Tibetan
་དང་ལོ་བདུན་དག་ཏུ་མཚོན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་གསུམ་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འཇིག་པའི་བསྐལ་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་པ་གསུམ་གྱི་རྩེ་མོ། འཇིག་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན། ཇི་ལྟར་འཇིག་པའི་གོ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་པ་དེ་དུ་ཞེ་ན། ཉི་མ་བདུན་གྱི་མེ་དང་། ཆར་པའི་ཆུ་དང་། རླུང་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པ་དག་གིས་འཇིག་པ་དག་ནི་ཡང་གསུམ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་སོགས་པ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་གསུམ་པོ་ནི་འཇིག་པ་དེ་དག་གི་རྩེ་མོ་སྟེ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་འོག་མ་གསུམ་མེ་ཆུ་རླུང་གསུམ་གྱིས་འཇིག་ཅེ་ན། དེའི་ནང་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་དང་ཐུན་མོང་གི་ལས་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣོད་འཇིག་པ་ཆོས་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་མན་ཆད་ན་རྟོག་དཔྱོད་མེ་འདྲ་བ་དང་། གཉིས་པ་མན་ཆད་ན་དགའ་བདེ་ཆུ་འདྲ་བ་དང་། གསུམ་པ་མན་ཆད་ན་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རླུང་འདྲ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ན་འཇིག་པ་གསུམ་པོ་དེ་མེད་དེ་ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གནས་གཙང་གི་ལྷའི་མཐུས་མི་འཇིག་གོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་དེ་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། དེའི་གཞལ་མེད་ཁང་ནི་ཐུན་མོང་གི་ལས་ལས་གྲུབ་པ་མིན་གྱི། སྐར་མ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་མ་འབྲེལ་བར་སོ་སོའི་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱེ་ན་འབྱུང་འཆི་ན་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་པ་གསུམ་གོ་རིམ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མེ་ཡིས་བར་ཆད་མེད་པར་བདུན་བསྟུད་ནས་འཇིག་པས་ཚངས་ཆེན་གྱི་ཚེ་ཚད་བར་བསྐལ་དྲུག་ཅུའོ། །བསྐལ་ཆེན་བརྒྱད་འདས་ནས་འོད་གསལ་མན་ཆད་ཆུ་ཡིས་འཇིག་པ་ལན་ཅིག་འབྱུང་བས་འོད་གསལ་བའི་ཚེ་ཚད་བསྐལ་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལྟར་མེས་འཇིག་པ་བདུན་གྱི་རྗེས་སུ་ཆུ་ཡིས་འཇིག་པ་རེ་རེ་བརྩིས་པའི་ཆུ་བདུན་ཐལ་ཏེ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་སོང་ནས་ཀྱང་མེ་ཡིས་བདུན་འཇིག་ཅིང་དེ་ནས་ནི་ཀུན་གྱི་མཇུག་ཏུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་རླུང་གིས་འཇིག་པས་གདགས་པར་དགེ་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཚད་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ་ཞེས་པ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཚངས་ཆེན་གྱི་ཚེ་ཚད་ལ་སྣོད་འཇིག་འཆགས་ཀྱི་བར་བསྐལ་གཉིས་བརྩིར་མི་བཏུབ་པས་བར་བསྐལ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ལས་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཁ་བསྐང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཚངས་ཆེན་ལ་བར་བསྐལ་གཉིས་མ་ཚང་ཡང་དྲུག་ཅུར་ཉེ་བ་དང་། འོད་གསལ་བ་དང་དགེ་རྒྱས་པ་ལ་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་མ་ཚང་ཡང་བསྐལ་ཆེན་བརྒྱད་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་ཉེ་བས་དེ་སྐད་དུ་བཏགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཞུང་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཉི་མ་ལས་གནས་གསུམ་པའོ།། ༈ །།བཞི་པ་ལས་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚམས་སྦྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་མདོར་བསྟན། ལས་དངོས་རྒྱས་པར་བཤད། ཞར་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཁ་ཅིག་བསྟན་པས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྔར་བཀག་ན་དེ་དག་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་བཟང་ངན་འདྲེས་མ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སྐྱེས་སོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ན་རེ་དབང་ཕྱུག་དགའ་མ་དགའི་བྱེ་བྲག་ལས་སྣོད་བཟང་ངན་དང་བཅུད་བདེ་སྡུག་དང་ལྡན་པ་ལྟར་སྣང་བར་རུང་ལ། གཅིག་ཏུ་བཟང་ངན་དང་བདེ་སྡུག་དང་ལྡན་པར་མ་ངེས་པས་དགེ་མི་དགེ་ལས་འབྱུང་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། ལས་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་ཡང་སྤྱི་ལས་དགེ་བ་དང་བྱེ་བྲག་གི་ལས་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་དང་དེ་ལྡོག་ནས་འདྲེས་མར་བྱས་པ་དང་། སྐྱེས་བུས་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ། མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་དེ་ནི་དབྱེ་ན། སེམས་པའི་ལས་དང་། སེམས་པ་དེས་བྱས་ཤིང་འཕངས་པའམ་བསམ་པའི་ལས་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་པ་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ལ། སེམས་པ་དེས་བསྐྱེད་ཅིང་བྱས་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཏེ་ངེས་པར་སེམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ལས་གསུམ་པོ་རྟེན་ནམ་ངོ་བོའམ་ཀུན་སློང་གང་ལས་བཞག དང་པོ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་བརྟེན་པས་ལུས་དང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ལས་མ་ཡིན་པས་ངག་དང་། གསུམ་པ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་ཀུན་ནས་སློང་བས་ཡིད་ལས་གཅིག་པུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། རྒྱུ་དེ་གསུམ་ཆར་གྱི་གོ་རིམ་དུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་གསུམ་པོ་ལས་མཚན་ཉིད་པར་བཞག་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་། ལུས་ལ་བརྟེན་པ་དག་གི་ལས་དང་། ངག་ཉིད་ལས་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི། ལས་ནི་སེམས་པ་ཉིད་དེ། དེས་ཡིད་འཇུག་པར་བྱེད་པའམ་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས། ལུས་ངག་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་བསམ་པའི་ལས་སུ་འདོད་དེ། གཟུགས་ནི་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་ལས་སུ་མི་རུང་ཞིང་། དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་
Chinese
以及七年中，刀兵、疾病和饥荒这三种灾难依次发生。第三，关于坏劫的方式有三种：坏劫的三种顶点，坏劫存在与否的理由，以及如何坏灭的顺序。第一，坏劫有多少种呢？七个太阳的火，降雨的水，以及剧烈扰动的风，这些坏劫又有三种，即二禅、三禅和四禅这三者是坏劫的顶点，是剩余的部分，按照顺序。第二，为什么下三禅会被火、水、风三种摧毁呢？因为其中有众生的过患，以及由共同的业所形成的外部的器世界坏灭是符合规律的。第一禅以下有寻伺如火，第二禅以下有喜乐如水，第三禅以下有呼吸如风。第四禅没有这三种坏劫，因为其内部远离了禅定的过患，所以不会动摇。有些人说，依靠净居天的力量不会坏灭。如果那样，岂不是成了恒常的常法了吗？并非如此，因为那里的宫殿不是由共同的业所形成的，而是像星星一样互不相连，各自的业力与众生一起产生，生时出现，死时坏灭。第三，三种坏劫的顺序是怎样的呢？火不间断地连续七次毁灭，因此大梵天的寿命是六十中劫。八大劫过去后，从光音天以下，水会毁灭一次，因此光音天的寿命是八劫。像这样，火毁灭七次之后，每次都计算水毁灭一次，七次水灾过后，五十六劫过去后，火又毁灭七次，然后在一切的最后，第六十四次被风毁灭，因此善增天的寿命是六十四劫，这是很好的解释。如果这样，大梵天的寿命中，器世界坏灭和形成的二十中劫不能计算在内，岂不是只有五十八中劫了吗？这是补充说明的解释，即使大梵天没有完整的二十中劫，也接近六十劫，而光音天和善增天有二十
English
And in the seven years, the three calamities of weapons, disease, and famine occur in sequence. Third, there are three ways of destruction kalpa: the three peaks of destruction, the reason for the existence or non-existence of destruction, and the order of how to destroy. First, how many kinds of destruction are there? The fire of seven suns, the water of rain, and the violently disturbed wind, these destructions are also three, that is, the second dhyana, the third dhyana, and the fourth dhyana are the peaks of these destructions, which are the remaining parts, in order. Second, why are the lower three dhyanas destroyed by the three elements of fire, water, and wind? Because there are faults of sentient beings in it, and the destruction of the external vessel world formed by common karma is in accordance with the law. Below the first dhyana, there is search and analysis like fire, below the second dhyana, there is joy and happiness like water, and below the third dhyana, there is breathing like wind. The fourth dhyana does not have these three destructions, because its interior is free from the faults of samadhi, so it will not shake. Some say that it will not be destroyed by the power of the Pure Abode Gods. If so, wouldn't it become a constant dharma? This is not the case, because the palaces there are not formed by common karma, but are not connected to each other like stars, and their respective karmas arise together with sentient beings, appearing at birth and destroying at death. Third, what is the order of the three destructions? Fire destroys continuously seven times without interruption, so the lifespan of the Great Brahma is sixty intermediate kalpas. After eight great kalpas have passed, water will destroy once from the Clear Light Heaven downwards, so the lifespan of the Clear Light Heaven is eight kalpas. In this way, after fire destroys seven times, each time water destroys once, after seven water disasters, after fifty-six kalpas have passed, fire destroys seven times again, and then at the end of everything, the sixty-fourth time is destroyed by wind, so the lifespan of the Virtue Increase Heaven is sixty-four kalpas, which is a good explanation. If so, in the lifespan of the Great Brahma, the twenty intermediate kalpas of the destruction and formation of the vessel world cannot be counted, wouldn't there be only fifty-eight intermediate kalpas? This is an explanation with supplementary explanations, even if the Great Brahma does not have a complete twenty intermediate kalpas, it is close to sixty kalpas, while the Clear Light Heaven and the Virtue Increase Heaven have twenty
Chinese
即使少了二十二劫，也接近八大劫和六十四劫，要知道因此而得名。《俱舍论》的释论，论义极明之日光中，第三品。 ༈ །།第四，关于业的阐述，有三点：以连接的方式作简要说明；详细阐述业的实际内容；顺便阐述一些法的类别作为结尾。 第一，如果先前已经否定了各种器情世界是从无因和不相应的因产生的，那么它们是从何而来的呢？ 众生的善与不善之业产生了各种好坏参半的世界。 外道说，自在天喜不喜欢的分別，可以使外器具有好坏，内情具有苦乐，但不能确定只有好坏和苦乐，因此不能说从善与不善产生。 回答说，即使只是从业产生，也是从总的方面做了善业，从个别方面做了不善业，或者反过来做了混合的业，以及从士夫的作为而产生的。 第二，业的体性，阐述经中出现的业的类别。 第一，简要说明，详细阐述。 第一，业可以分为：思业和思已业，或者说意业两种。 其中，思与意相应，是意业。思所生起和造作的是身语业，因为思必定先于身语。 这样，这三种业从所依、体性或意乐哪个方面安立呢？ 如果从第一个方面来说，一切都依赖于身，所以是身；如果从第二个方面来说，身和意的体性不是业，所以是语；如果从第三个方面来说，一切都是由意所引发，所以只有意。对此，有部说：以这三者的顺序，从身语意三门之业安立自性，即由意引发，以及依赖于身的业，以及语本身就是业。 经部则认为：业就是思，思使意趣入，或者与意相应，是意业；使身语趣入，是思已业。无论如何分析，色都不是业，认为善法是有色
English
Even if twenty-two kalpas are missing, it is close to eight great kalpas and sixty-four kalpas, so know that it is named accordingly. The commentary on the Abhidharmakosha, the third chapter in the Sunlight that Clearly Illuminates the Meaning of the Text. ༈ །། Fourth, regarding the explanation of karma, there are three points: briefly explain by way of connection; explain the actual content of karma in detail; and incidentally explain some categories of dharma as the conclusion. First, if it has already been denied that the various container and sentient worlds arise from no cause and non-corresponding causes, then from what do they arise? The good and non-good karma of sentient beings gives rise to various mixed worlds of good and bad. Outsiders say that the distinction between whether Ishvara likes or dislikes can make the outer container have good and bad, and the inner sentient beings have suffering and happiness, but it cannot be determined that there is only good and bad and suffering and happiness, so it cannot be said to arise from good and non-good. The answer is that even if it arises only from karma, it is from doing good deeds in general and non-good deeds in particular, or vice versa, doing mixed deeds, and arising from the actions of the individual. Second, the nature of karma, explaining the categories of karma that appear in the sutras. First, a brief explanation, a detailed explanation. First, karma can be divided into: volitional karma and karma done after volition, or mental karma. Among them, thought is in accordance with mind, it is mental karma. What is produced and created by thought is body and speech karma, because thought must precede body and speech. Thus, from which aspect are these three karmas established: the basis, the nature, or the intention? If from the first aspect, everything depends on the body, so it is the body; if from the second aspect, the nature of body and mind is not karma, so it is speech; if from the third aspect, everything is initiated by the mind, so it is only the mind. To this, the Vaibhashikas say: in the order of these three, the self-nature is established from the karma of the three doors of body, speech, and mind, that is, initiated by the mind, and the karma that depends on the body, and speech itself is karma. The Sutra School believes that karma is thought itself, and thought causes the mind to enter, or is in accordance with the mind, it is mental karma; causing body and speech to enter is karma done after volition. No matter how analyzed, form is not karma, and it is believed that good dharma has form.