Tibetan
པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་དམན་ལམ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། དུཿཁའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི། འབྲས་བུ་དང་ཡུལ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། དང་པོ་ནི། རབ་འབྱོར་ཡུམ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་དང་། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་། རང་བྱུང་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་སྦྱར་བ་ལྟར་ན། དེ་བཞི་སློབ་པའི་ཤེས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། ཉན་རང་གི་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་མི་སྐྱེད་པ་ལ་འདིས་སྐྱེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །གཞན་ལ་ཡང་ཞུགས་པས་ན་མི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་མཉམ་པའི་ཆོས་མེད་པས་མི་མཉམ་པ་དང་། ཚད་མས་གཞལ་བ་ལས་འདས་པ་དང་། གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་། གྲངས་མེད་པ་དང་། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ་ཞེས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་གསུངས་ཏེ། དུཿཁ་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པས་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་ནི། དེ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཀུན་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་སྡུད་པ་དང་། མཁས་པ་ནི་རིགས་གཉིས་དང་དེ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའམ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ལ་མཁས་པ་ཡིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་དང་། ཉན་རང་གི་ཤེས་པ་དང་སྤངས་པ་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་བཟོད་མཆོག་ཡིན་པས་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པས་མངོན་ཤེས་མྱུར་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་རིང་དུ་ཐོགས་སོ་ཞེ་ན། ཉན་རང་ལ་ལྟོས་ནས་མྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བཤད་སྦྱར་དུ། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །གཏན་གྱི་གེགས་བྱེད་མ་ཡིན་གྱི། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ས་དག་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གེགས་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འགོག་པའི་བཞི་ནི། ཆོས་ཉིད་ཡོན་ཏན་བྲི་བ་དང་སྐྱོན་གང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། བ་དྲུས་མ་བེའུ་མི་འདོར་བ་ལྟར། ཡུམ་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་སྨྲ་བ་མི་འདོར་བར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཚེ་སྔ་མ་ལ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པས་ད་ལྟར་ཡང་ཚོགས་གཉིས་ཡང་དག
Chinese
以相状的体性，胜过小乘道，是具有四谛行境的见道十六刹那。第二，其中有四种。关于苦谛的行境的四刹那，以果和境二者而超胜。第一，如云：“善现，此般若波罗蜜多是不可思议的。”又云：“善现，如来本身，佛本身，自生本身，一切相智本身是不可思议的。”如将这四句与四智相合，则此四者是学习者的智慧所不可思议的，声闻缘觉的法忍不能生起，而此能生起，因此超胜。因为也进入其他，所以翻译成不平等等等。同样，因为没有与四智同等的法，所以是不平等，以及超越以量度衡量，以及生起真实超越以数字计算的智慧，因此超胜。第二，如云：“色也是不可思议的，不可测量的，无数的，不平等的和平等的。”直到一切相智之间宣说，因此，了悟如此苦谛的法性，就胜过了小乘。集谛的四者是，以法忍超胜，总集一切断证的功德向上增进，以及智者具有二种姓，以及增长二者的因，对如来作事具有三者，或者以精通如所有性和尽所有性而了悟应知的甚深，以及因为大乘的集谛随忍是胜过声闻缘觉的智慧和断证，所以是了知与声闻缘觉不共的自性，以及迅速获得佛果，所以现证迅速。如果即使获得了，成佛也需要很久，那么，是相对于声闻缘觉来说是迅速的。如《释量论》云：“堕地狱者菩提之，永恒障碍非为作，声闻之地位及，独觉之位作障碍。”如是。灭谛的四者是，了悟法性功德不减损和过失不增益，以及如母牛不舍弃小牛一样，为了成办母的法行，不舍弃说法而修行，以及前世如此修习，所以现在也是二资粮圆满。
English
The characteristic of the aspect is that it surpasses the Hinayana path, and it is the sixteen moments of the path of seeing that have the object of the four truths. Secondly, there are four of them. The four moments of the object of suffering are superior because of the two, the fruit and the object. The first is: "Subhuti, this mother is an inconceivable perfection." And: "Subhuti, the Tathagata himself, the Buddha himself, the self-born himself, the all-knowing himself is inconceivable." As these four sentences are combined with the four wisdoms, these four are inconceivable to the wisdom of the learner, and the Dharma-kshanti of the Hearers and Solitary Realizers cannot arise, but this can arise, so it is superior. Because it also enters others, it is translated as unequal, etc. Similarly, because there is no Dharma equal to the four wisdoms, it is unequal, and it transcends measurement by measure, and it generates wisdom that truly transcends calculation by numbers, so it is superior. The second is: "Form is also inconceivable, immeasurable, countless, unequal, and equal." It is said up to the all-knowing, so realizing such a nature of the truth of suffering surpasses the Hinayana. The four of the origin are that it surpasses with Dharma-kshanti, and it gathers all the qualities of abandonment and realization to increase upwards, and the wise one has two lineages, and the cause of increasing the two, and has three things to do for the Tathagata, or understands the profound that should be known by being proficient in suchness and all suchness, and because the origin of the Mahayana is superior to the wisdom and abandonment of the Hearers and Solitary Realizers, it is the knowledge of the self-nature that is not common to the Hearers and Solitary Realizers, and the manifestation is quick because the Buddha is quickly attained. If even after attaining that, it takes a long time to attain Buddhahood, then it is quick in relation to the Hearers and Solitary Realizers. As the Commentary on Valid Cognition says: "Going to hell is not an eternal obstacle to enlightenment, but the position of the Hearers and the position of the Solitary Realizers are obstacles." So it is. The four of cessation are that they realize that the nature of Dharma does not diminish qualities and does not increase faults, and like a cow that does not abandon its calf, in order to accomplish the practice of the mother, they practice without abandoning the Dharma speaker, and because they practiced in this way in the previous life, now also the two accumulations are complete.
Tibetan
་པར་འགྲུབ་པ་དང་། རྒྱ་མཚོར་གྲུ་ཆག་པ་ན་ཤིང་སོགས་ལ་འཇུ་བ་དང་མི་འཇུ་བ་ལྟར། ཡུམ་འབྲི་བ་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པ་ཉན་རང་དུ་མི་ལྟུང་བའོ། །ལམ་གྱི་བཞི་ནི། བུམ་པ་སོ་གཏང་མ་གཏང་གིས་ཆུ་འཆུ་བ་ལྟར། རིགས་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་བཟུང་ན་ཉན་རང་དུ་མི་ལྟུང་བའི་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། གྲུ་བཅོས་ལེགས་བྱས་མ་བྱས་བཞིན་དུ། ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་མཐའ་དག་ཚང་བས་ཉན་རང་དུ་མི་ལྟུང་བ་དང་། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཅིང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་མི་ཡིས་རྟེན་པས་མི་འགྱེལ་བ་བཞིན། ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ལྡན་པས་ཉན་རང་དུ་མི་ལྟུང་བ་དང་། དངོས་པོར་མངོན་ཞེན་དང་བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་ཆགས་པའི་རོ་མྱོང་བ་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱད་པར་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག་པོ་གང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ལམ་ནི་གཞན་ཉན་རང་གི་ལམ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན་ཁྱད་པར་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་སྒོམ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འཆད་ཅེ་ན། འདིའི་ཤུགས་ལ་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དཀའ་འགྲེལ་ལྟར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་བྱེད་མཚན་ལ། བཤད་པ་དང་། བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མི་ལ་སོགས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་རྒྱུད་ལྔ་ལས་བཀྲོལ་ནས་ཐར་པ་ལ་འགོད་པ་མ་འོངས་པའི་ཕན་པ་དང་། དུཿཁ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་ལས་གྲོལ་བ་ལ་འགོད་པ་འདིའི་བདེ་བ་དང་། ལས་ཉོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་འགོད་པ། སྐྱོབ་པའི་བྱེད་པ་གསུམ་ནི། གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་འོ། །ལམ་ཤེས་སྦྱོར་བའི་བདུན་ནི། མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྐྱབས་དག་སྟེ། གཏན་དུ་ཕན་པ་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། རྟག་པ་སྐྱབས་མེད་རྣམས་ཀྱི་ནི། །སྐྱབས་ལ་སོགས་པར་འཐད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དུཿཁའི་རྒྱུ་ལྡོག་པས་གནས་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་པར་རྟོགས་པས་སྲིད་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་དཔུང་གཉེན་ལ་འགོད་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་དེའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པ་ལ་འགོད་པ་གླིང་གི་བྱེད་པ་སྟེ། མཐའ་ཆུས་འཁོར་ཡང་རང་སྐམ་སར་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ་བས་སྒྲོན་མེའི་བྱེད་པ་སྟེ། གླིང་གི་སྐད་དོད་དྭཱི་པ་ཞེས་པའི་ཝ་ཡིག་ཕྱིས་ན་དཱི་པ་སྒྲོན་མའོ། །གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་འགོད
Chinese
就像航行顺利，或者在海中船只损毁时抓住或不抓住木头等物一样，书写佛母等，不会堕入声闻缘觉。道的四种情况是：就像水桶有缝隙和没有缝隙一样汲水，如果以方便智慧摄持，就不会堕入声闻缘觉，具有所依；就像船只修缮得好与不好一样，如果以方便智慧摄持，就具足了遍知的全部因素，不会堕入声闻缘觉；就像一百二十岁的老人被疾病侵袭，需要他人扶持才不会跌倒一样，以方便智慧完全摄持，具有（方便智慧），就不会堕入声闻缘觉；以及没有对事物产生实执，也没有品尝过贪恋其他菩提的滋味。第三是：应当了知这些差别是十六刹那的自性。十六种差别中，以何种差别而使道变得殊胜呢？因为此道比其他声闻缘觉之道更为殊胜，所以称为殊胜道。为什么不讲解加行和修习的差别呢？因为这可以通过暗示来理解，因为从因的差别产生果的差别，而果的差别则依赖于因的差别。或者按照《难解释》来讲解。第三，关于作用的名称，分为讲解和总结两部分。第一部分是：将人和动物等调伏对象从五种系缚中解脱出来，安置于解脱之中，这是未来的利益；将他们从痛苦（梵文：duḥkha，天城体：दुःख，罗马音：duhkha，字面意思：痛苦）、不悦意和烦恼等中解脱出来，安置于安乐之中，并且使业和烦恼的异熟果不再产生，这三种是救护的作用，即基础智的加行。道的智慧加行七种是：是人们的救护，将他们安置于究竟利益的佛陀果位。《宝性论》中说：因为恒常是无救护者的救护等。如此等等。通过断除痛苦（梵文：duḥkha，天城体：दुःख，罗马音：duhkha，字面意思：痛苦）之因，是安住的作用；通过证悟轮回涅槃平等，是将他们安置于没有轮回怖畏的护卫之中；即使为了利益他人而安住于轮回，也不会被轮回的过患所染污，这是洲渚的作用，就像被水环绕也能安住在干燥的陆地上一样。或者，以智慧遣除无明的黑暗，是灯的作用，洲渚的梵语是dvīpa，去掉va字，dīpa就是灯。安置于成办他利之上。
English
Just as sailing smoothly, or grasping or not grasping wood etc. when a ship is wrecked in the sea, writing the Prajnaparamita etc. will not cause one to fall into the Hearer-solitary realizer path. The four aspects of the path are: just as drawing water with a bucket that has or does not have cracks, if one grasps with skillful means and wisdom, one will not fall into the Hearer-solitary realizer path, and one will have a basis; just as a ship is repaired well or not, if one is grasped by skillful means and wisdom, one will have all the factors of omniscience complete, and one will not fall into the Hearer-solitary realizer path; just as a one hundred and twenty-year-old person afflicted by illness needs the support of others to not fall, if one is completely grasped by skillful means and wisdom, and one possesses (skillful means and wisdom), one will not fall into the Hearer-solitary realizer path; and one will not have the experience of clinging to things as real, nor will one have tasted the flavor of attachment to other Bodhisattvas. The third is: one should know that these distinctions are the nature of sixteen moments. Among the sixteen distinctions, by what distinction does the path become superior? Because this path is more superior than the other Hearer-solitary realizer paths, it is called the Superior Path. Why are the distinctions of application and meditation not explained? Because this can be understood by implication, because the distinction of the cause produces the distinction of the result, and the distinction of the result depends on the distinction of the cause. Or it can be explained according to the Difficult Explanation. Third, regarding the name of the function, there are two parts: explanation and summary. The first part is: liberating beings such as humans and animals from the five bonds and placing them in liberation, which is the benefit of the future; liberating them from suffering (Sanskrit: duḥkha, Devanagari: दुःख, Romanization: duhkha, literal meaning: suffering), unpleasantness, and afflictions, and placing them in happiness, and also preventing the maturation of karma and afflictions from arising, these three are the actions of saving, which is the application of the basis wisdom. The seven applications of the wisdom of the path are: they are the protectors of people, placing them in the ultimate benefit of the Buddha's state. As it says in the Uttaratantra: Because it is appropriate to be the protector etc. of those who are always without protection. And so on. By reversing the cause of suffering (Sanskrit: duḥkha, Devanagari: दुःख, Romanization: duhkha, literal meaning: suffering), it is the action of abiding; by realizing the equality of samsara and nirvana, it is placing them in the protection without the fear of samsara; even if one abides in samsara for the benefit of others, one will not be defiled by the faults of samsara, this is the action of the island, just as one can abide on dry land even when surrounded by water. Or, by dispelling the darkness of ignorance with wisdom, it is the action of the lamp, the Sanskrit word for island is dvīpa, if you remove the letter va, dīpa is the lamp. Placing them in accomplishing the benefit of others.