Tibetan
་ཞེས་པའང་དེ་དང་ངག་གི་རིག་བྱེད་ལ་དགོངས་སོ། །དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་དུ་ངེས་ཤིང་འདོད་དགུར་འབྱུང་བ་དང་། རྡུལ་བསགས་པ་མིན་པས་རྣམ་སྨིན་དང་རྒྱས་བྱུང་མིན་གྱི་ཟག་མེད་དང་པོ་ལས་གཞན་རྒྱུ་མཐུན་ལས་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པའོ། །ལུས་ཀྱི་རིག་བྱེད་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་དང་ཐ་མི་དད་པར་འཇུག་པས་ཟིན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། འདོད་པའི་རིག་བྱེད་མིན་པའི་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་ལ་ལྟོས་པས་རྣམ་སྨིན་དང་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་དང་པོ་གསུམ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་མཉམ་པར་མ་གཞག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱས་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཐུན་ལས་བྱུང་བ་དང་། དབང་པོའི་ཚོགས་པ་ན་ཡོད་པས་ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེའོ། །སོ་ཐར་གྱི་སྤོང་བ་བདུན་ནི་རེ་རེ་ལའང་འབྱུང་བ་བཞི་ཚན་ཐ་དད་པ་ལས་སྐྱེའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བས་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་རིག་བྱེད་མིན་པའི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ཡིན་པས་མ་ཟིན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྤོང་བ་བདུན་ཆར་ཡང་དེ་སྐྱེད་པའི་སེམས་ཐ་མི་དད་པ་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡང་ཐ་དད་མིན་པ་ཚར་གཅིག་ལས་སྐྱེ་སྟེ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་རྒྱུ་སེམས་མིན་པས་གཞིའི་འབྱུང་བ་སྟེ། ཊཱི་ཀར། འཇུག་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཏེ་དེས་ན་ཐ་མི་དད་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་དངོས་དང་ཞར་བྱུང་གཉིས། དང་པོ་ལ། དགེ་སོགས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་ནི་སེམས་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར་ལུང་བསྟན་དགེ་མི་དགེ་མིན་པ་མེད་ལ། དེ་ལས་གཞན་རིག་བྱེད་དང་སེམས་པའི་ལས་ནི་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་དགེ་མི་དགེ་རྣམ་པ་གསུམ་རུང་སྟེ། གཉིས་པ་ནི། ལས་མི་དགེ་བ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་དེ། གཞན་གྱིས་སྤངས་པས་སོ། །གཟུགས་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པ་ཡོད་ལའང་སྒྲས་འདོད་པ་ན་ཡང་མི་དགེ་བ་གྲུབ་ཟིན་པས་དགེ་བ་ཡོད་པར་སྟོན་ཏེ། གཟུགས་མེད་ན་འབྱུང་བ་དང་ལུས་ངག་མེད་པས་དེའི་སྡོམ་པའང་མེད་དོ། །ཟག་མེད་ལྟར་འོག་སའི་རྟེན་ལ་དེའི་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། སྲེད་པའི་འཆིང་བ་ཐ་དད་ཀྱིས་བཅད་པས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་ཚིག་ཏུ་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་འདོ
Chinese
那也是指语言的表达方式。善与非善都可以确定，并且可以随心所欲地产生。由于不是微尘的积累，所以除了不是异熟果和增广果的无漏第一因之外，都是从同类因产生的。因为与相续有关，所以显示为有情。身体的表达方式是与身体的元素无二无别地结合在一起的。第四种是，不是欲界的表达方式的元素，因为依赖于发起的意乐，所以不是异熟果和增广的前三种因产生的，也没有平等安住，所以不是由禅定的增广产生的，而是从同类因产生的。由于存在于根识的集合中，所以是从被包含的元素中产生的。别解脱的七种舍弃，每一种都是从不同的四大种产生的。由于禅定的产生，不是禅定和无漏的表达方式的因的元素，因为是随顺于心的，所以没有被包含，并且是从禅定的增广中产生的。所有的七种舍弃，也像产生它们的心的无二无别一样，五种元素也不是不同的，而是从一次中产生的，因为只有一个因。如果是从缘起产生的，那么因就不是心，而是基础的元素。注释中说：以进入的方式，因此是从无二无别中产生的。第三部分有正说和顺带两种。第一部分有善等三种的区别，三界的区别。第一种是，非表色的是因为具有心力的发起，所以没有预言的善、非善、非二者。除此之外，表色和思业与三种心同等地发起，所以可以是善、非善三种。第二种是，非善业只存在于欲界，因为被其他界舍弃了。色界中有禅定戒律的非表色，文字也显示在欲界已经成立了非善，所以存在善。无色界中没有元素和身语，所以也没有它的戒律。如果像无漏一样，下界的所依是从它的元素中产生的，那么不是的，因为贪欲的束缚被不同的方式切断了。表色是经过观察和分析后才说出口的。这样说，是舍弃了具有观察的。
English
That also refers to the expression of language. Good and non-good can be determined, and can arise as desired. Since it is not an accumulation of particles, it arises from the same kind of cause other than the first uncontaminated cause that is not a result of maturation or proliferation. Because it is related to the continuum, it is shown as a sentient being. The expression of the body is included because it engages in being non-different from the elements of the body. The fourth is that the elements that are not the expression of desire are dependent on the mind of motivation, so they are not produced from the first three causes of maturation and proliferation, and they are not equally placed, so they are produced from the same kind of cause because they are not produced by the proliferation of samadhi. Because it exists in the collection of sense faculties, it is born from the elements that are included. The seven abandonments of individual liberation are each born from different sets of four elements. Because of the arising of samadhi, the causal elements that are not the expression of contemplation and uncontaminated are not included because they follow the mind, and they arise from the proliferation of samadhi. All seven abandonments, just as the mind that produces them is non-different, the five elements are also not different, but arise from one instance, because there is only one cause. If it arises from conditions, then the cause is not the mind, but the basic element. The commentary says: By means of entering, therefore it arises from non-difference. The third part has two aspects: the actual and the incidental. The first part has the distinction of the three, such as good, and the distinction of the three realms. The first is that non-manifestation is because it is motivated by the power of the mind, so there is no prophecy of good, non-good, or neither. Other than that, manifestation and mental action are equally endowed with motivation by the three minds, so they can be of three kinds: good, non-good. The second is that non-virtuous actions exist only in the desire realm, because they are abandoned by other realms. In the form realm, there is the non-manifestation of the vows of contemplation, but the words also show that non-virtue has already been established in the desire realm, so virtue exists. In the formless realm, there are no elements and no body and speech, so there are no vows there either. If, like the uncontaminated, the basis of the lower realm arises from its elements, then it is not so, because the bonds of craving are severed by different means. Manifestation is spoken in words after examination and analysis. It is said that it abandons what has examination.
Tibetan
ད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་དག་ན་ཡོད་ཀྱི་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ན་མེད་དེ། ཀུན་སློང་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་འདོད་པ་ན་ཡང་བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་མེད་དེ་རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་ན་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒྲིབས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་འཇིག་མཐར་གཉིས་ནི་མཐོང་སྤང་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པ་དག་ལུས་ངག་མི་སློང་བས་ཀུན་སློང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྒྲིབས་པའི་རིག་བྱེད་ནི་ཚངས་པ་ཆེན་པོས་གཡོས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་ཞར་བྱུང་ལ་གསུམ་སྟེ། དགེ་སོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ། ཀུན་སློང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག རིག་བྱེད་མེད་པའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་དགེ་བའི་དབྱེ་བ་ནི། ཅི་ཀུན་སློང་ཁོ་ན་ལས་དགེ་མི་དགེར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། བཞི་བཞི་ཡོད་དེ། རེ་ཞིག་དགེ་བ་བཞི་ལས་ཐར་བ་དུཿཁ་ཞི་བས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་ཕྱིར་དམ་པའི་དོན་དུ་དགེ་བ་སྟེ། ནད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ནི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བར་གྱུར་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སྐྱེས་ཙམ་ནས་དགེ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར། འཕྲོད་པའི་སྨན་ལྟར་རོ། །དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཡང་ལྔ་པོ་ཁོ་ན་སྨོས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་ནི་ངོ་བོས་དགེ་བ་མིན་ཡང་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལྟར་མཚུངས་ལྡན་གྲོགས་ཀྱི་དགེ་བའོ། །དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་སྟེ་ལས་དང་། ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་སྐྱེ་སོགས་དང་ཐོབ་པ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ནི་ཀུན་སློང་གི་དབང་གིས་དགེ་བ་སྟེ། སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་འོ་མས་ནད་སེལ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དགེ་བ་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ་དང་སྐྱེས་སྲིད་ཀྱི་ཚེའི་དགེ་བ་ཐོབ་པ་དག་དགེ་བར་མི་རུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པས་བསླང་བས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐོབ་པའི་གེགས་སེལ་བར་བྱེད་ཀྱི་དེ་ནི་ཐོབ་བྱས་བསླངས་པས་དགེ་བའོ་ཞེས་ཊཱི་ཀར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་སྟེ། འཁོར་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་མི་དགེ་བ་སྟེ། དུཿཁའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་མི་བདེ་བའི་ཕྱིར་ནད་བཞིན་ནོ། །དུག་གསུམ་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྟེ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྣམ་སྨིན་མི་བདེ་བ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་དུག་ལྟར་རོ། །དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་ནི་མཚུངས་ལྡན་ཏེ་དུག་དང་སྦྱར་བའི་བཏུ
Chinese
色界初禅有，二禅以上没有，因为没有意乐。不仅如此，欲界也没有被遮蔽的表诠，因为什么原因呢？因为欲界中行持的被遮蔽的烦恼者，以及有边际的二者，是观待于见道所断的，它们的身语不发起，所以没有意乐。因此，被遮蔽的表诠只是大梵天所摇动、完全发起的身体和语言。第二，旁述有三：善等三者的差别，两种意乐的安立，没有表诠的差别。第一中有三，第一是善的差别：难道仅仅从意乐就能变成善或不善吗？有四种情况：首先，四种善中，解脱因为寂灭痛苦而最为安乐，所以是胜义谛的善，如同没有疾病一样。三种善根、有惭、有愧是自性或本体的善，因为成为善不需要依赖其他，一生下来就确定是善，如同有益的药一样。所有十一种善都是这样，但只说五种，是为了成立不善的遣除。与这十一种善相应的是，虽然本体不是善，但如同与药混合的饮料一样，是相应助伴的善。由这些发起的身体和语言的活动，即业，以及善的生等，以及获得和二种等持，是由意乐的力量而成为善，如同从与药混合的饮料中产生的牛奶能治病一样。如果善被怀疑所间隔，以及生有之时的善获得等不能成为善，因为是由烦恼所发起的吗？烦恼是遣除获得的障碍，而那是获得后发起的，所以是善，论中这样说。第二是：与善相反的是不善，轮回是究竟的不善，因为是痛苦的自性，最为不安乐，如同疾病一样。三毒、无惭、无愧是本体的不善，因为不依赖其他而产生不悦意的异熟，如同毒药一样。与这些相应的是相应，如同与毒药混合的饮
English
It exists in the first dhyana of the form realm, but not beyond the second dhyana, because there is no intention. Moreover, there is no obscured expression in the desire realm either. What is the reason? Because the obscured afflictions that are practiced in the desire realm, and the two with limits, are those that are viewed as being abandoned by the path of seeing. Their body and speech do not arise, so there is no intention. Therefore, the obscured expression is only the body and speech that are shaken and completely aroused by the Great Brahma. Secondly, there are three incidental points: the distinction between the three, such as virtue, the establishment of the two intentions, and the distinction of having no expression. Among the first three, the first is the distinction of virtue: Is it only from intention that it becomes virtuous or non-virtuous? There are four possibilities: First of all, among the four virtues, liberation is virtuous in the ultimate sense because it is the most blissful due to the pacification of suffering (duhkha，दुःख，duḥkha，痛苦), just like being without illness. The three roots of virtue, shame, and embarrassment are virtuous by their very nature or essence, because becoming virtuous does not depend on anything else, and it is certain to be virtuous from birth, like beneficial medicine. All eleven virtues are like that, but only five are mentioned in order to establish the elimination of non-virtue. What is in accordance with these eleven virtues is not virtuous in nature, but like a drink mixed with medicine, it is the virtue of a corresponding companion. The activities of body and speech that are aroused by these, namely karma, and the arising of virtue, etc., as well as attainment and the two samadhis, are virtuous by the power of intention, just as milk produced from a drink mixed with medicine can cure diseases. If virtue is interrupted by doubt, and the attainment of virtue at the time of birth, etc., cannot be virtuous, because it is aroused by afflictions? Afflictions eliminate the obstacles to attainment, but that is aroused after attainment, so it is virtuous, as stated in the commentary. The second is: What is the opposite of virtue is non-virtue, and samsara is ultimately non-virtuous, because it is the nature of suffering (duhkha，दुःख，duḥkha，痛苦) and is most unpleasant, like a disease. The three poisons, shamelessness, and lack of embarrassment are non-virtuous in nature, because they produce unpleasant results without relying on anything else, like poison. What is in accordance with these is in accordance, like a drink mixed with poison.