Tibetan
པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ལམ་གྱི་མ་ཐོབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འདོན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་གོ་བའི་ཕྱིར་མི་དགོས་ཏེ་ཆུ་འཐུང་རླུང་ཟ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བྱེ་སྨྲས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དང་དེ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཐ་དད་དུ་བྱེད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་འཕགས་པའི་ལམ་མ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འོ་ན་མ་ཐོབ་པ་དེ་གང་གིས་གཏོང་ན། ཆོས་གང་གི་མ་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་དེ་ཐོབ་པ་དང་། གོང་འོག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ས་འཕོས་ནས་ནི་མ་ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་ཆད་ཅིང་མ་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བས་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་བོ་ནི་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པས་ཉམས་ལ། འདོད་པའི་སྐྱེ་བོ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོར་སྐྱེས་པ་དང་། སྲིད་རྩེའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དུ་སྐྱེས་པས་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རིས་མཐུན་འདོར་བ་དང་སོ་སྐྱེ་གཏོང་བ་ལ་མུ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ནི་འདོད་པ་ནས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ། གཉིས་པ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ། གསུམ་པ་ནི་འདོད་པ་ནས་དང་པོར་སྐྱེ་བ། བཞི་པ་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །ཅི་མ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གཉིས་ཀའི་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །འོ་ན་ཐོབ་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བ་ལས། ཐོབ་པའི་ཆོས་དང་ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ཅིང་། གསུམ་པས་ཐོབ་པ་ལྡན་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་དེ་གསུམ་གྱི་ཐོབ་པ་གསུམ་དང་། ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་གསུམ་སྟེ་དགུ་དང་། གསུམ་པ་ལ་དེ་དགུའི་ཐོབ་པ་དགུ་དང་རྗེས་ཀྱི་ཐོབ་པ་དགུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དང་། བཞི་པ་ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཕྲག་གཉིས་ཏེ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་དང་། ལྔ་པ་ལ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་ཕྲག་གསུམ་ཞེས་ཊཱི་ཀར་བཤད་ཀྱང་བཞི་པ་ལ་ཡང་སུམ་འགྱུར་དུ་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ནི་ཀྱེ་མ་འདི་ནི་ཐོབ་པའི་དགའ་སྟོན་ཆེན་པོ་ཞིག་སྟེ་དེ་ཐོགས་པ་མེད་པས་འདི་ལྟར་གོ་སྐབས་རྙེད་དོ་ཞེས་མི་འཐད་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། །སྐལ་མཉམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་འདྲ་བར་བྱེད་པའི་རྫས་ཏེ་སྐལ་བ་མཚུངས་པས་སོ། །རིས་མཐུན་པ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །དབྱེ་ན་སེམས་ཅན་ཙམ་དུ་འདྲ་བའི་སྤྱི་དང་། ཁམས་དང་ས་དང་སྐྱེ་གནས་དང་རིགས་དང་ཕོ་མོ་ལ་སོགས་པར་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་གཉིས་སམ། ཆོས་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་སོ། །གོང་མ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཕུང་པོ་འདྲ་བ་ལ་འདོད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད
Chinese
是这样的。那么，是否需要发出“仅仅是没有获得道”的声音呢？不需要为了理解意义，就像“喝水吃风”一样。因此，毗婆沙师说，将异生自身和与之相应的补特伽罗视为不同。经部师则认为，没有生起圣道的相续就是异生。那么，没有获得的，通过什么来舍弃呢？对于任何法的没有获得，就是获得那个法；或者，在上下生起的地界转移后，没有获得的获得断绝，并且由于生起没有获得而完全消失。例如，没有获得道的补特伽罗，通过获得见道而消失；欲界的补特伽罗，生起初禅；有顶的补特伽罗，生起无所有处。因此，舍弃同类和舍弃异生有四句：第一句是从欲界生到欲界；第二句是见到真谛；第三句是从欲界生到初禅；第四句是与此不同。是否具有没有获得和获得的获得以及没有获得呢？两者都有。那么，获得是否会变成无穷无尽呢？不是因为相互具有。从法、获得和获得的获得三者生起时，使与获得的法和获得的获得相应；第三者使获得相应。在那之后的第二个刹那，具有那三者的三个获得，以及三个获得的获得，总共九个；第三个刹那，具有那九个的九个获得和后来的九个获得，总共二十七个；第四个刹那，具有二十七个的两倍，即五十四个；第五个刹那，具有五十四个的三倍。虽然论典中这样说，但有人说第四个刹那也应该有三倍。论师说：唉呀，这真是获得的盛大节日啊，因为它是无碍的，所以这样获得机会，这是不合理的。第二，关于同分。同分的自性是使众生相互相似的物质，因为具有相同的份额。也称为同类。分类的话，有仅仅在众生方面相似的共同点，以及在界、地、生处、种姓和男女等方面相似的差别两种，或者分为法和众生两种。上部派认为是众生的状态，即相似的蕴。能立。
English
It is so. Then, is it necessary to utter the sound of "only not having attained the path"? It is not necessary for understanding the meaning, just like "drinking water and eating wind." Therefore, the Vaibhashikas say that they consider the ordinary being itself and the corresponding person to be different. The Sutrantikas, on the other hand, believe that the continuum in which the noble path has not arisen is an ordinary being. Then, what is not attained, through what is it abandoned? For the non-attainment of any dharma, it is the attainment of that dharma; or, after the transference of the ground of arising in the upper and lower realms, the attainment of non-attainment ceases, and it completely disappears due to the arising of non-attainment. For example, a person who has not attained the path disappears by attaining the path of seeing; a person in the desire realm arises in the first dhyana; a person in the peak of existence arises in the realm of nothingness. Therefore, there are four possibilities for abandoning the corresponding class and abandoning the ordinary being: the first is arising from the desire realm to the desire realm; the second is seeing the truth; the third is arising from the desire realm to the first dhyana; the fourth is different from that. Is there non-attainment and the attainment of attainment and non-attainment? Both have both. Then, will attainment become endless? It is not because they possess each other. When the three, dharma, attainment, and attainment of attainment, arise, they make the dharma of attainment and the attainment of attainment correspond; the third makes attainment correspond. In the second moment after that, there are three attainments of those three, and three attainments of attainment, totaling nine; in the third moment, there are nine attainments of those nine and nine subsequent attainments, totaling twenty-seven; in the fourth moment, there are twice twenty-seven, which is fifty-four; in the fifth moment, there are three times fifty-four. Although the treatise says so, some say that the fourth moment should also have three times as many. The teacher said: Alas, this is truly a great festival of attainment, because it is unobstructed, so it is unreasonable to obtain opportunities in this way. Second, regarding commonality. The nature of commonality is the substance that makes beings similar to each other, because they have the same share. It is also called corresponding class. If classified, there are two types: the commonality that is similar only in terms of beings, and the differences that are similar in terms of realms, grounds, birthplaces, castes, and genders, or it can be divided into two types: dharma and beings. The upper school believes it is the state of beings, that is, similar aggregates. Proof.
Tibetan
་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲ་བྱེད་ཀྱི་རྫས་མེད་ན་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒྲ་བློ་འཇུག་པར་མི་རིགས་པ་ལས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ། །ལུང་ནི་མདོ་ལས་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ནི་ལྷ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་མ་འོངས་པ་ན་སྐྱེ་བའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་དུས་གཞན་གྱི་བར་དུ་ཆུ་ལོན་ལྟར་འགོག་པའི་རྫས་སོ། །སྐྱེ་འཆིའི་ཚེ་ནི་སེམས་ཡོད་དེ། མདོ་ལས། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་འདུག་སྟེ། འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་གནས་དེ་ནས་འཆི་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །ཤི་ནས་སྔོན་གྱི་འཕེན་པ་ཟད་པ་དང་ལས་གསར་པ་མ་བསགས་པའི་ཕྱིར་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱིས་འདོད་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེའོ་ཞེས་ཟེར་ཡང་། གོང་མར་སྐྱེ་བའི་ལས་མེད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅེས་འཆད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ལས་ཀྱི་འཕངས་ཤིང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་རྫོགས་པའི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཅན་མིན་པས་རྒྱས་བྱུང་མེད་དོ། །ས་ནི་སྤྱིར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་བྱེ་བྲག་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཁྲོད་ཅེས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ་ཚངས་ཆེན་གྱི་གནས་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་མ་བསྒྲིབ་པ་གང་ཟག་བྱིས་པ། སྐྱེ་བ་སྙོམས་འཇུག་དེའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ནས་སོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་སོ་སོར་བཤད། རྟེན་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གོ །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། དགག་བྱ། ས། ཡིད་བྱེད། ངོ་བོ། མྱོང་འགྱུར། གང་ཟག ཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པས་མཚུངས་ལྡན་འགོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་ཀྱང་ཞུགས་ནས་མ་ལངས་བར་དུ་འགོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ཐ་མ་བཞི་པར་གཏོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འཁོར་བ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐར་པ་འདོད་པས་འཇུག་གོ །བཞི་པ་ནི། བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་སློང་བས་དགེ་བའོ། །ལྔ་པ་ནི། མྱོང་བ་ངེས་ཤིང་རྟེན་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ་ཉམས་ཀྱང་སོར་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་ཉིད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། སོ་སྐྱེ་འཇུག་གི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ནི་མིན་ཏེ། འཕགས་པ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་ལ་ཐར་པ་དང་། དེ་ལ་ལམ་དུ་མི་འཛིན་པར་ལྷུང་བའི་གནས་ལྟ་བུར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པ་ཡང་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཐོས་པ་དག་མི་འཇུག་པས་ཕྱི་རོལ་པའོ། །བདུན
Chinese
是对于一切有情，如果没有相似的物质，那么认为是一个的语识是不应产生的，因为产生了，所以存在。 经中说，与诸天同等而生。 第三，无想有情是生于长寿的无想天之所依，未来将要产生的识和心所，如水桶般阻碍到其他时间的物质。 生死时有心识，经中说：这些有情从长久的时间里住着，识产生后从那里死亡、转移。 死后，因为先前的牵引耗尽，新的业没有积累，所以说在其他次数里以感受变化而只生于欲界。也有解释说，成为不生于上界的因。 第四，是业所牵引的无想等持的圆满异熟，因为不是色法，所以没有增长。 处所一般是第四禅，特别是果报大的一个方面，叫做无想众，就像大梵天处一样。 体性是不隐没的凡夫，生是等持的果报而生等等。 四个方面有两个：分别解释体性，共同显示所依。 第一方面也有两个：无想等持，灭尽等持。 第一方面有七个：所断，处所，作意，体性，感受变化，补特伽罗，获得方式。 第一，就像无想有情阻断相应法一样，无想等持也从进入到未起之间阻断。 第二，属于第四禅的最后。 第三，对轮回生起厌离，希求解脱者进入。 第四，以那样的想法引发，所以是善的。 第五，感受是确定的，不可能在那样的所依上无想而生，即使退失也能恢复，所以是生后感受变化。 第六，不是凡夫进入的圣者，因为圣者视无想天为堕落之处，而不是解脱之道。 即使是凡夫，也因为没有获得忍位和听闻佛语，所以是外道。 第七
English
It is because, for all sentient beings, if there is no similar substance, then the consciousness that perceives it as one should not arise, but because it arises, it exists. The sutra says, "Born equal to the gods." Third, the unconscious being is the basis for those born long-lived in the unconscious realm, and the consciousness and mental factors that will arise in the future are substances that block like a water bucket until another time. There is consciousness at the time of birth and death, as the sutra says: "These sentient beings have been dwelling for a long time, and after consciousness arises, they die and transmigrate from that place." After death, because the previous karma is exhausted and new karma is not accumulated, it is said that they are born only in the desire realm through experiencing changes in other instances. It is also explained that it becomes the cause of not being born in higher realms. Fourth, it is the complete fruition of the karma-propelled unconscious absorption, and because it is not a form, there is no increase. The place is generally the fourth dhyana, especially in one aspect of great fruition, called the unconscious crowd, like the Great Brahma's abode. The essence is the unobscured ordinary person, and birth is the result of absorption, and so on. There are two aspects to the four: explaining the essence separately, and showing the common basis. There are also two aspects to the first: unconscious absorption and cessation absorption. The first aspect has seven: what is to be abandoned, the place, the attention, the essence, the experience of change, the person, and the way of attainment. First, just as unconscious beings block corresponding phenomena, unconscious absorption also blocks from entering until not arising. Second, it belongs to the last of the fourth dhyana. Third, those who are disgusted with samsara and desire liberation enter. Fourth, it is virtuous because it is aroused by such a thought. Fifth, the experience is certain, and it is impossible to be born unconsciously on that basis, and even if it is lost, it can be restored, so it is the experience of change after birth. Sixth, it is not a noble person who enters as an ordinary person, because noble ones see the unconscious realm as a place of falling, not as a path to liberation. Even ordinary people, because they have not attained forbearance and have not heard the Buddha's words, are outsiders. Seventh