Tibetan
གས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདིའི་ངོ་བོ་ནི་གང་མཚན་ཉིད་ནི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་སྟེ་བརྟགས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གཡོ་བའི་རྩེ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བཟོད་པའི་དམིགས་རྣམས་ལ། རྒྱས་བཤད་དང་། བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ངོར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། བདེན་གཉིས་ཀྱིའོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ལ་དོན་ལ་སྐྱེ་བ་འཁོར་བ་མེད་ངེས་འབྱུང་སྟེ་འགག་པ་མྱང་འདས་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་སྒོ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་གསུམ་ནི། སྐུ་མཚན་དཔེ། གསུང་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ། ཐུགས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་ལོ་ཙཱ་བ་གསུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་གསུམ་གྱིས་ཏེ་རྣམ་སྨིན་ལས་འདའ་བ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་བཅུ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྒོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་གོ །མཚན་སོ་གཉིས་གནས་ན་གནས་པ་དང་གསལ་བ་དང་རྫོགས་པས་དག་གོ །སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པས་དག་གོ །ངན་འགྲོའི་རྒྱུད་ལས་འདའ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་འདའ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བུ་གསུང་ངོ་། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ལ་དོན་དམ་པར་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་གཟུགས་སོགས་དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པ་སྟེ་རྟེན་མེད་པའམ་མངོན་ཞེན་མེད་པས་མོས་མིན་ཏེ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་སྤྱིའི་རྣམ་པས་མི་
Chinese
是断除的智慧的差别。伟大的所缘是对于诸法，以“此的自性是什么，相是什么”这样的真实智慧来完全了悟，即是考察的差别。行相是，那样考察时，是了悟一切法无所缘的智慧的差别。第二是，如是成为顶点的，小、中、大。这样连接，如前所说的那样，具有所缘、行相、因这三者的顶点，小、中、大，有法。称为成为顶点，因为是善根被不顺品动摇的顶点之故。第三是安忍的所缘等，有广说和略说两种。第一种有三种，其中，小者的所缘是色等总的和差别等无自性本身。行相是，总的和差别的实物不存在，是在具有所缘的众生面前，是了悟色等自性的智慧的差别，是二谛的。中者的所缘是，色等那些，就意义而言，没有生、没有轮回、没有出离，即没有灭、没有寂灭。行相是，了悟一切法的自性，是了悟三门在佛的地位上完全清净之因的智慧的差别，是从因的方面说的。那三种是，身有相好，语有六十支妙音，意有具足大悲心。译师是这样说的。如何以三种真实超越，即从异熟超越，是三门的事业十种完全清净，故三门完全清净。三十二相安住时，以安住和明亮和圆满而清净。器情世界完全清净而清净。从恶趣的相续超越，是不生起具有贪欲的心等。从完全衰损超越，是恒常化生，儿子是这样说的。大者的所缘是，色等那些，就胜义而言，因为没有自共相，所以一切法没有常无常等的相。行相是，因为自性空，所以色等不依赖于它的相，即无所依赖或没有现观执着，所以不是信解，即不是以信解作意的总相不
English
It is the distinction of the wisdom of severance. The great object is that for all dharmas, with the true wisdom of "What is the nature of this, what is the characteristic?" to completely realize, that is the distinction of examination. The aspect is, when examining in that way, it is the distinction of the wisdom of realizing that all dharmas are without object. The second is, thus becoming the peak, is small, medium, and large. Connecting in this way, as previously explained, the peak possessing these three: object, aspect, and cause, small, medium, and large, has the dharma. It is called becoming the peak, because it is the peak of the root of virtue being shaken by the unfavorable side. The third is the objects of patience, etc., there are two: detailed explanation and brief explanation. The first has three, among which, the object of the small one is the very nature of the general and specific, etc., of form, etc., is emptiness itself. The aspect is that the object of the general and specific does not exist, in the presence of beings with objects, it is the distinction of the wisdom of realizing the nature of form, etc., it is of the two truths. The object of the medium one is that, for those forms, etc., in terms of meaning, there is no birth, no samsara, no escape, that is, no cessation, no nirvana. The aspect is, realizing the nature of all dharmas, it is the distinction of the wisdom of realizing the cause of complete purification of the three doors in the state of Buddha, it is from the aspect of cause. Those three are, the body has marks and examples, the speech has sixty branches of melodious sounds, the mind has great compassion. The translator says so. How to truly transcend with the three, that is, transcending from the ripening, is that the ten actions of the three doors are completely purified, therefore the three doors are completely purified. When the thirty-two marks abide, they are purified by abiding and brightness and completeness. The vessel and content world are completely purified and purified. Transcending from the continuum of bad destinies is not generating a mind with desire, etc. Transcending from complete deterioration is constantly being born miraculously, the son says so. The object of the great one is that, for those forms, etc., in terms of ultimate truth, because there are no self-general characteristics, therefore all dharmas have no characteristics such as permanent or impermanent. The aspect is, because it is empty by nature, therefore form, etc., does not rely on its characteristics, that is, without reliance or without manifest clinging, therefore it is not faith, that is, not with the general aspect of faith intention not
Tibetan
མོས་ཤིང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མོས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཟོད་པར་གྱུར་པ་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཆོས་ཅན། བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཐོབ་ནས་ལས་ཉོན་གྱིས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ལ། རྒྱས་བཤད། བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལའང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་འཚང་རྒྱ་བའམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །འགྲེལ་པར་འདི་ལ། ཡུལ་གང་དུ། ཚུལ་ཇི་ལྟར། རྒྱུ་གང་གིས་ཞེས་པ་གསུམ་བཤད་དོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ལུང་སྟོན་པ་ས་བརྒྱད་པར་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མིང་དང་འཁོར་དང་མཚན་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དུས་ངེས་པ་ཅན་དུ་ལུང་སྟོན་པས་མངོན་སུམ་དུ་ལུང་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འདིར་ནི་དུས་ངེས་པ་མེད་པས་ལྐོག་ཏུ་ལུང་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པ་ལ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་དུ་བདག་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་གོ་གཞག་གོ་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་པའི་རློམ་པ་ཟད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་བྱང་སེམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡུམ་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བསྟན་མི་ནུས་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་དམ་པར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྡན་པ་རྣམ་རྟོག་ལ། འོ་ན་སྤ
Chinese
信解，及无意识，即以彼性如实作意，现前不信解，是能了知此之智慧差别。第二是：如是堪忍已，小及中及大。如是接续。如前所说，如是具足所缘、相、因三种之堪忍小、中、大三种法。名为堪忍已，谓得此已，由业惑不往恶趣，故于无生之义堪忍之故。第四法最上。有广说、摄略二者。初者亦有三，初小之所缘者，谓了知诸法皆无生，及应修持勇猛行等之等持。相者，谓了知彼等持之作用是成佛，或行持一切等持之行境，是智慧之差别。释中对此，说于何处、如何行、以何为因三种。中之所缘者，谓是授记之因之等持。授记非于八地获得耶？答：彼是依名、眷属、名称等之门，于决定时授记，故名现前授记。此处是无决定时，故名隐蔽授记。相者，谓于等持之自性了知为离戏论，于加行、正行、后行三者，我平等安住、已安住、已安住竟，如是慢心灭尽，是了知之智慧差别，谓由法性之门。大之所缘者，谓菩提心及等持及母，此三者以互为体性一故，不能各别指示。相者，谓于等持不分别三轮，是了知通达道生起之妙方便之智慧差别，谓由法性之门。第二是：如是世间法最上，小及中及大。如是接续，如前所说，如是具足所缘、相、因三种之法最上小、中、大，是法之最上，谓是世间一切法中最上故。第二具足者，谓分别念。
English
Faith and lack of consciousness, that is, truly believing in that very nature through mindfulness, and not manifestly disbelieving, is the distinction of wisdom that understands this. The second is: 'Having become patient in this way, small, medium, and large.' Connect in this way. As previously explained, the three types of patience—small, medium, and large—possess the three aspects of object, aspect, and cause. It is called 'having become patient' because having attained this, one does not go to the lower realms due to karma and afflictions, and therefore one is patient with the meaning of the unborn. Fourth, the supreme Dharma. There are two: detailed explanation and summary. The first also has three parts. First, the object of the small is to realize that all phenomena are unborn, and to meditate on samadhi such as engaging in courageous conduct. The aspect is the distinction of wisdom that understands that the function of that samadhi is to attain Buddhahood or to engage in the sphere of activity of all samadhis. In the commentary, three things are explained regarding this: where, how, and by what cause. The object of the medium is the samadhi that becomes the cause of prophecy. If prophecy is not attained on the eighth bhumi, then that is prophecy at a definite time through the gates of name, retinue, and signs, and is called manifest prophecy. Here, there is no definite time, so it is called hidden prophecy. The aspect is the distinction of wisdom that understands the self-nature of samadhi as free from elaboration, and in the three—application, main part, and subsequent part—the pride of thinking, 'I am equally abiding, have abided, have completely abided' is exhausted, through the door of suchness. The object of the large is that the bodhisattva, samadhi, and the Mother, these three cannot be shown separately because their essence is one. The aspect is the distinction of wisdom that understands that not conceptually thinking about the three spheres in samadhi is the supreme method for the arising of the path of seeing, through the door of suchness. The second is: 'Thus, the supreme Dharma of the world is small, medium, and large.' Connect in this way. As previously explained, the supreme Dharma—small, medium, and large—possesses the three aspects of object, aspect, and cause. It is called the supreme Dharma because it is the supreme of all worldly dharmas. The second, possessing, is conceptual thought.