Tibetan
ལ་དམིགས་ནས་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་དང་། དུཿཁ་བརྒྱད་ཀྱིས་དུཿཁ་བ་དང་། དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་། ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་རང་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྤྱི་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་གོ །བཞི་པ་བཅུ་དྲུག་ནི། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། འགོག་པའི་རྣམ་པ་གསུམ། ཞི་བའི་རྣམ་པ་བརྒྱད། གྱ་ནོམ་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ནི། བཞེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། གང་ན། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལུས་དང་། ཚོར་བ་དང་། སེམས་དང་། ཆོས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནས་བཟུང་སྟེ། ཡུམ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་རྣམས་ནིའོ། །གང་གིས་ན་སངས་རྒྱས་སོ། །གང་དུ་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཏུའོ། །དབྱེ་ན་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟེ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བཅུའོ། །བདེན་བཞི་གང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་གཉིས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པས་ནའོ། །ཡང་ན་མཐར་ཐུག་པའི་བར་བརྒྱ་དང་བཅུ་པོ་རྣམས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི་མཁྱེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྟར་བདེན་པ་བཞི་ཆར་གྱི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བརྒྱ་དང་བཅུ་ཡིན་ཞེ་ན། རིམ་བཞིན་ཏེ་སློབ་མ་ལ་ཡོད་པ་གཞི་ཤེས་དང་མཐུན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་པ་ལམ་ཤེས་དང་མཐུན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཡོད་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ཞེ་ན། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བྱ། བསྒོམ་བྱའི་རྣམ་པ། སྒོམ་བྱེད་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་པས་ན་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ལའང་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་ནའོ། །ཁོ་བོའི་ལེགས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གཞི་སོགས་སྡེ་ཚན་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ལམ་སོགས་སྡེ་ཚན་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་ནི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ། མི་འཇིགས་པའི་བཞི། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པའི་བཞི། མ་འདྲེས་པའི་བཅོ་བརྒྱད། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ། རང་བྱུང་གི་རྣམ་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི། སྦྱོར་བ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་བསྟན་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས། ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་སྦྱོར་བ་པོ་འཆད་དོ། །དེ་དག་གང་ཞེ་ན། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀུར་བསྟི་ལྷག་པར་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བ་སོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་ཅིང་། ཐེག་ཆེན་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བཟུང་བས་མགོན་དང་བཅས་པ་ནི་ཡུམ་གྱི་གཞུང་འདི་ཉན་པ་ཡི་སྣོད་དེ་རྟེན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སྒོ་གསུམ་གུས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་ནི་གཞུང་བློ་ལ་ལེན་པ་དང་དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞུས། རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ཏུ་འདྲི་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་འདིའོ་སྙམ་དུ་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་མང་པོའི་དྲུང་དུ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་སྤྱོད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བཟུང་བ་དང་བཅས་པ་ནི། ལ་སོགས་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། མི་དངངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་དམ་པ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་རྣམས་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་གང་ཟག་དེས་རྣམ་པ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ནི། འོ་ན་གང་ཟག་བཞི་པོ་དེས་ཐོས་བསམ་གྱི་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསྡུས་ནས་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་དགོས་ན་ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བ་ལ་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། ཉི་ཤུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལྔ། གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཅུ་བཞི། དེ་དག་འགྲུབ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ལའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་གནས་པ་བཀག་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པར་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་ན་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གཉི
Chinese
以彼为境，刹那了悟无常，以八苦而受苦，以异体之我而空，以及体性之无我，此乃自相之四相。了悟法无我之共相一也。第四，十六者，乃了悟十六空性之智慧差别。即：止息之三相，寂静之八相，富饶之一相，出离之四相。第三，遍智之相者，如是宣说。何耶？ 贤首（Rabjor）请问：世尊，此母乃安住近念之彼岸也。世尊告曰：以身、受、心、法不可得之故也。如是，从四念住开始，此母乃佛之彼岸也。告曰：以一切法于一切相中现证菩提之故也。如是，乃至佛陀自身之相之究竟。以何而为佛耶？于何处而为遍智之相耶？若分，有几耶？次第而言，弟子有三十七，菩萨有三十四，佛有三十九，总计一百一十。四谛为何者之相耶？唯是道谛之相也。初二者，亦仅是安立为与彼二者所有及随顺，而非真实，以彼等相乃是佛之智慧于一智中以转变为三智之方式而分故也。又或，究竟之一百一十者，乃道谛之相，而非如初二智之相般为四谛所有也。如何为一百一十耶？次第而言，弟子所有与基智相应之三十七，菩萨所有与道智相应之三十四，佛所有不共之三十九，如是分也。为何于遍智之相中分为三智耶？当以闻思而定之。所修之相，能修之加行等，有三智之分。
English
Focusing on that, in an instant, realizing impermanence, suffering through the eight sufferings, emptiness through the self of otherness, and the selflessness of essence, these are the four aspects of self-character. The general characteristic of realizing the selflessness of phenomena is one. Fourth, the sixteen are the distinctions of wisdom that realize the sixteen emptinesses. Namely: three aspects of cessation, eight aspects of peace, one aspect of abundance, and four aspects of renunciation. Third, the aspect of omniscience is spoken of as such. What is it? Subhuti (Rabjor) asked: "Bhagavan, this mother is the perfection of mindfulness." The Bhagavan said: "Because body, feeling, mind, and phenomena are unattainable." Thus, starting from the four mindfulnesses, this mother is the perfection of the Buddha. He said: "Because all phenomena are manifestly and completely enlightened in all aspects." Thus, up to the ultimate end of the Buddha's own aspect. By what does one become a Buddha? Where does one find the aspects of omniscience? If divided, how many are there? In order, there are thirty-seven for disciples, thirty-four for bodhisattvas, and thirty-nine for Buddhas, totaling one hundred and ten. Which of the four truths is it an aspect of? It is solely an aspect of the truth of the path. The first two are merely established as having and conforming to those two, but they are not real, because those aspects are merely divided by the way the Buddha's wisdom transforms into three wisdoms within one wisdom. Alternatively, the ultimate one hundred and ten are aspects of the truth of the path, and not aspects of all four truths like the aspects of the first two wisdoms. How are there one hundred and ten? In order, there are thirty-seven that disciples have in accordance with the base wisdom, thirty-four that bodhisattvas have in accordance with the path wisdom, and thirty-nine that Buddhas have uniquely, these are the divisions. Why are the aspects of omniscience divided into three wisdoms? It should be determined by hearing and thinking. The aspect to be cultivated, the practice of cultivation, etc., have divisions of three wisdoms.
Chinese
因为有母（藏文：ཡུམ།），所以和它相顺应，果位遍知的相也分为了三种遍知。这是我的善说。第一是：念住地基等七个部分。第二是：对治道等六个部分。第三是：十种力量的相，四种无畏，四种各别正知，十八种不共法，如是之相，自生之相，成佛之相。第二，像那样修习的修行者的所依补特伽罗是：那些修行也，不显示修习者而无法讲述如何修习之理，所以宣说听闻等之器修行者。那些是什么呢？对过去和现在的诸佛，供养寺庙等，特别恭敬承侍，以及对他们供养饮食等，积聚善根，被宣说大乘的善知识所摄受，具有怙主，是听闻母经之器，是所依。同样，以三门恭敬承侍诸佛，就是把经典记在心里，并向他们请教疑惑之义的体性。普遍询问理由，就是不忘记“这是完全请问”之义而执持。在众多佛前，行持布施和戒律等十度，修行并被善知识摄受，以及如理作意等，不惊慌等之器中，圣者诸佛菩萨们是喜悦的。第三，那个人进入修习相之修行的方式是：那么，那四种人，如果必须把听闻思惟所决定的意义汇集起来，进入修习修行，那么有境修行有多少呢？为了显示有二十种，有自性修行五种，阶段性修行十四种，以及成就它们的方便修行。第一种也有自性差别和证悟差别。第一种有两种，第一种是遮止安住：因为已经确定了色等一切法没有自性，所以在任何地方都不安住而修习，所以是不安住的修行。第二
English
Because there is the Mother (Tibetan: ཡུམ།), therefore, in accordance with it, the aspect of the fruit of omniscience is also divided into three kinds of omniscience. This is my good explanation. The first is: the seven sections such as the foundation of mindfulness. The second is: the six sections such as the antidote path. The third is: the ten aspects of power, the four fearlessnesses, the four individual correct knowledges, the eighteen unshared dharmas, the aspect of suchness, the aspect of self-arising, and the aspect of Buddhahood. Secondly, the individual who is the basis for the practitioner who meditates in this way is: those practices also, without showing the practitioner who meditates on them, it is impossible to explain how to meditate, so the vessel practitioners who listen and so on are explained. What are those? To the Buddhas of the past and present, offering temples and so on, especially honoring and serving, and offering food and so on to them, accumulating roots of virtue, being taken care of by the virtuous friend who teaches the Great Vehicle, having a protector, is the vessel for listening to the Mother Sutra, which is the basis. Similarly, serving the Buddhas with respect through the three doors is to keep the scriptures in mind and ask them about the nature of the meaning of doubts. Universally asking for reasons is to hold on to the meaning of "this is a complete question" without forgetting. In front of many Buddhas, practicing and accomplishing the ten perfections such as generosity and discipline, and being taken care of by a virtuous friend, as well as properly attending to the mind and so on, the noble Buddhas and Bodhisattvas are pleased in the vessels such as not being afraid. Thirdly, the way that person enters the practice of meditating on the aspect is: then, if those four people must gather together the meanings determined by hearing and thinking and enter the practice of meditation, then how many object-possessing practices are there? In order to show that there are twenty, there are five kinds of nature practices, fourteen kinds of stage practices, and the expedient practices that accomplish them. The first also has the difference of nature and the difference of realization. The first has two, the first is the prohibition of dwelling: because it has been determined that all phenomena such as form are without nature, therefore, one meditates without dwelling anywhere, so it is the practice of non-dwelling. Second