Tibetan
ངས་གྲུབ་དང་། དེ་དག་གིས་མཚོན་པའི་གཞན་དབང་ལའོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་གཉེན་པོ་དང་། དེ་ལ་ཆགས་བཅས་ཏེ་སྤང་གཉེན་གྱི་དབྱེ་བ་ཉིད་ལའོ། །ཆོས་ཉིད་ཚིག་གིས་བསྟན་མ་བསྟན་གྱིས་འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ལའོ། །ཆོས་ཉིད་ཆགས་སྡང་གི་བྱེད་པ་པོར་མེད་པ་ཉིད་ལའོ། །རྣམ་མཁྱེན་དོན་དམ་པར་ངོ་བོས་སྟོང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ལམ་ཤེས་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པས་སྦྱོར་བ་དང་། གཞི་ཤེས་གཞན་ལ་བསྟན་དགོས་པས་བྱེད་པ་བྱ་དཀའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བ་ལའོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་བསྒོམས་པ་ལས་རང་རང་གི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་དང་ནིའོ། །ཡུམ་དོན་དམ་དུ་སྲུང་བྱ་སྲུང་བྱེད་དང་བྲལ་ཡང་གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡུམ་སྒོམ་པ་ནི་སྲུང་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་སྲུང་བྱེད་གཞན་ལ་རགས་ལས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལའོ། །སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་རྣམ་པ་བདུན་ལའོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ལ་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་བཅུར་བྱས་ནས་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པ་སྦྱོར་བ་བཅུ་ཆར་ལ་སྦྱོར་བ་བཞེད་ཅིང་། དེའི་དོན་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོ་བཞི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ཕྱི་མ་དྲུག་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བར་བཞེད་ཀྱང་ཤེས་བྱེད་མ་མཐོང་ངོ་། །དེས་ན་དང་པོ་བཞི་ལོགས་སུ་བཅད་ནས་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པར་རྩ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི་བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་ཁྱད་ཆོས་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པས་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པར་མངོན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཞེས་པས་བདེན་བཞི་བསྟན། དེ་མི་རྟག་སོགས་ཞེས་པས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་བསྟན། དེ་མ་རྫོགས་དང་ཞེས་པའི་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་བསྟན། རབ་རྫོགས་དང་ཞེས་པས་འགོག་བདེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་བསྟན། དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ཅེས་པས་ལམ་བདེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་ནས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བདེན་བཞིའི་སྟེང་གི་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་སོ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དྲུག་གིས་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པ་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་ལྔས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་བསྟན་ཅིང་། ཐ་མས་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ
Chinese
我已完成，并且包括其他的自主性。色等不执著于它的对治，以及对它的执著，即是断除对治的差别。法性不会因为言语的表达与否而增减。法性没有贪嗔的作者。遍知在胜义谛中本体是空性，但必须证得，所以是特别要做的事；道智必须修持，所以是结合；基智必须向他人展示，所以是难以做到的行为，这是三种结合。基智之母，三类有情，从各自的修习中，如其所应地获得果实，因此认为有果，这是第一。般若波罗蜜多在胜义谛中远离所守护和守护者，但任何人在世俗谛中修持般若波罗蜜多，就是伟大的守护，因此不需要依赖其他守护者。使一切显现的法都知晓为无实，例如梦境等七种比喻。或者，关于结合的差别，圣狮子将结合分为十种，并禁止执着和行为，认为所有十种结合都是结合。其含义是，早期的人们认为前四种是自性结合，后六种是暂时结合，但没有看到证据。因此，将前四种分开，并在根本上说禁止执着和行为的含义是，因为禁止对四圣谛之上的特征的执着和行为，所以显然是禁止对声闻的证悟方式的执着和行为。以“色等”表示四圣谛，以“它无常等”表示苦谛的特征，以“它不圆满”表示集谛的特征，以“极圆满”表示灭谛的特征，以“不执着于它”表示道谛的特征。因为禁止对它们的执着和行为，所以在修习的果实上，在见道的阶段，会显现远离四圣谛之上的常无常等三十二种戏论的法界。后六种则表示禁止对独觉的证悟方式的执着和行为。前五种表示了完全了知烦恼的所取等无自性等，最后表示了所取外境的无实。
English
I have completed, and including other autonomy. Form, etc., the antidote that is not attached to it, and the attachment to it, is the difference between abandoning the antidote. The nature of Dharma does not increase or decrease with the expression or non-expression of words. The nature of Dharma has no author of attachment or aversion. Omniscience is empty in essence in the ultimate truth, but it must be attained, so it is a special thing to do; Path Wisdom must be practiced, so it is a combination; Base Wisdom must be shown to others, so it is a difficult act to do, these are the three combinations. The Mother of Base Wisdom, the three types of sentient beings, from their respective practices, obtain the fruit as it should be, therefore believing that there is a fruit, this is the first. Prajnaparamita is free from what is to be protected and the protector in the ultimate truth, but whoever practices Prajnaparamita in the conventional truth is a great protection, so there is no need to rely on other protectors. Making all appearing dharmas known as unreal, such as the seven similes of dreams, etc. Or, regarding the difference of combination, the Holy Lion divided the combination into ten types, and prohibited attachment and behavior, considering all ten combinations as combinations. Its meaning is that the early people considered the first four as natural combinations and the latter six as temporary combinations, but no evidence was seen. Therefore, separating the first four, and fundamentally saying that the meaning of prohibiting attachment and behavior is, because the attachment and behavior to the characteristics above the Four Noble Truths are prohibited, it is obvious that the attachment and behavior to the realization method of the Hearers are prohibited. "Form, etc." indicates the Four Noble Truths, "It is impermanent, etc." indicates the characteristics of the Truth of Suffering, "It is not complete" indicates the characteristics of the Truth of Origin, "Extremely complete" indicates the characteristics of the Truth of Cessation, and "Not attached to it" indicates the characteristics of the Truth of the Path. Because attachment and behavior to them are prohibited, on the fruit of practice, in the stage of the Path of Seeing, the Dharmadhatu that is free from the thirty-two elaborations of permanence and impermanence, etc. above the Four Noble Truths will be manifested. The latter six indicate the prohibition of attachment and behavior to the realization method of the Solitary Realizer. The first five indicate the complete understanding of the selflessness of the grasped, etc. of the afflicted, etc., and the last indicates the unreality of the grasped external objects.
Tibetan
་རྟོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉིར་སྣང་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དཔེའི་དོན་འཐད་པར་བྱས་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི། ཡོངས་འཛིན་མཆོག་གི་ལེགས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་དོན་དང་། ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་དང་དབྱེ་བའི་སྤྲོས་པ་དང་རྟོགས་པ་ལ་རློམ་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་སྦྱོར་བ་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ཞུགས་འབྲས་མཐོང་ལམ་ལ་དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བའི་མཉམ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེས་ནས་སྒོམ་དགོས་པས་མཐོང་ལམ་འཆད་དོ། །འདི་ལ་བསྟན་བཤད་བསྡུ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བཤད་དོ། །གང་ན་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདིའོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བའོ། །གང་དུ་ན་ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་སྟེ་སྐབས་སུའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་སྟོང་དཔང་པོར་བྱས་ནས་བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་བཅུ་དྲུག་པོ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་རོ། །གཉིས་པ་བཤད་པ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་པའང་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། དེ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པའི་དང་། དེ་རྣམ་པར་དག་པར་རྟོགས་པའི་དང་། དེ་མ་སྐྱེས་ཞིང་མ་འགགས་པ་དང་ཀུན་བྱང་ལ་སོགས་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དང་བཞི་ནི་དུཿཁའི་རྣམ་པའོ། །རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་པའི་དང་། དེ་རྟོགས་པས་མཐོང་སྤང་གི་ཆགས་པས་མཚོན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པར་ཤེས་པའི་དང་། དེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཞིང་རང་གིར་བྱེད་པ་ལས་གྲོལ་བར་རྟོགས་པའི་དང་། དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དང་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་གིའོ། །གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་དོན་སོ་སོར་རང་གི་རིག་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྒྲར་བརྗོད་པ་ཡིས་རྒྱུད་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་འགོག་པ་ཡིན་མིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་རྟོགས་
Chinese
是为了开示证悟，在显现中，对于一切智，就声闻等来说，通过比喻使意义合理，所说的是永增大师的善说。第二是，色等事物的意义，以及等字所包括的相和差别之戏论，和对于证悟没有自负，这四种是那结合的平等性。第三是入流果，见道有正文和旁述之义。第一是，分别证悟结合的平等性后，生起见道，生起后必须修习，因此宣说见道。这当中有教、说、摄三者，第一是说。在哪里是见道呢？那是什么呢？是十六刹那的自性。十六是什么呢？对于苦和集等四谛，每一个都有法智忍、法智、类智忍、类智，分为四四一组。在哪里是通达一切的方式，即在时机中。如何以千佛为证，知道除了十六之外没有其他的，因此十六本身就是见道。第二是解说，四谛的境之十六相是什么呢？这当中有四，第一是，作为果的色等的法性，证悟到不是常也不是无常的智慧差别，以及证悟到它超越常断二边的，以及证悟到它是清净的，以及证悟到它是不生不灭，没有总净等的，这四种是苦的行相。作为因的色等的法性，证悟到如同虚空一般，以及通过证悟它，以见道所断的贪著为代表，了知断除了烦恼，以及证悟到它从完全执取和视为己有中解脱，以及证悟到它在自性上是无法言说的，这四种是集的行相。证悟到这突如其来的离垢法性，仅仅是各自认识的对境，无法通过言语文字传递给他人，因为它是空性的，无论是否是灭谛。以及证悟到它不以任何方式作为目标
English
It is to show realization, in appearance, for omniscience, in terms of hearers and so on, by making the meaning of the metaphor reasonable, what is said is the good saying of Yongzin master. The second is, the meaning of things like form, and the play of characteristics and distinctions included in the 'etc.', and the absence of arrogance towards realization, these four are the equality of that union. The third is the stream-enterer fruit, the path of seeing has the main text and the meaning of the side notes. The first is, after separately realizing the equality of union, the path of seeing arises, and after arising, one must practice, therefore the path of seeing is explained. Among these, there are three: teaching, explanation, and summary. The first is the explanation. Where is the path of seeing? What is it? It is the nature of sixteen moments. What are the sixteen? For each of the four noble truths, such as suffering and origin, there is forbearance of the knowledge of the Dharma, knowledge of the Dharma, forbearance of subsequent knowledge, and subsequent knowledge, divided into four groups of four. Where is the way to understand everything, that is, in the occasion. How, with a thousand Buddhas as witnesses, to know that there is nothing other than the sixteen, therefore the sixteen themselves are the path of seeing. The second is the explanation, what are the sixteen aspects of the object of the four truths? Among these there are four, the first is, the nature of form etc. as a result, the difference of wisdom that realizes that it is neither permanent nor impermanent, and that it transcends the extremes of permanence and annihilation, and that it is pure, and that it is unborn and unceasing, and that there is no total purification etc., these four are the aspects of suffering. The nature of form etc. as a cause, realizing that it is like the sky, and through realizing it, knowing that afflictions have been abandoned, represented by attachment to be abandoned by the path of seeing, and realizing that it is liberated from completely grasping and considering it as one's own, and realizing that it is inexpressible in its own nature, these four are the aspects of origin. Realizing that this sudden stainless nature is merely the object of each person's own awareness, and cannot be transmitted to others through words, because it is emptiness, whether or not it is cessation. And realizing that it does not aim at any aspect