ་འཕྲོ་བ་རྣམ་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་ཞིང་རང་ཉིད་ལ་དགྱེས་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་སྟོན་བཞིན་པ་གསལ་བར་བསྒོམས་ཏེ། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཡིད་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་མདུན་ན་ཐུབ་པ་བཞུགས། །ཞེས་པའི་ངེས་པས་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་རང་གི་མདུན་ན་བཞུགས་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་བདག་གིས་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལྟ་ཞིང་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་སྙམ་དུ་དད་གུས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ་སེམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །བྱིང་རྨུགས་འཐིབས་གསུམ་བྱུང་ན་དབུའི་གཙུག་ཏོར་རམ་མཛོད་སྤུའམ་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སེམས་འཛིན། འཕྲོ་རྒོད་བྱུང་ན་སྐུའི་ལྟེ་བ་དང་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལམ་གདན་མཚམས་གང་རུང་དུ་སེམས་འཛིན། བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་ཚེ་སྐུ་རིལ་པོའམ་ཐུགས་ཀའི་དཔལ་བེའུ་ལ་གཏད། དེ་ལ་མི་གནས་ན་མཚན་བཟང་རྣམས་ལ་ཡས་ནས་མར་དང་མས་ནས་ཡར་རིམ་པས་ཡིད་ཀྱིས་བསྔོ་བགྲང་བྱ་ཞིང་དེ་ལ་གཏད། ཆོས་ཐུན་ཉེར་བདུན་པ། དམིགས་པ་ཉེར་བཞི་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནང་དུ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། རང་གི་སྙིང་གར་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བར་ཡི་དམ་གང་རུང་མངོན་བྱང་ལྔའམ་ཆོ་ག་གསུམ་མམ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་སུ་བསྐྱེད་པའམ་བླ་མ་ལ་མོས་ན་བླ་མ་སྒོམ་པ་དང་། གལ་ཏེ་ཞལ་ཕྱག་སོགས་ལ་སེམས་མ་གནས་ན་དེའི་ངོ་བོ་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ཤིན་ཏུ་དཀར་ཞིང་དངས་ལ་འོད་ གསལ་བ་ཞིག་ལ་སེམས་འཛིན། འདི་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དམིགས་པའི་ཀ་བ་ལ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་ཐག་པས་བཏགས་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། །དམིགས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐུན་ཉེར་བརྒྱད་པ། དམིགས་པ་ཉེར་ལྔ་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཆེན་ཅིག་ཅར་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའམ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐིམ་ཞིང་སྟོང་ཆེན་འོད་གསལ་བ་དམིགས་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །འདིའི་སྐབས་སུ་མཐོང་སྣང་དང་སྒྲ་
Chinese
在宝座和莲花日月垫上，圆满正等觉的释迦牟尼佛，身色如纯金，一面二臂，具触地印和禅定印，以三十二相和八十随好庄严，身着如红云般的三法衣，双足金刚跏趺坐，放射着光芒和光束，具备殊胜的形态，以大喜悦为自己说法，清晰地观想。 “凡忆念佛者，导师即在其前。” 以这样的定解，生起导师就在自己面前的定解，我能瞻仰胜者的身相并忆念，实乃有幸，生起强烈的敬信心，不为其他分别念所动摇，一心专注于此，摄持心意。如果出现昏沉、沉没、黑暗三种情况，就将心专注于头顶的顶髻、眉间毫毛或面部的坛城。如果出现掉举、散乱，就将心专注于身体的肚脐、脚底或坐垫的边缘。如果没有昏沉和掉举，就专注于整个身体或心间的吉祥结。如果不能安住于此，就从上到下、从下到上依次用心忆念三十二相，并专注于此。第二十七法会，第二十四所缘。 第二，于内摄持心意：在自己的心间，于八瓣莲花的中心，将任何本尊以五现证菩提或三种仪轨或刹那忆念圆满的方式生起，或者如果对上师有信心，就观想上师。如果对容颜、手等不能安住，就将心专注于其本体，即一个非常白、清澈且光明的光团。这些就是将心之象用正念的绳索系在所缘的柱子上之义。如《经庄严论》中所说： “依于所缘故，不缘自然生。” 第二十八法会，第二十五所缘。 第三，于无所缘摄持心意：将内外一切事物都观为空性，或者逐渐将诸现象融入，一个融入一个，安住在空性光明无所缘的状态中。此时，显现和声音
English
Upon a throne and a lotus, sun, and moon cushion, the perfectly complete Buddha Shakyamuni, with a body color like pure gold, one face and two arms, possessing the earth-touching and meditative mudras, adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks, wearing the three Dharma robes beautiful like red clouds at dusk, seated in the vajra posture, radiating light and rays, possessing the supreme form, teaching the Dharma with great joy for himself, visualize clearly. "Whoever remembers the Buddha, the Teacher resides before them." With this certainty, generate the certainty that the Teacher is present before you, and with the thought that it is fortunate to behold the body of the Victorious One and to remember, generate strong faith and reverence, without being distracted by other thoughts, focus single-mindedly on that alone, and hold the mind. If the three of dullness, sinking, and darkness occur, focus the mind on the crown of the head, the urna hair, or the mandala of the face. If excitement and agitation occur, focus the mind on the navel of the body, the soles of the feet, or any part of the edge of the cushion. When there is neither dullness nor agitation, focus on the entire body or the auspicious knot at the heart. If you cannot remain there, mentally enumerate and count the major marks from top to bottom and from bottom to top in order, and focus on that. Twenty-seventh Dharma session, twenty-fourth object of focus. Second, holding the mind inward: In your own heart, at the center of an eight-petaled lotus, generate any chosen deity in the manner of the five manifest enlightenments, or the three rites, or instantaneous recollection and completion, or if you have faith in the lama, meditate on the lama. If the mind does not remain on the face, hands, etc., focus the mind on its essence, which is a very white, clear, and luminous sphere of light. These are the meanings of tying the elephant of the mind to the pillar of the object of focus with the rope of mindfulness. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Relying on the object of focus, the non-object of focus is greatly born." Twenty-eighth Dharma session, twenty-fifth object of focus. Third, holding the mind on the objectless: Focus the mind on all external and internal phenomena as a great emptiness all at once, or gradually dissolve the phenomena, one dissolving into another, and remain in the state of emptiness, luminosity, and objectlessness. At this time, appearances and sounds