Tibetan
ད་ནམས་མིན་པའི་ལས། མི་གཡོ་བའི་ལས་གསུམ་གསུངས་སོ། །ཡང་མདོ་ལས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་དུཿཁ་དང་བཏང་སྙོམས་མྱོང་འགྱུར་གསུམ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བཤད་པ་ལ། བསོད་ནམས་སོགས་དང་། བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་སོགས་སོ། །དང་པོ་ནི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ནི་འདོད་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་མི་དགེ་བའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ས་དང་རྟེན་གང་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ལས་བསགས་པ་དེ་ནི་དེ་དག་ཏུ་ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ས་ལ་ནི་ལྷའི་རྟེན་ལ་བདེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་ཉིད། ལས་དང་ཉོན་མོངས་དང་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས། འདོད་པའི་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་ཡང་གཡོ་སྟེ། མདོ་ལས། བྲམ་ཟེ་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་ཞིག་ལྷར་སྐྱེ་བ་ལས་གླང་པོ་ཆེ་མཛེས་པ་ཞིག་མཐོང་སྟེ་དེར་སྨོན་པས་ས་སྲུང་གི་བུར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །གནས་ཀྱང་གཡོ་སྟེ། འགྲེལ་པར། ལྷའི་རིགས་གཞན་ཡང་གཞན་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །གོང་མ་གཉིས་ནི་གནས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་ལ། དེ་ཡང་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་འཕེན་བྱེད་ནི་འདོད་པར་ཡང་མི་གཡོ་བའོ། །མདོ་ལས་བསམ་གཏན་གསུམ་གཡོ་བར་བཤད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ལ་གཡོ་བར་གསུངས་པ་ཙམ་མོ། །རྟེན་འབྲེལ་མདོ་འགྲེལ་ལས། གོང་མའི་དགེ་བ་བསོད་རྣམས་ཀྱི་ལས་སུ་བཤད་ཀྱང་འདིར་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་པའམ་གོང་མ་ལ་ཆོས་ལྷག་པོ་ཡོད་པས་མཚོན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མྱོང་འགྱུར་གསུམ་བཤད། དེ་མྱོང་འགྱུར་ལྔར་བསྟན། སྐབས་ཀྱི་མྱོང་འགྱུར་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་ལུགས་དང་། གཞན་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་པ་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་བར་ས་བཞིའི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ནི་བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་ཡིན་ལ། དེ་ཡན་ཆད་ས་ལྔའི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ནི་སྡུག་མིན་བདེ་མིན་ཏེ་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་འདོད་པ་འདིའི་མི་དགེའོ། །འབྲས་བུ་ཚོར་བ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ཡུལ་རྟེན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བཞི་པའི་འོག་ནའང་བཏང་སྙོམས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་བཏང་སྙོམས་མེད་ན་དེ་ན་བདེ་སྡུག་ཀྱང་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས་རྣམ་སྨིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ལས་གསུམ་གྱི་རྣམ་སྨིན་སྨིན་པར་འདོད་ཅིང་འདོད་པ་ཁམས་ལས་གཞན་དུ་དེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་སྨིན་དུས་གཅིག་ཏུ་སྨིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་འགྱུར་དང་། དེའི་གྲོགས་རེག་པ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མྱོང་འགྱུར་དང་། ཡུལ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བས་དམིགས་པ་མྱོང་བ་དང་ནི་ལས་རྣམས་ནི་ཚོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྣམས་སྨིན་མྱོང་འགྱུར་དང་། མངོན་སུམ་དུ་ནི་གྱུར་པའི་མྱོང་བ་ཚོར་བ་ཡིན་པ་ལས་ཚོར་བ་གང་མངོན་སུམ་དུ་ནི་གྱུར་པ་དེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་དེ་ཡང་མྱོང་བར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་གཉིས་སོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན། དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་བཤད། བྱེ་བྲག་མྱོང་ངེས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། རང་བཞིན་གྱི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདིའི་སྨད་དང་། ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མར་སྐྱེས་ནས་དང་། དེའི་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པ་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པ་སྟེ་བཞིའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་སྨིན་འགོ་རྩོམ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྫོགས་པར་མ་ངེས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེས་ན་ལས་སྟོབས་ཅན་རྣམ་སྨིན་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར། བྱེ་སྨྲ་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་བུལ་ཕྱིའི་ས་བོན་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི། སྟོབས་ཆེ་བ་མྱུར་ཆུང་བ་བུལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དེ། དཔེར་ན་ལྕམ་པ་ཟླ་བ་ཕྱེད་གཉིས་ནས་སྨིན། ནས་ཟླ་བ་དྲུག་ནས་སྨིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མཐོང་ཆོས་ལ་མྱོང་འགྱུར་དེ་ཙམ་ལ་རྣམ་སྨིན་རྫོགས་པར་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ངེས་པ་གསུམ་དང་རྣམ་སྨིན་དང་གནས་སྐབས་མ་ངེས་པ་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་ཟེར། གཞན་རྟོག་གེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་དཔེ་སྟོན་པ་དག་རྣམ་སྨིན་ངེས་ལ་གནས་སྐབས་མ་ངེས་པ། དེ་ལས་ལོག་པ། གཉིས་ཀ་ངེས་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ངེས་པ་སྟེ་མུ་ནི་བཞིའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མྱོང་ངེས་གསུམ་ལ་གནས་སྐབས་དང་རྣམ་སྨིན་གཉིས་ཀ་ངེས་པ། གནས་སྐབས་ངེས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་མ་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་ལའང་གཉིས་ཀ་མ་ངེས་པ་དང་། གནས་སྐབས་མ་ངེས་པ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་གང་གིས་རིས་མཐུན་འཕེན་པ། ཁམས་གང་ན་ལས་འཕེན་རྫོགས་དུ་ཡོ
Chinese
还有非福业，不动业这三种说了。又经中说，感受快乐等，以及痛苦和舍受，这三种说了。第二，解释中，福德等，以及感受快乐等。第一，福德业是欲界的善业，非福德就是与此相反的不善业。不动业是上二界所生的业，因为在哪一个地和所依处成熟的业积累了，就在那些地方业的果报成熟，因此异熟是不动的缘故。欲界的地，在天人的所依处，感受快乐和受用等的业，那个业，被业和烦恼和愿等其他因缘，在欲界的其他道中成熟，因此道也是动的，如经中说：一个婆罗门做了布施后，从天界降生，看到一头美丽的大象，在那里发愿，就变成了护地的儿子一样。处所也是动的，如解释中说：天人的其他种类也会在其他地方成熟。上二界在其他处所是不动的，那也是就圆满作用说的，引业在欲界也是不动的。经中说，三个禅定是动的，只是说禅定有缺失才是动的。缘起经释中说，上界的善说是福德业，但这里是以总名安立在别名上，或者说上界有更殊胜的法来表示。第二，说感受果报三种。那显示感受果报五种。确定此处的感受果报。第一，自宗和他宗。第一，从欲界到第三禅之间，四地的有漏善是感受快乐的果报，在那以上，五地的有漏善不是痛苦也不是快乐，是感受舍的果报。感受痛苦的果报是这个欲界的不善。果报这三种感受也是和境所依处一起的。第二，有些人说，在第四禅以下也有感受舍的果报的业。因为在特殊的禅定中，如果没有业的异熟舍受，那么在那里也没有苦乐，因此异熟就完全没有了。
English
Also, the three types of karma are spoken of: non-meritorious karma, and immovable karma. Furthermore, the sutra speaks of three types of experiences: experiencing happiness, experiencing suffering, and experiencing equanimity. Second, in the explanation, there are meritorious deeds, etc., and experiencing happiness, etc. First, meritorious karma is the virtuous karma of the desire realm, and non-meritorious karma is the opposite of that, which is non-virtuous. Immovable karma is the karma that arises from the two upper realms, because wherever the ground and basis are, the karma that ripens there is accumulated, and therefore the fruition does not move. In the desire realm, in the basis of the gods, the karma of experiencing happiness and enjoyment, etc., that karma itself, by other conditions such as karma, afflictions, and aspirations, ripens in other destinies of the desire realm, so the destiny also moves. As the sutra says: A Brahmin who made offerings was born as a god, and seeing a beautiful elephant, aspired to be there, and became the son of a earth-protector. The place also moves, as the commentary says: Other types of gods will also ripen in other places. The two upper realms do not move to other places, and that is in terms of the completing action, but the projecting action does not move even in the desire realm. The sutra says that the three concentrations are moving, but it is only said that the concentration is moving when it has defects. In the commentary on the Dependent Arising Sutra, the virtue of the upper realms is said to be meritorious karma, but here it is either a general name applied to a specific name, or it is indicated that the upper realms have more excellent qualities. Second, the three types of experiences are explained. That shows the five types of experiences. Determining the experience in this context. First, one's own system and another's system. First, from the desire realm to the third dhyana, the contaminated virtue of the four grounds is the fruition of experiencing happiness, and beyond that, the contaminated virtue of the five grounds is neither suffering nor happiness, but the fruition of experiencing equanimity. The fruition of experiencing suffering is the non-virtue of this desire realm. The three feelings of fruition are also together with the object and basis. Second, some say that there is also karma of experiencing equanimity below the fourth dhyana. Because in special concentrations, if there is no equanimity of the fruition of karma, then there is neither happiness nor suffering there, so there is no fruition at all.
Chinese
因为有从行为产生的异熟，并且认为没有先后地成熟三种行为的异熟，又因为除了欲界之外，那三种异熟没有同时成熟的。第二是，仅仅是感受生起的自性就成为感受，以及它的同伴触的相应感受，以及缘于诸境而生起感受，所以缘取成为感受，以及诸业是感受的因，所以是异熟感受，以及现前成为感受的感受，从哪个现前成为的感受就特别地成为感受，所以是五种。第三，分（为）：总说，广说。第一是，感受之业也分为决定感受和不决定感受两种。广说分（为）：总的分类，详细解释那些，确定详细的决定感受之义。第一分（为）：自性之理两种。第一是，见法于此世的下半生，以及等等于来世生起之后，以及它的来世等等于其他的次数感受，因为有三种，所以是三种决定，以及不决定，即四种。经部师认为这样仅仅是异熟的开始，而不是确定完成，如果那样，那么强大的业会变成小的异熟。分别说部认为果实的快慢就像外面的种子一样，是法的能力的差别，而不是强大的快，小的慢。例如，李子两个半月成熟，青稞六个月成熟一样。因此，认为见法的感受仅仅是异熟的完成。有些人说，有三种决定之业，以及异熟和时机不决定的两种，所以是五种。其他以理智进行辩论的例子显示者说，异熟决定而时机不决定，与此相反，两者都决定，以及两者都不决定，所以是四种。这样的话，业就变成八种，对于三种决定感受，时机和异熟两者都决定，时机决定而异熟不决定，以及不决定也分为两者都不决定，以及时机不决定两种。第二，什么业投生同类，在哪个界完成投生？
English
Because there is the ripening from actions, and it is believed that the ripening of the three actions matures without precedence, and because other than the desire realm, the ripening of those three does not mature simultaneously. Secondly, just the nature of the arising of feeling becomes experience, and the corresponding experience of its companion touch, and because feeling arises in dependence on objects, therefore the object becomes experience, and the actions are the cause of feeling, therefore it is the ripening experience, and the experience that has become manifest is feeling, from which the feeling that has become manifest becomes particularly experienced, so there are five aspects. Thirdly, (divided into): Summary, detailed explanation. The first is, the action of experience is also divided into two types: definite experience and indefinite experience. The detailed explanation is divided into: general classification, detailed explanation of those, determination of the meaning of definite experience. The first is divided into: two types of nature's reasoning. The first is, seeing the Dharma in the latter half of this life, and so on, arising in the next life, and its next life, and so on, experiencing other times, because there are three, so there are three definite, and indefinite, that is, four. The Sutra school believes that this is only the beginning of the ripening, and it is not certain to be completed, if so, then the powerful action will become a small ripening. The Vaibhashika school believes that the speed of the fruit is like the external seed, it is the difference in the ability of the Dharma, not the strong is fast, the small is slow. For example, plums ripen in two and a half months, and barley ripens in six months. Therefore, it is believed that the experience of seeing the Dharma is only the completion of the ripening. Some say that there are three definite actions, and two indefinite ripening and timing, so there are five types. Others who use reason to debate the examples show that the ripening is definite but the timing is indefinite, the opposite of this, both are definite, and both are indefinite, so there are four types. In this way, the actions become eight types, for the three definite experiences, both timing and ripening are definite, timing is definite but ripening is indefinite, and indefinite is also divided into both indefinite, and timing is indefinite. Secondly, what action throws into the same class, in which realm is the throwing completed?