Tibetan
གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། སྒྱུ་མའི་མཚན་མ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །ལམ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་གཟུང་བར་མེད་པར་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པར་དང་། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྤྲོས་པ་མེད་པར་དང་། རང་གི་རྟོགས་པ་ལ་བརློམ་བྱའི་གཟུང་བ་མེད་པར་དང་། རྟོགས་པ་ཐོབ་ཟིན་མི་གཡོ་བར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་དང་པོའི་རྣམ་པ་ནི་མཐོང་སྒོམ་མ་ཕྱེ་བའི་མཉམ་གཞག་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ལམ་ཟག་བཅས་ནི་ལམ་གཉིས་པའི་རྣམ་པས་མཚོན་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལམ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་ཏུ་གསུངས་པས་མཐོང་ལམ་མཚོན་ཞིང་། ཉིར་སྣང་དུ་མཐོང་ལམ་དུ་གསུངས་པས་སྒོམ་ལམ་མཚོན་པ་ཡིན་ཞེས་སྤང་ལོས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། སྔ་ཕྱིའི་རིགས་པས་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པའི་བར། ཞེས་སྦྱར་ཏེ། བསྒྲགས་སོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་རྣམ་པའི་བར་གྱི་ལམ་ཤེས་རྣམ་པའོ། །གང་ལས་ན་མདོ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་གོ་རིམ་བཞིན་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྣམ་པ་དེ་དག་བརྒྱད་དང་། ལམ་ལ་བདུན་དང་ནི། དུཿཁ་ལ་ལྔ་དང་། འགོག་པ་ལ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བར་རོ། །དང་པོ་བརྒྱད་ནི་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་རྟོགས་པ་དང་། དུས་གསུམ་མེད་པར་རྟོགས་པ་གསུམ་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །གཉིས་པ་བདུན་ནི། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྒྲོད་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་མ་འབྲེལ་བར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཉན་རང་གི་ས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། བདག་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཚད་མས་གཞལ་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །གསུམ་པ་ལྔ་ནི། དུཿཁ་
Chinese
从初始就寂静，如幻象之相般，以自性证悟于寂灭之体性的智慧之差别。第三道的六种相是：以自宗的修道等持智慧，于胜义谛中证悟无有遍计烦恼之所取，以及无有净遍之所取，以及无有遍计烦恼之染污，以及无有色等之差别戏论，以及无有以自之证悟而自诩之所取，以及证悟已得之证悟不退转之智慧之差别。道谛的第一道之相是未分见修之等持，其有漏道以第二道之相来表示，论师说第三道之相是修道等持，故表示见道，于二显中说为见道故表示修道，此乃遍勒所说。如是则以证悟种类而作区分。第二是道智之相，以先后之理，从离贪开始，到本体性之空性之间。如是连接，如是宣说。何为离贪之相开始，到无事物之本体性空性之相之间的道智之相？从何处说？从经部中说。如何说？如次第般，于因集有八相，于道有七相，于苦（梵文：Duhkha）有五相，于灭有十六相。初八是道智证悟离贪，以及证悟以对境之执着方式不住留，以及证悟戏论寂灭，以及证悟无有三时，以及证悟无有烦恼，以及证悟无有众生之智慧之差别。第二之七是，开启引导无量众生至菩提之机会，以及以智慧和慈悲不与轮回涅槃之二边相连而执持菩提，以及证悟一切法于法界中无有差别，以及无有于声闻独觉之地执为殊胜，以及不分别二我，以及证悟法性不可衡量，以及证悟于任何事物皆无有贪执之智慧之差别。第三之五是，苦（梵文：Duhkha）
English
The distinction of wisdom that realizes the nature of peace from the beginning, and the nature of nirvana like an illusion. The six aspects of the third path are: with the meditative equipoise wisdom of one's own tradition, realizing in the ultimate truth that there is no object of complete affliction to be grasped, and that there is no object to be grasped by complete purification, and that there is no defilement by complete affliction, and that there is no elaboration of distinctions such as form, and that there is no object to be grasped by boasting of one's own realization, and the distinction of wisdom that realizes that the realization already attained does not regress. The aspect of the first path of the path truth is the meditative equipoise that has not separated seeing and meditation. Its contaminated path is represented by the aspect of the second path. The teacher said that the aspect of the third path is the meditative equipoise of the meditation path, so it represents the seeing path. In the two appearances, it is said to be the seeing path, so it represents the meditation path, said Pang Lo. In this way, it is distinguished by the type of realization. The second is the aspect of path knowledge, starting from detachment from desire with the reasoning of before and after, up to the emptiness of the essence. Thus connected, thus proclaimed. What is the aspect of path knowledge from the beginning of the aspect of detachment from desire to the aspect of the emptiness of the essence of no thing? From where is it said? It is said from the sutras. How is it said? Like the order, there are eight aspects in the cause of arising, seven in the path, five in suffering (Sanskrit: Duhkha), and sixteen in cessation. The first eight are the path knowledge realizing detachment from desire, and realizing not abiding in the way of clinging to objects, and realizing the pacification of elaboration, and realizing the absence of the three times, and realizing the absence of affliction, and the distinction of wisdom realizing the absence of sentient beings. The second seven are, opening the opportunity to lead limitless sentient beings to enlightenment, and holding enlightenment with wisdom and compassion not connected to the two extremes of samsara and nirvana, and realizing that all dharmas are not different in the dharmadhatu, and not holding the ground of hearers and solitary realizers as supreme, and not discriminating the two selves, and realizing that the nature of dharma is immeasurable, and the distinction of wisdom realizing that there is no attachment to anything. The third five are, suffering (Sanskrit: Duhkha)