Tibetan
་པས་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པས་མཚན་མ་དག་རྩོལ་བ་མེད་པར་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་འགོད་པ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཡང་ཞེས་པའམ་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་མེད་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་སྒོམ་ཡང་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་དག་ལ་འགོད་པའོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བྱེད་པ་ནི་གྲངས་ཐ་མ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་འགོད་པ་རྟེན་གྱི་མཛད་པ་སྟེ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། བཤད་པ་དང་། བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ནི། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་གྱིས་དབེན་པ་དང་། དེའི་རྟགས་ཏེ་འབྲས་བུ་ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་དང་། དེའི་མཚན་མ་སྟེ་རྒྱུ་དང་། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་དག་གིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིའོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་ལྔ་ནི། དོན་དམ་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པའི་གོ་གྱོན་པར་དཀའ་བ་བྱེད་པ་དང་། ཉན་རང་དུ་མི་ལྟུང་བར་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་ཀྱི་དོན་དང་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མ་འཁྲུལ་བ་དང་། བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་པ་པོ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཡུམ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གཉེན་པོའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང་ལྔའོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བདུན་ནི། རྣམ་ཐར་སྒོམ་གསུམ་ལ་གཞོལ་བས་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང་། འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལོ་ཀ་དང་མི་མཐུན་པས་འཛིན་མེད་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་དང་། དེའི་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་གཞི་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། དེའི་བར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པ་དང་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ནིའོ། །གང་དུ་ན་མཚན་ཉིད་བཞི་པར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚོན་བྱ་ལྟ་བུར་མཚོན་པའི་གཞི་ཡིན་པས་ན་ཞེས་པའམ། མཚོན་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། རིམ་བཞིན་དཀའ་འགྲེལ་དང་ཊཱི་ཀ
Chinese
以…来引导，名为引导；任运成就，是指通达一切法如虚空，不作意、无勤作而利益他者，安立于此；以三乘道 निश्चित 必定从所断中解脱，或者说如果没有第三种差别，即使修习三乘道，也不会现前声闻、独觉的果位，安立于此。遍智之作用，是安立于为最后一位说法者，是所依之事业，此为一。第二，此十一者是大乘加行之作用的体性。第二，从成办事业的角度所作的体性，有宣说和总摄两种。第一，如论师所说，基智加行是：远离贪等烦恼现行，以及远离其相即果，身语之变化，以及远离其特征即因，以及远离所断不共品和对治清净品，此四者之自性。道智之五者是：对于将实无之有情安立于寂灭，做难以穿上的铠甲，以及不堕入声闻独觉，必定成佛，以及为了无量有情之利益和获得无量智慧遍智，所作之事不颠倒，以及所修和修行者不可得，以及从母至遍智之间，遮止对对治法之显现耽著，此五者。遍智之七者是：专注于三解脱门之修习，凡是名为所缘者，以及与行于执著之世间不相符，故证悟无执著，以及知晓一切法是法性之自性，故从色至遍智之间无有阻碍，以及于其间证悟一切法无有真实之基础，以及证悟相之法性无有差别，以及从色至遍智之间，于胜义中证悟无生，以及其间之如是性不可得，此为七者。第二是：如是宣说乃是所许。何处是自性十六相之体性呢？何处是四相呢？原因是三智之加行是作为能表如所表之基础，或者说是作为所表之体性，如此连接，依次是难解和 टीका。
English
To lead with... is called leading; spontaneous accomplishment means realizing all dharmas as space, benefiting others without intention or effort, and establishing this; with the path of the three vehicles, it is certain to be liberated from what is to be abandoned, or if there is no third distinction, even if one practices the path of the three vehicles, the fruits of the Hearer and Solitary Realizer will not be manifested, and this is established here. The function of omniscience is to establish the last one who teaches the Dharma, which is the activity of the basis, this is one. Second, these eleven are the nature of the function of the Great Vehicle's application. Second, the nature of what is done from the perspective of accomplishing the task has two aspects: explanation and summary. First, according to the teacher, the application of the basis of knowledge is: being separated from the manifestation of afflictions such as attachment, and from its sign, that is, the result, the changes of body and speech, and from its characteristics, that is, the cause, and from the qualities of what is to be abandoned that are not in common and the qualities of purification that are the antidote, these four are the nature itself. The five of the path of knowledge are: for establishing sentient beings who are truly non-existent in nirvana, doing what is difficult to put on armor, and not falling into the Hearer and Solitary Realizer, being certain to become a Buddha, and for the benefit of limitless sentient beings and obtaining limitless wisdom and omniscience, the actions taken are not mistaken, and the object of meditation and the meditator are not perceived, and from the Mother to omniscience, preventing attachment to the manifestation of the antidotal Dharma, these are the five. The seven of omniscience are: focusing on the practice of the three doors of liberation, whatever is called the object of focus, and not being in accordance with the world that engages in attachment, therefore realizing non-attachment, and knowing that all dharmas are the nature of dharmata, therefore there is no obstruction from form to omniscience, and in between, realizing that all dharmas have no basis in truth, and realizing that the nature of aspects has no difference, and from form to omniscience, realizing no birth in ultimate truth, and the suchness in between is not perceived, these are the seven. The second is: it is said that it is accepted. Where is the nature of the sixteen aspects of self? Where are the four aspects? The reason is that the application of the three wisdoms is the basis for representing what is to be represented as a symbol, or it is the nature of what is to be represented, thus connecting, in sequence, the difficult explanation and the टीका.
Tibetan
འིའོ། །ལྔ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་དེ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྔར་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་ནས། ཕབས་པའི་དོན་རྣམས་རྣམ་པར་བསྡུས་པ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་གང་ཟག་བཞིར་འགྱུར་ཞིང་། དེས་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་སོགས་བཞི་ལ་མཁས་པའི་ཚེ་འདིར་བསྟན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འོ་ན་དེ་དེ་དག་ལ་མཁས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་སྟོན་པ་ནི་འདོད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་མཚན་འཛིན་མེད་ཅིང་སྣང་བརྙན་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རྒྱུད་ལ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ནིའོ། །གང་དུ་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་རོ། །གང་ལ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་འདི་ལའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་མཁས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་དང་བའི་དད་པ་དང་། བདེན་བཞི་དང་ལས་འབྲས་ལ་དམིགས་ནས་འདོད་པ་དང་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བླང་དོར་ལ་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་མེད་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དད་སོགས་ལྔ་པོ་རྣོན་པོ་ཡིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་སླ། དེ་རྟུལ་པོས་དེ་རྟོག་པར་དཀའ་བར་བཞེད་དེ། རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཆར་ཡང་ཚོགས་ལམ་པའི་དད་སོགས་ལ་ཆེ་འབྲིང་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉམས་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནས་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བའི་བར་གྱིས་སྟོན་ལ། འདི་ལ་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས། རྟེན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གང་ཟག བསྒོམས་བྱ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་འོག་ཏུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་སྟོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པས་དད་སོགས་ལྔས་བསྡུས་པའི་
Chinese
འིའོ། 第五个，依赖于它所获得的解脱分，有在相状之下阐述它的理由，即先前通过闻思确定了三智，归纳了所降伏的意义后，变成了“对诸佛格外尊敬”的场合中的四种补特伽罗，当他们精通四种加行差别等时，就产生了此处所说的解脱分。对此有教和释两种。第一，那么精通它们的理由是什么呢？为了说明这一点而陈述。在何处没有执着相状，仅仅知晓为显现影像，从而成为殊胜的布施，以及从戒律等直到遍智之间的诸佛之法，在自相续中如实生起并精通修持，即是。在何处与解脱分相合。在何时，即在此现证一切相的场合。第二是广释，刚刚所说的精通者是谁呢？以佛等法和僧三种为对境，生起信敬之信，以四谛和业果为对境，生起欲乐和信赖之信，对于行境布施等生起欢喜的精进，对于应取应舍之事，具有圆满的思考的不忘失的忆念，在三轮中不分别的专注一境的等持，以及对于所知之法在一切方面无所缘地了知的智慧，共有五种。信等五者，以敏锐者能不被其他乘所断地证得圆满菩提，即容易获得。认为迟钝者难以证得，因为有种姓的力量所导致的获得不退转之相与未获得之相的差别。两者也都是资粮道的信等分为大、中、小三种之中的大者，这是学者的观点。第二，以修生为主的生起体验的阶段的修道次第，从决择分到方便善巧加行之间进行阐述。对此有加行生起的阶段，作为所依的不退转的补特伽罗，所修加行的自性三种。第一，也是在解脱分之下阐述决择分，因为精通佛等五境，以信等五者所摄的
English
E'o. The fifth, the liberation portion obtained by relying on it, there is a reason to explain it under the aspect, that is, after the three wisdoms have been determined by hearing and thinking, and the meanings of what has been subdued have been summarized, it becomes the four types of individuals in the occasion of "especially respecting the Buddhas", and when they are proficient in the four types of application differences, etc., the liberation portion mentioned here arises. There are two types of teaching and explanation for this. First, then what is the reason for being proficient in them? It is stated to explain this. Where there is no attachment to characteristics, and only knowing it as a manifestation image, thus becoming a superior generosity, and the Buddhas' Dharma from discipline, etc., up to omniscience, truly arises in one's own mind and is proficient in practice, that is. Where it is in accordance with the liberation portion. When, that is, in this occasion of directly realizing all aspects. The second is the extensive explanation, who is the proficient person just mentioned? Taking the Buddha, Dharma, and Sangha as the three objects, arising the faith of reverence, taking the four truths and the results of actions as the objects, arising the faith of desire and trust, for the objects of generosity, etc., arising the diligence of joy, for the things to be taken and abandoned, having the perfect thought of the unforgetting mindfulness, in the three spheres, the one-pointed samadhi that does not discriminate, and the wisdom that knows the knowable things in all aspects without object, there are five types. The five, such as faith, are easily attained by the sharp, who realize the complete Bodhi without being interrupted by other vehicles. It is considered difficult for the dull to realize this, because there is a difference between obtaining the sign of non-retrogression and not obtaining it due to the power of lineage. Both are also the great ones among the three divisions of great, medium, and small of faith, etc., on the path of accumulation, which is the view of the scholars. Second, the stages of meditation that are mainly born from meditation are explained from the determination portion to the skillful means application. There are three stages of application arising, the non-retrogressive individual as the basis, and the nature of the application to be meditated upon. First, the determination portion is also explained under the liberation portion, because it is proficient in the five objects such as the Buddha, and is included in the five such as faith.