Tibetan
མྱལ་བར་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་སྙམ་པའང་འོང་། གཏིང་ཟབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གོ་ཞིང་སེམས་ཉིད་བླ་མར་འཆར་སྣང་བ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྲོ། གང་ལ་ཡང་ཞེན་པ་ཆུང་ཆོས་བརྒྱད་ལས་བློ་ལྡོག །འོན་ཀྱང་ད་ནི་བླ་མ་མི་དགོས་སྙམ་པ་དང་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་སེམས་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སོགས་འབྱུང་དོགས་ཡོད་དོ། །སྤྲོས་བྲལ་གསུམ་གྱི་ཚེ། ཞེན་པ་གསུམ་བཏང་རི་ཁྲོད་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་བརྟེན་ཞིང་སྨྲ་བཅད་དང་འདག་སྦྱར་ལ་ནན་ཏན་བྱ། གཏོར་མ་དང་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་ཙམ་མ་གཏོགས་མཚན་བཅས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་རྣམས་རེ་ཞིག་དོར་ནས་དྲན་པ་ལ་རྩིས་སུ་བྱ་ཞིང་ཡེངས་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། སྐབས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་བསགས་པ་དང་། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་མཆེད་གྲོགས་ལ་དག་སྣང་ སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་བསམ། བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་རྟོགས་དོན་ལ་ཟབ་མོའི་གླེང་མོ་བྱ་བ་དང་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱུད་པའི་རྡོ་རྗེའི་མགུར་བལྟ་བ་དང་དབྱངས་སུ་བླང་བ་སོགས་བྱ། ཕལ་ཆེར་དུ་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་མ་ཡེངས་པ་ཉིད་གལ་ཆེ་ཞིང་དམིགས་བཅས་མང་ན་མི་དགའ། ཡང་བདེ་ཤེས་ཆུང་ཞིང་འགྲོ་འདོད་དང་ཟ་འདོད་དང་སྙིང་མི་དགའ་བ་སོགས་བྱུང་ན་ཐབས་ལམ་འབར་འཛག་དང་མཆོག་གི་གཏུམ་མོ་དང་ལུས་སྦྱོང་སོགས་ཅི་རིགས་བྱའོ། །སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོར་ལོར་བསྐྱངས་ཀྱང་བོགས་མ་ཐོན་ན་ཞེན་པ་གསུམ་གཏོང་བ་དབང་ཞུ་བ་ཉམས་ཆགས་བཤགས་པ་སོགས་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པ་འཕེལ་བར་གསོལ་བ་གདབ། རང་ཡི་དམ་དུ་བསྒོམས་ལ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་ཞིང་དེ་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་བདེ་སྐྱིད་དང་འཁོར་བའི་གནས་ཚུལ་དང་མྱང་འདས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་རྣམས་བསམ་ཞིང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཉམ་ པར་བཞག །རེས་རི་བོའི་རྩེར་ཕྱིན་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གློད། རེས་མང་པོའི་འདུན་སར་སོང་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གློད། རླུང་ཐུན་རེ་བཟུང་ལ་སྣང་བ་ལ་མིག་ཧ་རེ་བལྟ་ཞིང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གློད་དེ་བསྐྱང་བས་བོགས་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ཅི་ཞིག་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་འགག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་མ་བྲལ་སྟོང་མི་སྟོང་སྤང་བླང་སོགས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་གྲ་མ་ཆག་ཟུར་མ་ཉམས་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་འཆར་རོ། །བཞི་པ་ནི། རོ་གཅིག་ལའང་གསུམ་སྟེ། དྲན་སྣང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རོ་གཅི
Chinese
或許會認為自己已了悟了不會墮入地獄的實相。也能夠理解甚深的法，並且自心顯現為上師，這會成為修法的助伴。對任何事物都減少執著，從八法中轉變心意。然而，現在可能會產生「不需要上師」的想法，以及傲慢、自負和輕視他人等情況。在修持三種離戲時，捨棄三種執著，依止非常寂靜的深山，認真進行禁語和閉關。除了朵瑪和上師祈請文之外，暫時捨棄有相的善行，而將重點放在憶念上，並專注地禪修非常重要。有時積累供養佈施等有為的善業，對上師生起敬信心，對道友生起清淨觀，
English
Perhaps one will think that one has realized the truth of not going to hell. One can also understand the profound Dharma, and the mind itself appears as the Lama, which will become a companion for spiritual practice. Reduce attachment to anything, and turn the mind away from the eight worldly concerns. However, now there may be thoughts such as "I don't need a Lama," as well as arrogance, conceit, and looking down on others. When practicing the three freedom from elaborations, abandon the three attachments, rely on very secluded mountains, and diligently engage in silence and solitary retreat. Except for Torma offerings and Lama's supplication, temporarily abandon the virtuous practices with signs, and focus on mindfulness, and it is very important to meditate attentively. Sometimes accumulate virtuous deeds of conditioned phenomena such as offerings and generosity, generate devotion to the Lama, pure perception to Dharma brothers and sisters,
Tibetan
ག་ཏུ་རྟོགས་ཀྱང་དེར་མྱོང་ཞིང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཁྲིས་ཡོད་པ་རོ་གཅིག་ཆུང་ངུ་། དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་མྱོང་ཞིང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ནས་སྣང་བ་ཕྱིར་མ་ལུས་སེམས་ནང་དུ་མ་ལུས་པར་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལམ་མེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རོ་གཅིག་འབྲིང་པོ། དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་རོ་གཅིག་དུ་མར་ཤར་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཞི་ བ་རོ་གཅིག་ཆེན་པོའོ། །རོ་གཅིག་མཐར་ཕྱིན་མ་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། གང་ཤར་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་རང་ངོ་ཤེས་ན་རོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་། མཉམ་ཉིད་དུ་འདྲེས་རྒྱུ་དང་འདྲེས་པའི་མྱོང་འཛིན་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་འདུག་ན་ངོ་བོ་མ་མཐོང་། གང་ཤར་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་དེའི་རྩལ་དུ་འཆར་ན་རྩལ་རྫོགས། གཉེན་པོའི་འཁྲིས་དང་བཅས་པས་རོ་གཅིག་དུ་མར་མི་འཆར་ན་རྩལ་མ་རྫོགས། སྣང་སེམས་སོགས་གཉིས་སྣང་གི་འཛིན་པ་དག་སྟེ་ཚོགས་དྲུག་གི་འཆར་སྒོ་ལ་འཆིང་གྲོལ་མེད་པར་གང་ཤར་གྱིས་ཆོག་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར། འཆར་སྒོ་རྣམས་ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པས་གྲོལ་དགོས་ན་མ་ཤར། སྣང་སེམས་འདྲེས་ནས་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་ན་ཡོན་ཏན་སྐྱེས། སད་བྱེད་ལམ་གྱི་རྐྱེན་ཞན་ནས་རྟགས་མ་ཐོན་ན་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས། ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་ཞིང་གཞན་དོན་གྱི་གཏེར་ཁ་བྱེ་ན་གཟུགས་ སྐུའི་ས་བོན་ཐེབས། སྙིང་རྗེ་སོགས་ཐབས་ཀྱི་ནུས་པ་ཆུང་ཞིང་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་ན་ས་བོན་མ་ཐེབས། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གསལ་བར་རྟོགས་པས་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་འཆར་སྒོས་འཁོར་འདས་ཀྱི་གྱིས་སོ་བྱེད་པར་ཤེས་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མཁས་ན་ཀུན་རྫོབ་རང་བྱན་ཚུད། རོ་གཅིག་དུ་མའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་འཆར་ན་རང་བྱན་མ་ཚུད་པའོ། །དེ་ལ་རོ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་དུས་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོར་རྟོགས་ཀྱང་དེར་མྱོང་རྒྱུ་དང་དེར་འཛིན་པའི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ལ། རྗེས་ཤེས་སུ་ཡུལ་རྐྱེན་དྲག་པོས་དཀྲུགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་དགེ་སྦྱོར་དུ་མི་བདེ་བ་འོང་ཞིང་རང་ཁར་ཡང་གཟུང་འཛིན་ཨ་འཐས་ཀྱི་སྣང་བ་དུ་མ་རེ་འབྱུང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་འཛིན་པ་དུ་མ་རེ་འོང་། རེས་ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཉམས་སྐྱེ། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྩི་འཇོག་དང་མོས་གུས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་སྲིད་དོ། །རོ་གཅིག་འབྲིང་གི་དུས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་མྱོང
Chinese
无论在哪里证悟，都在那里体验并持有体验的觉知，这是小的一味一体。诸多体验为一味，体验并持有觉知的垢染清净，显现不留在外，心不留在内，显现与心无别明亮，这是中等的一味一体。诸多证悟为一味，一味显现为诸多，一切寂灭于平等本然之中，这是大的一味一体。一味一体究竟与未究竟的差别是：无论显现什么，对于显现之相，没有取舍、否定、肯定，平等本然无有对境，自明自知，则见一味一体之体性。融入平等之因，以及融入的体验、执持、觉知的执着存在，则未见体性。无论显现什么，一切显现为平等本然之游舞，则游舞圆满。与对治相伴随，一味一体不显现为诸多，则游舞未圆满。显现与心等二取执着清净，六识的显现之门没有束缚与解脱，无论显现什么都满足，则分别念显现为禅修。显现之门需要通过认识的忆念来解脱，则未显现。显现与心融合，获得幻化等神通，则功德生起。唤醒之路的因缘薄弱，没有出现征兆，则功德未生起。普遍的慈悲无勤任运生起，利他之宝藏开启，则播下色身的种子。慈悲等方便的力量微弱，利他不能成办，则未播下种子。清晰地证悟因果的缘起，了知明觉刹那的显现之门，能区分轮回与涅槃，精通因果，则世俗自成。一味一体不显现为诸多的因果，则未自成。其中，小的一味一体之时，一切都证悟为本然之体性，但仍然有体验和执持的部分。在后得中，由于猛烈的外境扰乱，六识的显现对于善行不适，自己也会出现许多能取所取的执着之相。在梦中也会出现许多错乱和执着。有时会生起身体、显现、心三者无别的体验。然而，有可能减少对因果的重视、敬信和慈悲。中等的一味一体之时，所证悟、能证悟、体验
English
Wherever realization occurs, there is the experience and the holding of the awareness of experience, this is the small one taste. When many experiences become one taste, and the defilement of experiencing and holding awareness is purified, appearances are not left outside, and the mind is not left inside, the indivisibility of appearance and mind becomes clear, this is the medium one taste. Many are realized as one taste, and one taste arises as many, all subsiding into the state of equality, this is the great one taste. The distinction between the ultimate and non-ultimate one taste is: whatever arises in appearance, without acceptance or rejection, negation or affirmation, if one recognizes oneself as the naturally equal, without object, self-illuminating, then one sees the essence of one taste. If there is a clinging to the experience, holding, and awareness of being mixed into equality, then the essence is not seen. If everything that arises appears as the play of that naturally equal, then the play is complete. If one taste does not appear as many, accompanied by the antidote, then the play is not complete. If the clinging to dualistic appearances such as appearance and mind is purified, and one is satisfied with whatever arises without bondage or liberation in the arising of the six aggregates, then conceptual thought arises as meditation. If the arising doors need to be liberated by the memory of recognition, then it has not arisen. If appearance and mind are mixed, and one obtains miraculous powers such as transformation, then qualities are born. If the conditions of the awakening path are weak, and signs do not appear, then qualities are not born. If all-pervading compassion arises effortlessly, and the treasure of benefiting others is opened, then the seeds of the form body are sown. If the power of compassion and other methods is weak, and benefiting others is not accomplished, then the seeds are not sown. If one clearly realizes the interdependence of cause and effect, and knows that the momentary arising of awareness distinguishes between samsara and nirvana, and is skilled in cause and effect, then conventionality is self-sufficient. If one taste does not appear as the cause and effect of many, then it is not self-sufficient. In that, at the time of the small one taste, although everything is realized as the essence of the natural state, there is still a slight part of experiencing and holding there. In post-meditation, due to the disturbance of strong external conditions, the appearance of the six aggregates is uncomfortable for virtuous practice, and many appearances of grasping and clinging arise on their own. Even in dreams, many confusions and clingings arise. Sometimes the experience of the indivisibility of body, appearance, and mind arises. However, it is possible that respect for cause and effect, devotion, and compassion may decrease. At the time of the medium one taste, what is realized, the one who realizes, the experience