Tibetan
ར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ནས་ལམ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས་པར་མདོའི་དོན་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་བསྟན་ཏེ་གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པའོ། །བཞི་པ་འབྲེལ་པ་ནི། ཕྱིར་ཞེས་དང་། རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན། ཞེས་པའི་ཤུགས་བསྟན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་དང་ནི་དགོས་པའི་དོན། །འབྲེལ་པའི་གཞི་ནི་གཉིས་ལ་གནས། །དེ་བསྟན་འདུས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དགོས་ལས་ལོགས་ཤིག་མ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སོ། གསུམ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མངོན་རྟོགས་བཤད་པ་ལ། རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་ལ་བརྒྱད་དུ་དབྱེ། བར་པ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག་ཏུ་བསྟན། བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་བཞག་དང་། ཚིག་དོན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། ལུས་མདོར་བསྟན། ཅུང་ཟད་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་། བཤད་བྱ་དོན་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ། འཆད་བྱེད་བརྒྱད་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཤད་དོ། །གང་ན་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་ནིའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན་དོན་གྱི་བརྗོད་བྱ་རྣམས་མཁྱེན་གྱིས་བསྡུས་པའི་འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས། དོན་གྱི་བརྗོད་བྱ་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་ཟག་གི་ཆ་རྐྱེན་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཚིག་གི་བརྗོད་བྱ་གཞུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་སྟོན་པས་ན་ཡང་དག་པར་རོ། །མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། ལེ་བརྒྱད་མ་ལྟར་ན། གླེང་གཞིའི་མཇུག་ཐོག་ནས་བརྩོམས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུས་རྣམ་མཁྱེན། མཐའ་གཉིས་རྣམ་དག་གི་ལེའུས་ལམ་ཤེས། སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལེའུས་གཞི་ཤེས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུས་རྣམ་ཀུན། བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལེའུས་རྩེ་སྦྱོར། རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་བསླབ་པ་ལེའུས་མཐར་གྱིས་པ། བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལེའུས་སྐད་ཅིག་མ། བསླབ་པའི་འབྲས་བུའི་ལེའུས་ཆོས་སྐུ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་འཆད་བྱེད་དངོས་པོ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ནམ། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ནམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། རྟོགས་པའི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལམ་ཤེས་ཀྱི
Chinese
并且十种波罗蜜多将会显现。之后，无需依赖论典，自己就能领会其余道的修持，这显示了一切佛经的旨意。第四是关联，即“因为”和“是著作的必要”。暗示说：论典和必要之义，关联的基础在于二者。为了显示那集合，因此，没有单独说明必要。如是说。第三，论典的所诠是宣说现观，分为广、中、略三种。广的分为八种信解，中的分为六种信解，略的归纳为三种信解。第一种分为略义纲要和词义支分广释两种。第一种又分为所说之义两种，能说八事之确定。第一种是：宣说。何为？即三种般若波罗蜜多。以何门径？即以义之所诠诸法，以智所摄之果，智慧波罗蜜多，是能得之道的八事之门径。义之所诠道，智慧波罗蜜多，是补特伽罗之助缘的八事之门径。词之所诠经，智慧波罗蜜多，是所诠八事之门径。如何行持？如经中所说而示现，故为真实。经中如何说？如八千颂所说，从开篇的结尾开始，以《善现品》说一切相智，以《二边清净品》说道智，以《殊胜行品》说基智，以《如是性品》说一切种智，以《学 पूर्ण शुद्ध 品》说顶加行，以《次第趣入学品》说渐次性，以《学 पूर्ण 圓滿 品》说刹那性，以《学之果品》说*法身。第二是：那么，能说八事是什么呢？即二谛的一切相，或自性因果的一切相，或大乘道的一切相现量通达之智，以及三乘道的一切法无自性现量了知之智。若就证悟的次第而言，则为道智的
English
And the ten perfections will become manifest. Thereafter, without relying on treatises, one can comprehend the practice of the remaining paths on one's own, which reveals the intent of all the scriptures. Fourth is the connection, which is "because" and "is the necessity of the composition." It implies that the basis of the connection between the treatise and the meaning of necessity lies in the two. In order to show that collection, therefore, the necessity is not explained separately. So it is said. Third, the subject matter of the treatise is the explanation of Abhisamayalankara, which is divided into three types: extensive, intermediate, and concise. The extensive is divided into eight kinds of faith, the intermediate is divided into six kinds of faith, and the concise is summarized into three kinds of faith. The first is divided into two types: concise meaning outline and detailed explanation of word meaning branches. The first is also divided into two types: the meaning to be explained and the determination of the eight things that can be explained. The first is: Explaining. What is it? That is, the three Prajnaparamitas. By what means? That is, the meaning of the objects of knowledge, the fruit of wisdom, the Prajnaparamita, is the means of the eight things of the path to be attained. The meaning of the object of knowledge, the Prajnaparamita, is the means of the eight things of the condition of the person. The meaning of the words, the Prajnaparamita, is the means of the eight things of the object of knowledge. How to act? As it is shown as it is said in the sutra, so it is true. How is it said in the sutra? As it is said in the Eight Thousand Verses, starting from the end of the introduction, the chapter of Subhuti says all-knowing, the chapter of the purity of the two extremes says the path of wisdom, the chapter of the special conduct says the base of wisdom, the chapter of suchness says all kinds of wisdom, the chapter of pure learning says the peak of practice, the chapter of gradual entry into learning says gradualness, the chapter of complete learning says instantaneity, and the chapter of the fruit of learning says the *Dharmakaya. The second is: Then, what are the eight things that can be explained? That is, all aspects of the two truths, or all aspects of the nature of cause and effect, or the wisdom of the direct realization of all aspects of the Mahayana path, and the wisdom of the direct knowledge of the selflessness of all the paths of the three vehicles. If it is in terms of the order of realization, it is the path of wisdom.
Tibetan
་རྗེས་དེ་ནས་ཞེས་པ་རིམ་པ་སྟོན་པ་སྟེ་གཞི་ཕུང་སོགས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་ཀུན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་རྫོགས་པའམ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་སྒོམ་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་ཕྱི་མ་འབྲེལ་བར་མཐར་ཏེ་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡན་ལག་བསགས་པའི་ལུས་ཡིན་པས་སྐུ། ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་སྐུ། རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཐོབ་བྱའམ་རྟོགས་བྱའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སྐུ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པས་སྐུ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བསམ་ཡས་ཕྱིར། །རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །ཅེས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཆད་བྱེད་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལུས་ལ་བརྒྱད་དུ་ངེས་ཤེ་ན། ངེས་ཏེ་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་གསུམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་ཡུལ་སོགས་གསུམ་དགོས་ཤེ་ན། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མ་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་ལེན་མི་ནུས་ཤིང་། སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པར་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་ལ། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མེད་ན་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དོན་མེད་པས་སོ། །ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་གསུམ་ཅི་དགོས་སྙམ་ན། ཐོག་མར་འབྲས་བུ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་དེའི་རྒྱུ་ལ་ནན་གྱིས་འཇུག་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། དེ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རབ་དབྱེ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་ཡུལ་ལ་རྣམ་མཁྱེན། ལམ་ཤེས། གཞི་ཤེས་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉམས་ལེན་གྱི་སྦྱོར་བ་བཞིར་བཞག་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྒོམ་པ་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་མེད་ན་དབང་ཐོབ་པ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་མི་འབྱུང་ཞིང་། དེ་མེད་པར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོགས་སྤོང་མི་ནུས་པས་དབང་དུ་བྱེད་པ་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་ཀུན་དང་རྩེ་སྦྱོར་བསྟན་ཏོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་ཀྱང་བློའི་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡོན་ཏན
Chinese
之后，所谓“然后”是指次第，也就是指如实现量了知基、蕴等一切皆无我。一百七十三种相全部趋向现前，因此圆满或真实证悟。三智合一的修习达到顶峰，也就是极度圆满。三智的相，后者关联于前者，最终次第修习。仅于一刹那心中，一切法显现圆满成佛之加行。以及是积累一切无漏法支分的身体，故为身。是不可思议功德之所依，故为身。随顺正理，故为所获得或所证悟之自性，故为身。一切有情皆未超出其自性，故为身。如《二谛论》所说：“诸法皆是身，功德圆满不可量，随顺正理自性故，是故名为救护法身。”如是等等，这些是所诠释的八种事物。为何般若波罗蜜多的体性必定是八种呢？必定是，因为所追求的菩提，必须通过了知三境，修习四种加行，以及所获得的果实这八者才能达到究竟。为何要达到究竟，必须要有入门之境等三者呢？因为不证悟所知之境，就无法修习加行。不修习加行，就无法获得果实。如果没有所获得的果实，那么修习加行也就没有意义了。如果认为所知之境为何需要三种呢？首先必须对果实生起向往，然后努力追求其因。并且必须了知不共品和对治品的差别，因此境上宣说了遍智、道智、基智三种。为何安立四种修习之加行呢？如论师所说，为了能自在，如果没有修习一切相的加行，就不会生起获得自在的顶峰加行。没有顶峰加行，就无法断除不共品烦恼和分别念，因此宣说了能自在的因果一切相和顶峰加行。即使断除了不共品，为了使智慧的力量达到极致，以前所体验的功德
English
After that, the so-called "then" refers to the sequence, which means directly realizing that all bases, aggregates, etc., are without self. All one hundred and seventy-three aspects are directed towards manifestation, thus perfecting or truly realizing. The combined practice of the three wisdoms reaches its peak, which is the ultimate perfection. The aspects of the three wisdoms are related to each other, and ultimately practiced sequentially. In just one moment of thought, the practice of manifesting and perfecting all dharmas for enlightenment. And it is the body that accumulates all the limbs of uncontaminated dharmas, hence it is the body. It is the basis of inconceivable qualities, hence it is the body. Following reason, it is the nature of what is to be attained or realized, hence it is the body. All beings do not transcend its nature, hence it is the body. As the Two Truths say: "Because all dharmas are the body, because the qualities are perfect and immeasurable, because of the nature of following reason, therefore it is called the Dharma Body of the protectors." Thus, these are the eight things to be explained. Why is the nature of Prajnaparamita necessarily eightfold? It is necessary because the Bodhi to be sought must be perfected through knowing the three objects, practicing the four practices, and the resulting fruit. Why is it necessary to have three things such as the entering object to achieve perfection? Because without realizing the object of knowledge, one cannot practice the practice. Without practicing the practice, one cannot obtain the fruit. If there is no fruit to be obtained, then practicing the practice is meaningless. If one thinks why three objects of knowledge are needed, one must first generate longing for the fruit, and then strive to pursue its cause. And one must know the difference between the discordant and the antidotal, therefore, the three wisdoms of omniscience, path, and base are taught on the object. Why are four practices of practice established? According to the teacher, in order to be free, if there is no practice of all aspects of meditation, the peak practice of obtaining freedom will not arise. Without the peak practice, one cannot eliminate the discordant afflictions and discriminations, therefore, the cause and effect of being free, all aspects, and the peak practice are taught. Even if the discordant is eliminated, in order to bring the power of wisdom to the extreme, the qualities experienced before