Tibetan
།རྙོག་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ཡིད། །རྟག་ཏུ་བག་ཆགས་འདེབས་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ལས་བྱུང་། །ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལས་བྱུང་སྟེ། །ཀུན་གཞི་ལས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྦ་རླབས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཡོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ས་བོན་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལས། དེ་ལས་བྱུང་བ་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་མ་རིག་པ་དང་། ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་དང་། སྲེད་པ་དེ་འཕེལ་བས་ཆགས་པའི་ཡུལ་དོན་གཉེར་བ་ལེན་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པའི་ལས་འགྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་ལས་མིང་དང་གཟུགས། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །ཚོར་བ། སྐྱེ་བ། རྒ་ཤི་སྟེ། རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབྱུང་། སླར་ཡང་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་འབྱུང་བ་སོགས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གསུམ་པོ་དག་ལས་གཉིས་བྱུང་ཞིང་། །གཉིས་ ལས་བདུན་བྱུང་བདུན་ལས་ཀྱང་། །གསུམ་བྱུང་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། །ཞེས་དང་། དང་པོ་བརྒྱད་དང་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་དང་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་བ་དེའི་མཚང་རིག་དགོས་པར་གདམས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་གནད་དེ་མ་རིག་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་མི་མཐོང་ཞིང་། དེ་མ་མཐོང་བར་དེ་སྤོང་དུ་མི་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་གནད་དེ་རིག་དགོས་པ་གལ་ཆེ་བར་སྟན་པའི་སླད་དུ་སྨོན་ལམ་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ཤུགས་བསྟན་གྱི་དོན་ནི་རགས་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་སེམས་སྣང་དུ་བསྟན་པ་དེས་ཕྲ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སེམས་སྣང་ཙམ་དུ་གོ་བར་ནུས་ཏེ། ཨ་འཐས་ཀྱི་བག་ཆགས་གོམས་ཆེས་པས་གྲུབ་པའི་དངོས་སྣང་རགས་པ་རྣམས་སེམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ལྟར་འདུག་པས་སེམས་སུ་གཏན་ལ་འབེབས་དཀའ་ཞིང་དེ་གཏན་ལ་འབེབས་ཐུབ་ན། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་སེམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་དེར་རྟོགས་པ་ལ་ཚེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པར་སྟོན་ཏེ། སེམས་ཉིད་ལ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ལྟར། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ནའང་སྐུ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་ཇེ་སྲབ་ཏུ་སོ
Chinese
扰乱者是意。与识聚在一起的意，恒常地种下习气。如是说。识从意生，意从阿赖耶识生，一切法从阿赖耶识，如波浪般摇动。如是说。因此，从种子相续不断，由此产生的轮回十二缘起也不会中断，即如前所述的无明，以及对感觉的贪爱，贪爱增长而追求执着的对境，即是取，这三种烦恼成就了行和有的业。由此产生名色、六处、感觉、生、老死，总括为七支的痛苦蕴。再次由此产生三种烦恼等，依次轮回。对此，龙树菩萨说：从三者中生出二，从二生出七，从七也生出三，这是有之轮。如是说。最初的八和九是烦恼，二和十是业，其余七个是痛苦。如是说。第三，教导说必须认识到错乱的缺点，如果不知道错乱的关键，就不会认为错乱是错乱，不认识到这一点就无法断除，因此为了显示认识到关键的重要性而作祈愿。第二，暗示的意义是，粗显的轮回之法显现为心识之显现，由此也能理解细微的涅槃之法也仅仅是心识之显现。由于对阿赖耶识的习气过于熟悉而形成的粗显的实有显现，似乎与心识的实相非常矛盾，因此难以确定为心识，如果能够确定这一点，那么清净之法与心识的实相一致，因此在那里证悟没有困难。因此，显示清净之法也没有超出清净心识的自性，就像心识本身有垢染时，安立为心、意、识三种一样，在远离垢染之时，也安立为三身。因此，菩萨在道位时，所净化的垢染逐渐减少。
English
The disturber is mind. The mind together with consciousness constantly plants habits. Thus it is said. Consciousness arises from mind, mind arises from the Alaya consciousness, and all phenomena arise from the Alaya consciousness, moving like waves. Thus it is said. Therefore, from the uninterrupted flow of seeds, the twelve links of dependent origination of samsara that arise from it will also not be interrupted, namely, the ignorance mentioned above, and the craving for feeling, and the pursuit of objects of attachment as craving increases, which is grasping. These three kinds of afflictions accomplish the karma of action and existence. From this arise name and form, the six sense bases, feeling, birth, old age, and death, which are summarized as the aggregates of suffering in seven aspects. Again, from this arise the three afflictions, etc., in sequence, thus circling in samsara. Regarding this, the teacher Nagarjuna said: From the three, two arise, from the two, seven arise, and from the seven, three also arise, this is the wheel of existence. Thus it is said. The first eight and nine are afflictions, two and ten are karma, and the remaining seven are suffering. Thus it is said. Third, it is taught that one must recognize the flaws of delusion. If one does not know the key to delusion, one will not see delusion as delusion, and without recognizing this, one cannot abandon it. Therefore, the aspiration is made to show the importance of recognizing the key. Second, the implied meaning is that the gross phenomena of samsara are shown to be appearances of mind, and from this one can also understand that the subtle phenomena of nirvana are also merely appearances of mind. Because the gross appearances of reality, which are formed by being overly familiar with the habits of the Alaya consciousness, seem to be very contradictory to the true nature of mind, it is difficult to ascertain them as mind. If one can ascertain this, then the pure phenomena are in accordance with the true nature of mind, so there is no difficulty in realizing them there. Therefore, it shows that the pure phenomena also do not go beyond the nature of pure mind. Just as when the mind itself has defilements, it is established as three: mind, intellect, and consciousness, so too, when it is free from defilements, it is also established as the three kayas. Therefore, when a Bodhisattva is on the path, the defilements to be purified gradually become thinner.
Tibetan
ང་བ་ན། དག་པའི་སེམས་ལ་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཇེ་གསལ་དུ་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་སྣང་ཞིང་། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དག་པ་ན་གཞིའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་སྣང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ་འདིའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པའང་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པའི་ཚེ་ སེམས་འགགས་པར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཀྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་སྤངས་པར་བཤད་ཀྱི། འདིར་དག་པའི་སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྗོད་པས་དེ་ནི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པས་མ་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལས་རབ་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དག་པའི་སེམས་ལས་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ལོགས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། གདུལ་བྱའི་ཤེས་རྒྱུད་ཅུང་ཟད་དག་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་དག་པའི་རིམ་པས། སྤྲུལ་སྐུ་ལོངས་སྐུའི་སྣང་བ་འབྱུང་བའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དངོས་ཤུགས་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་དོན་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་འདི་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་ གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་དོན་རྣམས། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། མཁའ་བཞིན་དག་པས་སེམས་ཉིད་ཀྱང་། །བདེ་མཆོག་དག་པའི་སེམས་ཉིད་དེ། །ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་མེད་ཀྱང་། །གཟུགས་སོགས་སོ་སོར་སྣང་བ་རྣམས། །སེམས་ཉིད་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། གསང་བ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སངས་རྒྱས་དང་། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་གཞན་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་ན། །མ་གསུངས་གསུང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་གསང་བའི་མཆོག །ཅེས་དང་། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས
Chinese
又，安住于清净之心的功德逐渐显现，便显现为菩提方面的功德。当一切垢染清净时，所有根本的功德都会显现，关于此理，应如《宝性论》中所说的那样去理解。那么，论师月称说：“所知之柴薪，焚烧殆尽已，寂灭即是佛，诸佛之法身。尔时无生亦无灭，心灭彼即以，色身而示现。”既然证得菩提之时说心灭，应如何理解呢？如此说的心灭是指舍弃了以心、意、识三者所表示的心。此处所说的清净心是指法界大乐，它是远离生、灭、住三者的。一切种智的智慧也与法界无有差别，因此远远超越了不清净心的法。由于从清净心中，清净的法并非单独成立，因此，以所化众生的心识稍微清净和大部分清净的次第，也会出现化身和报身的显现。如是，以直接和间接两种方式所表示的，涵盖轮涅的一切法，都确定为自心的方式，这从何而来呢？这来自于大乘经续及其注释，如《金刚帐续》中说：“从珍重心之外，无有佛陀及有情，识之境义诸事物，丝毫外境皆非有。”又，该续中说：“如虚空般清净故，心性亦是胜乐净，境与根之自性者，从心之外亦无有，然则所现色等相，唯是心性之显现。”又，《秘密尸林续》中说：“离心无佛陀，离心亦无他法，佛亦未曾见，未说亦不变，是故诸佛之，心之密此最密。”又，《十地经》中说：“诸佛子，此三界唯是心。”又，《楞伽经》中说：由习气所扰。
English
Furthermore, as the qualities abiding in the pure mind become clearer, they appear as qualities of the path to enlightenment. When all defilements are purified, all the fundamental qualities will appear. The way this happens should be understood as explained in the Uttaratantra Shastra. Now, the teacher Chandrakirti said, "When all the dry firewood of knowable things has been burned and extinguished, that peace is the Dharmakaya of the Victors. At that time, there is no birth and no cessation. That cessation of mind is what they manifest with the body." Since it is said that the mind ceases at the time of attaining enlightenment, how should this be understood? Such a statement means that the mind indicated by the three—mind, intellect, and consciousness—is abandoned. Here, the pure mind refers to the great bliss of the Dharmadhatu, which is free from the three—arising, ceasing, and abiding. The wisdom of omniscience is also not different from the Dharmadhatu, and therefore it is far beyond the nature of the impure mind. Because the pure dharmas do not independently arise from the pure mind, the appearances of the Nirmanakaya and Sambhogakaya occur in accordance with the gradual purification of the minds of those to be trained, either slightly or mostly. Thus, the way to ascertain all the dharmas included in samsara and nirvana, which are shown by both direct and indirect means, as one's own mind, comes from the Mahayana sutras, tantras, and their commentaries. As the Vajra Tent Tantra says, "Apart from the precious mind, there are no Buddhas or sentient beings. The objects and meanings of consciousness, there is not even a little external object." Also, that same tantra says, "Because it is pure like space, the nature of mind is also the pure supreme bliss. The nature of objects and faculties is not external to the mind, but the appearances of forms and so on are only appearances of the nature of mind." Also, the Secret Cemetery Tantra says, "Apart from the mind, there is no Buddha, and apart from the mind, there is no other dharma. Even the Buddha has not seen it, has not spoken of it, and will not speak of it. Therefore, the secret of the mind of all the Buddhas is the supreme secret." Also, the Dashabhumika Sutra says, "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." Also, the Lankavatara Sutra says, "Disturbed by habitual tendencies."