Tibetan
ནོད་སེམས་ལེ་ལོ་དང་། །རྒོད་པ་དང་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་སེམས་སུ་གསུངས་པ་ཆེས་མང་བའི་ཕྱིར་རོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དེ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པའང་། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམས་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་མི་འགྱུར། །ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་རྙོག་མི་ནུས་པར་བསྟན་པ་སོགས་སེམས་གསལ་སྟོང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ལུང་མཐའ་ཡས་ལ། གསལ་སྟོང་དེ་གཉིས་ཀྱང་གསལ་བ་ལས་ལོགས་སུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ལས་ལོགས་སུ་གསལ་བ་ཞིག་ནམ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་མགོན་པོ་བྱམས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནད་གསང་མ་རྟོགས་པར་བོད་ཡུལ་འདིར་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་གསལ་མོ་ཞིག་དང་སྟོང་སྟོང་མོ་ཞིག་མཉམ་འགྲོགས་ལྟ་བུའི་ཟུང་འཇུག་གི་བཤད་པ་བྱེད་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཚིག་རྐང་གཉིས་པའི་དོན་སྦྱང་གཞི་དེའི་སྟེང་དུ་སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཁྲིད་རིམ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་སློབ་མ་སྣོད་ལྡན་གྱིས་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བསྟེན་ནས་སྐལ་པའི་རིམ་པས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་སྔོན་དུ་སོང་བའམ་མ་སོང་ཡང་རུང་། ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་གསུམ། དངོས་གཞི་ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་རྣམས་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་ངོ་སྤྲོད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་ངོ་མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དེ་དང་དོན་གྱི་གནད་གཅིག་པའི་རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་དང་། སློབ་མའི་སྐལ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ནུས་པའི་རིམ་པས། འགའ་ཞིག་ལ་ཡེ་ཤེས་འཕོ་བའི་བྱིན་རླབས་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ལ་དབང་བཞི་རིམ་པ
Chinese
懈怠和昏沉，掉举以及怀疑，被五种障碍所遮蔽。如是等等，经续论典中说心之清净即是心者甚多。 其次，彼是明空双运者，密集金刚续云：远离一切事物，蕴界及处，舍弃所取与能取，诸法无我平等性，自心本来未生故，是空性之自性。如是宣说本体是空性之理。宝性论云：心之自性光明者，彼如虚空无变异，由非真妄念所生贪等，彼为客尘所染不染污。如是因自性是光明之故，客尘不能染污而作宣说等，成立心是明空之教证无边。然彼明空二者，亦非明之外别有空，空之外别有明，故是双运，是无有分别之体性。如是怙主慈氏所宣说也。如是之要诀若不领悟，则此藏地之分别论者，作明明者与空空者如是共同行持之双运之说者，是已背离善逝之教也。第二句之义，于所修之基之上，修除所修之垢染之道大手印金刚瑜伽者，如达波噶举之教导次第中所出，具器之弟子依止具相之师，以根器之次第，无论先受具戏灌顶与否，共同不共差别之加行三者，正行止观之瑜伽二者修习后，以认识而定解之，平凡之识见自面目之特殊证悟，及与彼义之要点相同之二次第瑜伽等依之而证悟，依弟子之根器及，上师之能力之次第，有些仅以智慧迁识之加持而证悟，有些次第
English
Lethargy and drowsiness, agitation and doubt, are obscured by the five obscurations. Thus, and so on, in the sutras, tantras, and treatises, there are many instances of saying that the purity of mind is the mind itself. Secondly, that it is the union of clarity and emptiness is stated in the Guhyasamaja Tantra: "Free from all things, aggregates, elements, and sources, abandoning the grasped and the grasper, all phenomena are without self, of equal nature. Since the mind itself is unborn from the beginning, it is the nature of emptiness." Thus, it is declared that the essence is emptiness. The Uttaratantra states: "The nature of the mind is luminosity; it is immutable like the sky. Attachment and so forth arise from false thoughts, but it is not defiled by adventitious stains." Thus, it is shown that because its nature is luminosity, it cannot be obscured by adventitious stains, and so on. There are countless scriptures that establish the mind as clarity and emptiness. However, these two, clarity and emptiness, are not separate emptiness apart from clarity, nor separate clarity apart from emptiness. Therefore, they are united, having the characteristic of being without distinction. This is what the Protector Maitreya declared. If such a key secret is not understood, then here in Tibet, those who are logicians, who speak of the union of a clear clear thing and an empty empty thing as if they were walking together, have turned away from the teachings of the Sugata. The meaning of the second line is that the path of the Great Seal Vajra Yoga, which purifies the stains to be purified on the basis of what is to be cultivated, is as it appears in the teaching lineages of the Dagpo Kagyu. A qualified student relies on a qualified lama, and according to the order of capacity, whether or not the empowerment with elaboration has preceded it, the three preliminaries of common, uncommon, and special, and the two main practices of calm abiding and insight yoga are practiced. Then, through introduction, one ascertains the special realization of seeing the face of ordinary consciousness, and relying on the two stages of yoga, which are the same in meaning, one realizes it. According to the capacity of the student and the ability of the teacher, some realize it only through the blessing of the transference of wisdom, and some in stages.