Tibetan
་པར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་མ་སོང་བར་དུ་ལ་བཟླ། ཉིན་པར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་ནས་མཚན་མོ་རིམ་གྱིས་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །ལ་བཟླ་འདི་ལ་སྒོམ་ཁོར་ཡུག་གི་མན་ངག་ཀྱང་ཟེར། མཉམ་མེད་དྭགས་པོའི་གབ་པ་མངོན་ཕྱུང་གི་དགོངས་པ་གནས་ལུགས་རྗེན་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་བོགས་འདོན་ཡིན་པས་མན་ངག་འདི་གནད་འཚམས་ཟོས་ན། གཉུག་མ་བཟང་ཞེན་ཅན་གྱིས་ལོ་མང་དུ་བགྲོད་དགོས་པའི་རྟོགས་པ་ཞག་འགའ་ལ་བགྲོད་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིས་ཀྱང་བོགས་མ་ཐོན་ན་རེ་ཞིག་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་སྐྱོང་ལུགས་སྔར་བཞིན་བྱའོ། ༈ །ལྔ་པ་ལམ་ཁྱེར་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་རྩལ་སྦྱོང་བ་ལ་བདུན། ལམ་ཁྱེར་གྱི་དུས་དང་སྤྱོད་པ། རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར། ཉོན་མོངས་ལམ་ཁྱེར། ལྷ་འདྲེ་ལམ་ཁྱེར། སྡུག་བསྔལ་ལམ་ཁྱེར། ན་ཚ་ལམ་ཁྱེར། འཆི་བ་ལམ་ཁྱེར་རོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་ངོ་མཐོང་ གི་རྟོགས་པ་ཤར་ནས་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ལ་སོང་བ་དང་རྐྱེན་དྲག་པོ་དང་འཕྲད་པ་དང་རྣམ་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་ངོ་མ་ཤེས་འོང་བའི་དུས་དང་། མདོར་ན་དགེ་སྦྱོར་གྱི་རང་ཤུགས་སུ་ལམ་དུ་སློང་དཀའ་བའི་འཁུ་འཕྲིག་གི་འཛིན་པ་ནམ་བྱུང་གི་དུས་དང་། དབེན་པའི་གནས་སུ་སྒོམ་ཁོར་ཡུག་ཤར་ན་དེ་བརྟན་ཞིང་བོགས་དབྱུང་བ་ལ་སྤྱོད་པ་བྱ་བའི་ཚེ་གོང་གི་རྐྱེན་དང་འཁུ་འཕྲིག་བྱུང་བའི་དུས་རྣམས་སུ་ལམ་ཁྱེར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སྣང་སྲིད་ལམ་ཁྱེར་གྱི་རྒྱལ་པོ་བློ་བྲལ་གནས་ལུགས་སྐྱོང་བ་དོར་ནས་གཉེན་པོ་ཅན་གྱི་ལམ་ཁྱེར་བསྒོམ་པ་དོན་མིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་བྱ་བའི་དུས་ནི་མཉམ་རྗེས་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གྱུར་ནས་བྱ་ལ། སྤྱོད་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ནས་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་མམ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་གསང་སྤྱོད་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཚོགས་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་སོགས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། འདིར་སྒོམ་བོགས་འདོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རབ་བྱུང་གི་བསླབ་པ་དང་མི་འགལ་བར་ ཀུན་བཟང་དང་། སྤྲོས་མེད་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་དོན་མཐུན་པར། རི་བོའི་རྩེ་དང་གཉན་ས་དང་དུར་ཁྲོད་དང་ཤིང་གཅིག་གི་མདུན་དང་བཞི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་སུ་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཀུ་སུ་ལུའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་ལ་བློ་མི་འཇུག་པ་རི་དྭགས་རྨས་མ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ། ཅི་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་མེད་པ་སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ། གང་ལ་ཡང་ཆགས་ཞེན་མེད་པ་བར་སྣང་གི་རླུང་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ། ཅི་ལའང་བློ་རྟེན་མི་བཅའ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ། དགག་སྒྲུབ་དང་གཟའ་གཏད་མེད་པ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་ལྔའི་སྒོ་ནས་རྐྱེན་མཐའ་དག་ལམ་དུ་སློང་ཞིང་གནས་ལུགས་ལ་བོགས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤར་ནས་འཁུ་འཕྲིག་བྱུང་བའི་ཚེ། རྣམ་རྟོག་དེ་ངོས་བཟུང་ནས་གང་ཤར་དེ་མ་བཅོས་ལྷུག་པར་སྐྱོང་སྟེ། དེ་ཡང་རྟོག་པ་དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་སེམས་བཀུག་ནས་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ཡང་ཡིན། རྟོག་པ་ དེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ཏེ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡང་མིན། རྟོག་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དྲན་པས་སྐྱོང་བ་ཡང་མིན་པར། རྟོག་པ་དེ་ངོ་ཤེས་ཙམ་ནས་རྟོག་པ་དེ་ཀ་ལ་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཅི་ལྟར་འདུག་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བཟུང་ཆེད་དུ་མི་དགག་རྗེས་སུའང་མི་འབྲང་བར་དེ་ག་ལ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་ལེ་ཡེ་རེ་ལྷོད་དེ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བཞག་པས། རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ཉིད་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་བཅོས་བསྒྱུར་མི་དགོས་པར་སྒོམ་དུ་ལྷངས་ཀྱིས་འཆར་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་སློང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཀློང་དུ་མ་གྱུར་པས་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བ་དྲག་པོ་རྣམས་དང་པོར་མི་བདེ་ཁར་རེ་བ་འདྲ་བ་ཞིག་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་ལམ་དུ་ལོངས་ལ། རིམ་གྱིས་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་མཐར་ངོས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་ལམ་དུ་བསླང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལྔ་གང་ཡང་རུང་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་ངོས་བཟུང་སྟེ་དེ་དགག་ཀྱང་མི་དགག་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་བར་ ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཀ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་སིང་ངེ་བར་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བཞག་པས་སྒོམ་དུ་འཆར་རོ། །སྐབས་རེ་ཉོན་མོངས་པའི་དམིགས་རྐྱེན་ཕྱི་རྫས་ནང་སེམས་ཅན་གང་ཡིན་པའི་ཆགས་ཡུལ་སྡང་ཡུལ་ལ་སོགས་སྔར་ལས་མངོན་ཚན་ཆེ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཆེས་ཆེར་བསྐྱེད་ལ། སྐྱེས་པ་དང་སྔར་བཞིན་བསྐྱང་ངོ་། །གཏི་མུག་ལ་གཉིད་བྲོ་བའི་སེམས་དེ་ངོས་བཟུང་ལ་གཉིད་ཐིབས་ཐིབས་ཡོང་བའི་ཚེ་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་བློས་མ་བཅོས་པར་བསྐྱང་བས་གཉིད་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། ཀློང་དུ་གྱུར་མ་གྱུར་སྔར་ལྟར་འབྱུང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་ཟིང་སྟེ་བྱུང་བའི་ཚེ། འཇིགས་པའི་རྟོག་པ་ངོས་བཟུང་ལ་མི་དགག་རྗེས་མི་འབྲང་བར་འཇིགས་རྟོག་དེ་ཀ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་རྗེན་ལྷང་ངེ་བསྐྱངས་པས་སྒོམ་དུ་
Chinese
在未进入禅修状态之前，可以念诵。白天进入禅修状态，夜晚逐渐显现。此念诵也称为禅修状态的窍诀。由于是无等达波的隐秘显现之意，是赤裸裸地确定实相之精要，如果这个窍诀恰到好处，那么天生执着的人也能在几天内达到需要多年才能达到的证悟。如果无论如何都无法提升，暂时按照以前的方式修持共同后行。 ༈ 第五，通过修持道用的方式来锻炼技能，有七种：道用的时间和修持、分别念道用、烦恼道用、神鬼道用、痛苦道用、疾病道用、死亡道用。 第一：当观见本性的证悟生起，并倾向于今生的显现，遇到猛烈的因缘，以及无法真正认识潜在分别念的时候；简而言之，当产生难以自发地将善行转化为道用的执着时；在寂静的地方，当禅修状态显现时，为了稳固和提升它而进行修持时，以及上述因缘和执着产生的时候，都要修持道用。否则，舍弃了显有道用之王——离念实相的修持，而修持对治性的道用是没有意义的。 那么，修持的时间是在进入等持和后得的状态中进行。修持的方式是从密宗的道路上，有戏论、无戏论、极无戏论三种，或者普贤行、秘密行、觉性瑜伽行、会供行、超胜一切的行持等等，虽然有很多说法，但在这里，为了提升禅修的效力，在不违背出家戒律的前提下，与 普贤、无戏论、极无戏论和超胜一切的行持意义相符，在山顶、险地、墓地、单棵树前、十字路口等地方，禁语并进行库苏卢的供养，不让心执着于世间，像受伤的野兽一样的行为；无论发生什么都不害怕，像狮子一样的行为；对任何事物都没有贪恋，像天空中的风一样的行为；对任何事物都不
English
Until one has entered the meditative state, one can recite. Having entered the meditative state during the day, it gradually appears at night. This recitation is also called the pith instruction of the meditative state. Since it is the meaning of the manifestation of the hidden [teachings] of the Unequalled Dagpo, it is the essence of nakedly ascertaining the reality. If this pith instruction is just right, then those who are naturally attached can attain in a few days the realization that would take many years to attain. If, by any means, it does not improve, then for the time being, practice the common preliminary practices as before. ༈ Fifth, there are seven ways to train skills through the practice of taking the path as practice: the time and practice of taking the path, taking conceptual thoughts as the path, taking afflictions as the path, taking gods and demons as the path, taking suffering as the path, taking sickness as the path, and taking death as the path. First: When the realization of seeing the face of meditation arises and tends towards the appearances of this life, when encountering intense circumstances, and when one does not truly recognize latent conceptual thoughts; in short, when clinging arises that makes it difficult to spontaneously transform virtuous actions into the path; in a secluded place, when the meditative state arises, in order to stabilize and enhance it, and when the above-mentioned circumstances and clinging arise, one should practice taking the path. Otherwise, abandoning the practice of the king of taking appearances and existence as the path—the reality of non-thought—it is meaningless to practice the path of antidotes. So, the time for practice is to be done in the state of equanimity and subsequent attainment. The way of practicing is from the path of secret mantra, the three of with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration, or the practice of Samantabhadra, secret practice, the practice of awareness yoga, the practice of gathering, the practice of surpassing all directions, etc., although there are many sayings, but here, in order to enhance the effectiveness of meditation, without contradicting the monastic precepts, in accordance with the meaning of Samantabhadra, without elaboration, extremely without elaboration, and the practice of surpassing all directions, in places such as the top of a mountain, a dangerous place, a cemetery, in front of a single tree, and at a crossroads, one should cut off speech and perform the offering of Kusulu, not letting the mind cling to the world, behaving like a wounded wild animal; not being afraid of anything that happens, behaving like a lion; not having attachment to anything, behaving like the wind in the sky; not
Chinese
不建立所依，如虚空般的行持。没有扬弃和压制，如疯子般的行持，通过这五种方式，将一切违缘转为道用，并提升对实相的理解。第二，当生起善与非善等分别念，并产生纠缠时，要识别那个分别念，并让所生起的念头不加修饰地自然流淌。也就是说，不要把那个念头放在心上，而是收摄心念，修持对治的智慧。也不要分析那个念头的本质，并确定其无自性。不要追随那个念头，也不要以正念守护。仅仅是认识到那个念头，就将那个念头本身作为修行的本质，不对其存在方式加以评判，不特意扬弃，也不追随，而是让它自然而然地，清晰、放松、宽敞地存在。这样，任何生起的念头，都不需要断除、取舍、扬弃、建立、修正、改变，而是自然而然地显现为修行。这被称为将分别念转为道用。因为尚未融入空性，所以强烈的分别念波动最初会让人感到不适，但会不知不觉地转为道用，逐渐融入空性，最终仅仅是识别就能转为道用。第三，当生起五种烦恼，即贪欲、嗔恨、愚痴、傲慢、嫉妒中的任何一种时，要识别它，既不扬弃它，也不追随它，而是让那个烦恼本身不加修饰地，清晰、宽敞地存在，它就会显现为修行。有时，可以比以往更清晰地忆念烦恼的对境，无论是外在事物还是内在众生，即贪恋的对象、憎恨的对象等，从而极大地增强烦恼，生起后如前一样守护。对于愚痴，要识别昏沉的念头，当昏昏欲睡时，就在那个状态上不加修饰地守护，这样睡眠就会转为光明，融入或未融入空性，都如前一样发生。第四，当因神鬼的幻象等而感到恐惧、不安和慌乱时，要识别恐惧的念头，不扬弃，不追随，而是让那个恐惧的念头本身不加修饰地，清晰、坦然地守护，它就会显现为修行。
English
To act without establishing a support, like the sky. To act like a madman, without rejection or suppression. Through these five ways, transform all obstacles into the path and enhance the understanding of reality. Secondly, when thoughts of good and bad arise, and entanglement occurs, identify that thought and let whatever arises flow naturally without modification. That is, do not dwell on that thought, but gather the mind and practice the antidote of wisdom. Do not analyze the essence of that thought and determine its lack of inherent existence. Do not follow that thought, nor guard it with mindfulness. Simply recognize that thought and take that thought itself as the essence of practice. Do not judge its existence, do not intentionally reject it, nor follow it, but let it be naturally, clearly, relaxed, and spacious. In this way, any thought that arises does not need to be abandoned, accepted, rejected, established, corrected, or changed, but naturally manifests as practice. This is called transforming thoughts into the path. Because it has not yet merged into emptiness, the strong fluctuations of thoughts may initially feel uncomfortable, but they will unconsciously turn into the path, gradually merging into emptiness, and eventually, mere recognition will transform them into the path. Thirdly, when any of the five afflictions arise, namely desire, hatred, delusion, pride, or jealousy, identify it, neither reject it nor follow it, but let that affliction itself exist clearly and spaciously without modification, and it will manifest as practice. Sometimes, one can recall the object of the affliction more clearly than before, whether it is an external object or an internal being, such as the object of attachment, the object of hatred, etc., thereby greatly enhancing the affliction, and after it arises, guard it as before. For delusion, identify the dull thought, and when drowsiness occurs, guard that state without modification, so that sleep will turn into luminosity, whether it merges into emptiness or not, it will happen as before. Fourthly, when fear, unease, and panic arise due to the illusions of gods and demons, identify the thought of fear, do not reject it, do not follow it, but let that thought of fear itself be guarded clearly and openly without modification, and it will manifest as practice.