Tibetan
མ་དགོས་དྲན་པས་བཟུང་མ་དགོས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་ཤར་ཏེ་སྒོམ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པ་འབྱུང་ལ། རྗེས་སྣང་དུ་མི་རྟག་ངོ་མ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་མ་རིག་པའི་ལྷག་མ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་བྲལ་ ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་ཞིག་ཡོང་བ་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མ་ཟེར། ལས་མི་གསོག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་དག་པའི་འཛིན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡད་ཡུད་སྐྱེ་བ་དང་། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །སྒོམ་མེད་འབྲིང་གི་དུས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་དག་ནས་ཉིན་མཚན་ཐམས་ཅད་སྒོམ་མེད་ཀྱི་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། རྗེས་སྣང་མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་རང་གསལ་དུ་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཤིས་བབས་དང་མཐུན་པར་རྫོགས་པ་ལ་ཟེར་ཏེ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཡིན་ལ་མཚན་མོ་ལ་ཡང་དེའི་ཆ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །སྒོམ་མེད་ཆེན་པོའི་དུས་མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་ནས་འོད་གསལ་མ་བུ་འདྲེས་པས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀློང་འབྱམས་སུ་གྱུར་ཏེ་རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་རྫོགས་པར་ཐོབ། དེའི་རང་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འབྱོངས་པས་གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བརྙན་གྱིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ བར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཚེ་འདིར་འཆར་བའི་སྒོམ་མེད་ནི། སྤང་བྱ་སྤང་དུ་མེད་གཉེན་པོ་བསྟེན་དུ་མེད་དག་བྱ་རྒྱུ་དང་བྲལ་དག་བྱེད་སེམས་དང་བྲལ་ཤི་མ་ཤི་མེད་པའི་ངེས་པ་གཏིང་ནས་ཐོབ་སྟེ་མཉམ་རྗེས་མེད་པའི་སྒོམ་མེད་ཆུང་འབྲིང་ཅི་རིགས་ལས་འཆར་བར་དཀའ་ལ། སྤྱིར་སྒོམ་མཁན་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་སྒོམ་མེད་ཙམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཡང་འོང་ཞིང་། སྣང་བ་དང་རྟོག་པ་སོ་མ་སྒོམ་དུ་ཤར་ནས་མཉམ་རྗེས་མེད་པའི་སྒོམ་མེད་ཙམ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཡང་འབྱུང་བས་དེ་དག་ཉམས་ཀྱི་སྒོམ་མེད་ཡིན་གྱི་སྒོམ་མེད་དངོས་མིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒོམ་མེད་དངོས་མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་མོ་རང་གསལ་དུ་མ་ཤར་བར་དུ་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་མ་བཅོས་མི་བསྒོམ་པའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྒྱུན་བསྲིང་བ་གལ་ཆེ་བར་བཤད་ཅིང་། གནས་གང་དུ་གནས་གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱས་ནའང་ལས་མི་གསོག་ཀྱང་། སྒོམ་ཆེན་ཆོས་པའི་ཡ་ཚུལ་བསྐྱང་སྟེ་རི་ཁྲོད་བཟུང་སྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་བཙུག་ཅིང་ཚུལ་མིན་གྱི་ སྤྱོད་པ་སྤང་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་རྗེས་ཤེས་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་འཆར་ཚུལ་རྣམས་རིམ་གྱིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཀྱང་དབེན་པར་སྒོམ་ཉག་གཅིག་སྐྱོང་བ་ལ་བཤད་ཚོད་ལྟར་འབྱུང་མོད་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ཀྱི་དབང་དུ་བཏང་བ་སོགས་ལ་བཤད་ཚོད་དང་ཁྲིགས་འགྲིགས་པའི་འཆར་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ཅུང་མི་འོང་ཡང་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་འཆར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་འཆར་ཚུལ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཐ་མ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གཏིང་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་བློས་དཔྱད་པའི་ཡུལ་མིན་ཀྱང་། རྗེ་སྒོམ་ཚུལ་གྱི་གསུང་དང་བསྒྲུབ་བརྒྱུད་གོང་མ་འགའི་གསུང་ལ་བརྟེན་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །རྒྱས་པར་བསྒྲུབ་པ་མཐར་བསྐྱལ་ཏེ་ནང་རང་སེམས་ཀྱི་བླ་མ་དང་ཕྱི་གྲུབ་ཐོབ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་བླ་མའི་གསུང་དང་མན་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ལར་བློ་ཟད་ཆོས་ཟད་ལ་སྐྱེལ་དགོས་ཀྱི། རང་ཅག་སྔོན་སྦྱངས་ཀྱི་ལས་འཕྲོ་ཆ་མ་རྫོགས་ པར་སྐྱིད་ཆོས་ཀྱིས་སྒོམ་སྒྲུབ་ལོ་འགའ་རེ་བྱས་ནས། རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་རློམས་ཏེ་དོན་གཉིས་ལྟར་སྣང་གི་རང་གཞན་མགོ་གཡོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་བློ་གཏན་ལ་དབབ་ཅིང་གཟུ་བོར་གནས་པ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། ༈ །བཞི་པ་སྒོམ་བསྐྱངས་པས་ས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ནས་བཤད་པའི་ལམ་རིམ་ཅན་དུ་སྦྱངས་པ་སྣང་ཚུལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དང་། འདིར་སྒོམ་གཉུག་མའི་ལམ་གཅིག་ཆོད་དུ་སྦྱངས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་གཉིས་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདྲ་ཡང་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ལ། འོན་ཀྱང་ས་ཚོད་ལམ་ཚོད་བགྲོད་པའི་ཚུལ་ནི། དང་པོར་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ནས་སྒོམ་རྩེ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་ཞིང་རྩལ་རྫོགས་པའི་བར་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་དང་། སྒོམ་སྤྲོས་བྲལ་གསུམ་གྱི་བར་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་དང་། སྒོམ་རོ་གཅིག་གསུམ་དང་སྒོམ་མེད་ཆུང་འབྲིང་ནི་ས་དང་པོ་མཐོང་ བའི་ལམ་དང་ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྐབས་ཅི་རིགས་དང་། སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་འབྱོར་རོ། །འཕྲལ་དུ་གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་འགྲོས་སྐྱོངས་པ་ལས་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ནས་བཤད་པའི་ལམ་མ་བསྒོམས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་བཤད་པའི་ལམ་རྟགས་ཀྱང་མི་འོང་སྟེ། སྒོམ་མེད་ཆེན་པོའི་རྩལ་རྫོགས་དུས་སྣང་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཐབས་ཀྱི་ལ
Chinese
不需要以忆念来执持，所有显现都作为禅修而生起，从而产生不从禅修中动摇的状态。后得时，将“不恒常的无知”称为无明的习气，是阿赖耶识离于分别，处于无记的状态。虽然不积累业，但未清净为智慧的执着，如幻象般时隐时现地产生，据说在梦中也会稍微产生无知的实执。处于中等无修状态时，如幻象般的微细二取显现，完全转变为日夜都在无修的氛围中。后得时不分别的无知之细微部分，显现为自明，这被称为与本性相符的圆满，是极其细微的习气，据说夜晚也有这种成分。处于大无修状态时，不分别的无知之细微部分也清净为智慧，光明母子交融，一切都转变为智慧的广阔虚空，为了自利而圆满获得法身。由于其自力无碍地成熟，为了他利，以色身的影像，在轮回存在期间，任运成就利益众生之事，是这样说的。其中，今生显现的无修是：没有需要断除的对治，没有需要依止的对治，没有需要清净的对治，没有能清净的心，从内心深处获得不死不生的定解，很难从中等或小的无修中产生无有等持和后得的无修。一般来说，修行者、所修和修行三者分离的无修，也会成为离戏的状态。显现和分别念各自作为禅修而生起，从而产生无有等持和后得的无修，成为一体，这些是体验的无修，不是真正的无修。其中，在真正的无修中，在不分别的无知之细微部分未显现为自明之前，据说以忆念智慧之轮，持续保持不改造、不修饰的庸常意识非常重要。无论住在何处，与何人为友，做何事，即使不积累业，也要行持大修行者的威仪，树立闭关实修的旗帜，断除不如法的行为，如理如法地取舍世俗之事非常重要。等持、后得、后……
English
Without needing to hold onto mindfulness, all appearances arise as meditation, resulting in a state of unwavering from meditation. In post-meditation, the 'unknowing of impermanence' is called the residue of ignorance, the alaya-consciousness free from conceptualization, remaining in an indeterminate state. Although no karma is accumulated, the clinging that has not been purified into wisdom arises fleetingly like an illusion, and it is said that even in dreams, a slight clinging to the reality of unknowing occurs. In the intermediate state of non-meditation, that subtle dualistic appearance like an illusion completely transforms into an atmosphere of non-meditation day and night. The subtle and minute aspect of non-discriminating unknowing in post-meditation, which is said to arise as self-luminous, is called completion in accordance with one's nature, and is an extremely subtle residue of negative tendencies, and it is said that even at night there is this element. In the great state of non-meditation, that subtle and minute aspect of non-discriminating unknowing is also purified into wisdom, and by the merging of clear light mother and child, everything is transformed into the vast expanse of wisdom, and for one's own benefit, the Dharmakaya is perfectly attained. Because its inherent capacity matures unimpededly, for the benefit of others, the spontaneously accomplished benefit of beings occurs for as long as samsara exists through the manifestation of the Rupakaya's images, it is said. Among these, the non-meditation that arises in this life is: there is no antidote to be abandoned, no antidote to be relied upon, no object to be purified, no mind to purify, and having gained a deep certainty of no birth and no death from the depths of one's heart, it is difficult for non-meditation without equipoise and post-meditation to arise from small or intermediate non-meditation. In general, the non-meditation that is separate from the meditator, the object of meditation, and the act of meditation, may also become a state of non-elaboration. Appearances and thoughts arise individually as meditation, and thus non-meditation without equipoise and post-meditation arises as one taste, these are experiential non-meditations, not true non-meditations. Among these, in true non-meditation, until the subtle aspect of non-discriminating unknowing arises as self-luminous, it is said that it is very important to continuously maintain ordinary consciousness without alteration or fabrication by the wheel of mindfulness and wisdom. Wherever one dwells, with whomever one associates, and whatever one does, even if one does not accumulate karma, it is very important to maintain the conduct of a great practitioner, raise the banner of solitary retreat and practice, abandon improper behavior, and properly adopt and reject worldly affairs. Equipoise, post-meditation, post...
Chinese
虽然将显现、觉受、梦境的显现方式都依次归于次第，但如果像说的那样只在寂静处修持禅定，那么在后得位中，如果被今生的现象所左右等等，所有与说法和规范相符的显现方式都不太可能出现，但证悟的体性会如实显现。如此，对于十二瑜伽的体验和证悟的显现方式，最后的瑜伽们非常难以深刻理解，也不是思维所能及的范畴。但是，依靠杰·贡秋的教言和一些噶举派上师的教言，应该对此深信不疑。详细地说，要将修行推向极致，从内心的上师和外在的成就者、证悟者的上师的教言和口诀中去了解，总的来说，必须达到心智耗尽、法义耗尽的境地。我们这些前世修习的业力尚未圆满的人，只是以快乐的佛法修行几年，就自以为证悟已经显现，像追求二利一样欺骗自己和他人，对此必须认真思考，保持公正的态度非常重要。༈ 第四，通过修习禅定而行进于道地的过程是：一般来说，从名相乘所说的次第道中修习，是将显现方式作为功德的差别；而这里，将修习本然禅定的唯一决断之道，是将自性作为差别。二者最终是相同的，但暂时在形式上有所不同。然而，行进于地道的方式是：首先，从进入加持道开始，直到见到禅定一境性的体性并圆满力量为止，是初学者的资粮道时期；禅定离戏三者之间，是信行地的加行道时期；禅定一味三者和无修小、中等，分别是见道的第一地和从第二地到第十地之间的修道时期；无修大则是成就佛果的究竟道。由于立即守护实相的自性，因此没有修习因乘所说的道，因此也不会出现与之相关的道相。据说，无修大圆满的力量圆满时，所有显现方式的功德都会同时任运成就。然而，密宗方便的道
English
Although the appearances, experiences, and dreamlike manifestations are all gradually attributed to the stages, if one only cultivates meditation in solitude as it is said, then in the post-meditation period, if one is influenced by the appearances of this life, etc., all the manifestations that conform to the teachings and norms are unlikely to arise, but the nature of realization will appear as it is. Thus, regarding the experiences and manifestations of realization of the twelve yogas, the last yogas are very difficult to deeply understand and are not within the realm of thought. However, one should have firm faith in this by relying on the teachings of Je Gomtshul and the teachings of some Kagyu lineage masters. In detail, one must push the practice to the extreme and learn from the teachings and instructions of the inner guru of one's own mind and the outer guru of accomplished and realized beings. In general, one must reach the state of exhaustion of mind and exhaustion of dharma. We who have not yet perfected the karmic residue of previous practices, merely practice meditation and dharma for a few years with happy dharma, and then boast that realization has manifested, deceiving ourselves and others as if pursuing the two benefits. One must carefully consider this and it seems important to maintain an impartial attitude. ༈ Fourth, the way of traversing the bhumis and paths through cultivating meditation is: Generally, studying from the gradual path taught in the characteristic vehicle is to make the mode of appearance a distinction of qualities; and here, studying the single decisive path of innate meditation is to make the nature a distinction. The two are ultimately the same, but temporarily different in form. However, the way of traversing the bhumis and paths is: First, from entering the path of blessing until seeing the nature of one-pointed meditation and perfecting the power, is the stage of the accumulation path of the beginner; between the three of meditation free from elaboration is the stage of the path of joining of the faith-acting ground; the three of meditation one taste and the small and medium non-meditation are respectively the first ground of the seeing path and the stages of the meditation path from the second to the tenth ground; great non-meditation is the ultimate path of attaining Buddhahood. Since one immediately protects the self-nature of reality, one has not cultivated the path taught in the causal vehicle, and therefore the path signs taught in relation to it will not appear. It is said that when the power of great non-meditation is perfected, all the qualities of the mode of appearance will simultaneously arise spontaneously. However, the path of secret mantra methods