Tibetan
ཀླུང་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་གངྒཱར་སོང་སྟེ་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤངས་པ། ཡེ་ཤེས། གཞན་དོན་མྱང་འདས་དམན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ཉི་ཚེ་བ་སྟེ། ལག་པ་གཡས་པས་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་པས་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་རྟོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དེ། ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་ནས་ལན་ཚྭར་རོ་གཅིག་པའི་དཔེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མ་རིག་པ་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པས་རང་དོན་དུ་མཉམ་གཞག་ལ་གནས་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་འཇུག་པ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དཔུང་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་མདུན་དུ་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་འགྲོ་བའི་དཔེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དམན་པའི་མྱང་འདས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་རྗེས་ལ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་མྱང་འདས་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་ལོ་སྒྱུར་རྒྱལ་གྱི་མདུན་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་འགྲོ་བའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཡུལ་དགུ་ལ་ལྡོག་བྱའི་གཟུང་བར་ཞེན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཅན་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི་ལྡོག་པའི་གཟུང་རྟོག་གོ །གསུམ་པ་ནི། རྟོག་པ་དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། རྟོག་པ་དགུ་པོ་འདི་ལ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དགུ་པོ་ཉན་ཐོས་དང་ལ་སོགས་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡིད་ལ་བླང་བྱར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འཛིན་རྟོག་རྒྱས་བཤད་ལ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་། བཏགས་འཛིན་རྟོགས་པ་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དག་སོ་སོར་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པའི་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། དེའི་དབྱེ་བ་ངོ་བོ་རྣམས་འཆད་པ་ལ་ཡུལ་དང་། ངོ་བོ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཙོ་བོ་ཤེར་ཕྱིན། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ལྔའོ། །དང་པོ་ལ་བྱེད་པ། རྟོགས་པ། སྤྱོད་པ། ནུས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ། རྒྱུ། བཟློག་ཕྱོགས་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་འཛིན་གཏོང་བྱེད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་བླང་བྱ་འཛིན་པ་དང་ནི་སྐྱོན་འདོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འཛིན་འདོར་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། བདེན་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་བདེན་མེད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། བདེན་འཛིན་གྱིས་འཛིན་འདོར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་པར་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཁམས་རྣམས་ནི་གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྟོགས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོ
Chinese
所有的小河都流入恒河，就像流入大海一样。第二是断除，智慧，为他众的下劣寂灭。第一是：仅仅是烦恼障的对治，所以是道的暂时作用，就像右手能做所有需要做的事情一样。第二是：以无常等为所缘，因此是须陀洹等各种不同的证悟，就像所有的小河都流入大海，变成一种咸味一样。第三是：因为没有断除潜在的无明，所以在自利方面安住于等持，在利他方面对进入所化众生的境界感到迷惑，就像转轮圣王率领军队前进时，宝轮在前引导一样。第四是：所有获得下劣寂灭之后，都必须趋入遍智，所以称为下劣寂灭，就像转轮圣王面前有七宝引导一样。第二是：先前所说的九种境，对于所断的执著对境的实执的识障分别念，就是对境的分别念。第三是：要知道，这个分别念由于境的差别而具有九种自性。第四是：这九种分别念被称为具有对境方面的所依，因为这九种境对于声闻等自生佛来说，是心中可以接受的。第二，详细解释执著分别念，有实质执著分别念和假立执著分别念的详细解释。第一是：所谓的各自具有九种自性的实质执著分别念是什么呢？为了阐述它的分类和体性，分为境和体性两种。第一种是主要的是般若波罗蜜多，不是主要的是其他五种。第一种是作用、证悟、行、能力。第一种是作用的体性、原因、遣除三种。第一种是：般若波罗蜜多，具有法性，在名言中进行取舍，因为在名言中取接受纳的，舍弃过失。第二是：具有取舍的原因，因为不作意为真实，而作意为无真实。第三是：以实执不能进行取舍，因为作意为真实，所以诸界与这三者密切相关。第二，在证悟方面有三种，第一，如实
English
All the small rivers flow into the Ganges, just like flowing into the sea. Second is abandonment, wisdom, inferior nirvana for the sake of others. The first is: it is only the antidote to afflictive obscurations, so it is a temporary function of the path, just like the right hand can do all the things that need to be done. The second is: because impermanence and so on are the objects of focus, therefore it is the various realizations of stream-enterers and so on, just like all the small rivers flow into the sea and become one salty taste. The third is: because ignorance has not been abandoned latently, so in terms of self-interest, one abides in equipoise, and in terms of benefiting others, one is confused about entering the realm of those to be tamed, just like when a wheel-turning king leads an army forward, the precious wheel guides in front. The fourth is: after all inferior nirvanas have been attained, one must enter omniscience, so it is called inferior nirvana, just like the seven precious things guide in front of a wheel-turning king. The second is: the previously mentioned nine objects, the conceptual thought of the obscuration of knowledge, which is the clinging to the object to be abandoned, is the conceptual thought of the object. The third is: it should be known that this conceptual thought has nine natures due to the difference of objects. The fourth is: these nine conceptual thoughts are called having a support on the side of the object, because these nine objects are acceptable in the minds of self-awakened Buddhas such as Hearers. Second, the detailed explanation of clinging conceptual thought includes the detailed explanation of substantial clinging conceptual thought and imputed clinging conceptual thought. The first is: what is the substantial clinging conceptual thought that is said to have nine natures each? In order to explain its classifications and nature, it is divided into object and nature. The first is that the main one is Prajnaparamita, and the others are five that are not main. The first is action, realization, conduct, and ability. The first is the nature of action, cause, and three negations. The first is: Prajnaparamita, which has the nature of phenomena, performs acceptance and rejection in name, because in name it accepts what should be accepted and rejects faults. The second is: there is a cause for acceptance and rejection, because one does not focus on it as true, but focuses on it as untrue. The third is: with true clinging, one cannot perform acceptance and rejection, because one focuses on it as true, so the elements are closely related to these three. Second, there are three aspects to realization, the first is how it is
Tibetan
གས་པ་ནི། དེ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་མེད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསལ་བར་བྱེད་དེ། རྫས་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་འབྲལ་དཀའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་དེ། མཉམ་གཞག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་མ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནུས་པ་ནི། བླང་དོར་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཡུམ་དང་བྲལ་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་ནས་འཛིན་པ་པོར་བདེན་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་རབ་ནི། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་པོ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་བསྟན་དུ་གང་ཟག་དང་། འདིར་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྟོག་པ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཡུལ་གྱི་རང་ལྡོག་ནི། བླང་བྱ་འཛིན་པ་དང་ནི་སྐྱོན་འདོར་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཁམས་རྣམས་ནི་གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པས་གནས་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐ་དད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ལ་འཁོར་གསུམ་དུ་ཆགས་པ་སྟེ་ཞེན་པ་དང་། འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་དང་། སྦྱིན་སོགས་རྐྱང་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ནུས་པ་ཉམས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་དམིགས་ནས་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་རྒྱས་བཤད་ནི། དེ་དག་སོ་སོར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། དེའི་དབྱེ་བ་དང་ངོ་བོ་འཆད་པ་ལ། ཡུལ་དང་ངོ་བོའོ། །དང་པོ་ལ་ཉན་རང་གི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། བྱང་སེམས་ཀྱི་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དྲུག ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཅིག་གོ །དང་པོ་ནི། ཉན་རང་གི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་ཏེ
Chinese
གས་པ་是：那是因为，所有法都证悟为空性，以不住的方式安住。第二是证悟如所有性，以不执著一切的方式，对一切显现为无实有而执著。第三是，将色等法的实有事物仅破除为世俗假立，因为证悟到丝毫也不存在实有的法。第三是行持，对六度具有贪著，即以难以分离的方式行持，因为具有在等持中了知真如的不执著。第四是能力，是执著取舍为异体的对治，因为修习轮涅平等性。第二是，前五度法，如果离开般若母，则如所愿般趋入遍智的能力会退失，因为没有了解般若的意义。第二是，以如是的九种境为对境，而对能取者执著为真实的智慧，应当知晓是执著的最初分别念，即实物执著分别念。简略地说，直接显示了对补特伽罗和此处以法为主的分别念。境的自相是：执著应取和舍弃过患，以及对一切法作意为真实，如此作意后，界等与三者紧密相连，以及以相执著色等而安住，以及对色等显现贪著和执著，以及色等法的实有事物仅是假立，以及对布施等贪著三轮，即执著，以及对轮涅执著取舍的对治，以及仅凭布施等如所愿般趋入菩提的能力退失，即以彼等为对境等等。第二，假立执著分别念的广说：彼等各自等等的假立执著分别念是什么呢？对其差别和体性的阐述，有境和体性。第一，就声闻缘觉道而言有两种，就菩萨而言有六种，就道的相违品而言有一种。第一是，声闻缘觉道，为了大乘的利益，不会如实地必定产生，因为必定会产生下劣的菩提。对大乘道必定执著为非道。
English
The break is: That is because, all dharmas are realized as emptiness, and abide in a non-abiding manner. The second is to realize the suchness, and to manifest attachment to all as unreal through non-attachment to all. The third is to eliminate the real objects of dharmas such as form as merely conventionally established, because it is realized that there is not even the slightest real dharma. The third is conduct, which is to be attached to the six perfections, that is, to practice in a way that is difficult to separate, because it has the non-attachment of knowing the reality in equanimity. The fourth is the ability, which is the antidote to holding acceptance and rejection as different, because it meditates on the equality of samsara and nirvana. The second is that the first five perfections are dharmas. If they are separated from the Mother, then the ability to go to omniscience as desired will be lost, because the meaning of the Perfection of Wisdom is not understood. The second is that the wisdom that clings to the truth of the holder by aiming at such nine objects should be known as the first conceptual thought of clinging, that is, the conceptual thought of clinging to substance. In short, the object and here the conceptual thought based on Dharma are directly shown. The self-characteristics of the object are: clinging to what should be taken and abandoning faults, and thinking of all dharmas as true, and after doing so, the realms are closely related to the three, and abiding by clinging to the characteristics of form, etc., and manifesting attachment and clinging to form, etc., and the real objects of form, etc. are only nominally established, and attachment to the three wheels of giving, etc., that is, clinging, and the antidote to clinging to acceptance and rejection of samsara and nirvana, and the ability to enter enlightenment as desired by giving, etc. alone is lost, that is, aiming at them, etc. The second is the detailed explanation of the conceptual thought of imputation: What is the conceptual thought of imputation of those things separately, etc.? In explaining its differences and nature, there are objects and nature. First, there are two in terms of the path of the Hearers and Solitary Realizers, six in terms of that of the Bodhisattvas, and one in terms of the opposite of the path. The first is the path of the Hearers and Solitary Realizers. For the sake of the Great Vehicle, it will not necessarily arise as it is, because it will necessarily arise in the inferior enlightenment. It is certain to cling to the Great Vehicle path as a non-path.