Tibetan
ནང་དུ་སེམས་གཅིག་མ་ལུས་པར་མཉམ་ཁད་དེ་བཞག །དེ་སྐད་དུ་ས་ར་ ཧས། འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཉིད་འདི། །གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། མ་བཅོས་ཤེས་པ་སོ་མར་ཞོག །བཅོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་ཤེས་པ་མ་བཅོས་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་རྟོག་པ་རགས་པ་འགག །གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་སྐྱེ། བླ་མའི་དྲིན་དྲན། རང་སྐྱིད་དུ་ཚོར། འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཞི་ནི་ཉོན་མོངས་ཞི། གནས་ནི་དེའི་དོན་ལ་གནས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཏེ། །ཏིང་ངེ་ནི་མི་གཡོ་བ། འཛིན་ནི་མི་བཏང་བའོ། །ཞེས་དང་། སྐྱེ་མེད་ཞང་གིས། དུས་གསུམ་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། མ་འོངས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། ད་ལྟར་དུའང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་སྟེ། རིག་པ་བཅས་བཅོས་མེད་པར་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་ཀྱི་གློད་ལ་བཞག་གོ །གློད་མ་ཤེས་ན་ཤེས་པ་རྣལ་དུ་མི་ཕེབས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་མི་འཆར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྕགས་སུ་བཅུག་པའི་མི་ལ་འབྲོས་པའི་བསམ་པ་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་ལ། མ་བཅུག་ན་འབྲོས་པའི་བསམ་པ་ མེད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་འདི་ཡང་བཟུང་བ་བཙུག་བྱས་ན་འཕྲོ་བ་ཡིན། མ་བཟུང་ན་འཕྲོ་མི་སྲིད་པས་ཤེས་པ་གློད་ལ་བཞག་གོ །གློད་པའི་ངང་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་ཧྲིག་གེ་བ། ཕྱད་དེ་བ། ཡལ་ལེ་བ། སྟོང་སང་ངེ་བ་མི་འཆར་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་དང་། མདོར་ན་རྣམ་རྟོག་སྔ་མ་ལ་མི་བསམ། ཕྱི་མ་ལ་མི་བསམ། ད་ལྟ་རང་ཉིད་རྣམ་རྟོག་ཅི་འདྲ་ཞིག་འགྱུ་ཡིན་འདུག་སྙམ་དུ་ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཉིད་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྟོག་པའི་རྒྱུ་འགྲུལ་རྦད་ཀྱི་ཆད་ནས་མ་ཡེངས་བར་དུ་རྟོག་པ་མི་འོང་ནམ་ཡེངས་པ་དང་རྟོག་པ་ཡེར་གྱི་ཡོང་སྟེ། བྱུང་བའི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་འདོད་ཐོག་ཏུ་བྱས་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྟོག་པ་རང་སར་གྲོལ་ནས་མི་རྟོག་པར་ཆམ་ཆམ་འགྲོ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་གང་བྱུང་བྱུང་ལ་འདོད་ཐོག་ཏུ་བྱ་ཞིང་ཅེར་ཅེར་བལྟའོ། །ཐུན་ཡུན་མི་རིང་ཙམ་དུ་གསལ་བདོ་བ་ལ་འཕྲོ་བཅད་ཀྱིན་ཡུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་དུ་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྟན་བདེ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་བཅས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ མི་སྒོམ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་དང་བློ་འདས་དང་མཚན་མེད་དང་དམིགས་མེད་དང་དམིགས་པ་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བྱས་པ་གང་ཡང་མི་སྒོམ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ལུས་མི་སྒུལ། མིག་མི་འཛུམ་པར་རྣམ་པར
Chinese
心中一切念头都平等安住。如萨ra哈说：用绳索捆绑的心，放开则解脱无疑。又说：保持未加工的觉知原样，以人为加工的心无法获得圣道。如是说，觉知保持未加工的自性，则粗大的分别念止息，生起明空的体验，忆念上师的恩德，感到自身快乐，对轮回生起厌离。这被称为止，止是烦恼止息，住是安住于其意义。三摩地也是如此，定是不动摇，持是不放舍。又，生灭相说：断绝三时戏论是应做之事，过去不忆念，未来不忆念，现在也不忆念，觉性无造作地放松安住。若不了解放松，则觉性无法安住，智慧无法显现。譬如被囚禁的人一心只想逃脱，未被囚禁则没有逃脱的想法。同样，觉性若被执持则会散乱，不执持则不会散乱，所以觉性要放松安住。放松的状态，那一瞬间，觉性清晰而不间断，明亮、舒畅、空旷，不可思议。总之，不思前念，不思后念，现在自己正在生起什么样的分别念呢？像这样，专注地看着当下的念头，念头的流动就会彻底停止，不散乱就不会有念头，一旦散乱，念头就会涌现。对生起的念头，随其自然地专注，念头就会在自身解脱，不再分别，变得平静。如此，无论生起什么念头，都随其自然地专注观照。在不太长的时间里，清晰度增强时，就中断，以短时间多次进行。安稳地坐在金刚跏趺坐等姿势上，不修大手印。同样，不特意修生灭、离戏、超思、无相、无缘、有缘、有相等。那么该怎么做呢？身体不动，眼睛不闭，
English
Keep all thoughts in your heart equally and peacefully. As Saraha said: This mind bound by ropes, if released, there is no doubt it will be liberated. And: Keep the unprocessed awareness as it is. With an artificial mind, one cannot attain the noble path. As it is said, when awareness is kept in its unprocessed natural state, gross conceptualizations cease. The experience of clarity and emptiness arises. One remembers the kindness of the lama, feels happiness within oneself, and turns away from samsara. This is called stillness, where stillness is the cessation of afflictions, and abiding is abiding in its meaning. Samadhi is also the same, where stillness is immovability, and holding is not letting go. Also, the unborn Zhang said: Cutting off the elaborations of the three times is what should be done. Do not dwell on the past, do not dwell on the future, and do not dwell on the present. Let awareness relax and abide in its natural state, without artifice. If you do not understand relaxation, awareness will not settle, and wisdom will not arise. For example, a person imprisoned thinks only of escaping, but if not imprisoned, there is no thought of escaping. Similarly, if this awareness is held, it will scatter. If not held, it will not scatter, so awareness should be relaxed and left to rest. In the state of relaxation, that very moment, awareness is clear and uninterrupted, bright, comfortable, and spacious, inconceivable. In short, do not think about the previous thought, do not think about the next thought. What kind of conceptual thought is arising in oneself now? Like this, by staring intently at the present moment of thought, the flow of thoughts will be completely cut off. If you are not distracted, there will be no thoughts. Once distracted, thoughts will arise. By focusing intently on the thought that has arisen, the thought will dissolve on its own and become calm without further conceptualization. Thus, whatever thought arises, focus on it naturally and observe it intently. When clarity increases in a short period of time, interrupt it, and do it many times for short durations. Sit comfortably in the vajra posture, etc., and do not meditate on Mahamudra. Similarly, do not deliberately meditate on the unborn, free from elaboration, beyond mind, without characteristics, without objects, with objects, with characteristics, etc. So what should one do? Do not move the body, do not close the eyes,
Tibetan
་རྟོག་པ་འདས་པའི་རྗེས་མི་བཅད། མ་འོངས་པའི་སྔུན་མི་བསུ། ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཉིད་ངོས་ཙིར་གྱིས་འཛིན་པ་གནད་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཚུངས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྟོག་པ་བྱུང་ཚད་ལ་བལྟས་པས་དུས་ཚོད་ཅིག་ན་རྟོག་པ་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་ཞེས་བྱ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ། སྒོམ་བྱུང་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྟོག་པ་ངོས་ཟིན་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འཁོར་བ་ཐོགས་མེད་ནས་བསགས་པའི་སྡིག་པ་མ་ལུས་པ་ཕམ་ཞིང་དག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། བླུན་པོས་བ་ ལང་སྐྱོང་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་གང་དགར་བཏང་། །ཞེན་མེད་ཁྱི་རོ་ལྟ་བུར་བཞག །འདོད་མེད་མཛེ་ཕོ་ལྟ་བུར་བཞག །བྲམ་ཟེ་སྐུད་པ་འཁལ་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་གློད་ལ་ཞོག །འཛིན་མེད་མི་རོ་ལྟ་བུར་ཞོག །དྲན་མེད་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུར་ཞོག །འགག་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཞོག །གསལ་བ་ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུར་ཞོག །མ་བཅོས་བུ་ཆུང་ལྟ་བུར་ཞོག །ལྷུག་པའི་ཚུར་དུ་བསྡད་པར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་གཞག་ཐབས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་དུས་སུ་སེམས་གནས་པ་ནི་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ལུས་པའམ་ཤེས་པ་ལ་གང་ཡང་མི་རྒྱུ་བས་ཙེན་ནེ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱུང་ཙ་ན་སེམས་ཟིན་པར་ངོ་ཤེས་པའོ། །སྔར་རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་འདུག་སྙམ་པའང་འབྱུང་། དེ་ལྟར་སེམས་གནས་པ་དེ་དང་པོ་ཡུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བར་སྒོམ། དེ་ནས་ཡུན་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་བསྲིང་ཞིང་བསྒོམ། ཕྱིས་གོམས་ནས་གར་བསྡད་བསྡད་དུ་འོང་། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཁྱད་མེད་པའང་ཡོང་། སེམས་གནས་པའི་རྟགས་ལ་ཉམས་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་དེ་ ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་མོད་ལ་ཞི་བའང་འབྱུང་། རང་ལ་རང་མགུ་བའང་ཡོང་། སྐྱིད་དུ་ཚོར་བ་དང་། ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང་། བྱ་བ་བྱེད་སྙིང་མི་འདོད་པ་དང་། སྒོམ་སྙིང་ཡང་ཡང་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་དང་། ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་དང་། དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བ་དང་། དབེན་པར་སྡོད་སྙིང་འདོད་པ་དང་། གདམས་ངག་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་། བླ་མ་ལ་གུས་པ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་དང་། འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། སྒོམ་དགོས་པར་འདུག་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་འཆི་བར་འདུག་སྙམ་པ་འོང་། ཆོས་འདི་འདྲ་བ་དང་ཕྲད་པ་བསོད་ནམས་བ
Chinese
不要追溯已逝的念头，不要迎接未来的念头，当下这一念的生起，要紧的是认识它。当下专注地看着自己的念头，那个瞬间，因和果同时，现象在自身解脱，这是法性。像这样反复地观看每一个念头的生起，在某个时刻，念头会被清晰地认识到，并在那个瞬间解脱。念头被清晰认识到的那个瞬间，就叫做证悟大手印，叫做定在相续中生起，叫做生起禅修。因为认识念头的那个瞬间，能击败并净化从无始以来积累的所有罪业。就像愚人放牧牛一样，瑜伽士的觉性随意放纵。像无贪恋的狗对待尸体一样安住，像无欲的麻风病人一样安住，像婆罗门纺线一样，瑜伽士放松觉性安住。像无执的尸体一样安住，像无念的疯子一样安住，像无碍的虚空一样安住，像明亮的玻璃球一样安住，像未加矫饰的幼儿一样安住，放松地安住。这是心的安住方法的教导。像这样安住的时候，心安住的状态是仅有觉性存在，或者说，因为没有任何事物进入觉性，所以静止地安住。像这样发生的时候，就认识到心被抓住了。以前会觉得只是陷入了妄念之中。像这样安住心，最初要修持时间短但次数多的方式，然后逐渐延长修持的时间。之后习惯了，无论在哪里都可以安住。行住坐卧四种行为都没有差别。心安住的征兆是，在体验生起的时候，一旦将觉性投入其中，就会平静下来。也会自我满足，感到快乐，觉性非常舒适，不想做任何事情，想一次又一次地禅修，或者不想禅修，觉性非常清明，喜悦一次又一次地生起，想要住在寂静的地方，对口诀生起定解，对上师一次又一次地生起恭敬心，对轮回生起厌离心，觉得必须禅修，否则毫无益处，感觉自己快要死了。能遇到这样的佛法，是极大的福报。
English
Do not cut off the trace of past thoughts, do not welcome future thoughts. The key is to recognize this very moment of arising thought. In the very moment of staring intently at one's own thought, cause and effect are simultaneous, and phenomena are liberated in their own place; this is the nature of reality. By repeatedly looking at each thought that arises in this way, at some point, the thought will be clearly recognized and liberated in that very moment. That very moment when a thought is clearly recognized is called realizing Mahamudra, called the arising of Samadhi in the continuum, called the arising of meditation. Because in that very moment of recognizing the thought, it defeats and purifies all the accumulated sins from beginningless time. Just as a fool tends cattle, the yogi lets awareness go wherever it pleases. Abide like a dog without attachment to a corpse, abide like a leper without desire, like a Brahmin spinning thread, the yogi relaxes awareness and abides. Abide like a corpse without grasping, abide like a madman without memory, abide like unobstructed space, abide like a clear glass ball, abide like an uncorrected child, abide in a relaxed manner. This is the teaching on how to settle the mind. When abiding in this way, the state of mind abiding is that only awareness remains, or because nothing enters awareness, it abides still. When this happens, recognize that the mind has been caught. Before, one would think that one had simply fallen into delusion. Meditate on settling the mind in this way, first in short periods with many repetitions, then gradually lengthen the periods of meditation. Later, when accustomed, one can abide wherever one is. There is no difference in the four activities of walking, standing, sitting, and lying down. A sign of the mind abiding is that when an experience arises, as soon as awareness is directed towards it, it will subside. One will also be self-satisfied, feel happy, awareness is very comfortable, one does not want to do anything, one wants to meditate again and again, or one does not want to meditate, awareness is very clear, joy arises again and again, one wants to live in a solitary place, certainty arises about the instructions, respect arises again and again for the Lama, aversion arises for Samsara, one feels that one must meditate, otherwise it is of no benefit, one feels that one is about to die. To encounter such a Dharma is great merit.