Tibetan
སེལ་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། བཟང་སྤྱོད་ལས། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པར། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཇི་ཙམ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་མཐར་གྱུར་པ། །བདག་གི་སྨོན་ལམ་མཐའ་ཡང་དེ་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་རགས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་ཞིང་ སྐྱེ་ལ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་མཉེས་བྱས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། །ཅེས་ལུང་དང་མཐུན་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་བསྐྱེད་པའོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གསལ་ལ་མི་གཡོ་བ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེའོ། །དེའང་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དྲི་མ་མེད་པ་མི་གཡོ་བ་རླུང་མེད་པའི་མར་མེའི་རྒྱུན་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའོ། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །ས་མཚམས་ནི་ས་དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བར། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡང་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་ཡིན་པས་ཞེས་སོ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་བླང་ཡུལ་ནི། ལམ་སྒྲོན་ལས། ཡང་དག་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ཡི། །བླ་མ་བཟང་ལ་སྡོམ་པ་བླང་། །སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་དང་། །བདག་ཉིད་གང་ཞིག་སྡོམ་ལ་གནས། །སྡོམ་པ་འབོགས་བཟོད་སྙིང་རྗེར་ལྡན། །བླ་མ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལས་བླང་ཞིང་དེ་ལྟར་མ་ཐུབ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་གང་ལེན་པའི་ཚིག་རྣམས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པའང་འཐོབ་སྟེ། བྱང་ས་ལས། གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་མེད་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་ བར་བྱ་
Chinese
为了遣除而生起菩提心。如《入行论》云：“乃至虚空尽，众生亦复尽，我愿亦如是，恒常住于世。”如是说。其中，世俗菩提心是从粗分的表相而生起，胜义菩提心是从胜义法性的力量而生起。初者，如《现观庄严论》云：“友力因力及根本，闻力串习善力生，不坚与坚生起者，说为他示菩提心。”如是说。胜义菩提心生起的因是：“圆满正等觉，极喜令欢悦，福慧资粮聚，极善积集故，于法无分别，智慧即生起，为生彼故此，是为最殊胜。”如是与经论相符的修证差别所生起。胜义菩提心的体性是空性大悲为心髓，明朗而不动摇，远离一切戏论。如《解深密经》云：“彼胜义菩提心者，乃是超离世间，远离戏论之边，极为明亮，以胜义为境，无有垢染，不动摇，如无风之灯焰般极为明亮。”如是说。地界是从初地到佛地的之间。如《现观庄严论》的解释中说：“胜义菩提心也是从初地极喜地等开始。”其中，世俗菩提心受持的对境是，如《菩提道灯论》云：“具足真正之相之，善妙上师前受戒，于戒仪轨善巧者，自性于戒安住者，堪能传授具悲者，当知是为善知识。”如是说，从具足相的上师处受持，如果不能这样，则在如来佛像前，将所受持的菩提心之语，从内心深处念诵三遍，也能获得愿行之律仪。如《菩萨地》云：“若无具足彼等功德之补特伽罗，则菩萨应于如来之像前，自己如法受持菩萨之律仪。
English
To dispel, one generates Bodhicitta. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "As far as the extent of space reaches, so far do all sentient beings extend; as far as karma and afflictions extend, so far does my aspiration extend." Thus it is said. Among these, relative Bodhicitta arises from coarse appearances, while ultimate Bodhicitta arises from the power of ultimate Dharmatā. The former, as stated in the Abhisamayālaṃkāra: "The power of friends, the power of causes, and the power of the root; the power of hearing, the power of habituating to virtue; the arising of the unstable and the stable; are explained as Bodhicitta shown by others." Thus it is said. The cause for the arising of ultimate Bodhicitta is: "Completely pleasing the perfect Buddhas; accumulating vast merit and wisdom; the wisdom that does not discriminate dharmas; for the sake of its arising, this is considered supreme." Thus, it arises from the distinctions of practice and realization that are in accordance with the scriptures. The essence of ultimate Bodhicitta is emptiness and great compassion as its heart, clear and unwavering, free from all elaborations. As it is said in the Saṃdhinirmocana Sūtra: "That ultimate Bodhicitta is transcendent of the world, free from the extremes of elaboration, extremely clear, with ultimate reality as its object, without impurities, unwavering, like the flame of a lamp in a windless place, extremely clear." Thus it is said. The boundary is from the first bhūmi to the state of Buddhahood. As it is said in the commentary on the Abhisamayālaṃkāra: "That ultimate Bodhicitta is also from the first bhūmi, the Joyful One, and so forth." Among these, the object of taking relative Bodhicitta is, as stated in the Bodhipathapradīpa: "From a virtuous guru who possesses the true characteristics, take vows; one who is skilled in the rituals of vows; one who dwells in the vows by nature; one who is capable of bestowing vows and possesses compassion; know that to be a virtuous spiritual friend." Thus it is said, take it from a guru who possesses the characteristics, and if that is not possible, then in front of an image of the Tathāgata, recite the words of taking Bodhicitta from the depths of your heart three times, and you will also obtain the vows of aspiration and engagement. As it is said in the Bodhisattvabhūmi: "If there is no person who possesses those qualities, then the Bodhisattva should take the vows of the Bodhisattva's discipline in accordance with the Dharma himself in front of an image of the Tathāgata.
Tibetan
སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའང་མེད་ན་མདུན་དུ་དམིགས་ནས་བླངས་ཀྱང་སྐྱེ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས། ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བསྒོམས་ནས། སྡོམ་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་དང་སྦྱར་ནས་བླངས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བླང་བའི་ཆོ་ག་ནི་མང་ཡང་འདིར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ནས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་བརྒྱུད་པ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷའི་ལུགས་ལྟར་ན་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་ཤིང་དེའང་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཐུས་འབྱུང་བས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཕུང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བཤམས་ཤིང་ཡན་ལག་བདུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་རྒྱས་བསྡུས་སྐབས་དང་སྦྱར་ཞིང་བསྡུ་ན། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་མཆོད་ཅིང་བཤགས་པ་དང་། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསྐུལ་ཞིང་ གསོལ་བ་ཡི། །དགེ་བ་ཅུང་ཟད་བདག་གིས་ཅི་བསགས་པ། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་རྗེས་ཟློས་བྱ། དངོས་གཞི་ནི། སྐྱབས་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེན་དགོས་པས། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སེང་གེས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ། སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་མདོག་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ་ཕྱག་གཉིས་ས་གནོན་མཉམ་བཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་ཞབས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ་ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་སོགས་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་ཉན་རང་གི་དགེ་འདུན་སོགས་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་བ་བཞུགས་པར་མོས་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ་ཆོས་ལ་ལམ་དགེ་འདུན་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་བཟུང་ནས་སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དྲིན་ཅན་གྱི་ཕ་མ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་དེའི་ ཆེད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་ཟློས་མཛོད། ཅེས་བརྡ་སྦྱར། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མཆིས་ཀྱི་བར། །ཞེས་པ་ནས། རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བགྱི། །ཞེས་པའི་བར་ཚར་གསུམ་གྱིས་སྨོན་འཇུག་བསྡོམས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །རྗེས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་བདག་དགའ་བ་སྒོམ་པ་འདིའི་རྗེས་ཟློས་མཛོད། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲ
Chinese
स्ते ། །如是说。 如果没有（善知识），面向前方迎请也可以生起（菩提心）。《学集论》中说： “又如果没有这样的善知识，就观想安住在十方的诸佛和菩萨，以自力受持律仪。” 如是说。 受持的仪轨虽然很多，但此处是，从圣者文殊到论师龙树的传承，按照论师寂天的方式，分为加行、正行、后行三部分。 第一，愿行菩提心的主要因是依靠福德资粮，而这又是由三宝的加持所生。 因此，在三宝和佛菩萨面前陈设不可思议的供云，并且必须先进行七支供，因此，可以结合广略情况，如果归纳： 顶礼、供养、忏悔， 随喜、劝请和祈祷， 我所积的一切微小善， 全部回向圆满大菩提。 这样重复念诵三遍。 正行是：必须以皈依三宝为前提来受持发心仪轨。 在前方的虚空中，在狮子抬起的珍宝座上， 导师圆满正等觉佛陀，身色如纯金，双手作触地定印，具有三种法衣，以妙相庄严，双足跏趺坐，八大近子等菩萨僧众和声闻缘觉僧众等充满虚空。 观想安住在其中，将佛陀视为导师，将佛法视为道路，将僧众视为修道的助伴，如往昔的菩萨们发起愿行两种菩提心一样。 我也为了所有如母有情众生，发起菩提心。 以这样的想法重复念诵。 这样提示。 从“直至菩提心要”到“次第勤修学处”之间念诵三遍，是愿行合一而发菩提心。 后行仪轨是修自庆，重复念诵这些： “今生吾获果
English
ste. Thus it is said. If there is no (spiritual friend), it can also arise by inviting it in front. It says in the Compendium of Trainings: "Also, if there is no such virtuous spiritual friend, then visualize the Buddhas and Bodhisattvas who reside in the ten directions, and take the vows by combining them with your own strength." Thus it is said. Although there are many rituals for taking vows, here it is the lineage from the noble Manjushri to the master Nagarjuna, according to the way of the master Shantideva, divided into three parts: preliminary, main, and concluding. First, the main cause of the aspiration and practice of Bodhicitta is that it must rely on the accumulation of merit, and this also arises from the power of the Three Jewels. Therefore, in front of the Three Jewels and the Buddhas and Bodhisattvas, arrange inconceivable clouds of offerings, and the seven-branch offering must be done first, so the extensive and concise situations can be combined, and if summarized: I prostrate, offer, and confess, I rejoice, exhort, and pray, Whatever small virtue I have accumulated, I dedicate it all to perfect great enlightenment. Repeat this three times. The main part is: it is necessary to take the vows of generating Bodhicitta with refuge in the Three Jewels as a prerequisite. In the sky in front, on a precious throne supported by lions, The teacher, the perfectly complete Buddha, whose body color is like pure gold, whose two hands make the earth-touching mudra of meditative equipoise, who has three kinds of Dharma robes, who is adorned with marks and examples, who sits with his legs crossed in the vajra posture, the eight close sons and other Bodhisattva sanghas and the Hearer and Solitary Realizer sanghas, etc., filling the realm of the sky. Visualize them abiding there, taking the Buddha as the teacher, the Dharma as the path, and the Sangha as the companion for practice, just as the Bodhisattvas of the past generated the two Bodhicittas of aspiration and practice. I also generate Bodhicitta for the sake of all sentient beings who are all kind mothers and fathers. Repeat the recitation with this thought. Thus, give the instruction. From "Until the essence of enlightenment" to "Gradually train in the precepts," recite three times, which is the union of aspiration and practice to generate Bodhicitta. The concluding ritual is to meditate on self-joy, repeat these: "Today my life has borne fruit.