Tibetan
་མཆིས་ཀྱི་བར། །ཞེས་སོགས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །སོགས་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ། མཐར་སྐྱབས་ཡུལ་གདན་ཁྲི་དང་བཅས་པ་འོད་དུ་ཞུ་ནས་རང་ལ་ཐིམ་པས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་སྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་སྙམ་པའི་ངང་ནས་སེམས་མ་བཅོས་པར་རང་ལུགས་སུ་གློད། གསལ་སིང་ངེ་བ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་གང་ཡང་མི་འཕྲོ་བའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་ན། དགེ་བ་འདི་ཡིས་མྱུར་བ་དག །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་གྱུར་ནས། །འགྲོ་བ་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ། །དེ་ཡི་ས་ལ་འགོད་པར་ཤོག །ཅེས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བས་རྒྱས་བཏབ་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐུན་དང་དམིགས་པ་བརྒྱད་པའོ།། ༈ །།དེའང་སྤྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཐེག་དམན་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་རང་ཉིད་ཞི་བདེ་འདོད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ་མཆོད་ཆུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་དག །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ པའི་གཏན་གྱི་གེགས། །ཞེས་དང་། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །ཞེས་གསུངས་པས། ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཙམ་མ་གཏོགས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་ནུས་པས། འདིར་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལ་ཡང་། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། མཚན་ཉིད། རྒྱུ་རྐྱེན། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ལ་བྱེད་དེ། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཐེག་ཆེན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ནི་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་མདོར་ བསྡུ་ན། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཕན་པར་སེམས། །ཞེས་དང་། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལའི་མདོར། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད
Chinese
……之间。等等。 愿一切众生都具有安乐和安乐之因！等等，修习四无量心。最后，将包括座床在内的皈依境化为光，融入自身，观想自己的身语意三门与皈依境的佛身、佛语、佛意无二无别，在不造作心的状态中，放松于自性。在明朗澄澈、无所执着的境界中安住，不散乱于任何事物。如果生起分别念，则念诵：以此功德速疾地，成就大印之果位，一切众生无一余，皆安置于彼果地。以此善根回向，并以回向印封印，之后进入日常行为。这是第八次法会和观修。 总的来说，发心分为小乘发心和大乘发心两种。前者是为了自己获得寂静安乐而发菩提心，这是小供养，因为经中说：“声闻和自证佛，是获得菩提的永久障碍。”以及“由于缺乏方便和智慧，会堕入声闻道。”因此，仅仅是声闻和自证佛的菩提，无法获得究竟的菩提。所以，这里必须努力修习大乘发心。而大乘发心又可以从体性的角度进行划分，有自性、定义、因缘、分类、界限等等多种。首先，从体性的角度来说，可以分为大乘世俗菩提心和胜义菩提心两种。《解深密经》中说：“菩提心也有两种，即胜义菩提心和世俗菩提心。”定义是：为了他人的利益而希求圆满菩提的智慧，是大乘世俗菩提心的定义。《现观庄严论》中说：“发心为利他，欲得正等觉。”因缘有很多种说法，但总的来说，是对诸佛菩萨的信仰、对众生的慈悲心，以及被善知识摄受。经中说：“其根本被认为是慈悲，恒常想着利益众生。”以及《宝积经》中说：“对佛和佛法生起信心，以及菩萨们的行为……”
English
...and so on. May all sentient beings have happiness and the causes of happiness! Etc., meditate on the four immeasurables. Finally, the refuge field, including the throne, dissolves into light and merges into oneself, thinking that one's own body, speech, and mind are inseparable from the body, speech, and mind of the refuge field, and release the mind into its natural state without fabrication. Abide in a clear and transparent state, without clinging to anything and without being distracted by anything. If conceptual thoughts arise, then recite: By this merit, may I quickly attain the state of the great seal, and may I establish every single being without exception on that ground. Dedicate this root of virtue and seal it with dedication, and then engage in daily activities. This is the eighth Dharma session and contemplation. In general, there are two types of bodhicitta: Hinayana bodhicitta and Mahayana bodhicitta. The former is to generate bodhicitta for the sake of attaining peace and happiness for oneself, which is a small offering, because the sutras say: "The Shravakas and Pratyekabuddhas are permanent obstacles to attaining bodhi." and "Due to the lack of means and wisdom, one will fall into the Shravaka path." Therefore, only the bodhi of Shravakas and Pratyekabuddhas cannot attain ultimate bodhi. Therefore, here one must strive to cultivate Mahayana bodhicitta. And Mahayana bodhicitta can also be divided from the perspective of its nature, having nature, definition, cause, classification, boundaries, and so on. First, from the perspective of nature, it can be divided into Mahayana conventional bodhicitta and ultimate bodhicitta. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "Bodhicitta also has two aspects, namely, ultimate bodhicitta and conventional bodhicitta." The definition is: the wisdom that aims at perfect enlightenment for the benefit of others is the definition of Mahayana conventional bodhicitta. The *Abhisamayalankara* says: "The generation of bodhicitta is for the sake of others, desiring perfect enlightenment." There are many ways to describe the causes, but in general, they are faith in the Buddhas and Bodhisattvas, compassion for sentient beings, and being embraced by a virtuous spiritual friend. The sutras say: "Its root is considered to be compassion, constantly thinking of benefiting sentient beings." And the *Ratnakuta Sutra* says: "Having faith in the Buddha and the Dharma of the Buddha, and the conduct of the Bodhisattvas..."
Tibetan
་ལ་དད་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ན། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡུད་པར། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བསྟེན་ཏོ་ཞེས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག་མངའ་རྒྱལ་བ་དེ་སྐད་གསུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབྱེ་བ་ལ། ས་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྲིན་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བར་ཉེར་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། རྒྱན་ལས། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པ། ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དང་། སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་བཞིར་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །མོས་དང་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་ས་མཚམས་ནི། ས་སོགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་ལས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས། དེའི་འོག་ཏུ་གཅིག་ནི་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་བསྡུས། དེ་ནས་བཅུ་ནི་ས་བཅུས་བསྡུས། དེ་འོག་ལྔ་ནི་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས། ཕྱི་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་སོ། །ཕྱི་མའི་མོས་ལྡན་སོགས་བཞི་ནི་ལས་དང་པོ་པ་དང་མ་དག་ས་བདུན་དང་དག་པ་ས་གསུམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་སོ། །ཡང་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལ། རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ། རྫི་བོ་ལྟ་བུ། མཉེན་པ་ལྟ་བུ་དང་གསུམ་མོ། །ཡང་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྫོགས་བྱང་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་དང་འགྲོ་བཞིན་པ་ལྟ་ བུ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་སྨོན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་ནས་དམ་འཆའ། འཇུག་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་དམིགས་ནས་དམ་འཆའ་བའོ། །དམིགས་ཡུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་བར་དམིགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་ནམ་མཁས་ཁྱབ་ཚད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་
Chinese
对...生起信心。如果对无上菩提生起信心，那么伟大的人们的心就会生起。如是说。在《集经》中说：诸佛之法应依止善知识。具足一切功德之胜者如是说。如是说。分类上，从如地般的发心到如云般的发心之间有二十二种。如《庄严经论》中所说：彼等地金月火，如是乃至，有二十二种。如是说。或者有以信欲而行、殊胜清净意乐、异熟、断除障碍之发心四种。如《经庄严论》中说：发心于诸地，信欲殊胜及清净，异熟他者所欲求，如是断除诸障碍。如是说。它们的界限是：地等发心中，最初三种被初业地所摄。其后一个被加行道所摄。其后十个被十地所摄。其后五个被十地的差别道所摄。最后三个被佛地所摄。后面的信欲等四种被初业者、不清净七地、清净三地和佛地所摄。又发心有如国王、如牧童、如船夫三种。又有愿行两种。如《入行论》中说：菩提心略摄，应知有两种，谓发菩提愿心，及入菩提行心。如是说。二者的差别是想要前往圆满菩提和正在前往，如是。如《入行论》中说：如知欲行及正行，如是智者于此二，次第应知差别也。如是说。或者愿是缘于果而立誓，行是缘于因立誓。所缘的对境是缘于菩提和有情之利益。最初是缘于寻求大乘之智慧，如《经庄严论》中说：如是缘于寻求彼之智慧。如是说。缘于有情是缘于如虚空般遍布的有情，即彼等之痛苦。
English
Having faith in... If faith arises in unsurpassed Bodhi, then the minds of great beings will arise. Thus it is said. In the Sutra Collection, it is said: The Buddhas' teachings should rely on virtuous friends. The victorious ones who possess all the supreme qualities speak thus. Thus it is said. In terms of classification, there are twenty-two types of mind generation, from the mind generation like the earth to the mind generation like the clouds. As stated in the Ornament of Sutras: That is, earth, gold, moon, fire, and so on, up to twenty-two types. Thus it is said. Alternatively, there are four types of mind generation: acting with aspiration, pure intention, fruition, and abandoning obscurations. As stated in the Ornament of Sutras: Mind generation on the grounds, aspiration, purity, and fruition are considered different, likewise, abandoning obscurations. Thus it is said. Their boundaries are: Among the mind generations of earth, etc., the first three are included in the ground of the first practitioner. After that, one is included in the path of joining. Then, ten are included in the ten grounds. After that, five are included in the path of distinction of the ten grounds. The last three are included in the Buddha ground. The latter four, aspiration, etc., are included in the first practitioner, the seven impure grounds, the three pure grounds, and the Buddha ground. Furthermore, there are three types of mind generation: like a king, like a shepherd, and like a ferryman. There are also two types: aspiration and engagement. As stated in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: The mind of enlightenment, in brief, should be known as twofold: the mind of aspiring for enlightenment and the mind of engaging in enlightenment. Thus it is said. The difference between the two is like wanting to go to complete enlightenment and actually going. As stated in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: Just as the difference between wanting to go and actually going is known, so should the wise gradually know the difference between these two. Thus it is said. Alternatively, aspiration is making a vow focusing on the result, and engagement is making a vow focusing on the cause. The object of focus is focusing on the benefit of enlightenment and sentient beings. The first is focusing on seeking the wisdom of the Great Vehicle, as stated in the Ornament of Sutras: Thus, focusing on seeking that wisdom. Thus it is said. Focusing on sentient beings is focusing on sentient beings as vast as the sky, that is, their suffering.