Tibetan
ར་འགྱུར་བ་དང་། བར་མ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་ཀྱང་སྡོམ་མིན་བར་མ་མི་དགེ་བར་འཕོ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གཏོང་རྒྱུར་མི་སྨོས་པ་ནི་ལྡོག་པ་གཏོང་ཡང་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བས་ཞེས་འཆད་དོ། །འོ་ན་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་མིན་གཏོང་བ་དེ་མཚན་མོ་འདས་པ་དང་སླར་ལྡོག་གམ་འབད་པ་བྱ་དགོས་ཤེ་ན། ཁ་ཅིག་འདོད་པའི་རིག་བྱེད་ལ་ལྟོས་པས་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་ཞེས་ཟེར། གཞན་དག་གཏན་དུ་སྤོང་བའི་བློ་མེད་པས་སླར་སྐྱེ་སྟེ་ལྕགས་འབར་བ་ཕྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔོན་པོར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེས་ན་ནད་རྙིང་འདོར་བ་སྨན་ལ་ལྟོས་པ་ལྟར་སྡོམ་མིན་མི་བྱ་བར་ཐག་བཅད་ཀྱང་སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་པར་མི་གཏོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། བར་མ་ནི་མདོའི་འགྲོས་ལྟར་འཕེན་བྱེད་དད་པ་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཤུགས་ཆད་པ་དང་། འདི་སྲིད་དུ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་བླངས་པ་འཆད་པ་དང་། བླངས་པ་ལྟར་མ་བྱས་པའི་བྱ་བ་ཆད་པ་དང་། གང་ལས་ཐོབ་པའི་ཡུལ་མེད་པས་དོན་ཆད་པ་དང་། ཤི་སྟེ་ཚེ་ཆད་པ་དང་། བར་མ་དེ་དག་དགེ་བ་ནི་གཞི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་ལས་གཏོང་ལ། མི་དགེ་བ་ནི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པས་ཀྱང་གཏོང་ངོ་། །རྒྱུ་དྲུག་པོ་དེ་ལས་ཞིང་ལས་ཐོབ་པ་ནི་དོན་ཚེ་རྩ་བ་ཆད་པས་གཏོང་ལ། ལེན་པ་ནི་ཤུགས་ཆད་པ་ལས་གཞན་ལྔ་དང་། གུས་པས་ནི་དོན་ཤུགས་ཚེ་ཆད་པས་གཏོང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། དེ་དག་གིས་ཞར་ལ་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ཡང་བཤད་ན། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ནི་དགེ་རྩ་ཆད་པ་དང་། ས་གོང་མ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ལས་གཏོང་ལ། ཡིད་མི་བདེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཀྱང་གཏོང་བར་བཤད་དོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་ཐོབ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བཅས་པ་ནི་རང་རང་གི་གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་སྐྱེས་པས་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་རྟེན་གང་ལ་ལྡན་པ་ནི། སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་མིན་དེ་དག་སེམས་ཅན་གང་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། རང་བཞིན་གྱི་དབང་པོ་མེད་པའི་ཟ་མ་དང་ཡོད་ཀྱང་དགའ་བའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པས་མ་ནིང་དང་། བདེ་བ་ཆུང་བས་ཉམས་པའི་མཚན་གཉིས་པ་དང་། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཅན་མིན་པས་སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་པའི་གླིང་གསུམ་གྱི་མི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ལ་སྡོམ་པ་མིན་པ་ཡོད་ལ། ངན་སོང་ལ་མེད་དེ། སྡིག་པའི་བསམ་པ་མི་བརྟན་པས་ལས་ཆེན་པོ་མི་སློང་བ་དང་། དང་པོ་ནས་རྒྱུད་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་དང་ལྡན་པ་དང་། སྡོམ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཡོད་ལ་སྡོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་མཚན་གཉིས་པ་ལ་ཡང་མེད་དོ། །ལྷ་ལ་ཡང་མེད་དེ། ལས་འབྲས་མངོན་འགྱུར་བ་དང་སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཅན་མིན་པས་སོ། །སྡོམ་པའང་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། ལྷ་ལའང་ཡོད་པས་འགྲོ་བ་གཉིས་ན་སྟེ། གཞན་ལ་མེད་པ་ནི་སྒྲ་མི་སྙན་དང་ངན་སོང་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཤས་ཆེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བས་ཕྱི་མ་གཉིས་མེད་ལ། ཟ་མ་སོགས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མི་བཟོད་པ་དང་། རྟེན་གཉིས་ཀའི་ཉོན་མོངས་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པས་སོ་ཐར་མེད་ལ། རྒྱུ་དེ་དང་འདུལ་བར་དེ་ལྟར་གསལ་བར་བཤད་པས་ངན་སོང་དང་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་རྟེན་ལའང་སོ་ཐར་མེད་དོ། །ཀླུ་ལ་བསྙེན་གནས་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་བར་མའི་ལེགས་སྤྱད་ཙམ་ལ་དགོངས་སོ། །བསྡུ་བར་ཀླུ་ལ་བསམ་པ་མ་མཉམ་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ཞིང་བསོད་ནམས་མཉམ་ཡང་སྒྲ་དོན་མི་ཐོབ་ལ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཐོབ་པར་བཤད། དེ་ཡང་མི་རྣམས་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་ཆར་ཡོད་དུ་རུང་ལ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཡོད་དུ་རུང་བ་དང་ངེས་པར་ཡོད་ཅིང་། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་དེ་དག་ལས་གཙོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ལྟ་བའི་གནས་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཚངས་ཆེན་དང་། སོ་སྐྱེར་ངེས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་མ་གཏོགས་པའི་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཡོད་ཅིང་། གཟུགས་མེད་ནའང་འཕགས་པ་ལ་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་གནས་གཙང་མ་པ་ལ་ངེས་ཡོད་དང་། གཞན་ལ་ཡོད་རུང་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ་ལ། འདི་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་གསུམ་ཚན་གསུམ་པའི་སྡོམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ། སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབྱེ་བ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལས་གསུམ་དུ་གསུངས་པའི་དོན། ལས་བཞིར་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་དགེ་སོགས་ཀྱི་དོན། བསོད་ནམས་སོགས་ཀྱི་དོན། ཡོན་བོ་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས་ལས་ནི་གསུམ་སྟེ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ལས་གང་ཞིག་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ནི་དགེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་མི་བདེ་བ་ཅན་ནི་མི་དགེ་བ་དང་། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་རྣམ་སྨིན་མེད་པ་ནི་གཞན་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་མདོ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས། བསོ
Chinese
以及转变。中间获得善业之道，也会转变为非律仪中间的不善。然而，不提及舍弃，是因为虽然舍弃了相反的一面，但并没有舍弃事物本身，所以这样解释。那么，舍弃近住律仪的非律仪，是夜晚过去后再次恢复，还是需要努力呢？有些人说，因为依赖于所欲的行事，所以依赖于行为。另一些人说，因为没有永远舍弃的意念，所以会再次产生，就像拔出燃烧的铁，只会暂时变蓝一样。因此，就像去除旧病需要依赖药物一样，即使决定不做非律仪，但在未获得律仪之前也不会舍弃。第三，中间是指，按照经部的说法，推动的信心和烦恼的力量减弱，以及像“在此生中”这样受持的教义消失，以及没有按照受持去做的行为中断，以及因为没有从中获得的对境而使意义中断，以及死亡而使寿命中断。这些中间状态的善，是因为善的基础的根本断绝而舍弃，不善则是因为获得律仪也会舍弃。从这六个原因中，从田地中获得的，是因为意义、寿命、根本断绝而舍弃，接受则是因为力量减弱以外的其他五个原因。恭敬是因为意义、力量、寿命断绝而舍弃。第四，如果顺便也解释无色，那么属于欲界的善无色，是因为善根断绝，以及生于更高的地界而舍弃。据说，不适意是因为脱离贪欲也会舍弃。三界的烦恼有者无色，与其相应和获得，以及具有自性，是因为各自的对治，生起见道和修道之路而完全消失。第四，所依是什么，即依附于何处。这些律仪和非律仪存在于哪些有情身上呢？对于没有自然根的阉人，以及即使有根也不能行乐事的男子，以及快乐微小的退化二根者，以及没有罪恶念头的，除了哑巴以外的三洲的人和女人，存在着非律仪。恶趣则没有，因为罪恶的念头不稳定，不会引发大的业力，并且从一开始相续就具有无惭无愧，以及存在于具有律仪的地方，因为没有律仪。因为这个原因，二根者也没有。
English
And also transformation. Even if one obtains the path of virtuous deeds in between, it will transform into non-vow non-virtue in between. However, not mentioning abandonment is explained as although the opposite is abandoned, the thing itself is not abandoned. So, is the abandonment of the non-vow of the Upavasatha vow restored after the night passes, or is effort required? Some say that because it depends on the desired actions, it depends on the action. Others say that because there is no intention to abandon it forever, it will be reborn, just as pulling out a burning iron will only turn blue temporarily. Therefore, just as abandoning an old disease requires reliance on medicine, even if one decides not to do non-vow, one will not abandon it until one obtains the vow. Third, the intermediate is, according to the sutra, the weakening of the propelling faith and afflictions, and the abandonment of what is taken, such as "in this life", and the cessation of actions not done according to what was taken, and the cessation of meaning because there is no object from which it was obtained, and death and the cessation of life. These intermediate states of virtue are abandoned because the root of the basis of virtue is severed, and non-virtue is also abandoned by obtaining vows. Of these six causes, what is obtained from the field is abandoned because meaning, life, and root are severed, and acceptance is due to the other five causes other than the weakening of power. Respect is abandoned because meaning, power, and life are severed. Fourth, if we also explain the formless in passing, then the virtuous formless belonging to the desire realm is abandoned because the root of virtue is severed, and because one is born in higher realms. It is said that unpleasantness is also abandoned by being separated from desire. The formless with afflictions of the three realms, along with their corresponding and obtained, and with their characteristics, are completely destroyed by the arising of the paths of seeing and meditation, which are their respective antidotes. Fourth, what is the basis, that is, what does it depend on? On which sentient beings do these vows and non-vows exist? Non-vows exist for eunuchs who do not have natural faculties, and for men who cannot perform pleasurable actions even if they have them, and for degenerated hermaphrodites with little pleasure, and for people and women of the three continents other than mutes who do not have sinful thoughts. Hells do not have them, because sinful thoughts are unstable and do not initiate great karma, and because from the beginning the continuum has been shameless and without embarrassment, and because they exist where there are vows, because there are no vows. For this reason, hermaphrodites also do not have them.
Chinese
也是这样的。天神也没有，因为不是业果显现和具有罪恶想法者。律仪也是这样，天神也有，所以在两种生道中，其他没有的是喑哑和恶趣，因为是异熟的障碍重，不生禅定，所以后两者没有。像扎玛等是各自不能忍受观察，以及二者的所依烦恼重，没有羞耻惭愧，所以没有别解脱。因为在因和律藏中那样明显地宣说，所以在恶趣和喑哑的所依上也没有别解脱。说龙族有近住，是指中间的善行而已。摄略说龙族如果心不调顺，则生善士的律仪，福德调顺也得不到词义，也说得到近住的词。那也是人们可以有三种律仪，欲界和色界所生的天神可以有从禅定所生的律仪，并且必定有。无漏的律仪是从那些中主要的一个和是见的位置，所以生于特殊禅定的梵天，以及除了凡夫决定的无想有情之外的欲界色界天神有，即使是无色界，也从具有圣者的方面有，那也是清净处者必定有，其他是可能有而已。第二，宣说经中所出的业的类别。这些大多是从三个一组的总结词中出现的，那分为两种：共同宣说，各自宣说。第一有自性因果的差别，从所依的方面差别，因果本身的方面差别。第一又分为两种：宣说三种业的意义，宣说四种业的意义。第一有善等的意义，福德等的意义，供养等的意义。第一是，经中说业有三种，即善业、不善业和无记业。哪种业的果是具有天界和解脱安乐的有漏无漏是善业，果是不安乐的是不善业，与那二者无关，没有异熟的是其他无记业。第二是，总说，广说。第一是，经中又说福德之业，
English
It is also like that. Gods also do not have it, because they are not those who manifest the results of karma and have sinful thoughts. The vows are also like that, gods also have them, so they are in two realms. Others do not have them, such as the inaudible and the lower realms, because the obscurations of ripening are heavy, and meditation does not arise, so the latter two do not have them. Things like Zama and others cannot tolerate individual examination, and the afflictions of both supports are heavy, and there is no shame or embarrassment, so there is no individual liberation. Because it is so clearly stated in the cause and the Vinaya, there is no individual liberation in the support of the lower realms and the inaudible. It is said that the Nagas have near-dwelling, which refers only to the good deeds in between. In summary, if the mind of the Nagas is not in harmony, the vows of a virtuous person will arise, and even if the merits are in harmony, they will not obtain the meaning of the words, but it is said that they will obtain the word of near-dwelling. That is also because people can have all three vows, and the gods born in the desire and form realms can have vows born from meditation, and they must have them. The uncontaminated vows are the main one among them and are the place of seeing, so the Great Brahma who was born in special meditation, and the gods of the desire and form realms except for the sentient beings who are determined to be ordinary people without perception, even if they are in the formless realm, they have it from the aspect of having noble ones, and that is also because the pure land dwellers must have it, and others may have it. Second, explaining the types of karma that appear in the sutras. These mostly come from the summary words of three sets of three, which are divided into two types: common explanation and individual explanation. The first has the difference of nature, cause, and effect, the difference from the aspect of the support, and the difference from the aspect of the cause and effect itself. The first is also divided into two types: explaining the meaning of the three karmas, and explaining the meaning of the four karmas. The first has the meaning of virtue, etc., the meaning of merit, etc., and the meaning of offering, etc. The first is, the sutra says that there are three karmas, namely virtuous karma, non-virtuous karma, and unspecified karma. Which karma has the result of being a virtuous karma with the happiness of heaven and liberation with contamination and without contamination, the result of being unhappy is non-virtuous karma, and other than those two, there is no ripening, which is other unspecified karma. The second is, summary, detailed explanation. The first is, the sutra also says the karma of merit,