Tibetan
ས་སྟོན་མཁན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ་ཞུ། དེས་བསྟན་པ་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་ལམ་ཞུ། རྒྱུས་མེད་ཀྱི་ལམ་སྣ་བཞིན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལག་ལེན་གང་མཛད་ཀྱི་རྒྱུན་ལྟར་བྱེད་དགོས་པས་དགེ་འདུན་ལ་ཟླ་གྲོགས་སུ་ཞུ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཟུར་དུ་མི་མཁོ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་དགོངས་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན། གྲུབ་མཐའི་སྐབས་འདི་རྣམས་ལ་ངོས་བཟུང་ལུགས་ དང་སྐྱབས་གནས་ཡིན་མིན་གྱི་སྐད་ཆ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་ཉམས་ལེན་ཁོ་ན་བྱེད་མཁན་དང་། དགེ་བའི་བག་ཆགས་བཞག་མཁན་ལ་དད་མོས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཅི་འ ཁུལ་བྱེད་པ་ལས་དེ་རིགས་མི་མཁོ་བས། གནས་སྐབས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་དམིགས་རྐྱེན། མདོ་ལས་མདུན་ཏུ་བཞག་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་སྐུ་གཟུགས་དང་མཆོད་རྟེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་མཛད་ཅིང་། དེའི་ཤུགས་ལས་དམ་ཆོས་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་གླེགས་བམ་སོ་སྐྱེའི་དགེ་འདུན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དངོས་སུ་བསྒོམ་སྟེ་སྐྱབས་འགྲོ་དད་མོས་བྱ། དེའང་ཐེག་ཆུང་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱབས་འགྲོར་སོང་ན་སྐྱབས་འགྲོ་རྣམ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཕན་ཡོན་ཚད་ལྡན་མི་འབྱུང་བས། ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད། དུས་འདི་ནས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་གཙོ་ཆེ། དེས་ཐེག་ཆེན་སྐྱབས་འགྲོར་འགྱུར། དཀོན་མཆོག་རྗེས་དྲན་གྱི་མདོ་དོན་ལྟ་བུ་གོ་བས་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྟོན་པ་དང་ལམ་ལོག་པ་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་ལས་སངས་རྒྱས་ཆོས་དགེ་འདུན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་པ། དེ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་ནམ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཁས་བླངས་པ། སྲོག་ལ་ཐུག་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱབས་མི་འཚོལ་བྱ་སྟེ་ཁྱད་པར་བཞི་དང་ལྡན་ན་སྐྱབས་འགྲོ་རྣམ་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་གསུངས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་རྗེས་ཟློས་དང་ཚིག་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ་ཞེ་གདེང་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་ཁེལ་དགོས། བློ་ཁེལ་ན་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེས་སྐྱོབས་མི་ནུས་པ་གཏན་ནས་མེད། ཚེ་འདི་ལ་ངེས་པར་སྨིན་དགོས་པའི་ལས་ངན་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་རྡུགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་དད་པ་ཁེལ་ན་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ལ་ངེས་པར་སྐྱོབ་འོང་། མི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་རེ་བྱུང་ཙ་ན་དཀོན་མཆོག་ལ་ཐུགས་རྗེ་མི་འདུག་ཟེར་པའམ། མོ་གཏོ་སྨན་དཔྱད་ལ་རེ་བ་ཐམས
Chinese
因為導師是佛，所以稱佛為導師。因為他所教導的要付諸實踐，所以稱法為道。如同沒有嚮導的路口一樣，必須按照聖者們的口訣和實踐來做，所以稱僧伽為同伴。當道路走到盡頭，就不再需要法和僧伽，因為與諸佛的意念融為一體，所以最終的皈依境只有佛。在這些宗派的場合中，對於如何認定以及是否是皈依境有很多說法，但對於那些只做修行和留下善業的人來說，不需要那些，只要以信心來盡力淨化自相續。暫時生起信心的對象，經部中說，將佛像和佛塔作為佛的代表置於前方。由此推之，將正法經律的書本，以及具備戒律的凡夫僧伽，也觀想為真實的本尊，進行皈依和信仰。如果皈依小乘和世間，就不會成為清淨的皈依，也不會產生圓滿的利益。因此，與虛空邊際相等的一切眾生，從現在起直到獲得菩提之間，都想著要皈依，這個想法非常重要。這樣就成為大乘的皈依。像憶念功德經那樣，通過理解而了解本尊的功德，了解佛法僧三寶超越外道導師、邪道和外道修行者等，因為了解這些理由，從內心深處承諾永遠皈依，即使面臨生命危險，也不尋求三寶之外的皈依，據說具備這四種特點，就能成為清淨的皈依。皈依不能只是重複和口頭上的，必須從內心深處對本尊有信心。如果有了信心，本尊的慈悲沒有能力救護是不可能的。對於今生必須成熟的惡業，雖然看起來本尊的慈悲很弱，但如果有了信心，來世一定會救護。只要發生一點點不愉快的事情，就說本尊沒有慈悲，或者完全依賴占卜、巫術和醫藥等。
English
Since the teacher is the Buddha, the Buddha is called the teacher. Since what he teaches is to be put into practice, the Dharma is called the path. Like a crossroads without a guide, one must follow the instructions and practices of the noble ones, so the Sangha is called a companion. When the path reaches its end, there is no longer a need for Dharma and Sangha, because one's mind becomes one with the Buddhas, so the ultimate refuge is only the Buddha. In these sectarian contexts, there are many discussions about how to identify and whether or not something is a refuge, but for those who only practice and leave good imprints, those things are not needed; just purify your mind stream with faith. As a temporary object of faith, the Sutras say to place an image or stupa of the Buddha in front. From this, it follows that one should also visualize the books of the sacred Dharma Sutras and Vinaya, as well as the ordinary Sangha who possess discipline, as the actual deity, and take refuge and have faith. If one goes for refuge to the Lesser Vehicle or the worldly, it will not become a pure refuge, nor will it produce complete benefits. Therefore, all sentient beings equal to the extent of space, from this time until the attainment of enlightenment, the thought of taking refuge is very important. This becomes the refuge of the Great Vehicle. Like the Sutra of Recollecting the Qualities of the Jewels, by understanding, one knows the qualities of the Jewels, and knows that the Buddha, Dharma, and Sangha are superior to external teachers, wrong paths, and heretical practitioners. Because one understands these reasons, one promises from the depths of one's heart to always take refuge, and even if faced with danger to life, one does not seek refuge other than the Three Jewels. It is said that possessing these four characteristics becomes a pure refuge. Taking refuge cannot be just repetition and words; one must have faith in the Jewels from the depths of one's heart. If one has faith, it is impossible that the compassion of the Jewels does not have the power to protect. For the negative karma that must ripen in this life, although it may seem that the compassion of the Jewels is weak, if one has faith, they will surely protect in future lives. As soon as a little unpleasant thing happens, one says that the Jewels have no compassion, or one completely relies on divination, witchcraft, and medicine, etc.
Tibetan
་ཅད་བློ་ཆུང་པའི་རྟགས་ཡིན། གནས་སྐབས་སུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་མི་འབྱུང་ པའང་རང་གི་གསོལ་བ་མ་ཐེབས་པའི་སྐྱོན་ཡིན། དཀོན་མཆོག་ལ་བྱིན་རླབས་མེད་མི་སྲིད། དེས་ན་དུས་རྟག་ཏུ། མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པས་དད་པ་བསྒོམ་ཞིང་གསོལ་འདེབས་ལ་བརྩོན། ངག་འཁྱལ་དང་བསྐུར་འདེབས་སོགས་ཀྱིས་སྡིག་མི་བསག །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་སེར་གོས་གྱོན་ཚད་ཐམས་ཅད་ལ་དཀོན་མཆོག་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱག་མཆོད་དད་མོས་བྱེད། རྟེན་གསུམ་རྙིང་པ་གསོ། གསར་པ་བཞེངས། ས་རྗེན་དང་འོ་བརྒྱལ་བའི་གནས་སུ་མི་འཇོག །བཙོང་ནས་སྐུ་ཀླུད་ཟ་བ་དང་། གཏའ་མར་འཇོག་པ་སོགས་དྲན་ཡང་མི་རུང་། ཐ་ན་སཱ་ཙྪའི་ཆག་དུམ་དང་ཡིག་འབྲུ་ན་གཅིག་ལའང་འགོམ་ཡུག་མི་བཏང་། བཀའ་དྲིན་དྲན་པས་ཕྱག་མཆོད་བསྟོད་པ་སོགས་གུས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེད། སྙིང་རྗེ་དྲན་པས་སྐྱེ་བོ་གཞན་དག་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་འགོད་ཅིང་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད། ཕན་ཡོན་དྲན་པས་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོ་བསྒོམ། ཉེས་དམིགས་དྲན་ པས་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་སྐྱབས་ཡུལ་མི་སྤང་། ཡིད་ཆེས་དྲན་པས་བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་སླར་ཡང་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་གཏོད་པ་མ་གཏོགས་ཡིད་ཆད་མི་བྱ། མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་གཞན་མི་བསྟེན། ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་བསམ་སྦྱོར་སྤང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་གྲོོགས་མུ་སྟེགས་ཅན་ནམ་དེ་དང་ཆ་མཐུན་དང་མི་འགྲོགས་པ་སྟེ་ཚད་ལྡན་ཞིག་ཉམས་སུ་ལོན་ན་སྐྱབས་འགྲོའི་ཁོངས་སུའང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་རིམ་ཕལ་ཆེར་འདུ་ཞིང་། སྐྱབས་འགྲོའི་ཉམས་ལེན་ཙམ་ཡང་རྒྱུད་ལ་མེད་པར་སྟོང་སྐད་མཐོན་པོར་སྒྲོག་ཀྱང་ལམ་ནོར་གྱི་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ཡིན་འདུག །དེས་ན་རྟག་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོའི་ཉམས་ལེན་དང་མ་བྲལ་བར་བྱས་ན་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲལ་ཏུ་ཆུད། སྡིག་པ་ཆུང་བ་རྣམས་དག །ཆེ་བ་ཡངས་ཤིང་སྲབ། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་བར་ཆོད་ཀྱིས་མི་ཚུགས། སྡོམ་པ་དང་ཁ་ཏོན་སོགས་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ གོང་ནས་གོང་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད། དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་གཤའ་མར་ཁེལ་ན་ངན་སོང་དུ་དེད་ཀྱང་མི་འགྲོ །མདོ་སྡེེ་པད་མ་དཀར་པོ་ལས། ངའི་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་སྦྱོང་ལྟར་བཅོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་གཅིག་ཀྱང་ལྷག་མ་མི
Chinese
这些都是缺乏智慧的标志。有时得不到本尊的加持，也是因为自己的祈祷没有达到的过失。本尊不可能没有加持。因此，要时常忆念三宝的功德，修持信心并精进祈祷。不要以闲聊和诅咒等造作罪业。对于一切身语意的所依，以及所穿的黄色衣物，都要以视其为真实本尊的观念来顶礼、供养和信奉。修缮旧的三宝所依，建造新的。不要放置在裸露的地面和艰苦的地方。即使是想到出售佛像来换取食物，或者抵押等，也是不行的。甚至对于萨擦的碎片和哪怕一个字母，也不要随意跨越。忆念恩德，以身语意三门恭敬地进行顶礼、供养、赞颂等行为。忆念慈悲，引导其他众生皈依，并宣说三宝的伟大功德。忆念利益，日夜六时修持皈依。忆念过患，即使面临生命危险也不舍弃皈依处。忆念信心，无论遭遇快乐或痛苦、高升或低落，都要再次信任本尊，不要灰心丧气。总之，皈依佛后，不信奉世间的其他神祇。皈依法后，断除伤害众生的思想和行为。皈依僧后，不与外道徒或与他们相似的人交往。如果能获得一个具格的上师，那么皈依之中也包含了显密道次第的大部分内容。如果没有皈依的修持，只是高声空谈，那也是走入歧途的巨大悬崖。因此，如果能始终不离皈依的修持，就能进入佛教徒的行列。小罪得以清净，大罪得以减轻和削弱。不会被人和非人的障碍所阻挡。戒律和念诵等一切善根，都会越来越增长。如果对本尊有纯真的信心，即使被驱赶到恶道也不会堕落。《白莲经》中说：进入我的教法的在家居士，或者伪装成出家人的那些人，也都会在这个贤劫中，完全进入无余涅槃，没有一个会留下。
English
These are all signs of lacking wisdom. Sometimes, not receiving the blessings of the deity is also due to the fault of one's own prayers not reaching. It is impossible for the deity not to have blessings. Therefore, always remember the qualities of the Three Jewels, cultivate faith, and diligently pray. Do not accumulate sins through idle talk and curses. For all supports of body, speech, and mind, and for all yellow robes worn, pay homage, make offerings, and have faith with the perception of them as the actual deity. Repair old supports of the Three Jewels, and build new ones. Do not place them on bare ground or in difficult places. Even thinking of selling the Buddha image for food or mortgaging it is not allowed. Do not carelessly step over even a fragment of a tsa-tsa or a single letter. Remembering kindness, perform respectful actions such as prostrations, offerings, and praises with the three doors of body, speech, and mind. Remembering compassion, guide other beings to take refuge and proclaim the great qualities of the Three Jewels. Remembering benefits, practice taking refuge six times day and night. Remembering faults, do not abandon the refuge even if faced with life-threatening danger. Remembering faith, no matter what happiness or suffering, rise or fall, is encountered, trust in the deity again and do not be discouraged. In short, having taken refuge in the Buddha, do not worship other worldly gods. Having taken refuge in the Dharma, abandon thoughts and actions that harm sentient beings. Having taken refuge in the Sangha, do not associate with non-Buddhists or those similar to them. If one can obtain a qualified guru, then the refuge also includes most of the stages of the path of Sutra and Tantra. If one does not have the practice of refuge and only speaks loudly and emptily, it is a great cliff of straying from the path. Therefore, if one can always remain inseparable from the practice of refuge, one will be included in the ranks of Buddhists. Small sins will be purified, and great sins will be lessened and weakened. One will not be hindered by obstacles from humans and non-humans. All roots of virtue such as vows and recitations will increase more and more. If one has pure faith in the deity, one will not go to the lower realms even if driven there. The White Lotus Sutra says: Those lay practitioners who have entered my teachings, or those who pretend to be renunciates, will all completely enter into the realm of non-remaining Nirvana in this very fortunate eon, and not one will be left behind.