Tibetan
ང་བ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་གིས་བསླངས་པའི་ལས་དང་མཚན་ཉིད་དང་ཐོབ་པ་ཀུན་སློང་གི་མི་དགེ་བ་སྟེ། དུག་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་འོ་མ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་བརྟན་པ་ནམ་མཁའ་དང་བརྟགས་མིན་དག་གོ །བུམ་པ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སེམས་བྱུང་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་ལྷན་ཅིག་པ་རྣམས་མཚུངས་ལྡན་དང་། ས་དང་སྤྱོད་ལམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་སློང་གི་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །དེ་དག་ནི་མ་བསྒྲིབས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། བསྒྲིབས་པ་ལ་འདོད་པའི་འཇིག་མཐར་གཉིས་དང་། གོང་མའི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། དེ་དག་གི་གྲོགས་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དང་། རིག་བྱེད་དང་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པ་ཀུན་སློང་གིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། མཚན་གཞི། འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་སྤང་གིས་རིག་བྱེད་མི་སློང་ན། མདོ་ལས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེ་ལས་ནི་ལོག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལ། ཀུན་སློང་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ལས་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡོད་པའི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་དང་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བྱེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་འདིར་འདོད་པ་ན་བསྒྲིབས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་པར་བཤད་ལ་མདོའི་དོན་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ཙམ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་སློང་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། འཕེན་པར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། བྱ་བའི་དུས་སུ་བྱ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞི་ནི། མུ་བཞི་ལས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་ཤེས་ནི་དེ་གཞན་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་སྟེ། ལུས་ངག་སློང་བའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན་ལ། ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ནི་མིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སྒོམ་པས་སྤང་པར་བྱ་བ་འཁོར་བཅས་ནི་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་བཅས་དང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཁོ་ན། གཉིས་ཀ་མིན་པ་ནི་ཟག་མེད་དང་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་སྤྱིར་གཏང་དང་དམིགས་བསལ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ཇི་ལྟ་བར་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཡང་དེ་དང་འདྲའམ་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ
Chinese
如是我闻。由彼等所生的业和体性与获得，即是发心的不善，犹如掺杂毒药的饮料中产生的牛奶。第三，真实义中未说明者，如坚固的虚空和不可思议者。如瓶子般的自性，以及心生异熟生和俱生者，是相应的，土地和行为等是发心的未说明。这些是未被遮蔽的情况，对于被遮蔽者，有欲界的有顶二者，以及上界的烦恼都是自性，彼等的同伴是相应的，以及表色和体性获得是发心。第二有四：分类、各自的体性、相、进入的方式。第一，见断不能生起表色，若问经中说邪见能生起邪语和业边，岂不相违？对此，为了显示没有差别，发心有两种：第一，未入于业时存在的因的发心，以及做该事时的时的发心。因此，此处认为在欲界中没有被遮蔽的色的时的发心，而经的意义仅指因的发心。第二，两种发心中，第一是能抛掷的，故是极能进入者，第二是在做事的时侯，能与做事和随顺地进入。第三，相是，四句中，见所应断的识，是确定认为彼有我等之后，产生面朝外的识，因为是生起身语的分别的所依，故是极能进入者，因为面朝内，故不是随顺进入者。意的识修所应断及其眷属，是二者都是，因为有分别且面朝外，故五根识是没有分别且面朝外，故仅是随顺进入者。二者都不是的是无漏和异熟生。第四，有总说和别说两种。第一，如因的发心一样，时的发心也与之相同吗？极能进入者有善等三种。
English
Thus I have heard. The actions, characteristics, and attainments arising from them are the non-virtues of motivation, like milk produced from a drink mixed with poison. Third, that which is not explicitly stated in the ultimate sense is like the solid sky and the inconceivable. Self-nature like a vase, and those that arise simultaneously with mind-born Vipaka and co-emergent ones, are corresponding, and land and conduct, etc., are unstated in terms of motivation. These are considered in terms of the un-obscured, and for the obscured, there are the two extremes of desire realm, and all the afflictions of the higher realms are self-nature, and their companions are corresponding, and expression and characteristic attainment are by motivation. The second has four: divisions, individual entities, characteristics, and ways of entering. First, if what is to be abandoned by seeing does not generate expression, then if the Sutra says that wrong views give rise to wrong speech and the extremes of action, is this not contradictory? To show that there is no difference, motivation is of two kinds: first, the motivation of the cause that exists when not engaged in action, and the motivation of the time when doing that very action. Therefore, here it is said that there is no obscured form of time motivation in the desire realm, and the meaning of the Sutra refers only to the motivation of the cause. Second, of the two motivations, the first is that which throws, so it is the one that enters most fully, and the second is that which, at the time of action, enters in accordance with the action and following it. Third, the characteristic is: of the four possibilities, the consciousness to be abandoned by seeing is the consciousness that arises facing outward, having determined that it has a self in others, because it is the basis of the conceptualization that arises from body and speech, it is the one that enters most fully, and because it faces inward, it is not the one that enters following. The consciousness of mind to be abandoned by meditation and its retinue are both, because they are conceptual and face outward, so the five sense consciousnesses are non-conceptual and face outward, so they are only those that enter following. That which is neither is the uncontaminated and Vipaka-born. Fourth, there are two types: general and specific. First, is the time motivation the same as the cause motivation? The one that enters most fully has three, such as virtue.
Tibetan
་པོ་རེ་རེ་ལས་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་དགེ་སོགས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ལེན་པ་ལ་མཚོན་ན་དང་པོ་དགེ་བའི་བསམ་པས་འཕངས་ཏེ་ཆོ་གའི་དུས་ན་ཡང་བསམ་པ་དེ་ཉིད་མ་དོར་བ་དང་། གྲོགས་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་པའི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པའམ་གཉིད་ཡུར་བའི་ཚེ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལའང་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་དང་པོ་གཙོའམ་གཉིས་པ་གཙོ། དང་པོ་ལྟར་ན་འདོད་པ་ན་བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བསླངས་པའི་སོ་ཐར་དགེ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། ཀུན་སློང་གཉིས་ཀ་སྤང་བྱ་རིགས་ཐ་དད་ཀྱིས་མ་ཆོད་ན་དང་པོ་གཙོ་ལ། ཆོད་ན་གཉིས་པ་གཙོ་བས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐུབ་པའི་ཐུགས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་དམན་པའི་རྒྱུར་མི་རུང་བས་འདྲ་བ། དགེ་བ་ལས་དགེ་བ། ལུང་མ་བསྟན་ལས་ལུང་མ་བསྟན་པའམ། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་དང་པོ་ལུང་མ་བསྟན། དེ་ལས་དགེ་བ་འབྱུང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་མེད་དོ། །སྡེ་པ་ཁ་ཅིག སངས་རྒྱས་ལ་ཐུགས་ལུང་མ་བསྟན་མེད་དེ། མདོ་ལས། གླང་ཆེན་གཤེགས་ནའང་མཉམ་པར་གཞག །ཅེས་སོགས་གསུངས་པས་རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བར་རྒྱུད་གཅིག་པས་སོ་ཞེས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་དང་མཐུན་ནོ། །བྱེ་སྨྲ་ནི་དྲན་པས་མ་ཟིན་པ་མེད་པར་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་མཛད་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི། རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་སྤྱོད་ལམ་པ་དང་སྤྲུལ་སེམས་ལུང་མ་བསྟན་མངའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །མཚན་གཞི་ནི་ཡིད་དང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀུན་སློང་དུ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་དེ་ནི་གཉིས་ཀ་མིན་ཏེ། འབད་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་རིག་བྱེད་མིན་པའི་དབྱེ་བ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པར་ནི་དབྱེ་ན་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཆལ་ཚུལ་གྱི་རྒྱུན་སྡོམ་པའི་སྡོམ་པ་དང་། གཞན་ལ་གནོད་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པར་ཞུགས་པའི་སྡོམ་པ་མིན་པ་དང་། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་བར་མ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་དང་ཕྱོགས་རེས་དེ་ལ་ཞུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ལ། སྡོམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་བཤད། ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་ལ་དབྱེ་ན། ཆོས་འདི་པ་དག་གིས་འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་སོ་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སས་མ་བསྡུས་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་བ
Chinese
即使从每一个（行为）之后进行跟随，也会转变成善等三种形态。例如，以受持别解脱戒为例，首先是被善念所推动，在仪轨之时也没有舍弃那个念头；对朋友生起嗔恨；行为时的心显现出来或者在睡眠时获得等等。同样地，也可以应用到其他情况。那么，是第一个（念头）重要还是第二个重要？如果按照第一个（念头）重要，那么就会出现想要隐藏的表色。如果按照第二个（念头）重要，那么由非善和无记所引发的别解脱戒就不能成为善。如果这样问，如果两个动机没有被应断除的异类所隔断，那么第一个（念头）重要；如果隔断了，那么第二个（念头）重要，这样就能从两个过失中解脱。第二，佛陀的心力不会成为低劣的因，所以是相似的。善来自善，无记来自无记，或者变得特殊，所以首先是无记，从那之中产生善，但不会有烦恼。一些部派认为，佛陀没有无记心，因为经中说：“即使象王逝去，也安住于等持。”等等，因为总是安住于等持，所以是善，因为是同一相续。这与大乘相符。毗婆沙师认为，佛陀在没有失去正念的情况下进行四种行为，但认为有异熟生、行为和化身心是无记。本体是，心和五门识作为动机的说法是指异熟生之外的情况，因为那两者都不是，因为具有不费力的形态。第三个是非表色的分类是，如果将之前所说的非表色进行分类，那么有三种，即违背戒律的相续戒律，以及开始对他人造成巨大伤害的非戒律，以及介于两者之间的中间状态，或者从所有门类进入利益、损害和偏袒。第二，从三者的自性进行阐述，其中戒律被特别阐述，一切被共同阐述。第一，有简略的阐述，详细的阐述。第一，如果对戒律进行分类，那么有这些论师所认为的别解脱戒，以及同样不被色所包含的无漏戒，以及在色蕴中存在的行为。
English
Even if following after each (action), it will transform into three forms such as virtue. For example, taking the Pratimoksha vows, firstly, it is propelled by a virtuous thought, and even at the time of the ritual, that thought is not abandoned; anger arises towards a friend; the mind of conduct manifests or is obtained during sleep, and so on. Similarly, it can be applied to other situations. So, is the first (thought) important or the second important? If according to the first (thought) being important, then there would be a manifest form that wants to be concealed. If according to the second (thought) being important, then the Pratimoksha vows induced by non-virtue and neutral cannot become virtue. If asked like this, if the two motivations are not separated by different kinds of things to be abandoned, then the first (thought) is important; if separated, then the second (thought) is important, so that one can be liberated from both faults. Secondly, the power of the Buddha's mind will not become an inferior cause, so it is similar. Virtue comes from virtue, neutral comes from neutral, or it becomes special, so firstly it is neutral, from that comes virtue, but there will be no affliction. Some schools believe that the Buddha does not have a neutral mind, because the sutra says, "Even when the elephant king passes away, he remains in equanimity." etc., because he is always in equanimity, so it is virtue, because it is the same continuum. This is in accordance with the Mahayana. The Vaibhashikas believe that the Buddha performs the four actions without losing mindfulness, but believe that there are neutral results of maturation, conduct, and emanation mind. The basis is that the statement that mind and the five sense consciousnesses are the motivation refers to situations other than those arising from maturation, because neither of those two are, because they have an effortless form. The third classification of non-manifest form is that if the previously mentioned non-manifest form is classified, then there are three types, namely the continuous vows of violating the precepts, and the non-vows that begin to cause great harm to others, and the intermediate state between the two, or entering into benefit, harm, and partiality from all doors. Secondly, from the nature of the three, the precepts are specifically explained, and everything is explained in common. Firstly, there is a brief explanation, and a detailed explanation. Firstly, if the precepts are classified, then there are the Pratimoksha vows as believed by these teachers, and also the uncontaminated vows not included in form, and the conduct existing in form.
Tibetan
སམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད། ཞར་ལ་ཡིད་དང་དབང་པོའི་སྡོམ་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབྱེ་བསྡུ། མཚན་ཉིད། རྣམ་གྲངས། ངེས་ཚིག གང་ཟག་གོ །དང་པོ་ནི། སོ་སོ་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། བསྙེན་གནས་པའོ། །དེ་གཉིས་སུ་མི་ཕྱེད་པ་ནི་དུས་ཐུང་པས་སམ། བསྡུ་བར་ཟ་མ་སོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པས་སོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། བཤེས་སྤྲིང་གི་འགྲེལ་པར་དགེ་སློབ་མ་མི་འབྱུང་བར་བསྙེན་གནས་གཉིས་སུ་ཕྱེའོ། །བརྒྱད་པོ་ཡང་མིང་གི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་ཡི། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རྫས་སུ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། ཕའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལས་མའི་སྡོམ་པ་གསུམ་གཞན་མིན་ཞིང་། དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ་ཡང་དགེ་ཚུལ་མའི་སྡོམ་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྩ་བའི་ཆོས་དྲུག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་དྲུག་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་དགེ་ཚུལ་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །དེ་རྣམས་རྫས་གཅིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཕོ་མོ་ཕན་ཚུན་མཚན་གྱུར་པ་ལས་དགེ་སློང་ཕ་ཞེས་སོགས་མིང་ཙམ་འཕོ་བར་བཤད་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྔ་མ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་མ་བྱུང་ཞིང་། སྔོན་མེད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྫས་ཀྱི་རྒྱུན་གཅིག་ཉིད་རྟེན་གྱིས་ཐ་དད་པར་བཞག་གོ །གང་གིས་སྡོམ་པ་གསུམ་རིམ་གྱི་བླངས་པ་སོ་སོའི་སྤོང་བ་རྣམས་ཆ་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེའམ་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་མིན་པའི་རྫས་ཉིད་ཐ་དད་པས་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ལ་ཆང་སྤོང་བའི་བར་ལྔ་ནི་གསུམ་གསུམ་དང་། གླུ་གར་སོགས་ལྔ་ནི་གཉིས་གཉིས་ཡོད་ལ། གཞི་མང་ཉུང་ལས་ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཆེ་ཆུང་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་ལ། རིག་བྱེད་མངོན་གྱུར་ནི་གཅིག་སྟེ་དགེ་སློང་དུ་འཛིན་པའི་བསམ་པས་སློང་ཞིང་དེ་བརྗོད་པས་སོ། །རྩོད་པ་དང་པོ་ནི་རྫས་ཐ་དད་ན་ཕྱི་མ་བླངས་པས་སྔ་མ་གཏོང་བས་གསུམ་པོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། གསུམ་པོ་དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། ཕྱི་མ་ཐོབ་པས་སྔ་མ་གཏོང་ན་ཕྱི་མ་གཏོང་ནས་སྔ་མ་ན་སྨད་པ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་རང་གི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའི་ཆེད་དུ་ལུས་ངག་གི་སྤང་བྱ་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལྔ་སྤོང་བ་མནོས་པ་ལས་དགེ་བསྙེན་དང་