Tibetan
་བཞིན་བརྒྱའི་ཆ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྲོ་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་དམིགས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་བར་ཆད་མེད་རྩེའམ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དེ་གཉིས་འཆད་པ་ལ། གཉིས་པོ་འདི་ཡི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་ས་དང་པོ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡང་ཡང་བསྒོམས་ཏེ་འདྲིས་པར་བྱས་པའམ་རྒྱུན་མཐའ་མན་ཆད་ཀྱི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་བཞེད་དོ། །རྣམ་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ནི་རིགས། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེའོ། །གཉིས་པ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་འདིའི་དམིགས་རྣམ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་རྒོལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བློའི་ནོར་གྱིས་ཕྱུག་པ་ཅན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་རྟོག་བསལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འོག་ཏུ་ལོག་རྟོག་འཆད་དོ། །འདི་ལ་ལོག་རྟོག་གི་ཡུལ། གང་ཟག གཞི་གང་ལ། དེའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དམིགས་པ་མི་འཐད་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དམིགས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དོན་དམ་གྱི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སུན་འབྱིན་པ་དོན་དམ་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀའོ། །འདི་ལ་དོན་དམ་དུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་དམིགས་པ་འཐད་དོ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་གདབ་བོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པས་དེའི་དམིགས་པ་མི་འཐད་སྙམ་པ་ནི་ལོག་རྟོག་ཡིན་ལ། དེས་བསླངས་པའི་རྩོད་པ་ནི་ཀླན་ཀའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེལ་ལ། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་དེས་བསླངས་པའི་བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་སེལ་ལོ། །འདི་གཉིས་ནི་རིམ་བཞིན་རང་རྒྱུད་ལ་སེལ་བ་དང་། གཞན་རྒྱུད་ལ་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡུལ་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཐལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། བཞི་པ་ནི། དམ་པའི་དོན་
Chinese
不应以百分之百等方式进行。第二，心和心所通过各自的对境进行区分，在此阐述无间道或一切种智的这两者。这两者的对境之因是，一切法皆无任何有无等事物的自性。增上缘是从初地到究竟之间反复修习而熟悉，或者究竟以下的知三之对境相不忘失的忆念，这是能仁所赞同的。行相是息灭一切戏论。因是种姓。等无间缘是无间道。第二部分有教说和解释两方面。第一，对于一切种智和无间道的对境相，那些极力主张事物存在的人们，一个接一个地连续反驳。第二，为了让那些擅长分辨二谛、拥有智慧财富的菩萨们消除邪见并生起禅定，在禅定之后阐述邪见。这包括邪见的境、补特伽罗、所依的基础以及它们的分类。第一，关于一切种智的对境不合理等十六种情况。例如，如何一切种智的对境不合理？因为一切法皆无自性。这是将胜义的承诺作为理由，然后在世俗中进行反驳，这是具有胜义观点的责难。对此，即使在胜义中不存在，但在世俗中，它的对境是合理的。这是通过世俗的观点来回答。或者，认为在胜义中一切法皆不存在，因此它的对境不合理，这是邪见。由它引起的争论是责难。对于此，第一，通过证悟二谛之差别的智慧来消除。第二，通过该智慧引起的二谛分辨的理智来消除。这二者分别是针对在自己相续中消除和在他人相续中消除的情况。第二，该对境的自性，不可能确定地执持为一切种智的境，因为在一切方面都无自性。第三，不可能存在一切种智的智慧，因为无法缘取任何事物或非事物。第四，胜义谛
English
It should not be done in percentages, etc. Secondly, in explaining these two, the uninterrupted path or omniscience, which are distinguished by the minds and mental factors through their respective objects, the object condition for these two is the nature of all phenomena being devoid of any entities such as existence or non-existence. The dominant condition is the memory of not forgetting the objects and aspects of the three knowledges from the first ground to the end of the continuum, having been familiarized by repeatedly meditating, or below the end of the continuum, as asserted by the Sage. The aspect is the pacification of all elaborations. The cause is the lineage. The immediately preceding condition is the uninterrupted path. The second part has two aspects: teaching and explanation. First, regarding the objects and aspects of omniscience and the uninterrupted path, those who strongly assert the existence of things continuously refute one another. Second, in order to enable bodhisattvas who are skilled in distinguishing the two truths and rich in the wealth of wisdom to eliminate wrong views and generate samadhi, wrong views are explained after samadhi. This includes the object of wrong views, the person, the basis of reliance, and their classifications. First, regarding the sixteen situations such as the object of omniscience being unreasonable. For example, how is the object of omniscience unreasonable? Because all phenomena are without inherent existence. This is a fault-finding with a view to ultimate truth, by stating the ultimate commitment as a reason and then refuting it in conventional terms. To this, even if it does not exist in the ultimate sense, its object is reasonable in the conventional sense. This is answering through the conventional point of view. Alternatively, thinking that all phenomena do not exist in the ultimate sense, therefore its object is unreasonable, is a wrong view. The dispute caused by it is a fault-finding. For this, first, it is eliminated by the wisdom that realizes the difference between the two truths. Second, it is eliminated by the reasoning of distinguishing the two truths caused by that wisdom. These two are respectively taken as eliminating in one's own continuum and eliminating in another's continuum. Second, the nature of that object cannot be definitely held as the object of omniscience, because it is without inherent existence in all aspects. Third, it is impossible for the wisdom of omniscience to exist, because it cannot apprehend any thing or non-thing. Fourth, the ultimate truth