Tibetan
། ཇི་སྐད་དུ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་ལྟ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་འཛིན་པ་པོ་གང་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། གཙོ་བོར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་། ནང་པ་ལའང་ཡོད་དེ། ཕྱི་རོལ་པ་ལ། དྲང་སྲོང་ཕུར་བུས་ལྷ་རྣམས་ལྷ་མིན་ལས་གཡུལ་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་དགེ་སྡིག་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས། དྲང་སྲོང་འཇུག་སྟོབས་འདི་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་དུས་མཉམ་པར་གྲགས། སོགས་ཀྱིས་དར་བར་བྱས་པ། ཚུ་རོལ་མཛེས་པའམ་རྒྱང་འཕན་པ་ཞེས་གྲགས་པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང་། གཞན་སྟོན་པ་སེར་སྐྱའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས། དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔ་ཁས་ལེན་ཞིང་། དེའི་ཚུལ་ཤེས་ན་གྲོལ་བར་འདོད་པ་གྲངས་ཅན་པ་དང་། ལྷ་ཆེན་དབང་ཕྱུག་གིས་མཆོག་བྱིན་པའི་དྲང་སྲོང་གཟེགས་ཟན་ནམ། རྐང་མིག་གི་རྗེས་ སུ་འབྲང་ཞིང་། ཤེས་བྱ་ཚིག་དོན་དྲུག་སོགས་ཁས་ལེན་པ་དབང་ཕྱུག་པ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་སྟོན་པ་རྒྱལ་དཔོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁྱབ་འཇུག་པ་དང་། དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བ་དམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་རྫས་དྲུག་སོགས་ཁས་ལེན་པ། གཅེར་བུ་པ་སྟེ་འདི་དག་རྟག་སྨྲ་སྡེ་བཞི་ཞེས་གྲགས་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྟོན་པ་རཱཧྨ་ཎས་སྦྱར་བའི་གཞུང་ལུགས་འཛིན་པ་ཏ་ཟིག་པའམ་ཀླ་ཀློར་གྲགས་པ་རྣམས་དང་། བོད་དུ་གཤེན་རབ་མི་བོའི་རྗེས་འབྲང་གཡུང་དྲུང་བོན་དང་། རྒྱ་ཡུལ་དུ་ཟིན་ཤིང་གི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་མུ་སྟེགས་དངོས་མིན་ཀྱང་། སྔ་མ་ཏ་ཟིག་པ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལས་ཀྱང་ཐ་ཆད་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཁས་མི་ལེན་པ་སོགས་མུ་སྟེགས་པ་ལས་ཅུང་ཟད་དྲག་ཙམ་ཡིན་པས་འདི་དག་ཀྱང་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །ནང་པ་ལ། བྱེ་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་ནི་སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མི་འགོག་ཅིང་། ཕྱི་དོན་ཆ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་ ཕྲན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སོགས་དང་། སེམས་ཙམ་པས་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པས་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཁས་བླངས་པར་སོང་བ་སོགས། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་བཟུང་བའི་ལྟ་བ་ཅན་རྣམས་ཏེ། སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་གྱིས་སུམ་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བར། གང་དག་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་རྟག་པའི་མཐའ་དང་། གང་དག་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའང་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མཐའ་བྲལ་བདེན་གཉིས་གཞི་ཡི་དོན་ཞེས་པ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་གནས་ལུགས་གཞིའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ལ། དེའང་བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན་པའི་དོན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་། རྒྱར་མ་ཆད་ཕྱོགས་སུ་ མ་ལྷུང་། བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དང་། གདོད་མའི་མགོན་པོ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་དེའོ། །ཕྱི་མ་ནི་བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདིའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་ཅིག་ཤོས་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེའང་གདོད་མ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། བརྟན་གཡོ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་དང་གང་སྣང་བཞིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་ཡོད་མ་མྱོང་བ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་རྟག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང་། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུའང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འགག་མེད་དུ་འཆར་བས་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་ཀླུས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་ འགྱུར། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་ངོ་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་གཏོང་བས། གཅིག་གིས་གཅིག་གི་གོ་བཀག་སྟེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་སོགས་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱོན་དེ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་འབྱུང་འཐད་པ་སོགས་དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་དྲུག་གི་དོན་ཤེས་པ་ཅིས་ཀྱང་གལ་ཆེ་བ་དང་། དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ག་ལས་འཇིགས་མེད་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་རྟོག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་
Chinese
如是所说：“有者视为常，无者视为断。”因此之故。如是之见执持者何处有耶？主要在外道，内道中也有。外道中，仙人布茹（梵文：Purusha）为了使天神战胜非天，著造了无有前后世及善恶之论典后，追随者众。仙人入势（梵文：Pravrtti）据说与论师法称（Dharmakirti）同时代。等等弘扬此道。被称为“此岸美”或“远掷者”的，是视作断见者。其他追随数论派祖师迦毗罗（梵文：Kapila）者，承认二十五谛，认为知晓此理便能解脱，是数论派。大自在天（梵文：Maheśvara）赐予加持的仙人食滴（梵文：Kanada），或称足目派，追随其后，承认胜论六句义等，是自在天派。视遍入天（梵文：Vishnu）为神，追随导师胜军（梵文：Jayantasvamin）等，是遍入天派。追随仙人胜者圣（梵文：Jina）后，承认六句义等，是裸形派。这些被称为常论四派。此外，追随非天之导师罗睺罗（梵文：Rahula）所造论典的，被称为塔吉克或蛮族。在藏地，追随幸饶弥沃（公元前1917-公元前781年）的雍仲本教，以及汉地信奉儒教者，虽非真正外道，但前者塔吉克派的作为比外道还低下，后两者不承认我等，比外道稍好，故也归于常论之列。内道中，说一切有部和经量部，总的来说不否认法无我，主张外境有不可分割的极微等。唯识宗认为二取之识是实有，因此执著于法我等。这些都是执著于有无二边的见解者。如论师智军（梵文：Matimati）在《三十颂释》中说：“凡谓识如所识境而有者，是常边；凡谓识不如所识境而无者，是断边。”如是所说。远离二边，二谛为基之义，即是说
English
As it is said: "To regard 'exists' as permanent, to regard 'does not exist' as annihilation." Therefore. Where are those who hold such views? Mainly among the non-Buddhists, but also among the Buddhists. Among the non-Buddhists, the sage Purusha, in order to make the gods victorious over the Asuras, composed treatises without the concept of past and future lives and without merit and demerit, and his followers are numerous. The sage Pravrtti is said to be contemporaneous with the master Dharmakirti. And so on, they propagated this doctrine. Those known as "This-shore Beauty" or "Far-throwers" are those who regard it as annihilation. Others, following the teacher Kapila of the Samkhya school, acknowledge the twenty-five principles and believe that liberation is attained by knowing this truth; they are the Samkhyas. The sage Kanada, who was blessed by the great god Maheśvara, or the school of Foot-eye, following him, acknowledge the six categories of Vaisheshika, etc.; they are the Maheshvaras. Those who regard Vishnu as a god and follow the teacher Jayantasvamin, etc., are the Vaishnavas. Following the sage Jina, they acknowledge the six substances, etc.; they are the naked ones. These are known as the four schools of eternalists. Furthermore, those who follow the teachings composed by the teacher Rahula of the Asuras are known as Tajiks or barbarians. In Tibet, the Yungdrung Bon, which follows Shenrab Miwo (1917-781 BC), and in China, those who adhere to the Confucian doctrine, although not truly non-Buddhists, the former, the Tajiks, are even lower than the non-Buddhists in their actions, and the latter two do not acknowledge the self, etc., and are slightly better than the non-Buddhists, so they are also included in the category of eternalists. Among the Buddhists, the Vaibhashikas and the Sautrantikas, in general, do not deny the absence of self of phenomena, and assert that external objects have indivisible atoms, etc. The Mind-Only school believes that the consciousness of the two emptinesses is truly existent, and therefore they are attached to the absence of self of phenomena, etc. These are those who hold views that cling to the extremes of existence and non-existence. As the teacher Matimati said in the commentary on the Thirty Verses: "Those who say that consciousness exists as the object of knowledge exists are on the extreme of permanence; those who say that consciousness does not exist as the object of knowledge exists are on the extreme of annihilation." As it is said. The meaning of the basis of the two truths, free from extremes, is to say
Chinese
以颠倒的方式考察而远离两种边见，是不颠倒的实相根本义。那也被认为是双运二谛的意义。二谛是胜义谛和世俗谛。前者是所有常与无常之法的实相，远离八戏论，如虚空般完全清净，不堕于常边，远远超出思议的范畴，由原始佛、原始怙主、如来藏等词语所指。后者是所有常与无常之法的显现，是各种各样的显现，是如幻的缘起。如是，学士益西娘波说：“仅仅如何显现的这个，就是世俗，另一个是胜义。”这两个谛从原始以来就是双运的，所有显现的常与无常、轮回与涅槃之法，从显现之时起，就未曾存在于其自性中，如镜中之影像般远离常边。虽然自性空性的本性未曾动摇，但各种显现无碍地生起，因此远离断边。此时，龙树菩萨说：“以有空性故，一切皆容有，以无空性故，一切皆不容。”等，如果诸法以自性真实成立，则不会舍弃各自的特征，因此，一个会阻碍另一个，生起和毁灭等将变得不可能。如果一切法都是空性，则不会存在该过失，因此空性中可以成立缘起等，了解中观理聚六论的意义至关重要。在《中观根本慧论》的注释《嘎拉益吉美》中说：“诸佛世尊宣说佛法，是基于这二谛而产生的，所谓的世间世俗谛，是指世间以颠倒的分别念，在诸法自性空性的基础上，见到一切法生起，这对于他们来说，在世俗中是真实的，所以是世俗谛。
English
Being free from the two extremes of examining in a reversed manner is the undeluded fundamental meaning of reality. That is also understood as the meaning of uniting the two truths. The two truths are the ultimate truth and the conventional truth. The former is the reality of all permanent and impermanent dharmas, free from the eight elaborations, completely pure like the center of the sky, not falling into the side of permanence, and far beyond the realm of thought and expression, indicated by words such as the primordial Buddha, the primordial protector, and the tathagatagarbha. The latter is the appearance of all permanent and impermanent dharmas, the various appearances, the interdependent arising like an illusion. Thus, the master Yeshe Nyingpo said, "Only this, how it appears, is the conventional, the other is the ultimate." These two truths are united from the beginning. All the permanent and impermanent, samsaric and nirvanic dharmas that appear, from the time of their appearance, have never existed in their own nature, like the image in a mirror, free from the extreme of permanence. Although the nature of emptiness itself has not moved, various appearances arise unceasingly, thus free from the extreme of annihilation. At this time, Master Nagarjuna said, "Because emptiness is possible, everything is possible. Because emptiness is not possible, everything is not possible." etc. If the dharmas were truly established by their own nature, they would not abandon their respective characteristics. Therefore, one would obstruct the other, and arising and destruction etc. would become impossible. If all dharmas are emptiness, then that fault does not exist. Therefore, dependent arising can be established in emptiness etc. It is very important to understand the meaning of the six collections of reasoning of Madhyamaka. In the commentary on the Root Verses on the Middle Way, Gala Yijime, it says, "The Buddhas, the Bhagavat, teach the Dharma based on these two truths. The so-called worldly conventional truth refers to the fact that the world sees all dharmas arising on the basis of the emptiness of the nature of dharmas, due to reversed conceptualizations. This is true for them in the conventional, so it is the conventional truth.