Tibetan
འི་སྒོ་ནས་ཚོར་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བསམ་གཏན། འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གཟུགས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་རང་དོན། གཞན་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ། དྲི་མ་སེལ་བྱེད་གཉེན་པོའི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ་གཞན་དོན་ཀྱི་ངོ་བོ་བྱམས་པ་དང་ལ་སོགས་པ་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་དང་། དེའི་འཆིང་བ་གཅོད་བྱེད་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ངོ་། གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ལ། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་ལ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཁྱད་པར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་། མཐུའི་ཁྱད་པར་མངོན་ཤེས་དྲུག་དང་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་རང་དོན། གཞན་དོན། གཉིས་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་སྟེ། རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པའོ། །གཉིསཾ་པཾ་གོཾ་རིམཾ་ནིཾ། དང་པོར་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ལ་འཇུག་གོ །དེ་གཉིས་བསྒོམས་པས་སེམས་བརྟན་ཞིང་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པ་ན་ཚོགས་གཉིས་བསོག་དགོས་པས་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་སྐྱེ་བས་ལམ་ལ་འཇུག་གོ །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་མི་སློབ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་ནི་དག་པ་སའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་རང་དོན་གྲུབ་པར་བྱས་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཚད་མེད་བཞི་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ནས་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་གཞན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་གོ །གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོགས་པའི་བློ་མ་སྤངས་ན་གཞན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་དེ་ནས་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་རང་དོན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་སྒྲུབ་དགོས་པས་དེ་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་འ
Chinese
通过感官产生的禅定。通过概念产生的无色界。（第二）从自利和他利两个方面来说。第一，行为的本质，是清除污垢的对治道。第一是，积累二资粮的本质是布施等六度。第二是，以真如为对境的见道等道。第二，他利的本质是慈爱等，以及慈悲等四无量心，以及断除其束缚的无缘。第三，区分这两者的道路是，证悟的差别在于，能作、所作、事业三者皆为三轮清净。所求的差别在于，三大目的。加持的差别在于，六神通和三摩地。或者，从自利、他利、二利的角度来说，有三种，每一种各有三种。第二是，果的主要方面是如所有性和尽所有性的全知。次第是：首先，为了使心稳定，进入不执著的智慧所摄持的四禅定和四无色定。通过修习这二者，获得心的稳定和堪能性后，需要积累二资粮，因此进入布施等六度。通过积累二资粮的力量，产生见道和修道，因此进入道。此处，上师多次宣说有学道和无学道的差别，这是就清净地而言的。通过这三者成就自利后，之后进入他利的因——四无量心。之后，又因为执著于人我和法我无法成办他利，因此进入不执著于人我和法我的智慧。即使不执著于人我和法我，如果不舍弃分别三轮的智慧，也无法成办他利，因此之后进入不执著三轮。具有三轮清净之行者，必须成办自利之三大目的，因此之后进入目的。这也是就暂时的目的而言。之后，进入全知的因——六神通。通过积聚全知的因，才能获得全知。
English
Meditation arises necessarily through sensation. The formless arises necessarily through conception. Secondly, in terms of self-benefit and other-benefit, there are two. Firstly, the essence of conduct is the antidote path that removes defilements. The first is that the essence of accumulating the two accumulations is the six perfections such as generosity. The second is the path of seeing and so forth, which has suchness as its object. Secondly, the essence of other-benefit is love and so forth, the four immeasurables such as compassion, and being endowed with non-objectification that severs its bonds. Thirdly, the path that distinguishes these two is that the difference in realization is the three wheels pure in terms of agent, object, and action. The difference in what is sought is the three great purposes. The difference in power is the six superknowledges and three samadhis. Alternatively, in terms of self-benefit, other-benefit, and dual-benefit, there are three, each with three. The second is that the main aspect of the result is omniscience in terms of suchness and extent. The sequence is: first, in order to stabilize the mind, one enters the four meditations and four formless absorptions that are grasped by non-objectifying wisdom. Having cultivated these two and gained stability and serviceability of mind, one needs to accumulate the two accumulations, so one enters the six perfections such as generosity. Through the power of accumulating the two accumulations, the paths of seeing and cultivation arise, so one enters the path. Here, the master repeatedly speaks of the difference between the paths of learning and no-more-learning, which is in terms of the pure grounds. Having accomplished self-benefit through these three, afterwards one enters the cause of other-benefit—the four immeasurables. Then, again, because one cannot accomplish other-benefit while clinging to the self of person and phenomena, one enters the wisdom that does not cling to the self of person and phenomena. Even if one does not cling to the self of person and phenomena, if one does not abandon the wisdom that distinguishes the three wheels, one cannot accomplish other-benefit, so afterwards one enters non-objectification of the three wheels. One who possesses conduct that is pure in the three wheels must accomplish the three great purposes of self-benefit, so afterwards one enters the purpose. This is also in terms of the temporary purpose. Afterwards, one enters the six superknowledges, which are the cause of omniscience. By accumulating the cause of omniscience, one attains omniscience.
Tibetan
གྱུར་བས་དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་གོ །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་འཇུག་སྒྲུབ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དྲང་ངོ་། གང་ན་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དང་པོར་དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་པའི་ཚུལ་དགུ་ལ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་ཐེག་ཆེན་དགུ་ལ་འཛེགས་པ་ཡིན་པར་རོ། །དེ་དག་གིས་འཇུག་སྒྲུབ་བསྟན་ཟིན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་གསུམ་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་སྟོན་ཏེ། སྦྱོར་བས་ཞུགས་པ་ལས་ཚོགས་སྐྱེ་བས་སོ། །འདི་ལ་ཚོགས་བཅུ་བདུན་སྤྱིར་བསྟན། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་དང་། ཚོགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་བརྩེ་བ་ནས་གཉེན་པོའི་བར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡི་རིམ་པ་ཡིན་པར་རོ། །རིམ་པ་ནི་ཚོར་བ་གསུམ་ཀ་དུཿཁར་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང་འཚེ་བ་སྤངས་པ་དང་བདག་གཞན་སྙིང་རྗེ་གསུམ་མི་དམིགས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ན་བརྩེ་བ་སྟེ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་གཞན་དོན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལ་རིམ་པས་འཇུག་གོ །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་འཇོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་དོན་དང་ཕར་ཕྱིན་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་ཞུགས་ཏེ། ལྷག་མཐོང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བཅས་པ་སྐྱེད་དོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པས་དེས་ནས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ལ་སློབ་བོ། །གཉིས་པོ་ལ་བསླབས་པས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཐབས་ལྔ་པོ་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཐོབ་བོ། །ལྔ་པོ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་བྱ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམ་ཡོངས་སྨིན་བྱ་དང་། །མྱུར་ཐོབ་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་དང་། །ལམ་རྒྱུན་མི་གཅོད་ལ་མཁས་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཀུན་ལ། །ཐབས་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཐབས་མཁས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་དག་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །ཚོགས་གཉིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་ཅིང་། ལམ་ཐོབ་པ་ལས་ནི་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ས་བཅུ་རིམ་བཞིན་ཐོབ་ནས་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་གཉེན་པོ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །
Chinese
因此，从此进入一切种智。第二，有境入之证成，应知如是说。于何处入之证成耶？如何入耶？首先，是入于如是之九乘之法，其后，由上而上证悟差别，是登于九大乘。彼等已示入之证成后，于其下，第三示现资粮之证成，由加行而入，故生资粮。于此，资粮十七总示，难悟者别说。第一，有证成之次第与成资粮之方式二者，第一是，应知如是说。于何处，从慈爱至对治之间。如何，是资粮之证成之次第耶？次第是，三受皆于痛苦中平等证悟，与心之慈爱，与完全救护，与舍弃损害，与自他慈悲三者不可得，与于不生之法之忍，因此是慈爱，即彼现前而次第入于利他布施与戒律等六者。其后，依于禅定，以安住心之方式，入于于利他与波罗蜜多专注之寂止，生起具足胜观空性证悟之智慧。仅证悟空性不能成佛，因此学习何为智慧与慈悲双运之道。于二者学习后，获得何为善巧于利他之五种方便者。何为五者耶？ 佛法诸法圆满与， 众生诸类悉成熟与， 速疾获得之事成办与， 道路相续不断绝善巧， 菩提萨埵地一切中， 方便乃无等者， 依于彼方便善巧， 彼等一切义成办。 如是。彼中生起证悟空性之智慧，且从智慧生起具福德果之禅定。串习二资粮者，为证悟真如之义而入于见道等道，且从获得道而获得不忘陀罗尼四者。从此次第获得十地后，于彼等位次中现前二对治。
English
Therefore, from then on, one enters into the Omniscient One. Secondly, the establishment of the entry of the possessor of the realm should be known as it is taught. Where is the establishment of entry? How does one enter? First, one enters into the nine vehicles of such a kind, and later, by realizing the distinctions from higher to higher, one ascends to the nine great vehicles. After they have shown the establishment of entry, then below that, the third shows the establishment of accumulation, because accumulation arises from entering through application. Here, seventeen accumulations are generally shown, and those difficult to realize are explained in detail. First, there are two aspects: the order of establishment and the manner of becoming an accumulation. The first is: it should be known as it is taught. Where is it, from love to antidote? How is it the order of the establishment of accumulation? The order is that all three feelings are equally realized in suffering, and the loving-kindness of the mind, and the complete protection, and the abandonment of harm, and the three kinds of compassion for self and others are not perceived, and because of the forbearance of the unborn Dharma, it is love, that is, it is manifested and gradually enters into the six, such as generosity and discipline for the sake of others. Then, relying on samadhi, in the manner of settling the mind, one enters into the peace that is focused on the benefit of others and the perfections, and generates wisdom together with the higher seeing that realizes emptiness. Merely realizing emptiness does not attain Buddhahood, so one learns what is the path of the union of wisdom and compassion. Having trained in the two, one obtains what is skilled in the five methods of benefiting others. What are the five? Completing the Buddhas and Dharmas, And fully ripening all beings, And accomplishing the quickly attainable, And being skilled in not cutting off the continuous path, In all the Bodhisattva grounds, The means are unequaled, Relying on that skillful means, They accomplish all those purposes. Like that. From that, the wisdom of realizing emptiness arises, and from wisdom arises the samadhi that has the fruit of merit. Having become accustomed to the two accumulations, one enters the path of seeing, etc., for the sake of realizing suchness, and from obtaining the path, one obtains the four non-forgetting dharanis. From that, after gradually obtaining the ten grounds, one manifests the two antidotes in those states.