Tibetan
མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། མཐར་ངེས་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ངེས་པར་འཇིག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་མ་ངེས་ཏེ་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇིག་གོ་ཞེ་ན། ཕྱིས་ཀྱི་འཇིག་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ལ་འཇིག་པ་འགའ་ཡང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་ཕྱིས་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་རྒྱུ་མ་ཚང་ནས་མ་ཞིག་པ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པར་རིགས་པ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་བློ་སོགས་རྒྱུ་མེད་དུ་འཇིག་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་སོགས་འཇིག་པ་འཇིག་རྒྱུ་མེ་སོགས་ལ་ལྟོས་པས་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་དང་ལྡན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མེས་བུད་ཤིང་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འདོད་ཅེས་དྲིས་པས་སྔར་ལས་རྒྱུན་གཞན་དུ་མི་འདྲ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་ཕྱིས་དེ་འཇིག་པ་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་ཐལ། བུམ་པའི་སྔར་གྱི་ཁ་དོག་གི་རྒྱུན་གཞན་དང་གཞན་དུ་མི་འདྲ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་རྫ་ཚོས་པའི་དམར་པོ་དང་། ཆེས་ཚོས་པའི་སྔོན་པོ་དག་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འདིར་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་བཤད་པ་ནི་རྒྱུ་གཏན་མེད་མིན་པར་ཕྱིས་རྒྱུ་དོན་གཞན་མེད་པའོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་དུ་གྲུབ་པས་སྐད་ཅིག་མར་ཡང་གྲུབ་ཀྱི། སྔར་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཡུལ་གཞན་དུ་འདབ་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་ལ་རྩའི་མེ་ལྟར་འགྲོ་བར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པར་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ནི། དབྱིབས་ནི་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རྫས་སུ་མེད་དེ། ཁ་དོག་གི་གནས་ཚུལ་ལ་འདོགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དབྱིབས་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་སྟེ། མིག་གི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་གིས་མཐོང་བ་ན་གྲུ་བཞི་སོགས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡང་ཡུལ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རེག་པ་ན་གྲུ་བཞི་སོགས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དབང་པོ་རིས་མི་མཐུན་གཉིས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལས་མིན་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་དབང་པོ་རིགས་མི་མཐུན་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དབྱིབས་ཆོས་ཅན། ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་ལ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲའོ། །གཉིས་པ་རིག་བྱེད་མིན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་འབྱུང་བའི་དུས་དང་སའི་ཁྱད་པར། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར། རྒྱུ་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། རིག་བྱེད་མིན་པ་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། མདོ་ལས། གནས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་ཞེས་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་དེར་བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་རིག་བྱེད་མིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲི་མ་མེད་པའི་གཟུགས་གསུངས་པ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་པའོ། །གསུམ་པ་འཕེལ་བར་གསུངས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྫས་བྱུང་གི་བསོད་ནམས་དང་། རྫས་ལས་མ་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ནི། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འཕེལ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་རིག་བྱེད་སེམས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ཡིད་གཞན་དང་ལྡན་པ་ལ་མི་རུང་བས་རིག་བྱེད་མིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །རྫས་བྱུང་བདུན་ནི། ཀུན་དགའ་རྭ་བ་གཙུག་ལག་ཁང་། །མལ་སྟན་འཚོ་བ་ནར་མ་དང་། །གློ་བུར་ནད་པ་ནད་གཡོག་དང་། །ཡུལ་ངན་ཚེ་ན་སྦྱིན་པ་ནི། །རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བདུན། །ཞེས་པའོ། །རྫས་བྱུང་མིན་པ་ནི། བཞུགས་དང་གཤེགས་རྩོམ་ལམ་ཞུགས་དང་། །ཕྱིན་པ་ཐོས་དང་མཐོང་བ་དང་། །ཆོས་ཐོས་བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་ལས། །དགའ་དང་དད་པ་སྐྱེ་བ་ནི། །རྫས་ལས་མ་བྱུང་བསོད་ནམས་བདུན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རང་གིས་མ་བྱས་པར་བཅོལ་བས་ལས་ལམ་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་ནི་ལུང་བསྒོ་བ་ཙམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ལས་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ཚེ་རང་ལ་རིག་བྱེད་མིན་པ་སྐྱེས་པའོ། །སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། སྡོམ་པ་དང་། ཆུ་ལོན་ངོ་བོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། མདོ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ནི་གཟུགས་ཅན་དང་། ཡིད་ནི་གཟུགས་ཅན་མིན་པར་གསུངས་ལ། ཆོས་ནི་གཉིས་ཀར་གསུངས་པས་ཚོར་བ་སོགས་དང་རིག་བྱེད་མིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དྲུག་པ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་གསུངས་པས་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤོང་བདུན་ལ་དགོངས་སོ། །བདུན་པ་ནི་ཡིད་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པས་རིག་བྱེད་མིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །བརྒྱད་པ་གཉེན་པོས་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པས་ཆུ་ལོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་སྤོང་བའི་སེམས་པ་གཉེན་པོ་ཡིན་ན་ཡིད་གཞན་གྱི་ཚེ་སྤངས་དགོས་པར་འགྱུར་བས་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་རིག་བྱེད་མིན་པ་རྫས་སུ་མེད་དེ། སྡིག་པ་སྤོང་བར་ཁས་བླང
Chinese
以何缘故，一切有为法皆是刹那性？若谓此不成立，一般而言，诸有为法皆是刹那性，因为最终必定坏灭。纵然最终必定坏灭，也不一定就是刹那性，若谓因由力量而坏灭。那么，对于不依赖后来坏灭之因的事物，任何坏灭都不会发生，因为坏灭依赖于后来的其他因素。如果承认，那么有些事物在因缘不具足时未坏灭，理应可以观察到，但实际上并未观察到。并且，与声、识等无因而坏灭的观点相违背。如果说，木头等事物的坏灭依赖于火等坏灭之因，因此坏灭与其他的因素有关。那么，请问你认为火使木头坏灭的意义是什么？如果回答说，是为了使先前的延续与众不同。那么，陶罐的生因也应成为后来陶罐的坏灭之因，因为陶罐先前的颜色延续变得与众不同。因为与火接触后，陶土烧成的红色和烧透的蓝色逐渐显现出来。此处所说的无因坏灭，并非指完全没有因，而是指没有后来的其他因素。因此，事物从产生的因本身就已具备了坏灭的本性，所以也是刹那性成立。先前产生的事物，却认为会像树根之火一样蔓延到其他地方，这只不过是徒增我慢罢了。第二，经部宗的观点是：形状并非是有碍之物，而是依附于颜色的状态。如果说，形状是有碍之物，因为它属于眼识的对境，因为眼睛看到时会产生方形等概念。那么，也应成为身体的对境，因为身体接触时也会产生方形等概念。如果承认，那么就成了两种不同感官的对境，但事实并非如此，因为一个所生处不可能被两种不同类型的感官所认知。再说，形状，作为所立宗，并非是有碍之物，因为它在微尘中不存在。第二，语的表诠是语的自性之声。第二是
English
For what reason are all conditioned phenomena momentary? If it is said that this is not established, in general, all conditioned phenomena are momentary, because they are sure to perish in the end. Even if they are sure to perish in the end, it is not necessarily momentary, if it is said that they perish by the power of causes. Then, for things that do not depend on later causes of destruction, no destruction will occur, because destruction depends on other later factors. If you admit this, then some things that have not perished because the causes are not complete should be observable, but in reality they are not observed. Moreover, it contradicts the view that sound, consciousness, etc. perish without cause. If it is said that the destruction of wood and other things depends on the causes of destruction such as fire, then destruction is related to other factors. Then, what do you think is the meaning of fire causing wood to perish? If you answer that it is to make the previous continuity different. Then, the cause of the production of a pot should also become the cause of the destruction of the pot later, because the previous color continuity of the pot becomes different. Because after contact with fire, the red color of the pottery and the blue color of the thorough firing gradually appear. The causeless destruction mentioned here does not mean that there is no cause at all, but that there are no other later factors. Therefore, things are established with the nature of destruction from the very cause of their production, so momentariness is also established. The thing that was produced earlier, but thinks that it will spread to other places like the fire of the root, is just increasing arrogance. Second, the view of the Sutra School is: shape is not an obstructive substance, but is attached to the state of color. If it is said that shape is an obstructive substance, because it is the object of eye consciousness, because when the eyes see it, concepts such as square arise. Then, it should also become the object of the body sense, because when the body touches it, concepts such as square also arise. If you admit this, then it becomes the object of two different senses, but this is not the case, because one place of birth cannot be perceived by two different types of senses. Again, shape, as the subject, is not an obstructive substance, because it does not exist in atoms. Second, the verbal expression is the sound of the nature of speech. The second is
Chinese
非表色有四种：立宗、生起之时间和地点的差别、本体的差别、生起之法的差别。第一，毗婆沙师说：非表色作为实有存在，经中说：将三处的色全部聚集起来，所说的三种色中，无表无对碍的色是指非表色。第二，所说的无垢之色，是指无漏的律仪。第三，所说的增长有两种：事物所生的福德和非事物所生的福德，总是不断增长，经中说众生，如果仅仅是表色心，那么与他心者不相符，因此是指非表色。事物所生的七种是：僧园、寺庙、卧具、食物、恒常、突发疾病、病人护理、恶劣地区寿命时的布施，这七种是事物所生的福德。非事物所生的是：安住和离去、造作、入道、行走、听闻、看见、听法、学习的基础，从中生起欢喜和信心，这七种是非事物所生的福德。第四，经中说自己没有做，因为委托而产生业道，这是仅仅是教导的加行差别，因为他人所做的时候，自己产生非表色。等等，因为说是法处、八支圣道、律仪和水轮的本体。第五，经中说十处是色，意不是色，法是二者，因此是指受等和非表色。第六，所说的八支道中，正语、正业和正命是指无漏的七断。第七，在他心的时候，别解脱戒不断，因此是指非表色。第八，对治者成为破戒律的障碍，因此说是水轮，如果是断除之心是对治，那么在他心的时候必须断除，因此是指非表色。经部师说：非表色不是实有，承诺断除罪恶。
English
There are four types of non-manifestation: the establishment, the difference in time and place of arising, the difference in entity, and the difference in the dharma of arising. First, the Vaibhashika says: Non-manifestation exists as a real entity. The sutra says: Gathering all the forms of the three places, among the three types of form mentioned, the non-manifest and unobstructed form refers to non-manifestation. Second, the mentioned undefiled form refers only to the uncontaminated discipline. Third, there are two types of growth mentioned: the merit arising from things and the merit not arising from things. It always increases continuously. The sutra says sentient beings. If it is only the manifest mind, then it does not correspond to those with other minds, so it refers to non-manifestation. The seven arising from things are: Sangharama, monastery, bedding, food, constant, sudden illness, patient care, and giving when life is in a bad place. These seven are the merit arising from things. The non-arising from things are: dwelling and leaving, creating, entering the path, walking, hearing, seeing, listening to the Dharma, the basis of learning, from which joy and faith arise. These seven are the merit not arising from things. Fourth, the sutra says that one does not do it oneself, but because of entrusting, the path of action arises. This is only the difference in the exhortation of the practice. Because when others do it, one generates non-manifestation. And so on, because it is said to be the entity of the dharma realm, the eightfold noble path, discipline, and water wheel. Fifth, the sutra says that the ten realms are form, mind is not form, and dharma is both, so it refers to feeling and non-manifestation. Sixth, among the eightfold path mentioned, right speech, right action, and right livelihood refer to the seven uncontaminated abandonments. Seventh, when there is another mind, the Pratimoksha vow is continuous, so it refers to non-manifestation. Eighth, the antidote becomes an obstacle to the broken morality, so it is said to be the water wheel. If the mind of abandonment is the antidote, then it must be abandoned when there is another mind, so it refers to non-manifestation. The Sutra school says: Non-manifestation is not a real entity, promising to abandon sins.