Tibetan
པོ་ཉིད་ལས་གསལ་བ་དང་སྟོང་པའི་ཆོས་ཤིག་ཟུར་དུ་འབྱེད་མི་རིགས་ཏེ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་མའི་སེམས་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སློབ་དཔོན་ཨཱཪྱ་དེ་བས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལྷག་པར་མོས་པ་མི་འབྱུང་བ། །གསལ་བར་སྣང་བ་འདི་དེ་ནི། །རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། ཞེས་བསྟན་བཅོས་སྙིང་པོ་བརྒྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། ༈ །།གཉིས་པ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། བཟང་ཞེན་ཉམས་ཀྱི་འཛིན་པ་རང་སར་གྲོལ། །ངན་རྟོག་འཁྲུལ་པ་རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་དག །ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྤང་བླང་བྲལ་ཐོབ་མེད། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་རྟོགས་པར་ཤོག །ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་བཟང་རློམ་གྱི་ཤེས་པ་རང་སར་གྲོལ་ཞིང་། འཁྲུལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེང་བའི་རྟོག་པས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་ངན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ངན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཆེད་དུ་མ་སྤངས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཐུས་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་པས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་པ་གཉུག་མའི་སེམས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། བླང་བྱ་གཉེན་པོའི་ཆོས་དང་། སྤང་བྱ་སྤངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྲལ་བ་དང་། སྤང་བླང་བྱས་པས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དེ། དེའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་ཅིང་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་འགྲོ་འོང་གཅིག་ཐ་དད་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྨོན་པར་མཛད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྤང་བླང་བྲལ་ཐོབ་ཀྱི་མཚན་མ་མཐའ་དག་རང་སར་ཞི་བས་གནས་ལུགས་མཐོང་བར་བཞག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་ལས། དེ་ནི་སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ནི་མཚན་ཉིད་གང་། །སེམས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཏིང་རྒྱལ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་ལ། །སྟོང་ཉིད་གཞན་དུ་མ་གསུངས་ཏེ། །གང་གིས་གཟུགས་ནི་རབ་ཤེས་པ། །དེས་ནི་སྟོང་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་རབ་ཤེས་པ། །དེས་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཤེས། །རྣམ་པ་འདི་ནི་མི་ཤེས་པ། །དམིགས་པ་ཅན་རྣམས་རྡུལ་དུ་བརླག །ཅེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ག་ལ་སྦྱར་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་ཟ་མ་ཏོག་ལས། ཉོན་མོངས་
Chinese
因为从本性中显现的光明和空性的法不能分开，所以光明空性双运的真实心就是大乐。正如阿雅提婆尊者所说：“以舍弃分别念，不会生起更大的贪著，显现的光明就是自证大乐。”这是在《中论百论》中说的。第二，生起证悟的方式是：好的执着，体验的执着在自身解脱；坏的分别念，错乱在本性法界中清净；平凡的觉知，舍取无离得；愿证悟离戏论法性的真谛！如是说所示： 如前所说，在生起体验时，好的自负的觉知在自身解脱。追随错乱之法的分别念，会遮蔽对实相之义的证悟，因此被认为是坏的。因此，分别念是坏的，即使不特意断除，通过安住于平等的状态，也会自然而然地在本性法界中清净。当平凡的觉知，也就是本来的心显现时，会领悟到没有任何需要断除的遮蔽之法。同样地，需要修习的对治之法，以及从断除中产生的远离，以及通过断除和修习所获得的果，这些都不存在于它的自性中，也不会安住，如实地领悟到这一点，从而证悟远离生灭、常断、来去、一异等一切戏论之边的法性真谛。为了显示这一点，所以发愿。 如是，在平凡的觉知中，断舍、取舍、离得的一切相状都在自身寂灭，因此安住于证悟实相，这是有原因的。在《大鼓经》中说：“彼非心与菩提，见为二，菩提之相为何，心亦是彼之相。”以及《定王经》中说：“色之自性是他，空性未说为他，谁能善知色，彼亦善知空性，谁能善知空性，彼亦知涅槃，不解此理者，有相者皆为尘。”等等，可以与五蕴结合起来理解。在《宝积经》中说：烦恼
English
Because the luminosity and emptiness of the nature cannot be separated, the true mind of luminosity-emptiness union is great bliss. As the venerable Āryadeva said, "By abandoning conceptual thoughts, greater attachment will not arise, the luminosity that appears is self-realized great bliss." This is said in the Hundred Verses of the Middle Way. Second, the way to generate realization is: Good clinging, the clinging of experience is liberated in itself; bad conceptual thoughts, confusion is purified in the nature of reality; ordinary awareness, abandoning and taking are without separation and attainment; may the truth of the nature of reality, free from elaboration, be realized! As it is shown: As mentioned earlier, when experience arises, the knowledge of good self-importance is liberated in itself. The conceptual thoughts that follow the path of delusion obscure the realization of the meaning of reality, so they are considered bad. Therefore, conceptual thoughts are bad, and even if they are not intentionally abandoned, by abiding in a state of equanimity, they will naturally be purified in the nature of reality. When ordinary awareness, that is, the original mind, manifests, one will realize that there is no obscuring dharma that needs to be abandoned. Similarly, the antidotal dharma that needs to be practiced, as well as the separation that arises from abandonment, and the fruit obtained through abandonment and practice, do not exist in its nature and will not abide. Realizing this as it is, one will realize the truth of the nature of reality, which is free from all elaborations such as arising and ceasing, permanence and annihilation, coming and going, one and different. To show this, one makes a wish. Thus, in ordinary awareness, all the characteristics of abandoning, taking, separation, and attainment are pacified in themselves, so abiding in the realization of reality is justified. In the Great Drum Sutra, it is said, "It is not seen as two, mind and bodhi, what is the characteristic of bodhi, mind is also its characteristic." And in the Samadhiraja Sutra, it is said, "The nature of form is other, emptiness is not said to be other, whoever knows form well, also knows emptiness well, whoever knows emptiness well, also knows nirvana, those who do not understand this, those with characteristics are all dust." Etc., can be understood in conjunction with the five aggregates. In the Jewel Heap Sutra, it is said: Afflictions
Tibetan
པ་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པར་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། མྱ་ངན་འདས་དང་བྲལ་བའི་སེམས། །འཁོར་བ་ལས་འདས་མི་འགྱུར་ལ། །རྟག་དང་ཆད་ལས་ངེས་པར་ གྲོལ། །དེ་ཉིད་སྦྱོར་བ་གཉིས་མེད་གཞན། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འཁོར་འདས་སམ་བདེན་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནམ་དུའང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་སེམས་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཚེ་སྤང་བླང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་སྒྲོག་རང་རྡལ་དུ་འགྲོ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཀླུས། གང་ལ་མྱ་ངན་འདས་སྐྱེད་མེད། །འཁོར་བ་བསལ་བ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་འཁོར་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཅི་ཞིག་བརྟག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན། གནས་ལུགས་མ་མཐོང་བར་དེ་ལ་བླང་དོར་གྱི་མཚན་མ་རང་བ ཞིན་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་བླང་དོར་མེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་ན། དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་མན་ངག་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉུག་མའི་སེམས་ངོ་མཐོང་བ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ཡིན་ཞིང་། སློབ་དཔོན་ཌོཾབི་པས་ཀྱང་། བསྟན་པ་ལས་ནི་སྤྲོས་པའི་ ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་བློ་རྗེས་སུ་འཚོལ་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེས་ཀུན་ཏུ་འཁྱུད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འདྲེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྔར་ཡུལ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་རྣམས་མེད་ཅིང་། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རང་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་སྔར་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཚུལ་འདི་གསལ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས། འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྐལ་ལྡན་གྱི་ཚད་དུ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་མཚོན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཁྱེའུ་རིན་ཆེན་བྱིན་ལ། འཇམ་དཔལ་ གྱིས་བྱང་སེམས་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཆོས་ཇི་ལྟར་སྟོན་དྲིས་པའི་ལན་དུ། འདོད་ཆགས་མ་སྤོང་ཞིག །ཞེ་སྡང་མ་གཞིལ་ཅིག །གཏི་མུག་མ་སེལ་ཅིག །འཇིག་ཚོགས་ལས་གྱེན་དུ་མ་སྐྱོད་ཅིག །སོགས་
Chinese
对于诸佛和佛法，没有任何区别。正如《时轮金刚》中所说：“远离寂灭之心，超越轮回不改变， निश्चित रूप से शाश्वत और अनन्त से मुक्त है，那本身就是无二之结合。”等等，如是无边地宣说，轮回与涅槃或二谛，无论何时都不存在，无所缘的无二之理，乃是庸常之心安住之法性真谛。当如是见之时，舍取等相皆成自解脱。如龙树菩萨所说：“何者无寂灭生，轮回断绝亦非有，彼者轮回复为何？寂灭涅槃又何立？”如是之故，未见实相之前，对其取舍之相自性转变是不可能的。如是，若能如实了知安住于无取舍之义，达波噶举的口诀见修行者，便会使用“见到本觉心性”这样的词语。导师多比巴也说：“从教法中舍弃了由戏论所生的差别，追随本觉自性，具有菩提之本体，极其辉煌的智慧。当它完全拥抱你的时候，那时就如同虚空与虚空般融合。先前对境的贪恋和执着所生的散乱差别都不存在了。如同虚空般远离分别，受到一切手印的加持，超越感官，具有不生不灭的自性，是自证的行境，超越言诠，是先前未曾显现的方便与智慧的自性，安乐的本体成为主导。”如是清晰地阐明了此理。甚深之经部中说，对此具有信心者，是具有不退转之善根者。例如，在《菩萨行品经》中，曼殊室利问仁钦金童，应如何为初学菩萨说法，答曰：“不要舍弃贪欲，不要摧毁嗔恨，不要消除愚痴，不要从有身见中超脱。”等等。
English
There is not even a slight difference between the Buddhas and the Buddhadharma. As it is said in the Kalachakra Tantra: "The mind free from sorrow, beyond samsara, unchanging, is definitely liberated from the eternal and the transient. That itself is the non-dual union." And so on, it is endlessly proclaimed that samsara and nirvana, or the two truths, never exist, and the way of non-duality, which has no object of reference, is the truth of the nature of reality, the abiding nature of the ordinary mind. When this is seen as such, the characteristics of abandonment and acceptance, etc., become self-liberated. As the teacher Nagarjuna said: "For whom there is no arising of nirvana, and the cutting off of samsara is also non-existent, then what is samsara? And what is nirvana to be established?" Therefore, before seeing the true nature, it is impossible for the characteristics of acceptance and rejection to change their nature. Thus, if one truly understands this meaning of abiding without acceptance or rejection, then those who see the instructions of the Dagpo Kagyu will use the term "seeing the nature of innate mind." The teacher Dombipa also said: "From the teachings, abandon the differences born of elaboration, and follow the innate nature, the essence of enlightenment, the extremely glorious wisdom. When it completely embraces you, then it becomes like space merging with space. The differences of distraction born of previous attachment and clinging to objects no longer exist. Like space, it is free from conceptualization, blessed by all mudras, beyond the senses, possessing the nature of non-arising and non-ceasing, it is the realm of self-awareness, beyond expression, it is the nature of skillful means and wisdom that was not previously manifested, the essence of bliss becomes dominant." Thus, this principle is clearly explained. In the profound sutras, it is said that those who have faith in this are endowed with the merit of non-retrogression. For example, in the Sutra on the Conduct of a Bodhisattva, Manjushri asked the boy Rinchen Jin how to teach the Dharma to a beginner Bodhisattva, and he replied: "Do not abandon desire, do not destroy hatred, do not eliminate ignorance, do not transcend the view of the aggregates," and so on.