Tibetan
འབྱུང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བྱིས་པའི་ཉོན་མོངས་དང་བྱིས་པ་ལའང་འཕགས་ལམ་གྱི་ཐོབ་པར་འབྱུང་བས་འབད་པ་དོན་མེད་པ་དང་། མ་འབད་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་རང་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་མོད་ཀྱི་མ་ཐོབ་པའི་ཆོས་རང་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཤེ་ན། མ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རང་རྒྱུད་ལ་མེད་ཀྱང་མ་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བ་ན་རང་རྒྱུད་ལ་ངེས་པར་ལྡན་དགོས་པས་རང་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་གཉིས་ཀ་ལ་སྤྱིར་སྨོས་སོ། །དམིགས་བསལ་ནི་འགོག་གཉིས་རྒྱུད་དང་མ་འབྲེལ་ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དགག་བྱ་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བའི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་དེ། བརྟགས་མིན་ནི་ཆོས་ཅི་རིགས་པའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དང་སུ་ལྡན་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ལ། བརྟགས་འགོག་ནི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ས་དང་ས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བྱིས་པ་ལ་ལྡན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་པར་འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གང་ཐོབ་པ་ཡོད་མེད་ལ་མ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར། མ་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། དམིགས་བསལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི། དགེ་སོགས་ཀྱི། འདོད་སོགས་ཀྱི། སློབ་སོགས་ཀྱི། མཐོང་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་དུས་གསུམ་པའི་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱུ་མཆོག་ལྟར་དང་ལྃ་ལྡིངྃ་བ་དང་ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟ་བུ་མཉམ་དུ་དང་། བེའུ་ལྟར་ཕྱི་འབྲང་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ། ཐོབ་བྱའི་ཆོས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་འདས་པ་ད་ལྟར་མ་འོངས་པ་གསུམ། ཐོབ་བྱའི་ཆོས་ད་ལྟར་བའི་གསུམ། ཐོབ་བྱའི་ཆོས་མ་འོངས་པའི་གསུམ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཐོབ་པ་ཞག་སྔ་མར་འདས་པ་ནི་ཐོབ་པ་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བའི་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང་། ཞག་ཕྱི་མར་འབྱུང་བ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ད་ལྟར་བའི་ཐོབ་པ་ཞག་སྔ་མར་འདས་པ་ནི་འདས་པ་དང་། རང་དང་དུས་མཉམ་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང་། ཞག་ཕྱི་མར་འབྱུང་བ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཐོབ་པ་སྔར་སྐྱེ་ཡོད་པས་དེ་མ་འོངས་པའི་ཐོབ་པ་ཞག་སྔ་མར་འདས་པ་ནི་འདས་པ་དང་། དེ་རིང་ཡོད་པ་ནི་ད་ལྟར་བ།
Chinese
如果阿罗汉生起孩童的烦恼，孩童也生起圣道的证得，那么努力就没有意义了，因为不努力也会解脱。如果所要证得的法在自相续中生起，那么没有证得的法在自相续中如何存在呢？只要没有证得，自相续中就没有，但一旦脱离没有证得的状态，自相续中就必须具备，所以才说属于自相续的一切法。这是对两者的一般性说明。特殊情况是，两种灭法虽然与相续无关，但它们的破立与相续有关，因此这两种灭法有证得和未证得。非为观察之灭，是因为各种法的因缘不具足，所以一切有情都具有。经论中说，谁具有无漏法？答：一切有情。观察之灭，除了与一切束缚相连的最初一刹那之外，一切圣者以及从地到地脱离贪欲的孩童都具有。关于虚空，两种解释中都说没有证得。无论证得存在与否，未证得的存在与否都是成立的结论。第三部分分为两类：已证得之法的差别，未证得之法的差别。第一部分分为：正说和特殊情况两种。正说又分为：三时的差别，善等法的差别，欲等法的差别，有学等法的差别，见道等法的差别。第一种是：三时法的证得，是相对于所证之法而言的，如同牛王一样，以及ལྃ་（藏文，梵文天城体：laṃ，梵文罗马拟音：laṃ，汉语字面意思：种子字），ལྡིངྃ་（藏文，梵文天城体：ḍiṃ，梵文罗马拟音：ḍiṃ，汉语字面意思：种子字）一样，以及身体和影子一样同时存在，又如小牛一样，有前有后三种情况。所证之法是过去法的证得，有过去、现在、未来三种。所证之法是现在法的证得，也有三种。所证之法是未来法的证得，也有三种。例如，生起见道时，加行道是过去法，它的证得在前一天已经过去，这是过去的证得。在现在的时候存在，这是现在的证得。在后一天生起，这是未来的证得。无漏的律仪是现在法的证得，前一天已经过去，这是过去的证得。与自身同时存在，这是现在的证得。后一天生起，这是未来的证得。禅定的律仪，因为证得之前已经生起，所以那是未来的证得。前一天已经过去，这是过去的证得。今天存在，这是现在的。
English
If an Arhat develops childish afflictions, and a child also attains the realization of the noble path, then effort is meaningless, as liberation will occur without effort. If the Dharma to be realized arises in one's own mind-stream, how can the Dharma that has not been realized exist in one's own mind-stream? As long as it has not been realized, it is not present in one's own mind-stream, but once separated from the state of not being realized, it must necessarily be possessed in one's own mind-stream, therefore it is said that all Dharmas belong to one's own mind-stream. This is a general explanation for both. The special case is that although the two cessations are not related to the mind-stream, their objects of negation are related to the mind-stream, therefore these two cessations have realization and non-realization. Non-analytical cessation is because the conditions for various Dharmas are not complete, so all sentient beings possess it. The scriptures say, who possesses the undefiled Dharma? The answer is: all sentient beings. Analytical cessation is possessed by all noble ones and children who are free from desire from ground to ground, except for those who abide in the first moment connected with all bonds. Regarding space, both commentaries say that there is no realization. Whether realization exists or not, the existence or non-existence of non-realization is an established conclusion. The third part is divided into two