Tibetan
གཟུགས་སུ་སྐྱེས་ནས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འོ་ན་འཕགས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལྡོག་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ལ་འདོད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་བཞིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྤངས་པ་མི་བཟློག་ཀྱང་ཟག་བཅས་ཀྱི་དེ་བཟློག་པར་འདོད་དོ་ཞེས་རོང་ཊཱིཀ་ཏུ་གསུང་། སྙོམས་འཇུག་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་དོ། །ལྡང་སེམས་ནི་བྱེ་སྨྲ་འཇུག་སེམས་རྫས་གྲུབ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པས་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ། སེམས་ཙམ་པ་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད། བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ནི་ཡིད་ཤེས་མི་གསལ་བ་ཡོད་པས་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་ནོ། །མདོ་སེམས་གཉིས་ནི་གཟུགས་མེད་པར་བཞེད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། སྲོག་གི་ངོ་བོ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་ཚེའོ། །ཚེ་དེ་ཡང་འདོད་གཟུགས་གཉིས་སུ་དྲོད་དང་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་ཤེས་ནི་སྲོག་ལ་རག་ལས་ནས་འཇུག་པས་དེ་དག་གི་རྟེན་གང་ཡིན་པའོ། །སྲོག་གི་རྟེན་ཡང་དེ་དག་ཡིན་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མདུང་ཁྱིམ་ལྟར་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་དོ་ཞེས་དོནྃ་དེྃ་གསུང་ངོ་། །སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་ནི། ཚེ་དང་དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་འདིས། །གང་ཚེ་ལུས་འདི་འདོར་བྱེད་ཅིང་། །བོར་ནས་དེ་ཚེ་འདུག་པ་ནི། །སེམས་མེད་ཇི་ལྟར་ཤི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་ནི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། སྲོག་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་ཕན་ཚུན་ལ་བརྟེན་ཅིང་གཉིས་ཀ་ཡང་སྔོན་ལས་ལ་བརྟེན་ཏེ། དེས་རིས་མཐུན་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པར་འཕངས་པ་ལ་སྲོག་ཏུ་བཏགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། གཟུགས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྨིན་ཁོ་ནར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་འཇུག་པས་སྲོག་བྱེ་སྨྲ་ལྟར་རམ། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ཀུན་གཞི་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དྲུག་པ་ལ་དབྱེ་བ་དང་། སྐྱོན་སྤོང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། མཚན་ཉིད་དག་ནི་བཞི་འབྱུང་སྟེ། མ་འོངས་པའི་འདུས་བྱས་ད་ལྟར་དུ་སྐྱེས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འཇིག་ཏུ་རུང་བའི་རྒ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་གནས་པ་དང་། དངོས་སུ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་མདོ་ལས། གནས་པ་མ་གསུངས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་སྐྱོ་བར་བྱ་
Chinese
如果认为生为色身而显现阻碍，则没有过失。如果认为圣者的现观可能退转，这是部派有部的观点，就像阿罗汉有退失的性质一样。经部宗认为，无漏的断除不会退转，但有漏的断除可以退转，如荣氏所说。经部宗和唯识宗认为，从等持中退失。有部宗认为，起心是从入定心实体产生。经部宗说，具有根身的身体有心的种子，由此产生起心。唯识宗认为，起心是从阿赖耶识中存在的心种子产生。妙音论师认为，存在不明显的意识，由此产生起心。经部宗和唯识宗认为，没有色法。第五，命的自性是三界之寿。寿在欲界和色界是暖，在一切处是识，因为识依赖于命而存在，所以是它们的所依。命的所依也是它们，因为互相依赖而存在，所以如果认为没有退转，则有错误。像矛和房屋一样，有进入和退出的作用，这是敦炯所说。证明的教证是：此寿与暖及识，何时弃舍此身体，舍已尔时而安住，如无心者死一般。又说，理由是蕴的相续存在，所以成立有所依。经部宗说：虽然命作为实体存在，但暖和识互相依赖，两者也依赖于前业，由此将同类持续存在的时间称为命。有部宗说：如果这样，那么所有无色界的众生都将只是异熟果，所以会有过失，因此命就像有部宗一样，或者像唯识宗一样承认阿赖耶识。第六，分为差别和遣除过失两部分。第一部分是：经中说，四种自性产生，即未来的有为法现在产生的生，以及第二刹那容易坏灭的老，以及进入一刹那的住，以及实际坏灭的无常。如果经中没有说住，那是因为要使所化
English
If it is considered that being born as a form body manifests obstruction, then there is no fault. If it is thought that the direct realization of the noble ones might regress, this is the view of the Vaibhashika school, just like an Arhat having the nature of falling away. The Sutra school believes that the abandonment of the uncontaminated does not regress, but the abandonment of the contaminated can regress, as Rong says. The Sutra school and the Mind-Only school believe that there is falling away from meditative absorption itself. The Vaibhashika school believes that arising thought arises from the substance of the entering mind. The Sutra school says that the body with the senses has the seed of mind, and from this arises the arising thought. The Mind-Only school believes that arising thought arises from the seed of mind existing in the Alaya consciousness. The Venerable Dignaga asserts that there is an unclear consciousness, and from this arises the arising thought. The Sutra school and the Mind-Only school believe that there is no form. Fifth, the nature of life is the life of the three realms. Life in the desire realm and form realm is warmth, and in all places it is consciousness, because consciousness depends on life to exist, so it is their basis. The basis of life is also them, because they exist in mutual dependence, so if it is thought that there is no regression, there is a mistake. Like a spear and a house, there is entering and exiting, this is what Dunjom said. The scriptural proof is: This life, with warmth and consciousness, whenever it abandons this body, having abandoned it, then it abides, like a mindless dead person. It is also said that the reason is that the continuum of aggregates exists, so it is established that there is a basis. The Sutra school says: Although life exists as a substance, warmth and consciousness depend on each other, and both also depend on previous karma, thereby designating the time that similar kinds continue to exist as life. The Vaibhashika school says: If this is the case, then all formless beings will only be the result of maturation, so there will be a fault, therefore life is like the Vaibhashika school, or like the Mind-Only school acknowledging the Alaya consciousness. Sixth, divided into two parts: distinctions and eliminating faults. The first part is: The Sutra says that four characteristics arise, namely, the arising of future conditioned phenomena now, and the aging that is easily destroyed in the second moment, and the abiding that causes entry into one moment, and the impermanence that actually destroys. If abiding is not mentioned in the Sutra, it is because it is to make the disciples
Tibetan
བའི་ཕྱིར་ཆགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་གནས་པ་མ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་ཡང་སྐྱེ་སོགས་ཉིད་དེ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ན། རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ལ་ཡང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་ལ་སོགས་པ་རྒ་བའི་རྒ་བ་དང་། གནས་པའི་གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པའི་མི་རྟག་པ་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ལའང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས་རེ་རེ་ལ་བཞི་བཞི་ཚང་བ་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། སྔ་མ་འདོད་ཅིང་ཐུག་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་མཚོན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གཞན་མི་དགོས་སོ། །ཇི་ལྟར་མཚོན་ཞེ་ན། རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་ཆོས་བརྒྱད་བརྒྱད་ལ་འཇུག མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་སྟེ་རེ་རེ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྩ་སྐྱེ་དེས་མཚན་གཞི་འདུས་བྱས་དང་རྩ་བའི་མཚན་ཉིད་གཞན་གསུམ་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་པོ་བསྐྱེད་ལ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་རྩ་སྐྱེ་གཅིག་པུ་བསྐྱེད། དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་རྒ་བས་ཆོས་བརྒྱད་རྙིང་པར་བྱེད་མཐུན་པའི་རྒ་བས་རྒ་བ་གཅིག་པོ་རྙིང་པར་བྱེད། རྩ་བའི་གནས་པས་ཆོས་བརྒྱད་གནས་པར་བྱེད། མཐུན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་གཅིག་པོ་གནས་པར་བྱེད། རྩ་བའི་མི་རྟག་པས་དོན་བརྒྱད་འཇིག་པར་བྱེད། མཐུན་པའི་མི་རྟག་པས་མི་རྟག་པ་གཅིག་པོ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྩ་སྐྱེ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་པ་དགོས་ཀྱང་དེ་ལ་གསུམ་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཐུག་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་འདུས་བྱས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མ་ཚང་བས་སོ། །ཚང་ན་སྐྱེ་བས་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་ཚང་ཡང་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱེ་བས་མ་འོངས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། ད་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་གི་ཚོགས་པ་མེད་པར་ནི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་བྱ་ད་ལྟར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། མིག་ཡོད་ཀྱང་ཡུལ་མི་ལྡན་ན་རྣམ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་ནི་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་དོན་ལྡོག་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེ་སོགས་བཞི་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་བཞི་ཚང་བར་མི
Chinese
因此，对于成为坏灭之因的住立没有进行阐述。第二部分有三点。第一点：如果说有为法虽然具有体相，但由于不具备生等自体，因此不遍及。答：对于那些根本体相，也存在相似的体相，即生的生，以及老的老，住的住，无常的无常，因此不存在不遍及的情况。第二点：如果说对于那些也存在相似的体相，因此每个都具备四个，并且会无穷无尽。答：前者是承认的，但不会变成无穷无尽，因为互相之间一个代表一个，因此不需要其他的体相。如何代表呢？根本的四个体相适用于八个法，相似的四个体相适用于根本体相的一个法，即每个都适用。根本的生产生了所依有为法和根本的其他三个体相以及相似的四个体相，总共八个，而生的生只产生根本的生。同样，根本的老使八个法变旧，相似的老只使老一个变旧。根本的住使八个法安住，相似的住只使住一个安住。根本的无常使八个法坏灭，相似的无常只使无常一个坏灭。因此，根本的生需要第二个生起者，但它不需要第三个，因此不会变成无穷无尽。其他的也同样类推。如果这样，那么有为法是不生的法性，会变成不是有为法，因为不具备体相生。如果具备，那么生如何称为不生呢？虽然具备生，但由于没有作用，因此住没有过失。第三点：由于生能产生未来，因此未来会一下子全部产生，这样是否合理？答：如果没有现在生的因和缘的集合，那么仅仅生本身并不能使所生之物现在产生，就像虽然有眼睛，但如果没有对境，那么识就不会产生一样。作为论证的教证是：经中说“有为法也显现为生”。理由是：名称具有意义的差别，因此是周遍的。经部宗认为，是相对于有为法的相续而安立生等四相，而不是每个刹那都具备四个。
English
Therefore, the abiding that becomes the cause of destruction is not explained. The second part has three points. First point: If it is said that although conditioned phenomena have characteristics, they are not pervasive because they do not possess the self of arising, etc. Answer: For those fundamental characteristics, there are also similar characteristics, namely the arising of arising, and so on, the aging of aging, the abiding of abiding, and the impermanence of impermanence, so there is no non-pervasiveness. Second point: If it is said that for those also there are similar characteristics, therefore each has four, and it will be infinitely faulted. Answer: The former is admitted, but it will not become infinite, because each represents each other, so no other characteristics are needed. How does it represent? The four fundamental characteristics apply to eight dharmas, and the four similar characteristics apply to one dharma of the fundamental characteristics, that is, each applies. The fundamental arising produces the conditioned phenomenon and the other three fundamental characteristics and the four similar characteristics, a total of eight, while the arising of arising only produces the fundamental arising. Similarly, the fundamental aging makes the eight dharmas old, and the similar aging only makes aging one old. The fundamental abiding makes the eight dharmas abide, and the similar abiding only makes abiding one abide. The fundamental impermanence makes the eight dharmas perish, and the similar impermanence only makes impermanence one perish. Therefore, the fundamental arising needs a second producer, but it does not need a third, so it will not become infinite. Apply the same to others. If so, then the conditioned phenomenon that is the nature of non-arising will become not a conditioned phenomenon, because it does not have the characteristic of arising. If it has it, then how can arising be called non-arising? Although it has arising, there is no fault with abiding because there is no function. Third point: Since arising produces the future, the future will all arise at once, is this reasonable? Answer: If there is no collection of causes and conditions for arising now, then arising alone cannot cause the object to be produced now, just as even if there is an eye, if there is no object, then consciousness will not arise. The scriptural proof is: The sutra says, "Conditioned phenomena also appear as arising." The reason is: Names have differences in meaning, therefore they are pervasive. The Sautrantika school believes that the four characteristics of arising, etc., are established in relation to the continuum of conditioned phenomena, and not that each moment has all four.