Tibetan
དོད་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དོན་རང་འགྲེལ་སོགས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་ཡི་འདིར་ཡི་གེ་མང་བའི་འཇིག་པས་མ་སྤྲོས་སོ།། ༈ །།གཉིས་པ་བསྒོམ་དོན་ལག་ཏུ་ལེན་བའི་སྨོན་ལམ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གཞི་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ལྟ་བའི་གདེངས་། །དེ་ལ་མ་ཡེངས་སྐྱོང་བ་སྒོམ་པའི་གནད། །སྒོམ་དོན་ཀུན་ལ་རྩལ་སྦྱོང་སྤྱོད་པའི་མཆོག །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་གདེང་དང་ལྡན་པར་ཤོག །ཅེས་པ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒོམ་པ་ལ། དང་པོར་གཞི་གནས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པས་ལྟ་བ་དྲང་པོར་འགྱུར་ཞིང་། ལྟ་བ་དེ་ཉིད་མ་ཡེངས་པར་སྐྱོང་ཞིང་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སྒོམ་གྱི་གནད་ཡང་དག་པ་ཡིན་ལ། སྒོམ་དོན་དེ་དག་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པས་མྱུར་དུ་བོགས་ཐོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་གྱི་གནད་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ན་ཚེགས་ཆུང་ངུས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཚུལ་ལ་སྨོན་པར་མཛད་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དེ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ལ་བཞི། ལྟ་བས་གཞིའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ཚུལ། དེ་སྒོམ་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ། དེ་སྤྱོད་པས་མཐར་དབྱུང་ཚུལ། ལམ་མཐར་དབྱུང་ཚུལ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་སྟེ་བཞིའོ། །དང་པོ་ལའང་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་ཕྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཏེ། །སེམས་ནི་སེམས་མེད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྟོང་། །སྟོང་ཞིང་མ་འགགས་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་སྟེ། །ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་གཞི་རྩ་ཆོད་པར་ཤོག །ཅེས་པ་སྟེ། རྐང་པ་དང་པོས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་ཐག་བཅད། གཉིས་པས་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ། གསུམ་པས་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མི་འགལ་བར་བསྟན། བཞི་པས་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་པས་གཞིའི་དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དགོས་པར་སྨོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདམས་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དེ་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ལ། རྐང་པ་དང་པོ། གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པ་རྣམས་སོ་སོར་འཆད་པས་བཞིའོ། །དེ་ལས་དང་པོ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་པ་ནི། ཡོད་མ་མྱོང་བའི་རང་སྣང་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ། །མ་རིག་དབང་གིས་རང་རིག་བདག་ཏུ་འཁྲུལ། །གཉིས་འཛིན་དབང་གིས་སྲིད་པའི་ཀློང་དུ་འཁྱམས། །མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་བརྩད་དར་ཆོད་པར་ཤོག །ཅེས་པས་སྟོན་ཏེ། འདིར་དངོས་བསྟན་རགས་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་སེམས་སྣ
Chinese
总之，可以参考《经庄严论》和至尊者本人的《内义自释》等，这里因为文字繁多而不再赘述。接下来是第二部分，将修持之义付诸实践的祈愿文。分为总说和广说两部分，首先是：于基断除增益之见解，于彼不散守护乃修持之要，于诸修持之义勤修乃行持之胜，愿具见修持之证悟。这是说，如大手印之路一般修持时，首先，由于断除了基位实相大手印的增益，见解变得正直。不散乱地守护和安住于该见解，是修持的真正要点。由于勤修这些修持之义，迅速获得证悟，这是行持中最殊胜的。因此，如果具备了见、修、行三种要点，就能以微小的努力获得成就，因此祈愿能达到那种状态。 接下来是第二部分，将此广为阐释并进行祈愿，分为四部分：以见解断除基之增益之方式，以修持确定之方式，以行持最终实现之方式，以及祈愿道之究竟果。首先，也分为总说和广说两部分，首先是：诸法皆为心之显现，心乃无心以心之自性空，空性不灭显现一切，善加观察愿能断除根本。这是说，第一句，断定一切显现皆为心之显现；第二句，确定心无自性；第三句，说明空性与缘起双运不相违；第四句，以分别的智慧进行观察，从而祈愿能断除对基之义的增益，以此方式进行教导。 接下来是第二部分，对此进行广说，分为四句分别阐述。首先，断定显现为心：未曾有之自显现，误认为外境，无明之故，自明误认为我，二取之故，流浪于有海，愿能断除无明迷乱之根源。这表明，此处直接显示了粗大的轮回之法，即心和显
English
In short, one should refer to works such as the Ornament of the Sutras and the Self-Commentary on the Inner Meaning by the Lord himself, but here I will not elaborate further due to the fear of excessive words. Next is the second part, the aspiration prayer for putting the meaning of practice into action. It is divided into two parts: a summary and a detailed explanation. The first is: May I have the confidence of view that cuts through the imputations on the ground, the key to meditation that maintains it without distraction, and the supreme conduct that trains in all the meanings of meditation. May I be endowed with the confidence of view, meditation, and conduct. This means that when meditating on the path of Mahamudra as it is, first, by cutting through the imputations on the ground, the reality of Mahamudra, the view becomes upright. Maintaining and abiding in that view without distraction is the true key to meditation. Because training in these meanings of meditation quickly brings about realization, this is the most supreme of conduct. Therefore, if one possesses the three keys of view, meditation, and conduct, one will achieve accomplishment with little effort, and therefore one aspires to attain that state. Next is the second part, which elaborates on this and makes aspirations, divided into four parts: the way to cut through the imputations on the ground with view, the way to establish it with meditation, the way to ultimately realize it with conduct, and the aspiration for the ultimate result of the path. First, there are also two parts, a summary and a detailed explanation. The first is: All phenomena are the magical display of the mind, the mind is without mind, empty of its own nature, emptiness is unceasing, appearing as anything, may I thoroughly investigate and cut through the root. This means that the first line determines that all appearances are the magical display of the mind; the second line establishes that the mind has no inherent nature; the third line shows that the union of emptiness and dependent arising is not contradictory; the fourth line teaches that one should investigate with discriminating wisdom and thereby aspire to cut through the imputations on the meaning of the ground. Next is the second part, which explains this in detail, with each of the four lines explained separately. First, determining appearance as mind: One's own appearance, which has never existed, is mistaken for an object, due to ignorance, self-awareness is mistaken for a self, due to dualistic grasping, one wanders in the ocean of existence, may the root of the confusion of ignorance be cut. This shows that here, the gross phenomena of samsara, namely mind and appear-
Tibetan
ང་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པས། ཕྲ་བ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་སེམས་ཀྱི་རྩལ་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་ཤུགས་ཀྱི་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་དངོས་བསྟན་ལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་ཚུལ། དེས་འཁོར་བར་འཁོར་ཚུལ། འཁྲུལ་པ་དེའི་ མཚང་རིག་དགོས་པར་སྨོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདམས་པའོ།། ༈ །།དང་པོ་ནི། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་མོ་ནང་གི་དོན་ལས། རྒྱུ་ནི་སེམས་ཉིད་ཐོག་མེད་ལ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མ་མཆིས་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་མ་འགགས་རོལ་པ་ལས། །ངོ་བོ་སྟོང་ལ་རང་བཞིན་གསལ། །རྣམ་པ་འགག་མེད་ཅིར་ཡང་འཆར། །དེ་ཉིད་རང་གིས་རང་མ་རིག །འདུ་བྱེད་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་ནི། །ཆུ་རླབས་ལྟ་བུར་གཡོས་པ་ལས། །དོན་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སྣང་བ། །རང་གིས་རང་ལ་གཏད་ཅིང་བཟུང་། །ཡིད་དེ་ཕྱིར་འགྱུས་སྣང་ཆ་ལས། །ཡུལ་ལ་དོན་བཟུང་རྣམ་ཤེས་བྱུང་། །བླང་དོར་བྱེད་ལས་ཚོར་བ་སྐྱེ། །དེ་ལ་མཚན་འཛིན་འདུ་ཤེས་ཏེ། །འདུས་བྱས་ཡུལ་སྣང་གཞན་དུ་བརྟག ། ཞེན་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་རང་འགྲེལ་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལྟར། གཞིའི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་འོད་གསལ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་རང་རྩལ་གྱིས་མ་རིག་ཅིང་། དེའི་ཚུལ་ཡང་འདུ་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་ ལས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལྟར་སྣང་ཞིང་། དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པས་མ་རིག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡིད་དེ་ལའང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་དག་གི་ནུས་པ་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པར་བྱེད་ཅིང་ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མས་ནི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་མས་ནི་དེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་དོ། །ཀུན་གཞི་ནི་ཡིད་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འཛིན་པས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། །ཡིད་དང་ཀུན་གཞི་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་གྱུར་པས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ན། །རྣམ་སྨིན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །རྟག་ཏུ་རེག་དང་ཡིད་བྱེད་དང་། །ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པར་ལྡན། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། །དེ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་ བསྟན། །དེ་ནི་རྒྱུན་འབབ་ཆུ་བོ་བཞིན། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ན་དེ་ལྡོག་གོ །ཞེས་དང་། དེ་ལ་གནས་ཏེ་རབ་འབྱུང་ཞིང
Chinese
我对此深信不疑。为了使人有力地理解细微的清净法心的力量，从直接和间接两种意义上来说，首先是直接开示：对境和有境二者产生错觉的方式，由此在轮回中流转的方式，以及期望认识到这种错觉的过失的方式进行教导。第一部分是：至尊者（宗喀巴）自己的甚深内在意义中说：“因是无始的心性，虽然没有边际和偏袒，但从那不间断的显现中，本体是空性，自性是光明，相状无碍，显现任何事物。但它自己却不认识自己，由造作意的动摇，如水波般摇动，显现出对境和执着二者，自己抓住自己。意向外散乱，从显现部分中，对境产生执着，生起了意识。产生取舍的行为和感受，由此产生了名相执着和概念，将有为的对境显现视为他物，由贪执而形成了色蕴。”如是所说，并且如其自释中所广说的那样，基的本来面目，自性清净的光明心金刚，它自己没有以自己的本力认识自己的本体。而且，它的状态也像从造作意的动摇中显现出因和缘一样，依靠它而成为烦恼，因此就变成了无明。意也有两种形态，即在它之后，意产生和灭除六识时，将那些能力都放在阿赖耶识上，并且染污意将阿赖耶识执着为我。前者产生意识，后者使它成为烦恼。阿赖耶识是那两个意的所依，因为它持有所有的烦恼习气，所以被称为一切种子。意和阿赖耶识相互显现为因缘，就像水和波浪一样，因此是产生所有轮回错觉的根本。就像论师世亲所说的那样：“于彼阿赖耶识中，有异熟一切种子，恒与触及作意俱，受想思惟亦皆具，于彼受者是舍受，是无覆蔽无记性，彼如瀑流恒时转，阿罗汉位方断灭。”以及“安住于彼而生起，并”，
English
I am convinced of this. In order to powerfully understand the power of the subtle and pure Dharma mind, from the two meanings of direct and indirect, the first is the direct teaching: the way in which both the object and the subject are mistaken, the way in which they revolve in samsara, and the way in which they wish to recognize the faults of this illusion are taught. The first part is: From the profound inner meaning of the Lord Himself (Tsongkhapa): "The cause is the beginningless mind, although there is no limit or partiality, but from that uninterrupted manifestation, the essence is emptiness, the nature is luminosity, the appearance is unobstructed, and anything appears. But it does not know itself, and the movement of the fabricating mind, like a wave of water, manifests the object and the clinging, and grasps itself. The mind is scattered outward, and from the manifested part, the object is clung to, and consciousness arises. The actions and feelings of acceptance and rejection arise, and from this, the clinging to names and concepts arises, and the conditioned object is regarded as something else, and the skandha of form is formed by attachment." As it is said, and as it is explained in detail in his own commentary, the original state of the ground, the diamond mind of the self-purifying light, does not know its own essence by its own power. Moreover, its state also appears like cause and condition from the movement of the fabricating mind, and relying on it becomes affliction, and therefore becomes ignorance. There are also two forms of mind, that is, after it, when the mind produces and destroys the six consciousnesses, it puts those abilities on the Alaya consciousness, and the afflicted mind clings to the Alaya consciousness as me. The former produces consciousness, and the latter makes it affliction. The Alaya consciousness is the basis of those two minds, because it holds all the afflictive habits, so it is called all seeds. The mind and the Alaya consciousness appear as cause and condition to each other, like water and waves, so it is the root of all the illusions of samsara. Just as the master Vasubandhu said: "In that Alaya consciousness, there are all the seeds of different ripening, always with touch and attention, feeling, thought and thought are also complete, in that feeling is equanimity, it is unobscured and unindicated, it turns like a waterfall, and it is cut off in the state of Arhat." And "Abiding in it arises, and"