Tibetan
བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །མ་དད་པ་ནི་སེམས་མ་རངས་པའམ་ཡིད་མི་ཆེས་པའོ། །ལས་ནི་ལེ་ལོའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །རྨུགས་པ་ནི་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་རློང་རློང་པོའོ། །ལས་ནི་ཟག་པའི་གྲོགས་བྱེད་དོ། །རྒོད་པ་ནི་སྔོན་རྒོད་རྒོད་པ་དང་རྩེ་རྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་འཕྱར་ཞིང་འཕྲོ་བའོ། །ལས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་ངོ་། །མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྨུགས་པ་ལས་གཞན་ལྔ་དང་བརྗེད་ངས་དང་རྣམ་གཡེང་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དང་ལོག་པར་མོས་པ་སྟེ་བཅུ་བཤད་པ་ལས་འདིར་ལྔ་མི་སྨོས་པ་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེར་རྨུགས་པ་མི་སྨོས་པ་ནི་བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྨུགས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མྱུར་དུ་སྐྱེ་ལ། རྒོད་པ་སྤྱོད་པ་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་རྨུགས་རྒོད་གཉིས་ཀ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ཆད་ཡིན་པར་མཚུངས་ཤིང་དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་འདིར་མི་སྲིད་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་མ་སྨོས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པའོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། མི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་ས་མང་པོ་པ་ཁྲེལ་མེད་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་འོག་ནས་འཆད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ཁྲོ་བ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་མནར་སེམས་པའམ་ཁོང་ནས་འཁྲུགས་པ་སྟེ། ལས་ནི་དབྱུག་པས་རྡེགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཁྲོས་པའི་འོག་ཏུ་ཤར་གཉེར་ཞིང་འདུད་པར་མི་འཛིན་པ་སྟེ། ལས་ནི་མི་བཟོད་པའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །གཡོ་ནི་གཞན་གྱིས་ཉེས་པ་བཤགས་པར་བསྐུལ་ན་ཁས་མི་ལེན་པར་གྱ་གྱུ་བའི་བསམ་པས་གཏམ་རླུང་ལ་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ལས་ནི་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་སྟེ། ལས་ནི་བློ་མི་བདེ་བའི་རྟེན་ནོ། །འཚིག་པ་ནི་སྡིག་པའི་བྱ་བ་ལ་དམ་དུ་འཁྱུད་པའོ། །ལས་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་བསྐྱེད་པའོ། །འཆབ་པ་ནི་སྡིག་པ་སྦེད་པའོ། །ལས་ནི་གདམས་ངག་གི་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །སེར་སྣ་ནི་རང་གི་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་དང་མཁས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་ཞིང་མི་གཏོང་བའོ། །ལས་ནི་ཡོ་བྱད་མི་སྙུངས་པར་བྱེད་དོ། །སྒྱུ་ནི་དགོས་པ་གཞན་གྱི་རྙེད་བཀུར་དང
Chinese
是为障碍。不信就是内心不悦或不相信。作用是成为懈怠的基础。 昏沉是心不适用的昏昧状态。作用是成为漏失的助伴。掉举是心念飘荡散乱于先前嬉戏玩乐等事物。作用是障碍止观。这六者是常在烦恼心中生起的，所以是多项烦恼所依处。在《阿毗达磨论》中，除了昏沉之外，还说了另五项，即忘失、散乱、不正知、不如理作意和邪信，共十项。这里未提及五项，是因为它们可以归属于忆念等。那里未提及昏沉，是因为有部宗认为，昏沉与禅定相顺应，因为修习昏沉能迅速生起禅定，而修习掉举则不然。但论师认为，昏沉和掉举都是禅定的障碍，而且两者不可能同时生起，所以即使它们是烦恼所依处，未提及也是论著作者本身的过失。第四是，必定在所有不善心中生起的多项所依处，即无惭和无愧，其体相将在下文解释。第五是，忿怒是缘于损害自己的有情而心怀恼怒或内心激动。作用是做出用棍棒击打等行为。 怀恨是指在对同一对境生起愤怒之后，耿耿于怀，不愿和解。作用是成为不忍的基础。 谄诳是指当他人劝请忏悔罪过时，不肯承认，而是以虚伪的心思将话语敷衍了事等。作用是障碍获得真实的教诲。 嫉妒是对他人的圆满不悦。作用是成为内心不安的基础。 恼是指紧抓罪恶的行为不放。作用是产生非福德。 覆藏是隐藏罪恶。作用是障碍教诲。 悭吝是对自己的法、财物和智慧之物执着不放。作用是使受用不衰减。 幻是指为了其他目的，如获得利养恭敬等,
English
It acts as an obstacle. Lack of faith is displeasure or disbelief in the mind. Its function is to be the basis of laziness. Lethargy is a state of mental dullness that makes the mind unfit for work. Its function is to be a companion to outflows. Excitement is the mind wandering and scattering on things like previous play and amusement. Its function is to obstruct calm abiding. These six are the many grounds of affliction because they always arise in an afflicted mind. In the Abhidharma treatises, other than lethargy, five others are taught: forgetfulness, distraction, non-alertness, improper attention, and wrong belief, making ten in total. The reason why five are not mentioned here is that they are attributed to mindfulness and so on. The reason why lethargy is not mentioned there is that the Vaibhashikas say that it is in accordance with samadhi, because practicing lethargy quickly generates samadhi, while practicing excitement does not. But the teacher says that both lethargy and excitement are equally obstacles to samadhi, and since it is impossible to practice both together, the fact that it is not mentioned even though it is a ground of affliction is the fault of the treatise writer himself. The fourth is the many grounds that necessarily arise in all unwholesome minds, namely shamelessness and lack of embarrassment, whose characteristics will be explained below. The fifth is that anger is being tormented or agitated inwardly by focusing on a sentient being who is harming you. Its function is to do things like striking with a stick. Holding a grudge means cherishing and not reconciling after being angry at the same object. Its function is to be the basis of intolerance. Deceit means that when others urge you to confess your faults, you do not admit it, but with a false intention, you send words to the wind and so on. Its function is to obstruct obtaining the true advice. Jealousy is intolerance of the perfections of others. Its function is the basis of mental unease. Vexation is clinging tightly to sinful actions. Its function is to generate non-merit. Concealing is hiding sins. Its function is to obstruct advice. Stinginess is clinging to and not giving away one's own Dharma, wealth, and objects of wisdom. Its function is to prevent the diminution of resources. Illusion is for other purposes, such as gaining profit and respect,
Tibetan
་བྲལ་གྱིས་དོགས་ནས་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ལས་ནི་ལོག་འཚོའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །རྒྱགས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་འོག་ཏུ་འཆད་ལ། ལས་ནི་ཟག་པའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །རྣམ་འཚེ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དུཿཁར་འདོད་པའོ། །ལས་ནི་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་ཐོ་འཚམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་བཅུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཆུང་ངུའི་ས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་རགས་པས་ཆགས་སོགས་ལྔ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་དང་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་མི་རྟོག་པས་སྒོམ་སྤང་གི་སེམས་དང་ཡིད་ཙམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་མཚུངས་ལྡན་གྲོགས་དང་སྤངས་བྱ་རིས་དང་འབྱུང་ས་རྟེན་གྱིས་ཆུང་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །སྡེ་ཚན་ལྔའི་གོ་རིམ་ནི། དང་པོ་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་ཁྱབ་ཆེ་བ་དང་། གཉིས་པ་ནི་མཆོད་པར་འོས་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་འོག་མ་གཉིས་ལས་ཁྱབ་ཆེ་བ་དང་། བཞི་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་སྟེ་ཐ་མ་བས་ཁྱབ་ཆེ་བས་གོང་དུ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་མ་ངེས་པ་ལས་བརྩམས་པའི་མཚུངས་ལྡན་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པའི་མཚུངས་ལྡན་དང་། ཁམས་གོང་མའི་མཚུངས་ལྡན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མ་ངེས་པ་བརྒྱད་དེ་དབྱིག་བཤེས་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་ལས། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་འགྱོད་པ་དང་། །གཉིས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆགས་ཉིད་དང་། །ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ། །བརྒྱད་ནི་ངེས་པ་མིན་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ནི་སྡེ་ཚན་མ་ངེས་པ་སྟེ་གཞན་སླ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་ངེས་པ་གསུམ་ལས་རྟོག་དཔྱོད་ལ་གསུམ་ཆར་དང་། གཉིད་ལ་དང་པོ་གཉིས་དང་། འགྱོད་པ་ལ་དང་པོ་དང་། ཆགས་སྡང་ལ་ཐ་མ་གཉིས་དང་། ང་རྒྱལ་དང་ཐེ་ཚོམ་ལ་བར་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞེ་དྲུག་དང་ལྟ་བ་སྟེ་ཞེ་བདུན་རྩ་བར་དངོས་སུ་བཤད་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་སྲས་ཀྱིས་ལྟ་བའང་མ་ངེས་པ་ཡིན་པས་སྡོམ་ཚིག་རྣ་བར་མི་འོང་ཞེས་བཤད་ཀྱང་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ལ་བཏགས་པས་སྡོམ་ཚིག་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེ་དྲུག་རྫས་ཡོད་དང་། ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དྲུག་ནི་བཏགས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གང་གི་སེམས་ལ་འཁོར་དུ་སེམས་བྱུང་དུ་འབྱུང་བ་རྩི་བ་སྟེ། དེ་ལ་འདོད་པའི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་སེམས་དང་དགེ་བ་ཡིན་པས་སྡེ་ཚན་དང་པོ་གཉིས་དང་། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། འདོད་སེམས་ངེས་པར་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་ལ་ལ་དག་ཏུ་འགྱོད་པ་ཡོད་པ་དེར་དེ་བསྣ
Chinese
恐怕分离，执着于非真实的三个学处，显示不存在的事物为存在。业是邪命的所依。 骄慢的体性将在下面阐述，业是漏洞的所依。 恼害是希望众生痛苦。 业是用棍棒等进行伤害。 像这样的十种是小烦恼的地，因为粗大的行相与贪等五种相违，由于对无明和真理不颠倒思维，所以与修断的心和意稍微相同而具有。 有些人说，随伴、伴侣、断除的类别、产生之处、所依是小的。 五个组的顺序是：第一个是由于在所有心中产生而范围大，第二个是值得供养的，第三个是由于在所有烦恼中产生而比下面两个范围大，第四个是在所有不善中产生，比最后一个范围大，所以在前面显示。 第二个是不决定的随伴，有两种：欲界的随伴和上界的随伴。 第一个是不决定的八种，如《量释论》中所说： 寻与伺，以及后悔， 二与忿怒贪欲性， 我慢怀疑称为八， 说为不决定。 也就是说，这些是不决定的组，其他容易，在烦恼的决定三种中，寻伺有三种，睡眠有前两种，后悔有第一种，贪嗔有最后两种，我慢和怀疑没有中间的。 这样四十六种和见，即四十七种在根本中直接宣说，国王之子说见也是不决定的，所以总词不入耳，但见是施设于智慧，所以总词是合理的。 这样四十六种是实有，与见相关而产生的六种是假有。 依靠它，计算在哪个界的心的周围产生的心所，对此，欲界的善心中，由于是心和善，所以有第一组和第二组，以及由于产生寻和伺，所以有二十二种心所，因为欲界心必定具有寻伺。 在有些心中有后悔，在那里加上它。
English
Fearing separation, clinging to the three non-genuine trainings, showing what does not exist as existing. Karma is the basis of wrong livelihood. Pride will be explained below in its definition, karma is the basis of outflows. Harm is wishing suffering upon sentient beings. Karma is harming with sticks and so on. Such ten are the grounds of minor afflictions, because the coarse aspects contradict the five, such as attachment, and because they do not think wrongly about ignorance and truth, they are similar to and possess the mind and mere intention to be abandoned by meditation. Some say that the associates, companions, categories to be abandoned, places of arising, and bases are small. The order of the five groups is: the first is extensive because it arises in all minds, the second is worthy of offering, the third is more extensive than the lower two because it arises in all afflictions, and the fourth arises in all non-virtues, being more extensive than the last, so it is shown above. The second is the uncertain associate, which has two types: the associate of the desire realm and the associate of the upper realms. The first is the eight uncertain ones, as stated in the commentary of Dignāga: "Investigation and analysis, and regret, duality and anger, the nature of desire, pride and doubt are called eight, said to be uncertain." That is to say, these are the uncertain groups, the others are easy, in the three certainties of afflictions, investigation and analysis have three, sleep has the first two, regret has the first, attachment and aversion have the last two, and pride and doubt have none in between. Thus, forty-six and view, that is, forty-seven are directly stated in the root, and the king's son said that view is also uncertain, so the summary term does not enter the ear, but view is imputed to wisdom, so the summary term is reasonable. Thus, forty-six are substantially existent, and the six that arise in relation to view are nominally existent. Relying on that, counting the mental factors that arise as retinue in the mind of which realm, for this, in all virtuous minds of the desire realm, since it is mind and virtue, there are the first and second groups, and since investigation and analysis arise, there are twenty-two mental factors, because the desire realm mind necessarily has investigation and analysis. In some minds there is regret, there add it.