Tibetan
་ཆེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་རྙེད་ན་རྩེ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་གནས་ཀྱང་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཕྲིག་མ་ཚུད་ན་ངོ་བོ་མ་མཐོང་། གསལ་སྟོང་དེའི་ངང་ལ་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྲོ་ན་རྩལ་རྫོགས། རེས་འཇོག་འོང་ན་རྩལ་མ་ རྫོགས། རྟོག་སྣང་ཤར་ཚད་དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་ནས་སྤང་མ་དགོས་པར་སྒོམ་དུ་འགྲོ་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར། རྣམ་རྟོག་བཀུག་ནས་བསྒོམ་དགོས་ན་མ་ཤར། ཆོས་བརྒྱད་ལས་བློ་ལོག་པ་སོགས་ཀྱི་དྲོད་རྟགས་ཐོབ་ན་ཡོན་ཏན་སྐྱེས། བློ་ལས་སུ་མི་རུང་བ་སོགས་འདུག་ན་མ་སྐྱེས། རྗེས་ཤེས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་ཕན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་ཐེབས། སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་དཀའ་ན་མ་ཐེབས། རྗེས་ཤེས་སུ་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་རགས་ལ་མི་སླུ་བའི་འཕྲིག་ཚུད་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བྱན་ཚུད། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་ན་མ་ཚུད་པའོ། །དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་དུས། སེམས་གསལ་སྟོང་བདེ་ཉམས་དང་བཅས་པའི་མཉམ་བཞག་ངེས་བཟུང་ཅན་ཡོད་ཅིང་ཉམས་དེའི་ངང་ནས་རྟོག་སྣང་འཆར་བའི་ཚེ་རང་དྭངས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་དུ་བློས་བྱས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱང་འོང་། རྗེས་སྣང་དུ་དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པའི་སྣང་བ་ཕལ་ཆེར་ཨ་འཐས་སུ་འཆར། རྗེས་ཤེས་སུ་དྲན་པས་ ནམ་ཟན་གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོང་པ་དང་སེམས་སྣང་ཡིན་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་འབྱུང་། རྨི་ལམ་གསལ་དྭངས་ཐོན་ཙམ་ལས་ཁྱད་ཆེར་མི་འོང་། འགའ་ཞིག་ལ་རྨི་གྲངས་མང་ལ་ངེས་བཟུང་ཆུང་བའོ། །རེས་མཉམ་པར་འཇོག་དཀའ་ཞིང་སྒོམ་མི་འོང་བ་འདྲ་སྙམ་པའང་འབྱུང་། འཕེལ་འགྲིབ་ཆེ་མོས་གུས་དག་སྣང་སྙིང་རྗེ་རྣམས་སྐྱེའོ། །རྩེ་གཅིག་འབྲིང་གི་དུས་གསལ་སྟོང་བདེ་ཉམས་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་དེ་ནམ་སྒོམ་སྒོམ་བརྟན་པོ་འབྱུང་ཞིང་རིས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་དེའི་ངང་དུ་ཚེམ་གྱིས་འགྲོ། ཉམས་དེའི་ངང་ནས་རྟོག་སྣང་འཆར་བ་སྔར་བས་ཉུང་ཞིང་གང་ཤར་རང་དྭངས་སུ་འགྲོ། རྗེས་སྣང་དུ་གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་དང་བཅས་པའི་སྣང་བ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བ་འབྱུང་། རེས་ཨ་འཐས་སུ་འཇའ་ཆར། རྗེས་ཤེས་སུ་ནམ་དྲན་སྒོམ་དུ་ཆམ་གྱིས་འགྲོ། རྨི་ལམ་དུ་ཉམས་དེས་རེས་སླ་བ་རེས་མི་སླེབ་འགའ་ཞིག་ལ་རྨི་གྲངས་ཉུང་ངུ་འགྲོ་བ་འོང་། སྒོམ་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེའོ། །རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོའི་དུས་གསལ་སྟོང་བདེ་ཉམས་དང་ བཅས་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འཆར་ཞིང་། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་དུ་ཐིམ་རྗེས་སྣང་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་དུ་སོང་
Chinese
如果获得了最甚深的定解，就能见到专注一境的自性。即使安住在乐明无分别的状态中，如果没有融入定解的诀窍，也无法见到自性。如果日夜都在光明空性的状态中，就能圆满力量。如果时断时续，就不能圆满力量。念头和显现一生起，只要忆念就能抓住，不需要断除就能进入禅修，那么分别念就会在禅修中生起。如果需要压制分别念来进行禅修，那就不会生起。如果获得了从八法中转变心念等暖相，就会生起功德。如果心中充满不悦等情绪，就不会生起功德。在后得位中，如果对众生生起慈悲心，并发出利益他人的祈愿，就能播下色身的种子。如果难以生起慈悲心，就无法播下种子。在后得位中，如果融入了对细微和粗大的因果不虚的诀窍，就能在世俗谛上运用自如。如果没有获得对因果缘起的定解，就无法运用自如。其中，在专注一境的小阶段，心中具有光明空性乐的觉受，并伴随着坚定的执持，从那种觉受的状态中，念头和显现生起时，会自然清净自然解脱，并且会生起“这就是禅修”的想法。在后得显现中，大多会显现出伴随着喜悦的景象。在后得觉知中，忆念会伴随着若有若无的光明空性觉受，并且会产生“这是空性”和“这是心识显现”的执着。与梦境变得清晰明亮相比，没有太大的差别。有些人会做很多梦，但执持力却很小。有时难以安住于平等的状态，甚至会觉得无法禅修。增长或减弱，以及强烈的恭敬心、清净的显现和慈悲心都会生起。在专注一境的中等阶段，伴随着光明空性乐的禅修，无论何时禅修，禅修都会变得稳固，即使不特意禅修，也能自然而然地进入那种状态。从那种觉受的状态中，念头的生起比以前减少，无论生起什么都会自然清净。在后得显现中，会显现出伴随着光明空性觉受的景象，感觉宽广而空旷。有时会显现彩虹。在后得觉知中，无论何时忆念，都能立即进入禅修。在梦境中，那种觉受有时容易出现，有时难以出现，有些人会做很少的梦。会对禅修产生兴趣。在专注一境的大阶段，伴随着光明空性乐，会持续不断地显现。所有的分别念都会融入到那种状态中，所有的后得显现都会融入到那种状态中。
English
If you gain the most profound certainty, you will see the nature of one-pointedness. Even if you abide in a state of bliss, clarity, and non-conceptuality, if you do not integrate the key point of certainty, you will not see the nature. If you spend day and night in that state of clarity and emptiness, you will perfect the power. If it is intermittent, the power will not be perfected. As soon as thoughts and appearances arise, if you can grasp them with mindfulness and enter meditation without needing to abandon them, then conceptual thoughts will arise as meditation. If you need to suppress conceptual thoughts to meditate, they will not arise. If you obtain the signs of warmth, such as turning your mind away from the eight worldly concerns, virtues will arise. If you remain with unpleasantness, etc., they will not arise. In post-meditation, if compassion arises for sentient beings and you make prayers for the benefit of others, the seed of the form body will be planted. If it is difficult to generate compassion, it will not be planted. In post-meditation, if you integrate the key point of the infallibility of subtle and gross cause and effect, you will be self-sufficient in relative truth. If you do not gain certainty about the interdependence of cause and effect, you will not be self-sufficient. In the small stage of one-pointedness, there is a clear, empty, and blissful experience of mind with a firm grasp, and when thoughts and appearances arise from that experience, they naturally purify and liberate themselves, and a certainty arises that "this is meditation." In post-meditation appearance, most appearances with joy arise as a vague blur. In post-meditation awareness, mindfulness is accompanied by a vague, clear, and empty experience, and there is a grasping that "this is emptiness" and "this is a mental appearance." There is not much difference compared to dreams becoming clear and bright. For some, there are many dreams but little certainty. Sometimes it is difficult to settle into equanimity, and it seems that meditation is not possible. Great increase or decrease, respect, pure appearances, and compassion arise. In the intermediate stage of one-pointedness, that meditation with clear, empty, and blissful experience becomes stable whenever you meditate, and even if you do not meditate specifically, you gradually enter that state. From that experience, the arising of thoughts is less than before, and whatever arises is naturally purified. In post-meditation appearance, there is a clear and empty experience of spaciousness. Sometimes there is a vague blur of rainbows. In post-meditation awareness, whenever you remember, you immediately enter meditation. In dreams, that experience is sometimes easy to access and sometimes difficult, and some have few dreams. Joy arises in meditation. In the great stage of one-pointedness, clear, empty, and blissful experience arises continuously. All conceptual thoughts dissolve into that state, and all post-meditation appearances go into that state.
Tibetan
རྨི་ལམ་ཕལ་ཆེར་ཡང་དེའི་ངང་དུ་ཆུད་དེ། བཟང་ཞེན་གྱི་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ངེས་ཤེས་ལ་སེམས་བདེ་སྟོང་རིག་སྟོང་རྣམ་རྟོག་གསལ་སྟོང་སྣང་བ་སྣང་སྟོང་སོགས་ཀྱི་སྟོང་ཉམས་དང་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སོགས་ཀྱི་མྱོང་བ་མང་པོ་འཆར། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འགའ་རེའང་སྐྱེ། སྒོམ་འདི་བས་བཟུང་བ་མེད་སྙམ་པ་འོང་ཞིང་མོས་གུས་སོགས་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་རྩེ་གཅིག་གསུམ་གྱི་དུས་སུ་རི་མཚམས་དང་འདག་སྦྱར་དང་སྨྲ་བཅད་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་གྲིབ་ལ་འཛེམ་ཞིང་གྲིབ་ཕོག་ན་གྲིབ་སེལ་བྱ། བྱིང་རྒོད་བྱུང་ན་སྐྱོན་བསལ་བ་དང་ངོ་ལྟ་བྱ། རྨུགས་ན་སྡིག་བཤགས་བྱ་ཞིང་བླ་མ་ལ་དབང་ཞུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་མང་དུ་བླང་། ཚོགས་འཁོར་དང་མཆོད་འབུལ་དང་སྦྱིན་གཏོང་བྱ་ཞིང་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ལ་ཞུས་ཏེ་བཅོས། ཧ་ཅང་སྐྱོན་ཆེ་ཞིང་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ལ་ཞུ་མི་འདོད་ པ་དང་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པ་བྱུང་ན་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་ཡིན་པས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ། །སྐྱོ་ཤས་ངེས་འབྱུང་མོས་གུས་དག་སྣང་སྙིང་རྗེ་རྣམས་རྩལ་ཕྱུང་སྟེ་བསྒོམ། ཞག་འགའ་ཟུང་དུབ་བསང་བྱས་ལ་སྐྱོན་བཅོས་ཤིང་བསྐྱང་བ་དང་ལུས་སྦྱོང་ཅི་རིགས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོང་ཐབས་ལྟར་འཇུར་དྲན་ནམ་བཟུང་དྲན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྐྱོང་། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་གོ་ཡུལ་དང་མི་རྟོག་པའི་གནས་པ་དང་མྱོང་བའི་ཉམས་དང་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཤས་རྣམས་ཕུ་མ་ཤོར་བར་བྱ། ཉམས་བཟང་བ་ལ་དགའ་ཚོར་གྱི་ཞེན་འཛིན་དང་ངན་པ་ལ་མི་དགའ་བའི་སྐྱོན་བལྟས་མི་བྱ། གང་ཤར་ཡང་སྤང་བླང་མེད་པར་འཛིན་མེད་བཅོས་མེད་དུ་སྐྱོང་། ཉམས་འཐུག་ན་ཉམས་དང་ཕྲལ་ཏེ་ངར་བསྐྱེད་ལ་ཤེས་པ་སོ་མ་ཡང་ཡང་སྐྱང་། སྐབས་སུ་སྒྲུབ་བརྒྱུད་གོང་མས་སྒྲུབ་ཚུགས་བཟུང་བའི་རྣམ་ཐར་དང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལ་སོགས་པ་ཡང་བལྟས་ཏེ་རང་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་སོགས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་སྟོང་དུ་འཇུག་པ་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གསལ་སྟོང་དང་སྣང་བ་སྣང་སྟོང་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ་དང་། སེམས་སྐྱེ་མེད་རང་རིག་དང་རང་གྲོལ་དུ་རྟོགས་ཏེ་རྩེ་གཅིག་གི་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིས་ཀྱང་བོགས་མ་བྱུང་ན་ཞེན་པ་གསུམ་བཏང་བར་བྱ་སྟེ། བདག་ཏུ་ཞེན་པ་བཏང་བ་ནི། ཚེ་འདིའི་ལྟོས་ཐག་བཅད་མི་ཁྱུ་ནས་བུད་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲི་བ་བཏང་། དགྲ
Chinese
大多数情况下，在梦中也沉浸在这种状态里，对于伴随着良好执着的定解，心中会涌现乐空、明空、念头明空、显现显空等等的空性体验，以及一切如梦如幻等等的诸多体验。也会生起一些有漏的功德。会觉得没有比这个禅修更殊胜的了，从而生起虔诚等等。而且，在专一修行的三个阶段，要努力进行闭关、禁语和止语，避讳阴影，如果被阴影触及，就要进行消除阴影的仪式。如果出现昏沉和掉举，就要消除过失并进行观察。如果迟钝，就要忏悔罪业，并向上师请求灌顶。多多接受三摩地的灌顶。进行会供、供养和布施，并向上师和道友请教并改正。如果出现非常大的过失，不愿向上师和道友倾诉，或者产生邪见，那就是魔的障碍，所以要皈依。要发挥厌离、出离心、虔诚、清净显现、慈悲心，并进行修习。用几天时间进行烟供，改正过失并守护，以及进行各种适当的锻炼。像这样，按照之前所说的修行方法，通过专注或忆念来专一地修持三摩地。不要失去分别念的活动范围、无分别的安住、体验的觉受和后得智慧的显现。不要因为好的觉受而产生欢喜的执着，也不要因为不好的觉受而产生不悦的挑剔。无论出现什么，都不要有取舍，而是无执无作地修持。如果觉受强烈，就从觉受中抽离出来，提起精神，反复地修持清明的觉性。有时也要观看传承上师们确立修行方式的传记和金刚歌等等，从而让自己也生起那样的勇气等等。像这样修持，就能体验和证悟乐、明、无分别三者无别，融入心性光明空性之中。证悟念头是明空，显现是显空，并且确信一切都是心。证悟心是无生、自明和自解脱，从而使专一修行的证悟达到圆满。如果无论如何都无法进步，就要放下三种执着。放下对自我的执着，就是要断绝今生的牵挂，脱离人群，放下世间的束缚。敌人
English
For the most part, one is immersed in this state even in dreams. With the definite understanding accompanied by attachment to goodness, experiences of emptiness such as bliss-emptiness, awareness-emptiness, thought-clarity-emptiness, appearance-appearance-emptiness, and many experiences such as everything being like a dream and illusion arise. Some contaminated qualities also arise. One feels that there is nothing more supreme than this meditation, and devotion and so on arise. Moreover, during the three stages of focused practice, one should strive for retreat, seclusion, and silence, avoid shadows, and if touched by a shadow, perform a ritual to dispel it. If dullness or excitement arises, one should eliminate the fault and observe. If sluggish, one should confess sins and request empowerment from the lama. Receive many empowerments of samadhi. Perform tsokhor, offerings, and generosity, and consult with the lama and Dharma friends to correct any faults. If very serious faults arise, and one is unwilling to confess to the lama and Dharma friends, or if wrong views arise, it is an obstacle from Mara, so take refuge. Cultivate and meditate on renunciation, detachment, devotion, pure appearance, and compassion. Spend a few days doing incense offerings, correcting faults, guarding, and doing various appropriate exercises. In this way, cultivate samadhi single-pointedly through mindfulness or recollection, according to the methods of cultivation described earlier. Do not lose the scope of discursive thought, the abiding of non-conceptuality, the experience of sensations, and the appearances of subsequent wisdom. Do not develop attachment to joy for good experiences, nor develop displeasure and criticism for bad experiences. Whatever arises, cultivate without acceptance or rejection, without grasping, and without artifice. If the experience is intense, separate from the experience, arouse vigor, and repeatedly cultivate clear awareness. At times, also look at the biographies of the previous lineage masters who established the practice methods and vajra songs, etc., so that you yourself also generate such courage. By cultivating in this way, one experiences and realizes that bliss, clarity, and non-conceptuality are inseparable, merging into the clear-empty nature of mind. Realizing that thoughts are clarity-emptiness, appearances are appearance-emptiness, and being certain that everything is mind. Realizing that mind is unborn, self-aware, and self-liberated, thereby bringing the realization of focused practice to completion. If progress is not made in any way, one must abandon the three attachments. Abandoning attachment to self is to cut off the ties of this life, leave the crowd, and abandon worldly bonds. Enemy