Tibetan
ཚིག་བློ་ལ་ལེན་པ་སོགས་བཞིར་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་བསམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གང་ཟག་དེས་རྣམ་པ་བསྡུས་པ་དེ་བསྒོམ་དགོས་ན་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་སྒོམ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུས་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱོན་དང་། མཚན་ཉིད་ཤེས་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་གསུམ་པོ་རིམ་བཞིན་བསྟན་ནོ། །གང་ཟག་དེས་དེ་གསུམ་ཤེས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི། མཚན་མེད་ཅེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། འོ་ན་སྔར་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པ་བསྡུ་ན་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་གང་། དབྱེ་ན་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་བསྟན་པ་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་དུ་གནས་ཚུལ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ནི་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད་དེ། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་པ་མདོར་བསྟན་གྱི་རྒྱན་གཞུང་གིས་དོན་རྣམ་དང་། ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ། གཞིའི་བྱེ་བྲག་རྣམས། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །བདེན་པ་བཞི་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་རུ་འདོད། །ཅེས་པས་དོན་རྣམ། ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་པས་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ནི། བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། ཚིག་གཉིས་པོ་དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་དོན་ཕྱིར། །ཉི་ཚེ་བ་ཡི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་པའི་རྒྱན་ཚིག་ཅིའི་ཕྱིར་མེད། ཡོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། བཤད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། བཀའ་སྩལ་པ། རྣམ་མཁའ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིང་། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། མཐར་ཡུམ་འདི་ནི་མི་གཡོ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའི་ལན་དུ། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡེ་ནས་གནས
Chinese
所谓“将词语铭记于心等四者”是指佛等。像这样通达闻思之人，如果需要修习归纳后的相，那么以何种有境修习呢？以有境二十种加行修习。所谓“于色”等。像这样的加行，也需要了解功德、过失和体性，因此在其后依次展示这三者。当此人了解这三者时，便会生起精通佛等五境的大乘解脱顺品，所谓“无相”等。如此五者中，第一个是：那么，先前以闻思确立的三智之义，如果归纳相，那么相的自性是什么？区分又有多少呢？对此，有教证和解释两种，第一种是：在基础四谛之上，了知状态的智慧差别，在此被称为直接显示的相的体性。那是区分的基础。区分则认为有三种相，因为一切智性有三种相。有些人说，以相总说庄严论典直接显示了义相和智相两种，即“基础的差别等，称为相的体性。以四谛的差别，那是四种相。”因此是义相。“智慧的差别等，称为相的体性。一切智性有三种，因此认为是三种相。”因此是智相直接显示。这是可笑之处，因为这两句话是您随心所欲说出的，否则，为何没有“生起心是为自利，希求短暂之菩提”的庄严之词呢？如果有，则有过分之过。第二，广说分为三，第一是广说基础智之相，称为解释。何处，善现请问：“世尊，此般若波罗蜜多是无有之彼岸。”回答说：“因为虚空无有对境。”在此说了无有之相。从那之后，最终请问：“此般若波罗蜜多是不动之彼岸。”回答说：“法界本性安住。”
English
The so-called 'taking words to heart, etc., are four' refers to the Buddhas, etc. If a person who has thoroughly studied and contemplated in this way needs to meditate on the condensed aspect, then with what object does he meditate? He meditates with the twenty applications of the object. The so-called 'on form,' etc. Such an application also needs to know the merits, faults, and characteristics, so the three are shown in order below. When that person knows these three, he will give rise to the Mahayana liberation concordant with being skilled in the five objects of the Buddhas, etc., the so-called 'without characteristics,' etc. Of these five, the first is: So, if the meaning of the three wisdoms previously established by hearing and thinking is summarized, then what is the nature of the aspect? How many distinctions are there? In this regard, there are two types: teachings and explanations. The first is: On the basis of the four noble truths, the distinctions of wisdom that know the state are here called the characteristics of the directly shown aspect. That is the basis of distinction. It is considered that there are three aspects because omniscience has three aspects. Some say that the Ornament of Manifestation Sutra directly shows both the meaning aspect and the knowledge aspect, that is, 'The distinctions of the basis, etc., are called the characteristics of the aspect. By the distinctions of the four truths, that is considered to be four aspects.' Therefore, it is the meaning aspect. 'The distinctions of wisdom, etc., are called the characteristics of the aspect. Omniscience has three, so it is considered to be three aspects.' Therefore, the knowledge aspect is directly shown. This is a laughing matter because those two sentences are words that you have spoken arbitrarily. Otherwise, why is there no adornment of the words 'generating the mind is for one's own benefit, desiring temporary enlightenment'? If there is, then there is the fault of being too excessive. Second, the detailed explanation is divided into three. The first is the detailed explanation of the aspect of the basis of knowledge, called explanation. Wherein, Subhuti asked, 'World-Honored One, this Prajnaparamita is the other shore of non-existence.' The answer was, 'Because space has no object.' Here it says the aspect of non-existence. From then on, finally asked, 'This Prajnaparamita is the other shore of immovability.' The answer was, 'The nature of the Dharma realm abides from the beginning.'
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར་བསྡུས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་པོ་སོ་སོར་སྟེ་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་ཕྱེ་སྟེའོ། །དེ་ཡང་མདོར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་དུཿཁའི་རྣམ་པ་ནི་རྟག་པ་མེད་པའི་མི་རྟག་པ་སྟེ། དབུས་མཐར། མི་རྟག་དོན་ནི་མེད་དོན་དང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མཚོན་ནོ། །བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོའི་བདག་དོན་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །བདག་ཡོད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྫི་བ་ནི་བདག་མེད་མཚོན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བཞི་ནི་དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་མཚོན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་དོན་དམ་དུ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའོ། །བརྗོད་པའི་རྒྱུ་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པས་ནི་དོན་དམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མཚོན་ནོ། །དོན་དམ་པར་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་མེད་པས་རྐྱེན་མེད་བསྟན་པས་ཐ་སྙད་དུ་རྐྱེན་ཡོད་པ་མཚོན་ནོ། །འགོག་པའི་བཞི་ལས། འགོག་པ་ནི་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ་སོང་ནས་ཐོབ་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །ཞི་བ་ནི་མི་འཕྲོག་པའོ། །དྲི་མ་དོན་དམ་པར་མི་ཟད་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཟད་ཅིང་བྲལ་བས་ཀྱང་གྱ་ནོམ་པའོ། །ངེས་འབྱུང་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཏེ་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། ལམ་དང་པོའི་རྣམ་པ་ལས། ལམ་ནི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་ནི་ཤེས་པ་པོའི་བདག་མེད་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་འཕོ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །ངེས་འབྱིན་ནི་དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་འདུལ་བ་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་མྱང་འདས་རྟག་པ་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱིས་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཆོས་ཅན། བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་གཟུང་བའི་དོན་རྨི་ལམ་ལྟར་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྒྲ་བརྙན་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མིག་ཡོར་ལྟར་མ་འགགས་པ་དང་། མིག་ཡོར་ནི་གྲིབ་མ་ལ་བཤད་དོ། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལྟར་
Chinese
之故。此处是摄略了不动的相状之间。如何呢？三个第一谛各自，即每一个都有四种相状，而道谛的相状则分为十五种。也就是用无有等名称所说，苦的相状就是无常的非常，如《中边论》中说：“无常之义即是无有之义。” 胜义中不生痛苦，故而世俗中示现痛苦。加持者的我义与他者相离即是空性。不被我有的过失所染即是示现无我。集谛的四种是胜义中痛苦的处所，即无有因是世俗中示现因。如虚空中无有痛苦生起一样，集谛胜义中无有，故而世俗中有。无有言说的因缘思虑，即是胜义中无有痛苦生起，故而名言中有示现。胜义中无有名四蕴，故而显示无缘，故而名言中有缘示现。灭谛的四种中，灭是无有去往他处，即不是去了之后所要获得的。寂静是不被夺取。清净胜义中不穷尽，故而名言中穷尽且分离也是殊胜。出离是无有生，即无有生的因缘之故。道谛的三种相中，第一道的相中，道是执著作者的对治，故而说了无有作者。理是知者的无我。成就是证悟法界自性无有迁变。出定是胜义中无有调伏烦恼，故而名言中涅槃常恒决定生起。以基智通达十六种的那些智慧差别法，是四谛的那些和那些相，因为是通达那些和那些的实相的智慧差别之故。第二道的相是，自生的修道后得智以向外执取的对境如梦一般从本以来无有自性而证悟，以及如声音一般不生，如眼翳一般不灭，眼翳是对于阴影的解说。如阳焰之水一般。
English
Therefore. Here, it is summarized between the aspects of immovability. How is it? The first three truths each have four aspects, and the truth of the path is divided into fifteen aspects. That is, it is said by names such as non-existence, and the aspect of suffering is impermanence without permanence, as it is said in the Madhyāntavibhāga: "The meaning of impermanence is the meaning of non-existence." Suffering does not arise in the ultimate sense, so suffering is shown in the conventional sense. The self-meaning of the blessed one, which is separated from others, is emptiness. Not being stained by the fault of having a self is showing no-self. The four of the origin are the place of suffering in the ultimate sense, that is, without cause, it shows the cause in the conventional sense. Just as there is no suffering arising in the sky, there is no origin in the ultimate sense, so it exists in the conventional sense. Without the cause of speech, there is no suffering arising in the ultimate sense, so it is shown in name. There are no four aggregates of name in the ultimate sense, so it shows no cause, so it shows cause in name. Among the four of cessation, cessation is not going elsewhere, that is, it is not something to be obtained after going. Peace is not being taken away. Purity does not end in the ultimate sense, so it is also excellent to end and separate in name. Liberation is without birth, that is, because there is no cause of birth. Among the three aspects of the path truth, in the aspect of the first path, the path is the antidote to grasping the agent, so it is said that there is no agent. Reason is the selflessness of the knower. Accomplishment is realizing that the nature of the Dharmadhatu does not change. Definite emergence is that there is no subduing of afflictions in the ultimate sense, so in name, Nirvana is constantly and definitely produced. The wisdom that understands those sixteen differences by the base wisdom is the aspect of those four truths, because it is the difference of wisdom that understands the reality of those and those. The aspect of the second path is that the wisdom gained after the self-born meditation path realizes that the object of external grasping is without self-nature from the beginning like a dream, and that it does not arise like a sound, and that it does not cease like an eye disease, and that eye disease is an explanation of the shadow. Like the water of a mirage.