Tibetan
།དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་མིན་པ་ནི་གཞི་སེམས་ཅན་ཡིན་མིན་ཐམས་ཅད་དང་ཡན་ལག་བདུན་པོ་ཀུན་ལས་འཐོབ་སྟེ། སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་ནོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ངེས་པ་ལྔ་བྲལ་དགོས་སོ། །རྒྱུ་ནི་རྩ་བ་གསུམ་དང་སེམས་པ་གང་དུ་འདོད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགལ་བས་ཐམས་ཅད་ལས་འཐོབ་པ་མིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ནི་དེ་ལྟར་ན་བཤན་པ་སོགས་ལ་ཡང་སྡོམ་མིན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་ཕ་མ་གསོད་འདོད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྟ་ལུག་སོགས་ཀྱང་ཕ་མར་གྱུར་པ་ན་གསོད་འདོད་མེད་པས་དེ་ལས་སྡོམ་མིན་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བཤན་པ་མ་བྱིན་ལེན་མི་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཀུན་ལས་སྡོམ་མིན་འཐོབ་ཅེས་འགོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་པ་མིན་པ་ནི་དེའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཐོབ་སླ་སྟེ། ལོག་པའི་བསམ་པ་ངེས་པར་ཡོད་པས་རང་གི་བྱ་བའམ་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ཙམ་ལས་ཐོབ་ལ། གཞན་གྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ནི་འཐོབ་དཀའ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་སོགས་ལ་བདག་འཚོ་བ་འདིས་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཞུས་ཏེ་ཁས་ལེན་ཅིང་། དེ་ལྟར་གྱིས་ཞེས་གནང་བ་ལས་ལོག་པའི་བསམ་པ་ངེས་པར་རྙེད་ནས་བྱ་བ་བྱས་པ་ལས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་བར་མའི་ཐོབ་ཚུལ་ནི། སྡོམ་པ་སྡོམ་མིན་གྱི་ལྷག་མ་བར་མའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་དང་། རིག་བྱེད་ནི་ཞིང་སྟེ་ཡུལ་དེ་ལ་འབུལ་བའི་བསམ་པ་དང་རིག་བྱེད་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་མ་བྱས་པར་ཟན་མི་ཟ་སྙམ་པའི་ཡིད་དམ་ལེན་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གུས་པས་དགེ་མི་དགེའི་བསམ་པ་དྲག་པོས་བསླངས་ཏེ་ལས་བྱེད་པས་འཐོབ་བོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་གང་གིས་གཏོང་བ་ལ། སྡོམ་པ། སྡོམ་མིན། བར་མའི། དེ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་གཏོང་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ལ་སོ་ཐར་གྱི། བསམ་གཏན་གྱི། ཟག་མེད་ཀྱི་གཏོང་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་འདུལ་བ་ཡིན་ལ་དེའི་གཏོང་རྒྱུ་ནི་མི་བརྡ་འཕྲོད་པའི་དྲུང་དུ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་ངོ་བོ་དང་རྟེན་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་སྒོ་ནས་ཕུལ་ན་གཏོང་སྟེ། དང་པོ་སྤོང་ངོ་ཞེས་པའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་འགལ་བའི་རིག་བྱེད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤི་འཕོས་པས་གཏོང་སྟེ་སྦྱོར་བ་བྱས་པའི་རྟེན་བོར་བའི་ཕྱིར། ལེན་པའི་རྟེན་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ན་མཚན་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་དང་། ཤིང་འགྱེལ་བ་ལྟར་གཞི་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་དགེ་བ་ཆད་པའི་ཕྱིར་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་དང་། བསྡུ་བ་ལས་ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་ནི་སྲུང་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་མི་མཐུན་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་གཏོང་ལ་དེ་ལ་གཏོང་རྒྱུ་དེ་རྣམས་མི་འབྱུང་བ་ཡང་དེའི་སྔར་མི་མཐུན་པའི་བསམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་དགོངས་པར་བཤད་དོ། །བསྙེན་གནས་ནི་མཚན་མོ་འདས་པ་ལས་ཀྱང་གཏོང་སྟེ་བླངས་པའི་འཕེན་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་དང་ཉི་འོག་པ་ཁ་ཅིག་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པོ་གང་རུང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལས་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་གཏོང་བར་སྨྲ་སྟེ། རྒྱུད་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་ཤས་ཆེན་པོས་གང་བའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་ལས་ཀྱང་དགེ་སློང་མིན་པར་བཤད་པས་སོ། །གཞན་གོས་དམར་བའི་སྡེ་པ་དག་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ལས་གཏོང་སྟེ། བསླབ་པའི་མཚམས་ཐམས་ཅད་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་གསར་པ་མི་ཐོབ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྙིང་པ་གཏོང་བར་མི་འདོད་དོ། །ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་སྟེ། བུ་ལོན་ཡང་ཆགས་ལ་ནོར་ཡང་ཡོད་པའི་མི་བཞིན་དུ་ཚུལ་ལྡན་དང་ཚུལ་འཆལ་གཉིས་སུ་འདོད་ལ། བུ་ལོན་འཇལ་ན་ནོར་ཅན་ཡིན་གྱི་བུ་ལོན་ཅན་མིན་པ་བཞིན་དུ་རྩ་ལྟུང་བཤགས་ན་ཚུལ་ལྡན་ཡིན་གྱི་ཚུལ་འཆལ་མིན་པར་བཞེད་དོ། །ཤེས་བྱེད་ལ་རིགས་པ་ནི། རྩ་ལྟུང་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གཏོང་ངམ་རིམ་གྱིས་གཏོང་། དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་གཅིག་ཉམས་པ་ཡིས། །མཐའ་དག་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་གཅིག་བླངས་པས་ཀུན་བླངས་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ལུང་ནི་ཞུ་བ་ལས་གཅིག་ལ་ཕམ་པ་ལྔ་འབྱུང་བར་བཤད་པས་ཀྱང་ཤེས་ཏེ། ཕམ་པ་སྔ་མས་སྡོམ་པ་གཏོང་ན་ཕམ་པ་ཕྱི་མ་མི་འབྱུང་བས་སོ། །ཕྲན་ཚེགས་ལས་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་གྲལ་དུ་འདུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། སྡོམ་པ་མེད་ན་སྔོན་གྱི་གྲལ་མི་རུང་བས་སོ། །ཡང་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བས་དགེ་སློང་མ་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་ན་ལྟུང་བྱེད་འབྱུང་བར་བཤད་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། སྡེ་ལྔ་ནི་དགེ་སློང་ཁོ་ན་ལ་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་མཚན་དྲུག་པའི་མདོར་ལམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་བཤད་པ་དང་། རབ་བྱུང་གི་གཞི་ལས་བྱ་རོག་བསྐྲད་དང་སུན་འབྱིན་དང་ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་བར་བཤད་པས་སོ། །དེས་ན་འདི་ནི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ལ་འཆབ་སེམས་མ་སྐྱེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་འཆབ་སེམས་སྐྱེས་ན་བཤགས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འདག་པས་ཚུལ་ལྡན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། མདོ་སྡེ་པས་དེ་དགག་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྟོན་པས་ཤིང་རྟ་ལའི་མགོ་བོ་བཅད་ན་སྔོན་པོ
Chinese
第一，非律仪从一切有情无情的事物以及七支罪业中获得，因为是从一切门进入受持，所以必须远离五种决定。原因在于，无论想要将三根本和心识归于何处，都与它们同时相违背，因此并非从一切事物中都能获得。师长方面，如果这样，那么屠夫等也会没有非律仪，因为他们不希望杀死自己的父母。那么，马、羊等变成父母时，因为不希望杀死，所以就无法从中获得非律仪了。而且，也有屠夫不偷盗，那么如何能说从一切支分中都能获得非律仪呢？这是反驳。第二，非律仪是生于其种类中的众生容易获得，因为必定具有邪恶的想法，所以仅是做了自己的行为或造作就能获得。而生于其他种类中的众生则难以获得，比如向国王等禀告说：我将以此为生计，并得到应允，国王说就这样做吧，由此必定会产生邪恶的想法，然后通过行为才能获得。第三，中间的获得方式是：律仪和非律仪的剩余部分，以中间的状态，分为无表色和有表色。有表色是指田地，即对那个地方产生供养的想法和有表色。或者认为没有向佛陀顶礼就不吃饭的意念或接受，以及恭敬地从事，以强烈的善与非善的想法引发而工作，由此获得。第三，以何种原因舍弃呢？律仪，非律仪，中间的，以及这三种之外的舍弃原因。第一种有别解脱的，禅定的，无漏的舍弃原因。第一，别解脱是调伏诸根，而它的舍弃原因是在无法沟通的人面前，从内心深处放弃所学的学处，无论是从体性还是所依等方面，只要是任何一种方式放弃，就会舍弃。因为在说“首先放弃”的时候，会产生与正确受持相违背的有表色。死亡转移也会舍弃，因为失去了造作的所依。因为受持的所依衰败，所以会出现双性根。就像树木倒塌一样，因为基础生起的善根断绝，所以会断绝善根。从总的来说，仅仅是生起“我无法守护在家律仪”这种不相符的想法就会舍弃。
English
Firstly, non-restraint is obtained from all sentient and non-sentient beings and all seven branches of negative actions, because it involves engaging in acceptance from all doors, so it must be free from the five definites. The reason is that whichever of the three roots and mind one wants to attribute it to, it contradicts them simultaneously, therefore it is not obtained from everything. As for the teacher, if that were the case, then even butchers would not have non-restraint, because they do not wish to kill their own parents. Then, when horses, sheep, etc., become parents, because they do not wish to kill them, they would not obtain non-restraint from that. Moreover, there are also butchers who do not steal, so how can it be said that non-restraint is obtained from all branches? This is a refutation. Secondly, non-restraint is easily obtained by those born into its own kind, because they necessarily have wrong thoughts, so it is obtained merely by doing their own actions or activities. But it is difficult for those born into other kinds to obtain it; for example, one petitions the king, etc., saying, "I will make a living by this," and receives approval, and the king says, "Do it that way." From this, wrong thoughts are necessarily found, and then it is obtained through actions. Thirdly, the way to obtain the intermediate is: the remainder of restraint and non-restraint, in the intermediate state, is divided into non-revealing form and revealing form. Revealing form refers to the field, that is, the thought of offering to that place and the revealing form. Or the thought or acceptance that one will not eat food without prostrating to the Buddha, and engaging respectfully, arousing strong thoughts of virtue and non-virtue and then working, thereby obtaining it. Thirdly, by what cause is it relinquished? Restraint, non-restraint, the intermediate, and causes for relinquishing other than these three. The first has the causes for relinquishing individual liberation, meditative concentration, and freedom from defilements. Firstly, individual liberation is the taming of the senses, and its cause for relinquishing is that in the presence of someone who cannot communicate, one wholeheartedly abandons the objects of training, whether from the aspect of the entity or the basis, or whatever means, one relinquishes it. Because when saying "firstly abandon," one generates a revealing form that contradicts the correct acceptance. Death and transference also cause relinquishment, because one abandons the basis for which the activity was done. Because the basis for acceptance deteriorates, hermaphroditism occurs. Just as when a tree falls, because the root of virtue that arises from the foundation is severed, the root of virtue is severed. In summary, merely generating the incompatible thought, "I am unable to protect the vows of a householder," causes relinquishment.
Chinese
此外，那些不发生舍弃的原因，据说是考虑到之前产生的不和之念。近住戒即使过了夜晚也会舍弃，因为受持的力量已经耗尽。一些经部宗和日下部认为，一旦发生任何一种根本堕罪，比丘和沙弥的戒律就会被舍弃，因为他们的内心充满了羞耻和无耻，而且经典中也说他们不是比丘。其他穿红衣的部派则认为，圣法衰败时就会舍弃，因为所有的学处和事业的边际都会消失。他们说这只是无法获得新的戒律，并不意味着舍弃旧的戒律。克什米尔人认为，即使发生了根本堕罪，也不会舍弃戒律，他们认为就像欠债但也有财产的人一样，既有持戒者也有破戒者。就像还清债务就是有财产的人而不是欠债的人一样，如果忏悔了根本堕罪，就是持戒者而不是破戒者。关于如何理解这一点，有以下推理：是一个根本堕罪舍弃一切，还是逐渐舍弃？第一种情况不合理，因为正如“正如一个方向损坏，不会导致全部损坏”一样，受持一个戒律不会导致受持全部戒律。经典中说，从请求中会产生五个失败，这也说明了这一点，因为如果之前的失败舍弃了戒律，就不会有之后的失败。从小事中，当烦恼耗尽时，应该坐在之前的行列中，这也证明了这一点，因为如果没有戒律，就不能坐在之前的行列中。此外，如果破戒的比丘对比丘尼进行教导，就会产生堕罪，这也证明了这一点，因为五部罪只对比丘有效。在《六名六事经》中，讲述了诽谤道路的比丘，以及在出家之基中说驱逐乌鸦和诽谤，这意味着不会让破戒者出家。因此，这指的是发生了根本堕罪但没有产生隐藏之心的情形，如果产生了隐藏之心，仅仅忏悔是无法清净的，又怎么能成为持戒者呢？经部宗反驳这一点，认为没有成立的理由，而且存在妨害。首先，导师砍掉了车轮的头部，如果之前是蓝色的
English
Furthermore, the reasons why those abandonments do not occur are said to be considered when discordant thoughts arise beforehand. The upavāsa (close dwelling) is abandoned even after the night has passed, because the power of having taken it is exhausted. Some Sautrāntikas and those under the sun say that once any of the four root downfalls occur, the vows of a bhikṣu and śrāmaṇera are abandoned, because their minds are filled with great shame and shamelessness, and also because the scriptures say that they are not bhikṣus. Others, the red-robed sangha, say that they are abandoned when the holy Dharma declines, because all the boundaries of training and the limits of activities will disappear. They say that this only means that new vows cannot be obtained, but it does not mean that old vows are abandoned. The Kashmiris say that vows are not abandoned even if root downfalls occur, and they think of them as both virtuous and immoral, like a person who has debts but also has wealth. Just as paying off debts means being wealthy and not in debt, if one confesses root downfalls, one is virtuous and not immoral. Regarding how to understand this, there is the following reasoning: Does one root downfall abandon everything, or does it abandon gradually? The first case is unreasonable, because just as "when one direction is damaged, it does not cause all to be damaged," taking one vow does not cause all vows to be taken. The scriptures say that five defeats arise from a request, which also illustrates this, because if the previous defeat abandoned the vows, there would be no later defeats. From minor matters, when afflictions are exhausted, one should sit in the previous row, which also proves this, because without vows, one cannot sit in the previous row. Furthermore, if a bhikṣu who is immoral teaches a bhikṣuṇī, a downfall will occur, which also proves this, because the five groups are only established for bhikṣus. In the Sutra of Six Names and Six Things, it speaks of a bhikṣu who defames the path, and in the basis of ordination, it says to expel crows and defame, which means that immoral people should not be ordained. Therefore, this refers to the case where a root downfall has occurred but no intention to conceal has arisen; if an intention to conceal has arisen, mere confession cannot purify it, so how can one become virtuous? The Sautrāntikas refute this, saying that there is no proof of establishment, and that there is harm. First, the Teacher cut off the head of a chariot wheel; if it was blue before,