Tibetan
་མ་ལས་གཞན་པའི་མི་བརྒྱན་ཞིང་བསྲུང་དུས་ན་སང་ནམ་ལངས་ཀྱི་བར་དུའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ཉེ་བར་གནས་པས་བསྙེན་གནས་ཏེ་དེའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་བར་མར་འགྱུར་བས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་ཚང་བར་ནི་ནོད་དོ། །ལེན་དུས་ནི་ནང་པར་སྔ་དྲོ་ཟན་མ་ཟོས་པའི་དུས་སོ། །ཡུལ་ནི་གཞན་ལས་སོ། །བོད་ན་ཅིག་ཅར་ལེན་པ་ནི་ཡུལ་དཀོན་པས་རུང་མཐུན་བྱས་པའོ་ཞེས་གསུངས། འགྲེལ་པར། ཆོས་བརྒྱད་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ནི་ཟན་ཟོས་ཀྱང་ནོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས། རྒྱ་གར་ན་ཡང་ཡོད་པར་མངོན་ལ་ལེན་པར་ངེས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐོབ་པས་ནང་བར་སྐྱེ་ཡང་ཟན་ཟོས་ནས་ལེན་པ་ནི་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་དོ། །རང་ལས་འབོགས་རྐྱེན་མེད་པའམ་རྐྱེན་ཡོད་ཀྱང་མི་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ནོད་པར་བཤད་ལ། དེ་འདུལ་བ་ལས་དགེ་སློང་ལས་ལེན་པར་བཤད། གནས་འཇོག་གི་མདོ་ལས་དེ་ལས་གཞན་ལས་ཀྱང་བླང་བར་བཤད། བསྡུ་བར་བསྟན་པ་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་གཞན་ལ་རག་ལས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡོམ་པ་གཞན་ལས་ལེན་ཅིང་ཁྱིམ་པའི་ནི་རང་ལས་ཀྱང་བླང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་བསྙེན་སྡོམ་བརྒྱད་དུ་དགེ་བསྙེན་ཡང་དགེ་བསྙེན་ལས་བླང་བར་བཤད། བླང་ཚུལ་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་དུ་བླངས་པ་ནི་བར་མ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་དང་། དྲན་པ་གནས་པས་བག་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་པ་གཅིག་པུ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱོ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྤྱོད་ཚུལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གསུམ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་ངེས་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་མེད་ན་ཅི་ཉེས་ཤེ་ན། དང་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆང་འཐུངས་པ་ན་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མིན་པ་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ཀྱིས་བསྙེན་གནས་དང་སྐྱོ་བའི་དྲན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། ལྷག་མས་ནི་དྲེགས་པར་འགྱུར། དེ་ལས་འཆལ་ཚུལ་རྒྱངས་མི་རིང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ལུང་ལས་བསྙེན་གནས་གསོ་སྦྱོང་དུ་བཤད་པས་དགེ་བསྙེན་ལས་གཞན་ལ་བསྙེན་གནས་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། དགེ་བསྙེན་ལས་གཞན་པའི་ཁྱིམ་པ་ལའང་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་སྟེ་ལེན་ན་བསྙེན་གནས་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་དང་ལེན་པ་བརྗེད་པ་དང་མ་བྱས་པའི་མི་ཤེས་པ་ལ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ལུང་གི་དོན་བཤད་པས་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་སྡོམ་ལྡན་དུ་བསྟན། དེ་ལ་ནང་འགལ་སྤོང་བ། ཞར་ལ་སྡོམ་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར། སྐྱབས་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཡན་ལག་གི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། མིང་ཆེན་ཁྱིམ་པ་གོས་དཀར་པོ་བགོས་པ་ཕོའི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བདག་ལ་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲ་ན། འདི་ཙམ་གྱིས་དགེ་བསྙེན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ཅི་སྡོམ་པ་མེད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཡང་དག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཉི་འོག་པ་ན་རེ། ཡོད་དེ་དེ་ཙམ་གྱིས་དགེ་སློང་གི་གཡོག་བྱེད་པས་སྒྲ་དོན་ཐོབ་པར་བསམ་པའོ། །ཁ་ཆེ་བ་ན་རེ། མེད་དེ་འོན་ཀྱང་མདོའི་དོན་ནི་བདག་ལ་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་བཟུང་དུ་གསོལ་དེང་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་འདིའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་སྟེ་སྤོག་གཅོད་སྲོང་ངོ་ཞེས་ཏེ། གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྤོང་ངོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་མི་མངོན་པར་བྱས་པའོ། །འོ་ན་བསླབ་པའི་གཞི་བསྟན་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྡོམ་པ་ཐོབ་ཀྱང་། སྲུང་མཚམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་ཆ་ཐ་མ་ལ་ཐོབ་ཀྱང་བསླབ་པའི་གཞི་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཤུགས་ཀྱིས་ནི་ཉི་འོག་པའམ་མདོ་སྡེ་པས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་བསླབ་པ་བརྗོད་པ་ལ་ལྟོས་པར་མངོན་ཏེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་ནི་ལུང་མཐོང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བློ་བརྟན་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་ཡན་ལག་ལྔ་ཆར་གྱིས་བསྡོམ་པ་ཡིན་ན། མདོ་ལས་བཙུན་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་ལའོ་ཞེས་ཞུས་ནས། ལན་དུ་མིང་ཆེན་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ཏེ་སླར་ལོག་པ་ནི་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་དང་། སོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་གཉིས་སྲུང་བ་ཕྱོགས་གཅིག་དང་གསུམ་མམ་བཞི་སྲུང་བ་ཕལ་ཆེར་དང་། ལྔ་ཆར་སྲུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོར་ལྔ་ཆར་ཐོབ་པས་ཡོངས་རྫོགས་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཡན་ལག་ཁ་ཅིག་ཉམས་ཀྱང་ལྷག་མ་དེ་དང་དེ་བསྲུང་བ་ལ་དགོངས་ནས་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གྲག་ཅེས་པ་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་མ་རངས་པ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཞུ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་ན་ལན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། གང་ཟག་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་འཆལ་ཚུལ་གྱི་རྐྱེན་བྱེད་པས་ཆོས་བསྟན་པས་དོན་མིན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞུ་ལན་ནི་མི་ཤེས་པ་ལ་བྱེད་པ་ལས་གང་སྤྱོད་པ་བསྲུང་ལ་མི་སྤྱོད་པ་མི་སྲུང་ཞེས་པ་སུས་མི་ཤེས་ཏེ་ཤེས་ཟིན་པ་ལ་ཞུ་ལན་མི་
Chinese
不以其他装饰，守护之时直到明日天亮。亲近阿罗汉而受持斋戒，若其支分不全则成中品，故需受持八支圆满。受持之时为次日清晨未进食之时。处所为从他人处。藏地一次性受持，乃因处所稀少而做的变通，如是说。释论中说，承诺恒常安住于八法，即使进食亦可受持，如是说。故印度亦有此现象，以决定受持之心而得，虽于次日生起，然进食后受持乃为阐明之故，如是解释。为避免自身舍弃或虽有违缘亦不逾越，故说从他人处受持。此于律藏中说从比丘处受持。安住经中说从彼之外亦可受持。为显示不具足摄略所说及显示依赖于他，故出家之戒从他处受持，居家者则可从自身受持，如是说。居士戒八支中，居士亦说从居士处受持。从彼等受持方式之外受持，仅为中品。第二，断除自性罪为戒律之四支，忆念安住而谨慎行事的第五支，以及同样与厌离相顺的行仪，即后三支，总共确定为八支，次第如是。若无后二支有何过患？则会从最初及随顺之法中退失。饮酒则会丧失应作与不应作之辨别，下午的食物会使斋戒与厌离的忆念退失，剩余的则会变得傲慢，由此放荡不羁为时不远。第三，经中说斋戒为布萨，若问居士之外是否还有斋戒？居士之外的居家者，若皈依三宝而受持，则有斋戒，然未皈依、忘记受持或未做不知者则无。第三有五：解释经文之义，显示一切居士皆具戒律。对此，消除内在矛盾。顺便提及戒律大小之差别。
English
Do not adorn with other things, and protect until dawn the next day. Taking the vows of Uposatha by being close to an Arhat, if its limbs are incomplete, it becomes intermediate, so it is necessary to take the eight limbs completely. The time to take it is in the morning of the next day before eating. The place is from another person. In Tibet, taking it all at once is a compromise because places are scarce, it is said. In the commentary, it is said that promising to always abide in the eight dharmas can be taken even after eating. Therefore, it is evident that it also exists in India, and it is obtained with the mind determined to take it. Although it arises the next day, taking it after eating is for the sake of clarification, it is explained. It is said to take it from another person in order to avoid abandoning oneself or not transgressing even if there are obstacles. This is said in the Vinaya to take it from a Bhikshu. The Sutra of Abiding says that it can be taken from others besides that. In order to show that it does not have what is said in the summary and to show dependence on others, the vows of ordination are taken from others, and householders can take them from themselves, it is said. In the eight vows of a layperson, it is also said that a layperson takes them from a layperson. Taking it in a way other than those ways of taking it is only intermediate. Second, abandoning the naturally blameworthy is the four limbs of morality, the fifth limb of being mindful and careful, and similarly, the conduct that is in accordance with renunciation, that is, the last three limbs, are definitely eight in order. If there are no last two limbs, what is the fault? Then one will degenerate from the first and subsequent dharmas. Drinking alcohol will lose the distinction between what should and should not be done, and afternoon food will cause the memory of fasting and renunciation to degenerate, and the rest will become arrogant, and from this, licentiousness will not be far away. Third, the Sutra says that fasting is Posadha, if one asks whether there is fasting for others besides laypeople? Householders other than laypeople, if they take refuge in the Three Jewels and take it, then there is fasting, but those who have not taken refuge, forget to take it, or do not know that they have not done it, do not have it. The third has five: explaining the meaning of the Sutra, showing that all laypeople have vows. To this, eliminate internal contradictions. By the way, the difference between the size of the vows.
Chinese
皈依处的差别，支分的差别。第一，经中说：‘名叫大者，在家人，穿着白衣，具有男根者，向三宝皈依，祈请摄受我为居士。’仅仅这样说‘此为居士’，那么，没有戒律的真正居士存在吗？’日下部说：‘存在，仅仅这样就成为比丘的侍者，因此认为获得了名义。’喀且巴说：‘不存在，然而经的意义是，祈请摄受我为居士，从今以后，我将舍弃杀生。’这样承诺，此戒律产生，舍弃杀生。’即，舍弃杀生等五种的语句没有明显地说出来。‘那么，宣说学处没有意义吗？’即使获得戒律，也是为了了解守护的界限。例如，比丘和沙弥的戒律，在念诵第三遍的最后一部分时获得，但就像念诵学处一样。暗示着日下部或经部认为，获得居士戒律依赖于念诵学处。如是认为，是没有圣教依据的。’布敦如是说。第二，如果所有居士都以五支戒律来摄持，经中问：‘尊者以多少而行持，从一支到圆满之间？’回答说：‘名叫大者，舍弃杀生后又复犯是行持一支，等等，守护两种学处是部分，守护三种或四种是多数，守护五种是行持圆满的居士。’这如何解释呢？’有人说：‘最初获得五支的圆满，之后即使有些支分破损，也是考虑到守护剩余的支分，所以说行持一支等等。’被称为‘诤’，表示对这位论师不满，你说那样以戒律破损的情况来提问都不合理，更何况回答呢？因为会成为烦恼众多之人的邪淫之因，所以说法会变成无意义的事情。’另外，问答是针对不知道的人，谁不知道行持的就守护，不行持的就不守护呢？对于已经知道的事情，不
English
The difference in the place of refuge, the difference in the limbs. First, the sutra says: 'A great named householder, wearing white clothes, possessing male faculties, takes refuge in the Three Jewels and requests to be accepted as a layperson.' Just saying 'This is a layperson,' then, does a true layperson without precepts exist?' The Niyogpa says: 'It exists, just by this one becomes a servant of a monk, therefore it is thought that the meaning of the word is obtained.' The Kashmiri says: 'It does not exist, however, the meaning of the sutra is, please accept me as a layperson, from now on, I will abandon killing.' By promising this, this precept arises, abandoning killing.' That is, the words of abandoning the five killings, etc., are not explicitly stated. 'Then, is it meaningless to teach the basis of learning?' Even if the precepts are obtained, it is to know the limits of protection. For example, the precepts of a monk and a novice are obtained at the last part of the third recitation, but it is like reciting the basis of learning. It implies that the Niyogpa or the Sutra school believes that obtaining the lay precepts depends on reciting the basis of learning. To think so is without scriptural basis.' Buton said so. Second, if all laypersons are held by the five precepts, the sutra asks: 'How much does the venerable one practice, from one branch to complete?' The answer is: 'The one named Great, abandoning killing and then relapsing is practicing one branch, etc., guarding two precepts is part, guarding three or four is most, guarding five is a layperson who practices completely.' How is this explained?' Someone says: 'Initially obtaining the completeness of the five branches, later even if some branches are broken, it is considering guarding the remaining branches, so it is said to practice one branch, etc.' Called 'Strife,' it indicates dissatisfaction with this teacher, you say that it is unreasonable to ask in the case of broken precepts, let alone answer? Because it will become the cause of promiscuity for people with many afflictions, so teaching the Dharma will become meaningless.' Also, questions and answers are for those who do not know, who does not know that what is practiced is guarded and what is not practiced is not guarded? For things that are already known, do not