Tibetan
ང་། ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མིན་པ་དག་ཕྱི་མའི་མིག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤོང་བདུན་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུའོ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྱུང་འགྱུར་དེ་ཡིན་ན་ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱིས་དབང་པོའི་ཚོགས་པའི་འབྱུང་བ་བསྐྱེད་པ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་སྟེ་གཞན་མིན་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེམས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་ཚུལ། དེ་ཉིད་སེམས་ཉི་ཤུར་བཤད་པ། སེམས་བཅུ་གཉིས་གང་ལས་དུ་རྙེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་དངོས། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཡིད་དེ་སེམས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་ནི། མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ་བཞི་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གཉིས་དག་ན་མི་དགེ་བའི་སེམས་ལས་གཞན་གསུམ་གསུམ་སྟེ་ཟག་བཅས་བཅུ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ཟག་མེད་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱེད་ཚུལ་ལ། ཟག་བཅས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་འདོད་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། རྒྱུན་ཚེའམ་གནས་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱིས་རྟོག་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་རྒྱུན་གྱི་ཚེ་དང་། ས་གཅིག་པ་དག་སྲེད་པའི་འཆིང་བ་ཐ་དད་མེད་པས་རིགས་མི་འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བས་མཚུངས་པའི་ཚེ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་གང་ལས་ཤི་འཕོས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་གིས་མཉམ་གཞག་ལ་སྦྱོར་བ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་ལས་ལྡང་བ་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལྡང་བའི་ཚེ་དང་། གོང་མའི་དགེ་བ་དག་པ་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ་ཅི་སྟེ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་གྱུར་ན་འོག་མའི་དགེ་བ་ལ་ལྡང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འཕངས་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འོག་མའི་དགེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་གཟིར་བའི་ཚེ་སྟེ། དཔེར་ན་ཐོ་རངས་ཕྱེ་བཏགས་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཉལ་བ་དུས་ཚོད་ལ་གཉིད་སད་པ་བཞིན་དང་། གཟུགས་ཀྱི་དགེ་བས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལ་འཇུག་ལྡང་གི་ཚེ་གཉིས་རྣམས་ལས་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་སྙོམས་པར་འཇུག་ལྡང་གིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ལ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་འོག་མའི
Chinese
我，身语的造作和非造作是后世眼等成熟的因，禅定和无漏的七断是互相一起产生的因。如果诸蕴的因缘是生起之因，那么身语的业产生诸根的集合，成熟之因是唯一的，不是其他的，如前一样。第四有三：十二心的等无间缘之理，彼即说为二十心，十二心从何而得。第一有二：真实分为十二心，作等无间缘之理。第一是：欲界中，意即心，善心和不善心，以及有覆无记和无覆无记，共四种；色界和无色界二者中，除了不善心之外，各有三种，即有漏十心，以及有学和无学二种无漏心，共十二种。第二，作等无间缘之理，就有漏而言，就无漏而言。第一有三，第一就欲心而言：应以常时或八种情况来理解。同类前一刹那产生后一刹那是常时，同一地，由于贪爱的束缚没有差别，因此从不同类也能产生，是相似之时，从三界的心死亡而转生，所生的心只是烦恼心，是结生之时，三界的善，从生得善而与等持结合，是入定时，从彼等出定是出定之时，上面的善应修习清净，如果变成烦恼，就应从下面的善中生起，是抛舍之时，变成烦恼之后立即安住于下面的善，是等持被烦恼所扰之时，例如，承诺黎明磨面粉后睡觉，到时间醒来一样，以及色界的善进入欲界和色界的化身，入定和出定二时，后者二者被入定和出定所摄。其中，结生的心只是烦恼心，而且是下方的
English
I. The actions and non-actions of body and speech are the cause of the maturation of eyes, etc., in the next life, and the seven abandonments of meditation and non-leakage are the cause of their simultaneous occurrence. If the cause and condition of the elements is the cause of arising, then the actions of body and speech produce the aggregation of faculties, and the cause of maturation is the only one, not another, as before. The fourth has three: the manner of the immediately preceding condition of the twelve minds, that which is explained as twenty minds, and from where the twelve minds are obtained. The first has two: the actual division into twelve minds, and the manner of acting as the immediately preceding condition. The first is: In the desire realm, the mind is fourfold: virtuous mind, non-virtuous mind, obscured and unspecified mind, and unobscured and unspecified mind. In the two realms of form and formlessness, there are three each other than non-virtuous mind, namely, ten contaminated minds, and two uncontaminated minds, namely, learners and non-learners, making twelve in total. The second is the manner of acting as the immediately preceding condition, in terms of contaminated and uncontaminated. The first has three, the first in terms of desire mind: it should be understood by means of constant time or eight situations. The latter arises from the former of the same kind is constant time, and those of the same ground, because the bonds of craving are not different, therefore they can also arise from different kinds, which is similar time, and the mind that dies and transmigrates from any of the three realms, the mind that is born is only afflicted, which is the time of connection, the virtue of the three realms is combined with equanimity by arising from combination, which is the time of entering into equipoise, and rising from it is the time of rising from equipoise, and the virtue of the upper realms should be cultivated purely, but if it becomes afflicted, then it should rise to the virtue of the lower realms, which is the time of abandonment, and immediately after becoming afflicted, it will abide in the lower virtue, which is the time when equipoise is afflicted by afflictions, for example, like promising to grind flour at dawn and falling asleep, waking up at the time, and the virtue of form entering the emanations of desire and form, the two times of entering and rising, the latter two are included in entering and rising into equipoise. Among them, the mind of connection is only afflicted, and it is the lower one.
Tibetan
་དགེ་བ་དང་མ་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་ལས་ཤི་བ་གོང་མར་སྐྱེ་ཡང་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་ཅན་ལས་ཤི་བ་གོང་མར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་སེམས་དགེ་བ་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་ལས་སེམས་དགུ་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ་འཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་སྟེ། རང་གི་དགེ་བ་ཉིད་འབྱུང་བ་རྒྱུན་གྱི་ཚེ་དང་གཞན་གསུམ་འབྱུང་བ་ས་མཚུངས་པ་དང་། དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་ལས་གཟུགས་ཀྱི་དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་འབྱུང་བ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་སྟེ། གང་འབྱུང་ན་གང་སྤེལ་ལས། ཁ་ཅིག་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་དངོས་གཞི་ཡང་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་ཞེས་དང་། དབྱངས་སྒྲོག་གཉིས་པའི་བར་དུ་ཡང་འབྱུང་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་མཉམ་པར་མ་གཞག་པས་ཐོད་རྒལ་ལྟར་སས་བར་དུ་ཆོད་པ་འདྲེན་མི་ནུས་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་ལ་ཤི་ནས་གོང་དུ་སྐྱེས་ན་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་སློབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་མི་སློབ་པའི་སེམས་སོ། །འདོད་པའི་དགེ་བས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་ནི་རིང་བ་རྣམ་པ་བཞིས་རིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ས་མང་པོས་ཆོད་པས་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གོང་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབ་པ་དང་ས་མི་གཅིག་ཅིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་སེམས་དང་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོ་མིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཚེ་གཞན་བཞི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་དགེ་བ་དེ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་བསྒྲིབས་པ་ལས་མི་འབྱུང་བས་གཞན་བརྒྱད་པོ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་སྟེ། རང་གི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུན་དང་། གཞན་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་ས་མཚུངས་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བསྒྲིབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་པས་གཟིར་བ་དང་། དེའི་དགེ་བ་དང་ཟག་མེད་གཉིས་ལས་བྱུང་བ་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལྡང་བའི་ཚེའོ། །འདོད་པའི་མི་དགེ་བ་ནི་ཟག་མེད་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་བཅུ་ལས་འབྱུང་སྟེ་རྒྱུན་དང་ས་མཚུངས་པའི་ཚེ་རང་གི་བཞི་དང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་གོང་མའི་སེམས་དྲུག་ལས་སོ། །དེ་ལས་རང་སའི་བཞི་ཁོ་ན་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལས་གོང་མའི་སེམས་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རྒྱུན་དང་སའི་ཚེའོ། །འདོད་པའི་བསྒྲིབས་པའང་མི་དགེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཅུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཞི་ཁོ་ནའོ། །འདོད་པའི་མ་བསྒྲིབས་པ་ནི་རང་སའི་བཞི་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱི་དགེ་བ་སྟེ་ལྔ་དག་ལས་སོ། །དེ་
Chinese
从善和非遮蔽的心识死亡会投生到更高的境界，但从较低的有烦恼的心识死亡不会投生到更高的境界，这是确定的。其中，欲界的善心与心所一起，能接续产生九种心识与心所，即：自己的善产生是相续时，其他三种产生是同地时；从善的加行生起色界的善加行，是入定的时间。什么产生于什么之上呢？有些人说：“只有无障碍。”有些人说：“还有正行。”有些人说：“还有特殊者。”有些人说：“在第二禅之间也会产生。”有些人说：“因为没有平等安住，所以像突破一样，地之间有间隔，不能引生。”如此说。如果从生得的善死亡而投生到更高的境界，那么在中阴期，两种遮蔽会产生；以欲界的心一境性入定时，是学道修道和无学道的心。欲界的善不与无色界的善相应，因为四种远而远。或者说，因为被很多地所隔断，所以不能突破。如此解释。上面的两种（色界和无色界）由于非遮蔽且地不相同，以及不是中阴期的心识和等持的体性等等，所以其他四种情况是不可能的。欲界的善不从无色界的遮蔽产生，所以只从其他八种产生，即：从自己的善产生是相续，其他三种产生是同地，从色界初禅的遮蔽产生是被烦恼所困扰，从它的善和无漏二者产生是从等持中出定时。欲界的不善从除了无漏二者之外的十种心识产生，即：相续和同地时是自己的四种，中阴期时是从上面的六种心识。从中只产生自己地的四种，因为从中不可能产生更高的心识。那也是相续和地的时机。欲界的遮蔽也和不善一样，在十种之后产生，但从中只有四种。欲界的非遮蔽是从自己地的四种和进入化身时色界的善，即五种产生。
English
Death from virtuous and unobscured minds leads to rebirth in higher realms, but death from lower, afflicted minds does not lead to rebirth in higher realms; this is certain. Among these, the virtuous mind of the desire realm, together with its mental factors, can successively produce nine minds and mental factors, namely: the arising of one's own virtue is during continuity, and the arising of the other three is during the same ground; the arising of the virtuous application of form from the virtuous application of form is at the time of entering into meditative absorption. What arises from what? Some say, "Only the unobstructed." Some say, "Also the actual basis." Some say, "Also the special one." Some say, "It also arises between the second dhyanas." Some say, "Because there is no equal abiding, it is like a breakthrough, and because there is an interval between the grounds, it cannot be drawn forth." Thus they say. If one dies from innate virtue and is reborn in a higher realm, then during the intermediate state, the two obscurations arise; when entering meditative absorption with single-pointedness of mind in the desire realm, it is the mind of the path of learning and the path of no more learning. The virtue of the desire realm does not correspond to the virtue of the formless realm because it is far away in four ways. Or it is said that because it is separated by many grounds, it cannot break through. Thus it is explained. The two higher realms (form and formless realms) are impossible for the other four situations because they are unobscured and the grounds are not the same, and because they are not the nature of the mind of the intermediate state and meditative equipoise, and so on. The virtue of the desire realm does not arise from the obscuration of the formless realm, so it only arises from the other eight, namely: arising from one's own virtue is continuity, the arising of the other three is the same ground, the arising from the obscuration of the first dhyana of the form realm is being afflicted by afflictions, and the arising from its virtue and the two undefiled ones is at the time of rising from meditative absorption. The non-virtue of the desire realm arises from the ten minds other than the two undefiled ones, namely: continuity and the same ground are one's own four, and during the intermediate state it is from the six minds above. From these, only the four of one's own ground arise, because it is impossible for a higher mind to arise from them. That is also the time of continuity and ground. The obscuration of the desire realm is also the same as non-virtue, arising after the ten, but from these there are only four. The unobscured of the desire realm arises from the four of one's own ground and the virtue of the form realm when entering into transformation, that is, from the five.