Tibetan
ང་སེམས་འགྲེལ་རྣམས་ལས་ཚོགས་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་དང་། ཐབས་དང་། སྨོན་ལམ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས། བསམ་གཏན། ཤེས་རབ། སྟོབས་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །མདོ་ལས་ཚོགས་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་བསོད་ནམས། ཤེས་རབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་གསུམ་གཉིས་ཀའི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་ལས་ཡིན་པས་མཐོ་རིས་ལས་ཐར་པའི་རྒྱུ་རུ་མི་འགྲོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་ལས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྲོ །དེའི་སྟེང་དུ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་ལྟ་བས་ཟིན་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཐབས་དངོས་ཡིན། དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ཟས་གོས་ཡོ་བྱད་ཡི་གེ་འདྲི་བའི་སྣག་ཤོག་ཚུན་ཆད་ཅི་ལྕོགས་ཅི་འབྱོར། ཐ་ནའང་སློང་མོ་བ་ཁ་སྟོང་དུ་མི་མངགས་ཙམ་རེ་སྦྱིན། ཕྱིས་ནས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་སོགས་བཟུང་ལ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་སྙམ་པར་བྱ། མི་འཇིགས་ པའི་སྦྱིན་པ་ནད་ལ་སྨན། གདོན་ལ་སྲུང་བ། གཡང་སར་ལམ་སྟོན། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མ། སྒྲུབ་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་གཅོད་ཟློག་པ། ཆད་པས་གཅོད་པ་དང་དགྲ་རྐུན་གཅན་ཟན་འབྱུང་བཞིའི་གནོད་པ་ལས་བསྐྱབ་པ་སོགས་དངོས་སུ་ཅི་ལྕོགས་ལག་ལེན་ཏུ་བཏབ། རྗེས་ནས་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཚུན་ཆད་སྐྱོབས་ནུས་པའི་སྨོན་ལམ་གདབ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རང་ལ་ཆོས་བཤད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་རྙེད་བཀུར་ལ་མི་ལྟ་བར་ང་རྒྱལ་མེད་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་ངེས་པའི་ཆོས་ཅི་ལྕོགས་བཤད། མི་ནུས་ན་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་བཤད་པར་མོས་ཏེ་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་མདོ་གཟུངས་བསྒྲག །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གསུམ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོབ་དང་། སྡོོམ་པ་གསུམ་གྱི་བཅས་འགལ་སོགས་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་སྲོག་ལྟར་བཙའ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དགེ་བ་སྣ་རེ་ཙམ་ལ་ཐོད་གཏུགས་ པ་མ་ཡིན་པར་ཕྱོགས་སྒོར་མོ་ནས་ལག་ལེན་ཏུ་ཐེབས་པ་རྣམས་ལག་ལེན་ཏུ་གདབ། མ་ཐེབས་པ་རྣམས་ལའང་ནམ་ཞིག་འགྲུབ་པའི་སྨོན་ལམ་གདབ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་གཞན་ལ་ཕན་པ་འགྲུབ་ཏུ་རུང་བ་ཅི་ནུས་བསྒྲུབ། མི་འགྲུབ་པ་རྣམས་ལའང་སྨོན་ལམ་རླབས་ཆེན་གདབ་དགོས། རང་རྒྱུད་ལ་ཉེས་ལྟུང་གིས་མ་གོས་བ་ཁོ་ནས་མི་ཆོག །བཟོད་པ་ལའང་གསུམ། གཞན་གྱི་ཚིག་ངན་རྡེེག་བརྡུང་འཕྲོག་བཅོམ་སོགས་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་མཐུན་རྐྱེན་མ་འཛོམས་པ་དང་། ན་ཚ་ལྟོག་སྐོམ། ངལ་དུབ་ཐང་ཆད་ལ་མི་ལྟོས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཟབ་མོ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཛད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དང་། སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དོན་སོགས་ལ་མི་སྐྲག་པར་བློར་ཆུད་ནུས་པ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་བཅས་བསྒོམ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་གསུམ། དགེ་བའི་རིགས་ཕྲ་མོ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་མ་ བྱས་ཀྱང་ཆོག་སྙམ་པའི་ཁྱད་གསོད་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་ཙམ་སྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་གཉིས་ཀ་མི་བྱེད་པར་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་སེམས་དཔའ་མི་ཞུམ་པ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས། དགེ་བ་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་དེ་ཉིད་མཐར་མ་ཕྱིན་བར་དུ་སྙོམ་ལས་མི་བྱེད་པ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས། དང་པོ་གང་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་བར་དུ་དྲོད་རྟགས་ཕན་ཡོན་འཕྲལ་དུ་མ་བྱུང་རུང་ངང་ཐུང་མི་བྱེད་པར་དཀའ་བ་ཇེ་ཆེར་སྤྱོད་པ་སླར་མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་བརྩམ། བསམ་གཏན་ལ། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་ཀའང་ཞི་གནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ལ་བསྟེན་དགོས། ཞི་གནས་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས་རྩ་བ་ཚུགས་ངེས་ཞིག་མ་བྱུང་ཐབས་མེད། དེའི་རྒྱུ་ སེམས་དབེན་དགོས། དེ་ཡང་ལུས་དབེན་ལས་འབྱུང་། དེ་ཡང་དོན་ཉུང་ཞིང་བྱ་བ་ཉུང་བ་ལས་འབྱུང་། དེའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ཆུང་བ་དགོས། དེ་ཡང་ཟས་གོས་གནས་མལ་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་རྩ་བ་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ལ་ཐུག་གོ །ཤེས་རབ་ལའང་། གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བྱན་ཚུད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་བམ། ཡང་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་དག་ཅི་ནུས་ཀྱིས་བསྒྲུབས། དེ་ལྟར་ཚོགས་བསགས་པ་གནས་སྐབས་སུའང་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུ
Chinese
在《心性休息》等论典中，宣说了三种资粮：布施、方便和愿望是福德资粮；戒律、忍辱、精进三种是戒律资粮；禅定、智慧、力量和智慧是智慧资粮。在经部中，宣说了两种资粮：布施和戒律是福德资粮，智慧是智慧资粮，忍辱、精进、禅定三种属于两者。这些如果没有菩提心的摄持，就只是顺福分的业，不能成为从善趣中解脱之因。如果被菩提心摄持，就是顺解脱分的业，成为成佛之因。在此之上，如果被三轮体空的见解所摄持，就是无漏的资粮，是获得菩提的真实方法。其中布施有三种：财物布施，力所能及地布施食物、衣服、用具，乃至书写用的墨水和纸张等，即使是让乞丐不空手而归也要布施。之后要发愿拥有转轮王的王位等，布施一切身和受用。无畏布施，对疾病给予药物，对鬼神给予守护，在悬崖边指路，在危险的地方护送，遣除修行和戒律的障碍，从刑罚的惩处、盗贼、野兽和四大元素的损害中救护等，在实际中尽力实行。之后要发愿救护乃至恶趣的痛苦。法布施，如果自己有讲法的能力，就不要贪图名利恭敬，不要傲慢，尽力宣讲暂时和究竟都能利益他人的佛法。如果不能，就欣乐为人和非人宣讲佛法，宣说佛陀亲口所说的经和陀罗尼。戒律有三种：断恶行戒，守护十不善等自性罪，以及三律仪的违品等遮罪，如同保护生命一样。积善法戒，不是只满足于一点点的善行，而是从各个方面都付诸实践，对于没有做到的，也要发愿何时能够成就。饶益有情戒，从发起菩提心之后，尽力成办利益他人的事情。
English
In treatises such as "Resting the Mind," three accumulations are taught: generosity, means, and aspiration are the accumulation of merit; discipline, patience, and diligence are the accumulation of discipline; concentration, wisdom, strength, and knowledge are the accumulation of wisdom. In the Sutras, two accumulations are taught: generosity and discipline are merit, wisdom is the accumulation of wisdom, and patience, diligence, and concentration belong to both. If these are not grasped by bodhicitta, they are merely works in accordance with merit and will not become the cause of liberation from higher realms. If they are grasped by bodhicitta, they are works in accordance with liberation and become the cause of Buddhahood. On top of that, if they are grasped by the view of the purity of the three spheres, they are uncontaminated accumulations and are the actual means of attaining enlightenment. There are three types of generosity: material generosity, giving food, clothing, utensils, and even ink and paper for writing, as much as one can afford. Even if it is just enough to not send a beggar away empty-handed. Later, one should aspire to take hold of the kingdom of a wheel-turning monarch and give away all one's body and possessions. Fearless generosity, giving medicine to the sick, protection from spirits, showing the way on cliffs, escorting in dangerous places, averting obstacles to practice and discipline, protecting from punishment, enemies, thieves, wild animals, and harm from the four elements, etc., actually putting into practice as much as one can. Later, one should make aspirations to be able to protect even from the suffering of the lower realms. Dharma generosity, if one has the ability to teach the Dharma, one should teach as much Dharma as one can that will definitely benefit others temporarily and ultimately, without looking at gain and respect and without arrogance. If one cannot, one should rejoice in teaching the Dharma to humans and non-humans, proclaiming the Sutras and Dharanis spoken from the Buddha's mouth. There are three types of discipline: the discipline of abstaining from misdeeds, guarding the ten non-virtues and other natural transgressions, as well as all transgressions against the vows of the three vows, as if protecting one's life. The discipline of accumulating virtuous Dharmas, not just being satisfied with a little bit of virtue, but putting into practice all that can be practiced from all directions, and for those that have not been practiced, one should aspire to when they can be accomplished. The discipline of benefiting sentient beings, from the moment of generating bodhicitta, one should strive to accomplish things that benefit others.
Chinese
尽力成办所能成之事，对于不能成办之事，也要立下宏愿。仅仅自身不被罪业沾染是不够的。安忍也有三种：对于他人恶语、殴打、抢夺等损害，毫不介意的安忍；修行佛法时，不顾顺缘不具足，以及疾病、饥渴、劳累疲惫，接受痛苦的安忍；对于密咒的甚深方便，以及佛菩萨的伟大事业，和空性离戏之义等，不畏惧而能理解，对佛法坚定信心的安忍，这些都要修习。精进也有三种：对于微小的善事，心想“不做也行”的轻视，和对于广大的善事，心想“做不到”的怯懦，这两种都不做，而以欢喜之心行善的不退缩的勇士，是盔甲精进；在行善之时，不达到究竟绝不懈怠，是加行精进；最初开始做的事情，在没有获得结果之前，即使温暖的征兆和利益没有立即出现，也不要急躁，而是更加努力地去做，是不退转的精进，这些都要努力去做。禅定方面：身心得到极度调伏，安住在现法乐住的禅定；为了显现神通和神变等功德而修习的禅定；依靠三摩地的力量，成办利益众生的禅定，这三种都需要依赖于远离过患的止观。因为止观是所有功德的基础，所以必须打下牢固的基础。它的原因是心要寂静。而心寂静来源于身寂静。身寂静来源于少欲少事。而少欲的原因是需要知足少欲。也就是对于衣食住行只需粗劣的就满足。总之，止观的根本在于少欲知足。智慧方面：通达实相空性，是了知胜义的智慧；精通因果缘起，是了知世俗的智慧；通过四摄法，了知利益众生的智慧。或者说是闻思修三慧，这些都要尽力修习。这样积累资粮，即使是暂时，也会产生不可估量的人天安乐。
English
Accomplish as much as you can. For things that cannot be accomplished, make great aspirations. It is not enough to merely avoid being tainted by misdeeds. Patience also has three aspects: Patience that does not mind harm such as others' harsh words, beatings, robbery, etc.; Patience that accepts suffering without regard to unfavorable conditions, sickness, hunger, thirst, fatigue, and exhaustion when practicing Dharma; Patience that is not afraid but can understand the profound methods of mantra, the great deeds of Buddhas and Bodhisattvas, and the meaning of emptiness free from elaboration, and has firm faith in the Dharma. These should be cultivated. Diligence also has three aspects: The diligence of armor, which is the unwavering spirit of a hero who rejoices in virtue without despising small virtues, thinking, "It's okay not to do this," and without being discouraged by great virtues, thinking, "I can't do this much"; The diligence of application, which is not being lazy until the end when engaging in virtue; The diligence of non-reversal, which is not being impatient even if warm signs and benefits do not appear immediately, but rather increasing effort until the fruit of what was initially undertaken is obtained. These should be practiced. In terms of meditation: Meditation that is extremely disciplined in body and mind, and dwells in bliss in this very life; Meditation that is practiced to manifest qualities such as clairvoyance and magical powers; Meditation that benefits sentient beings by relying on the power of samadhi. All three must rely on a calm abiding (shamatha) that is free from faults. Since calm abiding is the basis of all qualities, it is essential to establish a firm foundation. The cause of this is a secluded mind. This comes from a secluded body. This comes from few affairs and few activities. The cause of this is needing little desire. That is, being content with just the bare necessities of food, clothing, shelter, and bedding. In short, the root of calm abiding lies in little desire and contentment. In terms of wisdom: Wisdom that understands the ultimate meaning by realizing the emptiness of reality; Wisdom that understands conventional reality by being familiar with cause and effect and dependent origination; Wisdom that understands how to benefit beings through the four means of gathering. Or the three wisdoms of hearing, thinking, and meditating. These should be cultivated as much as possible. By accumulating merit in this way, immeasurable happiness of gods and humans will arise even temporarily.