Tibetan
་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་གྲོལ་སྣང་སེམས་གཉིས་ འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཆོད། རྗེས་ཤེས་དང་རྨི་ལམ་ཡང་སྔར་བས་འཁྲུལ་པ་ཆུང་ཞིང་ཨ་འཐས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡང་ཆེར་མི་འོང་། རོ་གཅིག་ཆེན་པོའི་དུས་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་མ་འགགས་པའི་རྩལ་སྣ་ཚོགས་ལ་བདེན་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཉིན་མཚན་འཁོར་མར་འབྱུང་། མི་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་སྣང་ལ་མ་ངེས་པའི་གསལ་ཙམ་གྱི་མྱོང་ཚོར་ཅུང་ཟད་རེ་འབྱུང་། རྗེས་ཤེས་སུ་སྣང་བ་འཛིན་མེད་གསལ་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ཞིང་ཤེས་བཞིན་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་འཆར། འཛིན་མེད་ཀྱི་རྨི་ལམ་འལ་འོལ་འགག་མེད་དུ་འབྱུང་། རེས་རྨི་ལམ་མེད་པ་ཡང་འོང་བར་བཤད་དོ། །རོ་གཅིག་གསུམ་གྱི་ཚེ་གནས་ཕལ་ཆེར་དབེན་པ་བསྟེན། རེས་འགའ་ཙམ་ཚོགས་སུ་ཡང་བསྡད་ལ་བོགས་དབྱུང་། བསྒོམ་མ་བསྒོམ་ཁྱད་མེད་སྙམ་ཡང་དབེན་པ་བསྟེན་ཞིང་ཡང་དག་གི་དྲན་མེད་སྒོམ་པ་ཉིད་དུ་གནད་ཆེའོ། །རོ་གཅིག་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཀྱང་། མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོ་དང་མཁའ་འགྲོའི་མཚན་མ་མ་བྱུང་ན་ ཉམས་གྲིབ་ཕོག་པ་ཡིན་པས་ཚ་ཚ་སྟོང་རྩ་སོགས་བཏབ་ཅིང་དེ་རེ་རེ་ལ་མེ་ཏོག་རེ་ཕུལ་ལ། བདག་གི་གྲིབ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ། གཞན་ཡང་གྲིབ་སེལ་གྱི་གཟུངས་ཆོག་དང་དགེ་བའི་སྣ་ཅི་རིགས་བྱ། མཚན་མ་བྱུང་ནས་དགའ་མི་དགའ་འདུག་ན་བདུད་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་དང་བདུད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་སེམས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་དབུས་མེད་སྙམ་དུ་བསམ། ལར་རོ་གཅིག་སྐྱེས་ནས་རྟོགས་པ་ལ་མི་འཇིགས་ཡོན་ཏན་ལ་མི་དགའ་སྐྱོན་གྱིས་ཁ་བྲིད་ཀྱང་མི་ནུས་པ་ཡིན། སླར་ལ་ཕྲག་དོག་ཆེ་ཉོན་མོངས་མང་རྣམ་རྟོག་རགས་ཟུར་མགོ་རྣོ་དགའ་མི་དགའ་འདུག་ན་བདུད་སེམས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དགེ་སྦྱོར་ལ་རེམ་པར་བྱ། ལར་སྒོམ་དང་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་བདུད་རང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གོ་བར་བྱ་ཞིང་། སེམས་ཅན་ཡང་རང་སེམས་བླ་མ་ཡང་རང་སེམས་སུ་འདུག་པས་སྙིང་རྗེ་དང་ མོས་གུས་མི་དགོས་སྙམ་ནས་ཐབས་ཁྱད་དུ་གསོད་སྲིད་པས་སྙིང་རྗེ་དང་མོས་གུས་སོགས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད། །རྟེན་འབྲེལ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་བསྒྲིག་པ་དང་ངན་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གོ་ཆ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ཞིབ་ཏུ་བྱ། གཞན་ལ་ཕན་གནོད་འབྱུང་ཞིང་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱིས་ཟིན་དོགས་ཡོད་པས་གཞན་དོན་ལྟར་སྣང་སྤང་། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོ
Chinese
能知所知的执着解脱，显现心二取之根本断除。后得和梦境也比以前减少错乱，顽固的执着也不会太强烈。大乐一味的同时，本元无碍的各种妙用，远离实执的无二证悟，日夜周而复始地显现。不分别的显现之门，出现不确定为外境的少许明觉感受。后得显现为无执、明空、如幻，细微的能知所知二取显现。无执的梦境，模糊不清、无有间断地出现。有时也会出现无梦的情况。一味三的修持者，大多依止寂静处。偶尔也聚集在僧团中进行开示。虽然觉得修不修没有差别，但还是依止寂静处，在真正的无念中禅修至关重要。即使获得了大乐一味的证悟，如果没有出现细微的预知和空行母的征兆，就是受到了邪魔的侵扰，所以要制作一千个小泥塔等，并在每个小泥塔上供奉一朵花，祈祷说：请息灭我的邪魔近障。还要进行消除邪魔的陀罗尼仪轨，以及各种善行。如果出现征兆后，产生喜欢或不喜欢的情绪，那就是魔入心了，所以要这样想：利益或损害，以及魔等一切都是自己的心，心如虚空般无有边际和中心。总之，产生一味之后，对于证悟不会恐惧，对于功德不会贪恋，过失也无法迷惑。如果再次变得嫉妒心强、烦恼多、分别念粗大、尖酸刻薄、喜欢或不喜欢，那就是魔入心了，所以要认识到这一点，并努力行善。总之，要明白一切与禅修不相符的事物都是魔，如是理解。因为众生也是自心，上师也是自心，所以如果认为不需要慈悲和 敬信，可能会以特殊的方式杀害，所以要生起慈悲和敬信等的力量。安排一切好的缘起，断除一切不好的缘起，接受因果的盔甲，仔细取舍善恶。因为会对他者产生利益或损害，并且担心被天子魔所控制，所以要舍弃看似利他的行为。眷属和受用
English
When the clinging to the object and subject of experience is released, the root of dualistic mind is severed. Subsequent cognition and dreams become less confused than before, and stubborn clinging does not arise so strongly. At the same time as the great single taste, the unobstructed play of primordial nature manifests continuously day and night as non-dual realization free from clinging to reality. A slight experience of clarity, not fixed as an external object, arises as a doorway of non-conceptual manifestation. In subsequent cognition, appearances are perceived as non-clinging, clear and empty, like illusions, and subtle dualistic appearances of awareness arise. Non-clinging dreams arise vaguely and without interruption. Sometimes, it is said, there may also be no dreams. During the stage of the three single tastes, one should mostly rely on solitary places. Occasionally, one may also gather in assemblies for instruction. Although one may think there is no difference between meditating and not meditating, it is crucial to rely on solitary places and meditate in genuine non-mentation. Even if one has attained the realization of the great single taste, if subtle clairvoyance and signs of dakinis do not arise, it means one has been affected by negative influences. Therefore, one should make a thousand small stupas and offer a flower on each one, praying: "Please pacify my negative influences and close obstacles." One should also perform rituals with dharanis for dispelling negative influences and engage in various kinds of virtuous deeds. If, after signs have arisen, one experiences happiness or unhappiness, it means a demon has entered. Therefore, one should think that benefit or harm, and all demons, etc., are one's own mind, and that the mind is like the sky, without beginning or end. In general, once single taste has arisen, one will not fear realization, will not be attached to qualities, and faults will not be able to deceive one. If one becomes jealous, has many afflictions, coarse thoughts, is sharp-tongued, and experiences happiness or unhappiness, it means a demon has entered the mind. Therefore, one should recognize this and strive to engage in virtuous activities. In general, one should understand that everything that is not in accordance with meditation is the demon itself, as it is said. Since sentient beings are also one's own mind and the guru is also one's own mind, if one thinks that compassion and devotion are not necessary, one might kill in a special way. Therefore, one should generate the power of compassion and devotion, etc. Arrange all good coincidences, abandon all bad coincidences, and take up the armor of cause and effect, carefully adopting virtue and abandoning evil. Since benefit or harm may occur to others, and there is a risk of being controlled by the demon of the sons of the gods, one should abandon actions that appear to be for the benefit of others. Retinue and possessions
Tibetan
ད་དང་སྙན་གྲགས་ལ་མ་ཆགས་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་ཉམས་དང་མྱོང་བའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དག་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་གནས་ལུགས་འདྲེས་ནས་མཉམ་རྗེས་དང་དྲན་པས་ཟིན་མ་ཟིན་མེད་པའི་སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཆར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྒོམ་མེད་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དྲན་པས་བཟུང་མ་དགོས་ཆེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་མ་དགོས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་འཆར་ཞིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཀྱི་བར་སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུ་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཛིན་པ་དེ་དང་ཡང་བྲལ་ཏེ་ཉིན་མཚན་ཐམས་ ཅད་སྒོམ་མེད་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་ཞིང་རྗེས་སྣང་དུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ཕྲ་མོ་རང་གསལ་དུ་འཆར་བ་སྒོམ་མེད་འབྲིང་པོ། རྣམ་ཤེས་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གྱུར་བ་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོའོ། །སྒོམ་མེད་མཐར་ཕྱིན་མ་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེ་ལ་དྲན་རྒྱུའམ་གོམས་རྒྱུ་མེད་པར་མྱོང་བ་དག་ན་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང་། དེ་ལ་དྲན་རྒྱུའམ་གོམས་རྒྱུ་འདུག་ན་ངོ་བོ་མ་མཐོང་། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་དག་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་སར་འཁྱོལ་ནས་དུས་ཀུན་ཏུ་ཡེ་ཤེས་དང་དབྱེར་མེད་ན་རྩལ་རྫོགས། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་སྣང་ཞིང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་མ་ཟད་ན་རྩལ་མ་རྫོགས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པར་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར། རྣམ་རྟོག་གི་འཛིན་པ་བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་མོ་དང་ཉམས་མྱོང་གི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་ཞིག་འདུག་ན་ཡང་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་མ་ཤར། ལུས་འཇའ་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་དང་སེམས་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་ཤར་ནས་ཞིང་ཁམས་དག་ པ་རབ་འབྱམས་སུ་སྣང་ན་ཡོན་ཏན་སྐྱེས། ལུས་སེམས་དང་སྣོད་བཅུད་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་འདུག་ཀྱང་མ་སྐྱེས། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་འབྱུང་ན་གཟུགས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་གྲུབ། དེ་ལྟར་མ་གྱུར་པར་ཞིང་ཁམས་དག་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་ན་ཕྲིན་ལས་མ་གྲུབ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ན་ཀུན་རྫོབ་དག་ཅིང་བྱན་ཚུད། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་རྒྱ་བག་ཆགས་སྣང་རྒྱ་རྣམ་ཤེས་སེམས་རྒྱ་སྟེ་རྒྱ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྒྲིབས་ན་ཀུན་རྫོབ་མ་དག་ཅིང་བྱན་མ་ཚུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུའི་དུས་གཉིས་སྣང་ཕལ་ཆེར་དག་ནས་ཆེད་དུ་སྒོམ་
Chinese
现在不执着于名声非常重要。 像这样守护，经验和体验的所有污垢都得以净化，道路的证悟和自性的实相融合，生起既非禅定之后，也非念头所及的无修证悟。 第五，无修也有三种：无需以念头执持，无需特意安住，一切显现都成为禅修，生起少许如幻的执着，这是小无修。 远离如幻的执着，日日夜夜一切都进入无修的境界，后显中细微的明觉之流自然显现，这是中无修。 细微的明觉也转为智慧，一切都转为智慧的境界，这是大无修。 区分无修是否究竟的标准是：在无修的证悟中，没有需要忆念或习惯的东西，体验清净，就能见到无修的自性。 如果有需要忆念或习惯的东西，就无法见到自性。 微细的二元对立清净，一切法都穷尽，恒时与智慧无别，就是能力圆满。 微细的二元对立显现，所知之法没有穷尽，就是能力没有圆满。 没有舍弃一切阿赖耶识，清净为法界智慧，分别念就显现为禅修。 如果有分别念的微细习气和体验的微细污垢，分别念就不会显现为禅修。 身体显现为虹身智慧的身相，心显现为光明法身，显现无量清净刹土，就是功德生起。 身心和器情世界有少许不净的显现，就是没有生起。 在本体和智慧无别的法身上证得菩提，身语意不灭的珍宝之轮，任运自成地利益众生，相续不断，就是色身的利他事业成就。 如果不是这样，需要依赖清净刹土，就是利他事业没有成就。 如果圆满了佛陀的一切功德，就是世俗清净且成熟。 如果被异熟身之束缚、习气显现之束缚、明觉心之束缚这三种束缚遮蔽了佛陀的功德，就是世俗不清净且不成熟。 其中，在小无修的时候，大部分二元对立都已清净，特意禅修
English
Now, it is very important not to be attached to fame. By guarding it in this way, all the defilements of experience and realization are purified, the realization of the path and the nature of reality are mixed, and the realization of non-meditation arises, which is neither after meditation nor within the grasp of mindfulness. Fifth, there are also three types of non-meditation: without needing to be held by mindfulness, without needing to be deliberately placed in equanimity, all appearances arise as meditation, and a slight grasping like illusion arises, this is small non-meditation. Separated from that grasping like illusion, day and night everything goes into the environment of non-meditation, and in the after-appearance, the subtle stream of consciousness naturally arises as self-illumination, this is medium non-meditation. That subtle consciousness also transforms into wisdom, and everything transforms into the environment of wisdom, this is great non-meditation. The distinction between whether non-meditation is ultimate or not is: in that realization of non-meditation, if there is no need to remember or habituate, and the experience is pure, then the nature of non-meditation is seen. If there is something to remember or habituate, then the nature is not seen. Subtle dualistic appearances are purified, and all phenomena are exhausted, and at all times there is no separation from wisdom, then the ability is perfected. Subtle dualistic appearances appear, and the phenomena of knowable objects are not exhausted, then the ability is not perfected. Without abandoning all the alaya consciousness, if it is purified into the wisdom of the dharmadhatu, then conceptual thought arises as meditation. If there is a subtle latent habit of conceptual thought and a subtle defilement of experience, then conceptual thought will not arise as meditation. The body appears as the rainbow body, the form body of wisdom, and the mind appears as the clear light dharmakaya, and countless pure lands appear, then qualities are born. If there is a slight impure appearance in body, mind, and environment, then it is not born. Having attained enlightenment in the dharmakaya where essence and wisdom are inseparable, the inexhaustible wheel of jewels of body, speech, and mind spontaneously accomplishes the benefit of sentient beings without interruption, then the enlightened activity of the form body is accomplished. If it is not like that, and one needs to rely on pure lands, then the enlightened activity is not accomplished. If all the qualities of the Buddha are perfected, then the conventional is purified and brought to completion. If the qualities of the Buddha are obscured by the three bonds: the bond of the ripening body, the bond of habitual appearances, and the bond of the consciousness mind, then the conventional is impure and not brought to completion. Among them, in the time of small non-meditation, most dualistic appearances are purified, and deliberate meditation