Tibetan
ན་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་སྒྲུབ་སོགས་རིམ་པར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔར་བཤད་ཅིང་འོག་ཏུ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་རྣམ་མཁྱེན་འཕེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་དུའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །སུའི་མཁྱེན་པའམ་རྟོགས་རིགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཐུབ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིའོ། །འོ་ན་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་བཅུ་པོ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མཐའ་དག་གམ། འབྲས་བུ་མཐའ་དག་གམ། དེ་གཉིས་ཀ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན། ཀུན་བཏུས་སུ། རྫས་ཡོད་སོགས་དྲུག་ཅུ་པོ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཕུང་པོ་སོགས་མཐའ་དག་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཆོས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེར་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཆོས་བཅུ་པོ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ལམ་འབྲས་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་ཅེ་ན། ཚིག་འཁྲི་ལྷུར་ལེན་གྱི་ཐལ་ཕྲེང་ཙམ་ལ་སྐྱབས་ནས་བསྟན་བཅོས་འདི་མི་ཤེས་པའི་འཇིགས་པ་ལ་སྐྱོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདྲི་ན་དམུས་ལོང་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་དྲིས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བས། ཉན་པའི་ཚེ་ཡོངས་འཛིན་མཁས་པ་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཐོས་པ་བསམ་བྱུང་གིས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། འཆད་པའི་ཚེ་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་སྙིང་ལ་བཅངས་ཏེ་འགྲོ་བ་བཞིས་ཆོས་ལས་མི་འདའ་བ་དག་གིས་སྟོན་པས་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་གྱིས་ལ་ཉོན་ཅིག གཉིས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཅེས་པའི་ལམ་ཤེས་གང་ཞེ་ན། དེ་ལའང་སྔར་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་བཅུ་གཅིག་ཡོད་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་བྱེད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་དེ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་དེ་སྐྱེ་བས་ཁྱབ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཀྱི་མིང་ཅན་འདོད་སྲེད་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ལམ་དང་།
Chinese
因此，为了获得可成就的三种目标，必须修持。次第展示通达、修持等的理由已在前述，之后也将阐述。第三，这十法以能引生有境的遍智之方式来展示，即以现量了知发心等具有因果的遍智，是为遍智之方式。第四是说一切种智本身。那么是谁的智慧或觉悟之类呢？是能仁圆满正等觉的。那么，这十法作为大乘道与果的种种差别是什么样的呢？因为在十法各自的场合中，或者完全确定了大乘的道，或者完全确定了果，或者两者都确定了，所以称为它的种种差别。例如，在《摄类学》中，在实有等六十个各自的场合中，也完全确定了蕴等一切，因此被认为是三法的种种差别。那么，在十法各自的场合中，如何确定道与果呢？如果向那些只依靠文字堆砌的琐事，就想从不了解这部论典的恐惧中解救出来的人提问，那就像向盲人询问颜色的差别一样。因此，听闻时，要从具有慈悲的善知识处通过听闻和思考来确定；讲解时，要将佛法和众生放在心中，由不违背四种行为的人来讲解，从而使自己远离容器的过失而听闻。第二是，所谓的道智本身，那么道智是什么呢？对此也有如前四种。第一，有十一种法，归纳为二，即道智的支分和具有支分的道智两种。第一，如来藏性的光芒使天等异熟的光芒变得昏暗，这是摧毁我慢后真实生起道智，以及等等，真实生起它的对境各自确定，具有发心，并通过它生起而周遍，以及名为烦恼的贪欲和有爱两种，具有特意追求而不舍弃的自性，以及是做利他事业者，共有五种。第二，是随顺他人的道，和
English
Therefore, in order to attain the three goals to be accomplished, one must practice. The reasons for sequentially showing attainment, practice, etc., have been explained before and will be explained later as well. Third, these ten dharmas are shown in the manner of inducing the omniscient object-possessor, that is, in the manner of directly knowing the mind generation, etc., which possess cause and effect, is omniscience. Fourth is saying omniscience itself. Then, whose wisdom or realization is it? It is that of the Sugata, the perfect Buddha. Then, what are the various distinctions of these ten dharmas as the path and fruit of the Great Vehicle? Because in each of the ten dharmas, either the entire path of the Great Vehicle is completely determined, or the fruit is completely determined, or both are determined, therefore it is called its various distinctions. For example, in the Compendium, in each of the sixty instances of substance, etc., all aggregates, etc., are also completely determined, so it is considered a distinction of the three dharmas. Then, how are the path and fruit determined in each of the ten dharmas? If you ask those who only rely on trivial matters of piling up words and want to be rescued from the fear of not understanding this treatise, it seems like asking a blind person about the distinction of colors. Therefore, when listening, one must ascertain through hearing and thinking from a knowledgeable and compassionate spiritual friend; when explaining, one must hold the Dharma and sentient beings in one's heart, and explain it by those who do not deviate from the four conducts, thereby freeing oneself from the faults of the vessel and listening. Second, the so-called path knowledge itself, then what is path knowledge? There are also four kinds as before. First, there are eleven dharmas, which are summarized into two, namely, the limb of path knowledge and the path knowledge possessing limbs. First, the light of the Tathagata-nature makes the light of the ripening of gods, etc., dim, which is the actual arising of path knowledge after destroying pride, and so on, the respective objects of its actual arising are certain, possessing mind generation, and pervading through its arising, and the two desires of craving and attachment, which are called afflictions, have the nature of intentionally pursuing without abandoning, and are those who do the work of benefiting others, there are five kinds in total. Second, it is the path that follows others, and
Tibetan
རང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་སློབ་དཔོན་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་པ་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། གཅིག་པུར་གནས་པ་བསེ་རུས་མཚོན་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ཤེས་པ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲིབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བ་དང་། མཐའ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚེ་འདིའི་ཡོན་ཏན་ནད་མེད་པ་སོགས་དང་། སྐྱེ་བ་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སོགས་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དང་བཅས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེའི་བྱེད་པ་ནི་དེ་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཞི་བ་སོགས་སོ་ཤཱནྟི་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། རྗེས་ཐོབ་དག་པ་ལོ་ཀའི་རང་བཞིན་དང་། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་སྟེ་མོས་བསྔོ་ཡི་རང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ལས་དང་པོ་མོས་པ་དངོས་ནི་བསོད་ནམས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན། མོས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ལུང་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཡུམ་དོན་གསུམ་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ནི་དེ་སྒོམ་པའི་བྱང་སེམས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རང་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བསྟོད་པ་དང་། གཉིས་དོན་ལ་བཀུར་བ་དང་། གཞན་དོན་ལ་བསྔགས་པ་དགུ་དགུའོ། །གཉིས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བསྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསྔོ་བ་ཡིད་པ་བྱེད་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱེད་ལས་ནི་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་ན་མེད་པ་དག་གི་ངོ་བོ་དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་ཡང་དག་པར་སྒོམ་པའོ། །བྱེད་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྤེལ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ལམ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བྱེད་དངོས་གཉེན་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །གཉིས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོམ་ལམ་འདི་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས
Chinese
在两种自我显现的道路中。第一种，获得菩提果位必定依赖上师，这是为声闻种姓的弟子所开示的道路；以及独自居住，以犀牛角象征，这是为独觉种姓所开示的道路，了解这两种道路。第二种，有两种对治方法，即舍弃部分障碍和舍弃一切障碍。第一种，是见道，具有今生的功德，如无病等，以及来世的功德，如不退转等，具有巨大的利益。第二种，有两种修道的方法，即修道的作用和具有作用的修道。第一种，它的作用是修习它时所获得的功德，即寂静等，寂天菩萨以无漏的方式宣说。第二种，有两种，即后得清净世俗的自性，以及入定无分别的自性。第一种，是圆满福德资粮的因，即信愿回向三者。第一种又分为两种，第一种是真实的信愿，其作用是生起未生起的福德。信愿的体性是，从经论和理证的因由中，对作为三世诸佛之母的般若波罗蜜多的意义的来源之处深信不疑的信心及其相应之法。第二种，它的利益是为了生起修习它的菩萨的欢喜心，以小、中、大的分类，对自利信愿的处境进行赞颂，对二利进行尊敬，以及对他利进行赞叹，各有九种。第二种，是将积累的福德资粮转化为菩提之因的特征，回向是作意无上的作用是使善根不穷尽。第三种，是随喜，作意无上的体性是对善根的喜悦进行如实修习。作用是圆满增上福德资粮。第二种，有两种道路，即成就功德的道路和完全清净不顺品的道路。第一种，名为成就功德的修道，是包含舍弃不顺品之对治的真实对治无间道的修道。第二种，名为完全清净不顺品的修道，是包含舍弃不顺品的解脱道。
English
Among the two paths of self-manifestation. The first, the attainment of Bodhi necessarily relies on the master, which is the path to be shown to disciples of the Hearer lineage; and living alone, symbolized by the rhinoceros horn, which is the path to be shown to those of the Solitary Realizer lineage, understanding these two paths. The second, there are two antidotes, namely abandoning part of the obscurations and abandoning all obscurations. The first is the path of seeing, with great benefits such as the virtues of this life, such as being free from illness, and the virtues of future lives, such as non-retrogression. The second, there are two methods of meditation, namely the action of meditation and the meditation with action. The first, its action is the virtue obtained during the meditation, namely peace, etc., which Shantideva explains in an undefiled way. The second, there are two, namely the nature of subsequent attainment of pure worldliness, and the nature of non-conceptualization in equipoise. The first is the cause of perfecting the accumulation of merit, namely the three of aspiration, dedication, and rejoicing. The first also has two parts, the first being the actual aspiration, whose function is to generate ungenerated merit. The essence of aspiration is the faith and its associated factors that arise from the causes of scripture and reasoning, believing in the source of the meaning of the Prajnaparamita, the mother of the three Buddhas. The second, its benefit is to generate joy in the Bodhisattva who practices it, praising the state of self-benefit aspiration with the distinction of small, medium, and large, respecting the benefit of both, and praising the benefit of others, each with nine aspects. The second, the characteristic of transforming the accumulated merit into the cause of Bodhi, dedication is the unsurpassed function of making merit inexhaustible. The third, rejoicing, the essence of the unsurpassed mind is to cultivate the joy of virtue as it is. The function is to fully increase the accumulation of merit. The second, there are two paths, namely the path of accomplishing qualities and the path of completely purifying adverse factors. The first, the path of meditation called accomplishing qualities is the path of meditation that includes the real antidote of abandoning adverse factors, the immediate path. The second, the path of meditation called completely purifying adverse factors is the path of liberation that includes abandoning adverse factors.