Tibetan
ནས། སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་ཅིག །ཆོས་མ་སེམས་ཤིག །དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག །བསླབ་པ་དག་ལ་མ་ལེན་ཅིག །སྲིད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དོན་དུ་མ་གཉེར་ཅིག །ཆུ་བོ་ལས་མ་རྒལ་ཅིག །ཅེས་གདམས་ངག་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གདམས་པར་བྱ་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་སུ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་གདམས་ན་གལ་ཏེ་མི་སྐྲག་མི་དངང་ཞིང་དངང་བར་མི་འགྱུར་ན། ཨེ་མ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་གདམས་ངག་འདིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པའང་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཏེ། །འདི་ནི་བྱིན་རླབས་རིམ་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ། །ས་དང་ཆུ་དང་རླུང་དང་ནི། །མེ་དང་ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་ནི། །རང་གཞན་རིག་པའི་ཚོར་བ་ཡིས། །ཀུན་གྱི་སྐད་ཅིག་མི་ནོན་ཏེ། །མཐོ་རིས་མི་ཡུལ་ས་འོག་གི །སྐད་ཅིག་ལས་ནི་གཟུགས་གཅིག་འགྱུར། །རང་གཞན་ཆ་ཡི་རྣམ་རྟོག་གིས། །གནོན་པ་ཉིད་ནི་ནུས་པ་མིན། །ཞེས་ལམ་དུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་པར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་སེམས་ངོ་མཐོང་བའི་ཚད་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་པ་ལ་བྱེད་པར་འདུག་ཀྱང་དེས་སེམས་ངོ་མཐོང་བའི་གོ་མི་ཆོད་དེ། ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དོན་གཅིག་པས་རྣམ་རྟོགས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །གསུམ་པ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་དགོས་པར་སྟོན་པ་ལ། སྙིང་རྗེ་ངོས་གཟུང་བ། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་ཚུལ་ལོ།། ༈ །།དང་པོ་ནི། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་དབ
Chinese
因此，不要思念佛陀！不要思虑佛法！不要供养僧众！不要接受戒律！不要追求寂灭轮回！不要渡过河流！像这样的教诲，最初要对初发心的菩萨进行教导和开示。为什么呢？因为一切法的法性就是安住。那些孩童则会预言生和灭的法。这个法界是由无分别所区分的，因此，对这些法的自性如实证悟，那就是菩提。这样教导之后，如果不害怕、不惊慌、不恐惧，那么， 啊呀！要知道这位菩萨是不退转的，是具有不退转之地的资格的，要用这个教诲反复地生起欢喜。如是说。像这样见到真谛，也就是大手印的智慧生起。在《二观察》中说：自己的觉性智慧，超越言语的范畴，这是加持次第的缘故，如是全知智慧，地、水、风、火、以及虚空本身，自他觉性的感受，都无法压制一切的刹那，天界、人间、地下的刹那，一刹那间会变化一种形象，自他部分的分别念，压制本身是没有力量的。因此，在道位时大手印的智慧一生起，就能证悟能取和所取二者所摄的一切法都是一个自性，因此一切相的戏论都无法扰乱。这是为了说明这个道理。还有一些人认为，见到心性的标准是认识分别念，但这并不能算是见到心性，因为体性和自性意义相同，而分别念不是心的自性或体性，因为分别念是突发的错觉。༈ 第三个是，为了说明需要空性和悲心双运的修持，首先是认识悲心，然后是如何与空性双运。༈ །།第一是，众生的自性恒常是佛，但因未证悟
English
Therefore, do not think of the Buddha! Do not contemplate the Dharma! Do not make offerings to the Sangha! Do not take vows! Do not seek the quiescence of samsara! Do not cross the river! Such instructions as these should be taught and shown to newly initiated Bodhisattvas. Why is that? Because the nature of all dharmas is simply abiding. Those children will prophesy the dharma of arising and ceasing. This realm of dharma is distinguished by non-conceptualization, therefore, whatever truly realizes the nature of these dharmas, that is Bodhi. Having instructed in this way, if one is not afraid, not alarmed, and not terrified, then, Ah! Know that this Bodhisattva is irreversible, possessing the qualification of the irreversible ground, and repeatedly generate joy with this instruction. As it is said. Seeing such truth is also the arising of the wisdom of Mahamudra. In the "Two Examinations" it says: One's own wisdom of awareness, transcends the realm of speech, this is because of the order of blessings, such omniscient wisdom, earth, water, wind, fire, and space itself, the feeling of self and other awareness, cannot suppress all moments, the moments of heaven, human realm, and underground, in a moment, one form will change, the conceptual thoughts of self and other parts, suppressing itself is not powerful. Therefore, as soon as the wisdom of Mahamudra arises during the path, one realizes that all dharmas included in the dualistic grasping are of one nature, therefore all the elaborations of characteristics cannot disturb it. This is to explain this reason. Furthermore, some people think that the standard of seeing the nature of mind is recognizing conceptual thought, but that does not count as seeing the nature of mind, because essence and nature have the same meaning, and conceptual thought is not the nature or essence of mind, because conceptual thought is a sudden delusion. ༈ The third is, to show the need for the practice of the union of emptiness and compassion, first is to recognize compassion, and then how to unite it with emptiness. ༈ །། The first is, the nature of beings is always Buddha, but because of non-realization
Tibetan
ང་གིས་མཐའ་མེད་འཁོར་བར་འཁྱམས། །སྡུག་བསྔལ་མུ་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །བཟོད་མེད་སྙིང་རྗེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་ཤོག །ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེའང་སྤྱིར་སྙིང་རྗེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་གཉིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་གསུམ་དུ་གསུངས་པའི་དང་པོ་གཉིས་ནི་ཁྲིད་སྲོལ་འདིའི་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་ཉམས་སུ་ལེན་བྱ་ཡིན་ལ། གནས་ ལུགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་ནས་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་འདིར་བསྟན་གྱི་སྙིང་རྗེའང་ཕྱི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གོང་དུ་ལྟ་བའི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་བཤད་པ་ལྟར་འགྲོ་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལྟར་དུ་མ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་དབང་གིས་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བར་འཁྱམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་མུ་མེད་པའི་ནང་དུ་བྱིང་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཟོད་གླགས་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེའང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བའི་དབང་གིས་འབྱུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ན། །དངོས་འཛིན་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ལ། །ཁྱད་པར་དུ་ཡང་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཀླུས། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ བསྒོམས་བྱས་ན། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་བློ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས། གཞན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ལྷུར་ལེན་པར་མཛད་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མཐུན་པར་སྲིད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་འཁོར་བ་འདོར་བར་མི་མཛད་ཀྱང་ཉེས་པས་གོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་བསྒོམས་པས་བརྟན་པ་ཡང་། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྲེད་ནས། །བསམ་གཏན་བདེ་བ་དོར་ནས་ཀྱང་། །མནར་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད། འདི་ནི་ངོ་མཚར་འདི་བ སྔགས་འོས། །འདི་ནི་དམ་པའི་ཚུལ་ལུགས་མཆོག །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རང་ལུགས་དང་། །ནོར་རྣམས་བྱིན་པ་ངོ་མཚར་མིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ནས། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་གང་། །དེ་ནི་ངོ་མཚར་བས་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་རྨད་དུ་བྱུང་། །སེམས་ཅན་སྐྱོབ་པའི་བསམ་པ་ཅན། །དེ་དག་སྲིད་པའི་འདམ་སྐྱེས་ཀྱང་། །དེ་བྱུ
Chinese
我于无尽轮回中漂泊，愿对痛苦无边之众生，生起难忍之大悲心。此乃（经文）所示。总的来说，慈悲可分为缘于有情众生之慈悲、缘于法之慈悲，以及无缘之慈悲三种。前两者是此诀窍传承之前行修持。于证悟实相之义后，生起无缘之慈悲，即生起“空性乃慈悲之精华”之慈悲，故此处所指之慈悲乃后者。那么，此慈悲之相如何呢？如前于讲解见地之义时所说，此等众生之自性，虽恒常安住于佛陀法身之体性中，然仅因未能如是证悟之故，于无尽轮回中漂泊，沉溺于无边痛苦之大海中，对此等众生，无间断地、不费力地生起猛烈之慈悲。此乃因证悟实相之义而生起。如是云：“菩萨于等持，串习力圆满，为实执魔所持，尤生胜慈悲。”又如龙树菩萨云：“如是此空性，瑜伽士修习，于利他生起，爱执无疑虑。”是故，菩萨众依此等慈悲，唯成办利他之事，故对一切众生皆随顺摄受，虽不舍轮回，然亦不为过失所染。如是云：“何者修习得稳固，然为他苦所惊吓，舍弃禅定之安乐，亦入无间地狱中，此乃稀有此应赞，此乃圣者之胜行，彼等之自性及，财物布施非稀有，知晓诸法为空性，何者宣说业与果，彼乃稀有中之稀有，奇妙中之奇妙，具救护有情之意乐，彼等虽生于有之泥潭，然彼
English
I wander in endless samsara. May unbearable compassion arise in my mind for sentient beings who suffer without end. This is what is taught. In general, compassion is divided into three types: compassion focused on sentient beings, compassion focused on phenomena, and compassion without focus. The first two are to be practiced during the preliminary stages of this instruction tradition. After seeing the meaning of the way things are, unconditioned compassion arises, and the one that arises is "emptiness is the essence of compassion." Therefore, the compassion taught here is the latter. So, what is the nature of that? As explained above when explaining the meaning of the view, the nature of these beings is that they always abide in the essence of the Dharmakaya of the Buddhas, but only because they do not realize it, they wander in endless samsara and sink into the endless ocean of suffering. Unbearable and intense compassion arises continuously and effortlessly for these sentient beings. This also arises from seeing the meaning of the way things are. As it is said: "When a Bodhisattva is in meditative equipoise, and is perfected by the power of habituation, and is seized by the demon of grasping at reality, especially compassion arises." And as the teacher Nagarjuna said: "Thus, this emptiness, when practiced by yogis, the mind attached to the benefit of others, will arise without doubt." Therefore, Bodhisattvas rely on such compassion and only accomplish the benefit of others. Therefore, they take all beings into their care in accordance with their individual needs. Although they do not abandon samsara, they are not defiled by faults. As it is said: "Whoever is stable in meditation, but is frightened by the suffering of others, abandons the bliss of meditation, and even enters the Avici hell. This is wonderful, this is worthy of praise. This is the supreme conduct of the holy ones. Their nature and the giving of wealth are not wonderful. Knowing that all phenomena are empty, whoever teaches karma and its results, that is more wonderful than wonderful, more amazing than amazing. Those who have the intention to protect sentient beings, although they are born in the mud of existence, they