Tibetan
ས་པ་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་ཡོན་ཏན་དཔོག་པ། རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་དཔོག་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སོ། །མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་འགྱུར་འདིར་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བྱང་སེམས་དེས་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྡུས། དེ་ཉིད་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ན། བྱང་སེམས་དབང་རྟུལ་འགའ་ཞིག་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བས་དེ་བསལ་ཏེ། ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སའི་ཡོངས་སྦྱོང་མང་པོ་བསྟན་ནས་ས་བཅུ་པ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་དང་། སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་ནས། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་བསོད་ནམས་མང་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྐྱོན་ནི། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ངོ་མ་ཤེས་ན། སྦྱོར་བ་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་བས་སྐྱོན་འདི་དང་འདི་དག་ནི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཤེས་ནས་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་སྐྱོན་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་བའི་གྲངས་བཅུ་ཚན་གཞིར་བཅས་པ་དྲུག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། རང་ལ་རྟེན་པའི་འགལ་རྐྱེན་ཉི་ཤུ། མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉེར་གསུམ། གཞན་ལ་རྟེན་པའི་འགལ་རྐྱེན་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། སྤོབས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། གནས་ངན་ལེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ། སྤོང་བའི་རྒྱུ་འཛིན་པ་གཅིག ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དྲུག ཐེག་ཆེན་ལས་གཡེང་བ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དཔོན་སློབ་གང་རུང་ལ་བརྟེན་པ། གཞན་གྱི་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་པ། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཐོང་ནས་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། སྐྱོན་ཤེས་ནས་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་པའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། མཚོན་པར་བྱེད་པ་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་དང་། མཚོན་པར་བྱ་བ་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཅིག་སྟེ་བཞིར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་དུའོ། །གང་ན་ཆོས་གང་གིས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དེའོ། །བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚ
Chinese
未来将要产生的功德的衡量。从原因集合圆满的征象中，可以衡量结果能够产生，这是自性之征象。如果有人问，为什么要把未来将要产生的功德，说成是修习的功德呢？因为菩萨以闻思通达三智，将之归纳，并开示必须通过修习来禅修，某些根器迟钝的菩萨会因此而灰心，为了消除这种灰心，并通过功德的方面来生起欢喜，例如，展示了很多地的清净，并从结果的方面来讲述十地，以及从禅修道顶加行对治所断之违品方面进行展示，并从无间顶加行众多福德的方面进行展示一样。第二，过患是：如果像这样，知道了通过修习能产生功德而生起欢喜，但如果没有真正认识到暂时中断的过患，修习就不会达到究竟，因此，必须知道这些过患会中断修习，从而加以断除。也就是说，中断修习的过患是分类的基础，必须明确认识到以十为单位的分类，共有六种。它们可以归纳为三类：依赖于自身的违缘有二十种，顺缘不具足有二十三种，依赖于他者的违缘有三种。第一类包括：由骄傲所致的两种，由恶劣处境所致的三种，执持应断之因一种，使从大乘退失六种，使从大乘散乱八种。第二类包括：依赖于上师或弟子任何一方，依赖于他人的言论，依赖于上师和弟子双方。第三，定义是：像这样，见到功德而生起欢喜，知道过患而从断除的方面进行禅修，那么，什么是必须禅修的修习的定义呢？为了展示能诠释的，从能作和所作的角度有三种，所诠释的，从所作的角度有一种，共有四种，对此进行总的展示和分别的解说。首先是总的展示：应当知道，如何成为定义？在哪里，通过什么法来诠释大乘的修习呢？从能作和所作的角度的定义。
English
Measuring the qualities that will arise in the future. From the sign of the complete collection of causes, it can be measured that the result can arise, which is the sign of self-nature. If someone asks, why should the qualities that will arise in the future be described as the qualities of practice? Because the Bodhisattva understands the three wisdoms through hearing and thinking, summarizes them, and teaches that one must meditate through practice. Some Bodhisattvas with dull faculties will become discouraged because of this. In order to eliminate this discouragement, and to generate joy through the aspect of merit, for example, showing many purifications of the grounds, and explaining the tenth ground from the aspect of the result, and showing from the aspect of the antidote to be abandoned by the peak application of the meditation path, and showing from the aspect of the uninterrupted peak application of many merits. Second, the fault is: If, like this, one knows that merit can arise through practice and generates joy, but if one does not truly recognize the fault of temporary interruption, the practice will not reach the ultimate. Therefore, one must know that these faults will interrupt the practice, and thus eliminate them. That is to say, the faults that interrupt the practice are the basis of classification, and one must clearly recognize that the classification in units of ten has six types. They can be summarized into three
Tibetan
ན་ཉིད་དེ་ཡང་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་རབ་རྟོགས་པའི་ཆ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་དང་། ཐབས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གསུམ་མོ། །མཚོན་པར་བྱ་བའི་གཞི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་གང་ཡིན་དེ་ཡང་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ། བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད། ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཤེས་མཚན། ཁྱད་མཚན། བྱེད་མཚན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་ལ་རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་པ། རྟོགས་བྱའི་གཞི། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བས་ཡུམ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བར་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས། དང་པོ་ལའང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ནི། དེས་ཡུམ་ལས་འཇིག་རྟེན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་དོན་དམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱིར་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སེམས་དེ་ཡུལ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་ནང་དུ་བསྡུས་ཤིང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཤེས་པ་དང་། ཕྱིར་ལྟས་ཏེ་ཡུལ་དུ་མ་ལ་འཕྲོ་བ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟད་རྒྱུ་མེད་པས་མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཤེས་པ་དང་། སོགས་པས་ཆགས་བྲལ་ཤེས་པ་དང་། སྡང་བ་དང་། གཏི་མུག་དང་། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་བསྡུའོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཤེས་པ་ཞེས་སམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་པ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ན་ཡོན་ཏན་ཐོབ་བྱེད་དུ་མཉམ་པས་ན་ཆེན་པོར་གྱུར་པའམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ནི་དོན་དམ་པར་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྟེན་མེད་པས་ཚད་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་མིག་གམ་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཐུབ་པའི་སྤྱན་ལྔས་ལྟར་མེད་པ་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་པ་དེ་ཡང་གཡོ་བ་ཡུལ་ལ་སྒྲུབ་པས་འཇུག་པའོ། །ལ་སོགས་པས་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་འདུ་བ་དང་། གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ཅན་བཀྲམ་པ་དང
Chinese
那個自性也是分類的基礎。如果分類，有三種方式：代表智慧理解的部分是知，代表它本身勝過小乘的是殊勝，代表方便事業的部分是作用的特徵，這三者。所代表的基礎本性是什麼，那也是大乘結合的特徵，因為那是依其事業成就的權力而定的特徵。第二，分別解說，解說依作用成就的權力而定的特徵，解說依事業成就的權力而定的特徵。第一，解說知相、殊勝相、作用相。第一有三，第一，廣泛解說基礎知之知相，總結意義。第一有結合的作用、所理解的基礎、果位智慧三者，第一是，知曉基礎知結合能從母體中產生如來。第二有法和法性兩種，第一也有總體和個別。第一是，由此從母體中知曉世界，即五蘊在勝義諦中是無壞滅的自性。第二是，普遍知曉有情之心的行為，特別是知曉心不散亂到其他對境，而是向內收攝並平等安住，知曉向外看並散亂到眾多對境，知曉心的法性是無盡的，因此是無盡的狀態，知曉心是具有貪欲的，等等，由此總結知曉離貪，嗔恨，愚癡，以及遠離那兩者。知曉心的法性是廣大本性空性，或者說因為是法性的本性所以知曉廣大。知曉一切有情在勝義諦中是無生的，如果在真實名言中成立，因為在獲得功德方面是平等的，所以成為廣大，或者因為遍及一切所以成為廣大，知曉心在勝義諦中是沒有各自決定的所依，因此知曉是無量的，知曉識以自己的特徵是空性的，因此在眼睛或心的對境中是不可見的，知曉心的法性是五種佛眼所不見的，知曉知也是因為動搖而進入對境中成就。等等，具有遮破狀態的集合，以及具有兩者狀態的開展等。
English
That self-nature is also the basis of classification. If classified, there are three ways: the part that represents the understanding of wisdom is knowing, the part that represents it itself surpassing the Lesser Vehicle is special, and the part that represents the means of activity is the characteristic of action, these three. What is the basis of what is represented, that is also the characteristic of the Great Vehicle union, because it is the characteristic determined by the power of its accomplishment of action. Second, explain separately, explain the characteristic determined by the power of action accomplishment, explain the characteristic determined by the power of action accomplishment. First, explain the knowing aspect, the special aspect, and the action aspect. The first has three, the first, extensively explains the knowing aspect of the base knowing, summarizes the meaning. The first has the action of union, the base to be understood, and the fruit wisdom, the first is, knowing that the base knowing union can produce the Tathagata from the mother. The second has two, the law and the nature of the law, the first also has general and specific. The first is, thereby knowing the world from the mother, that is, the five aggregates are of the nature of imperishability in the ultimate truth. The second is, generally knowing the behavior of sentient beings' minds, especially knowing that the mind is not scattered to other objects, but is gathered inward and dwells equally, knowing that it looks outward and scatters to many objects, knowing that the nature of the mind is endless, therefore it is an endless state, knowing that the mind is with desire, and so on, thereby summarizing knowing detachment, hatred, ignorance, and being away from those two. Knowing that the nature of the mind is the emptiness of the great nature, or knowing the great because it is the nature of the nature. Knowing that all sentient beings are unborn in the ultimate truth, and if established in true conventional truth, because they are equal in obtaining merits, they become great, or because they pervade everything, they become great, knowing that the mind has no basis for separate determination in the ultimate truth, therefore knowing it is immeasurable, knowing that consciousness is empty by its own characteristics, therefore it is invisible in the object of the eye or mind, knowing that the nature of the mind is invisible to the five Buddha eyes, knowing that knowing also enters into the object because of shaking. And so on, the collection with the state of negation, and the unfolding with the state of both, etc.