Tibetan
ས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷས་བྱས་པའི་གནོད་པ་ལས་བསྲུང་བ་དང་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་དེ་ལས་བསྐྱབ་པ་དང་། ནང་གི་དེ་ལས་སྦ་བ་དག་གམ། ཡང་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་དང་། སྐྱེས་ནས་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་འཚེ་བ་བཟློག་པས་རིམ་བཞིན་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བཅུ་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཏེ་ཐེག་པ་ལ་ནི་བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་འགོད་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་གཞན་དོན་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པོ་འདི་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱིར་མཐོང་ལམ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཡོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་མཉམ་རྗེས་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི། རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པ་གཞན་དུ་དགག་གོ །འོ་ན་འདི་དག་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་པོ་གང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་དང་པོར་བཞེད་དེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་མཇུག་ཏུ་རྣམ་པ་དེ་དང་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས་བཟོད་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དང་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལོཙྪ་བས་གསུམ་པར་བཞེད་ཀྱང་། མཉམ་གཞག་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཕན་ཡོན་གྱིས་མཚོན་ནས་གསུངས་པ་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་དེ་དང་དེའི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་མཁས་པ་རྣམས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་ལམ་ལ། དེའི་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་ཡོད་པ་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་དང་། བདག་འབྲས་སོ། །དང་པོ་ལ་ནང་དང་ཕྱིའི་ཉེར་འཚེ་ཞི་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཉིས་ནི། སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་ཀུན་ནས་དུལ་བའམ་ཞི་བ་སྟེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་པའོ། །ང་རྒྱལ་སྤངས་པས་སྐྱེ་བོ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕར་འདུད་པའོ། །འདིས་སེམས་ཙམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་ས་དང་པོར་ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་རྫོགས་པར་བསྟན
Chinese
守护免于土地神等所作的损害，以及救护免于由发生等所变的损害，或者隐藏内在的损害等，或者遮止于现法中，以及生后，以及于其他次数将要感受的不善所生的损害，从而次第守护等。第三是，后得时从不杀生等十善被具有殊胜方便智慧所摄持开始，直至获得通达一切相的体性，即安住于大乘，并且有能力使其他众生也安立于此，等等。第四是，在那里以不缘于为他众利益的方式，将布施等的善根回向于圆满菩提的能力，等等。仅仅依靠这两者和集谛的四种行相之词，就认为一般见道有后得，并且特别认为同时和后得交替产生，这是对根本释的颠倒解释，将在其他地方驳斥。那么这些是加行、正行、后行三者中的哪一种行相呢？ 师徒等最初认为是，因为《释论》中说：“每一刹那之后，以那个行相缘于一切法，那个忍和智的刹那就会产生。” 译师认为是第三，但这是等持的行相，因为在后得中以功德来表示，是指在等持中获得那个能力，如同正确的语和业边一样。如诸智者所说。第三，总结意义是，在通达道之自性的场合，十六刹那的行相如前所说。二是修道，分为修道的作者和具有作者的修道。初者有六，归纳为三，即士夫作者、异熟和自果。初者有内外二种近取息灭。初者有二，其中的暂时之果有二：一是使所断修惑完全调伏或寂灭，即令心堪能。二是舍弃我慢，从而向一切上师顶礼。这与唯识宗作了区别，从而显示在初地圆满了声闻和独觉的断证之种。
English
Protecting from harm done by earth gods and the like, and rescuing from harm transformed from occurrences and the like, or hiding inner harms, etc., or averting harm arising from non-virtue to be experienced in the present dharma, as well as after birth, and in other instances, thereby sequentially protecting, etc. The third is that, in the post-meditation state, from the time that the ten virtues, such as not killing, are grasped by special skillful means and wisdom, until the attainment of the nature of omniscience, that is, abiding in the Mahayana, and also having the ability to establish other sentient beings therein, and so on. The fourth is that, there, the ability to dedicate the merit of generosity and the like to perfect enlightenment in a way that does not focus on the benefit of others, and so on. Merely relying on these two and the words of the four aspects of the origin of suffering, to think that the path of seeing generally has a post-meditation state, and especially to think that simultaneous and post-meditation states arise alternately, is an inverted explanation of the root commentary, which will be refuted elsewhere. So, which of the three aspects of preparation, main practice, and subsequent practice are these? The teacher and his followers initially thought it was the first, because the commentary says, "After each moment, with that and that aspect focusing on all dharmas, that and that moment of forbearance and knowledge will arise." The translator thought it was the third, but this is the aspect of equipoise, because in the post-meditation state it is expressed by qualities, which means that the ability to do that and that is obtained in equipoise, just like correct speech and the end of action. As the wise ones have said. Third, the summary meaning is that the aspects of the sixteen moments in the context of understanding the path itself are as previously explained. Second, the path of meditation is divided into the agent of meditation and the path of meditation with an agent. The former has six, which are condensed into three: the agent of the person, maturation, and self-result. The former has two types of pacification: inner and outer afflictions. The former has two, of which the two temporary results are: first, to completely subdue or pacify the afflictions to be abandoned by meditation, that is, to make the mind workable. Second, to abandon pride, thereby prostrating to all lamas. This distinguishes it from the Mind-Only school, thereby showing that in the first ground, the seeds of abandonment and realization of the Hearers and Solitary Realizers are perfected.
Tibetan
་ཏོ། །གཉིས་པ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི། སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་ལས་རྒྱལ་བ་སྟེ་ཚུར་མི་ཚུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཕྱིའི་ཉེར་འཚེ་ཞི་བ་ནི། བྱད་དང་མེ་ཆུ་མཚོན་སོགས་ཀྱི་གནོད་པས་སྒོམ་པ་ལ་རྫི་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ་བྲལ་འབྲས་སོ་ཞེས་བུ་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་རྣམ་སྨིན་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་བྱང་སེམས་དང་ཡུམ་གླེགས་བམ་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དང་། ཟག་མེད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མོས་པ་ལའང་དངོས་དང་། ཕན་ཡོན་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་བས་རྒྱས་པར་བཤད། གྲངས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མོས་པ་དབྱེ་གཞི། ལུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། རང་གི་དོན་དང་ནི། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་དང་། གཞན་དོན་གྱི་མོས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་ནི། གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ནི་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་འདོད་དོ། །ཉིད་ལག་གི་དབྱེ་བ་ནི། དགུ་པོ་དེ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ཡིས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། མོས་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད་དོ། །འདིར་མོས་པ་གསུམ་པོས་མཚམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ནི། བཤད་པ་འོག་མ་གཉིས་ལའང་སྦྱར་རོ། །ས་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུར་ཡོད་པའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་གསུམ་ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཡོད་པ་ནས། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་གསུམ་ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཡོད་པའི་བར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ནི། བྱ་བའི་ཡུལ་འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རང་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་དགུ། གཉིས་དོན་གྱི་དགུ། གཞན་དོན་གྱི་དགུ་པོ་རྣམས་ལ་ནི། བྱེད་པ་པོ་བསྟོད་པ་ཙམ་དགུ། བཀུར་བ་ཙམ་དགུ། བསྔགས་པ་ཙམ་དགུ་སྟེ། དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས། བྱ་བའི་ངོ་བོ་གནས་སྐབས་དང་པོ་ལ་བསྟོད་པ་དང་། གཉིས་པ་ལ་བཀུར་བ་དང་། གསུམ་པ་ལ་བསྔགས་པ་བྱས་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ལ། དབྱེ་གཞི་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །དེ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལྔར་འདུས་ཏེ་སྤྱིའི་རང་བཞིན། མངོན་ཞེན་འགོག་པ། ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ།
Chinese
第二，究竟的果实是，战胜修断烦恼，即无法阻挡。第二，外在的近害平息是，符咒和水火兵器等的损害，对修行没有阻碍，这被称为离系果。第二，异熟果是，获得圆满菩提。第三是，修道之所依菩提心和佛母经函所在的地方，也应当作为供养之处。第二，有漏修道和无漏修道。第一者有三，第一，信解也有本体和利益两种。第一，以分类广说，汇集数量的意义。第一是，以有漏修道所摄的信解之分类依据。身体的分类是，为了自己的利益，自己和他人二者的利益，以及为了他人利益的信解，应当了知为三种。支分的分类是，那三种也分别是，每一个都有小、中、大三种。自支分的分类是，那九种也以小之小等三种分类，分为三种。第二是，三种信解每一个都有九种，这样认为信解有二十七种。此处以三种信解对界限进行区分，也适用于下面的两种说法。如果想知道地界如何区分，那么，每一个都有九种的三种信解中，小之小三种从二地后得位存在开始，直到大之大三种在十地后得位存在为止。同样，下面的两种也应当了知。第二，利益是，对于所作的对境果实般若波罗蜜多，自利信解的九个阶段，二利的九个，他利的那九个，对于作者仅仅是赞颂九个，仅仅是恭敬九个，仅仅是称赞九个，以九组三类，对于所作的本体，第一个阶段是赞颂，第二个阶段是恭敬，第三个阶段是称赞。第二，回向修道，分类依据是菩提心的有漏修道的本体完全回向。那十二种归纳为五种，即总的自性，遣除实执，双运的相，远离相违品。
English
Second, the ultimate result is to conquer the afflictions to be abandoned by meditation, which is unstoppable. Second, the pacification of external harms is that there is no hindrance to meditation from the harm of spells, fire, water, weapons, etc., which is called the result of separation. Second, the result of maturation is the attainment of perfect enlightenment. Third, the basis of the path of meditation, the place where the Bodhicitta and the Prajnaparamita sutra are located, should also be treated as an object of offering. Second, there are contaminated and uncontaminated paths of meditation. The first has three aspects. First, belief also has two aspects: the actual and the benefits. First, it is explained in detail by classification, summarizing the meaning of numbers. First, the basis for classifying belief included in the contaminated path of meditation. The classification of the body is: for one's own benefit, for the benefit of both oneself and others, and for the belief for the benefit of others, it should be understood as three types. The classification of limbs is: those three are also individually, each having small, medium, and large, which are considered to be three types each. The classification of self-limbs is: those nine are also divided into three types each, such as small of small. Second, each of the three beliefs has nine types, so it is considered that there are twenty-seven types of belief. Here, the distinction of boundaries by the three beliefs also applies to the following two explanations. If you want to know how the boundaries of the ground are distinguished, then among the three beliefs, each with nine types, the three small of small exist from the second ground's subsequent attainment, up to the three large of large existing in the subsequent attainment of the tenth ground. Similarly, the following two should also be understood. Second, the benefit is that for the object of action, the fruit, the Prajnaparamita, the nine stages of self-benefit belief, the nine of two-benefits, and the nine of other-benefits, for the agent, there are only nine praises, only nine respects, and only nine admirations. With three sets of nine, for the nature of the action, the first stage is praise, the second stage is respect, and the third stage is admiration. Second, dedicating to the path of meditation, the basis of classification is the complete dedication of the nature of the contaminated path of meditation of Bodhicitta. Those twelve are summarized into five, namely the general nature, eliminating clinging to reality, the aspect of union, and being separated from contradictory factors.