Tibetan
་འོད་ཟེར་བཞིན། །དེ་དག་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག །ཅེས་སོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ངེས་པར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེའོ། །འམ་ཞེས་པས་སེམས་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། ཐོབ་པ་མེད་ཅིང་འགོག་པ་གཉིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དག་སྲོག་དང་སྐལ་མཉམ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་མོད་ཀྱི་འདིར་མ་སྨོས་པ་ནི་མཚོན་པའམ་ཡང་ན་མ་ངེས་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་ཐོབ་པ་ནི་མཚན་གཞི་དང་ཐོབ་བྱ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བས་དེ་བརྗོད་ལ་གཞན་ལ་དེ་མེད་པས་སོ་སྙམ་ན། འདིར་ངེས་པར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཁོ་ན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་གཟུགས་ནི་ནང་དང་མི་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ངེས་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཡང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ངེས་ཤིང་རེས་འགའ་བཞིར་ལྷན་ཅིག་པ་ཡོད་དེ། མིག་དང་དེའི་རྣམ་ཤེས་སེམས་བྱུང་དང་མཚན་ཉིད་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བའི་ཚེའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སྐྱེ་ཚུལ། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ངེས་པ་ལས་བརྩམས་པའི་སྡེ་ཚན། མ་ངེས་པ་ལས་བརྩམས་པའི་མཚུངས་ལྡན། གཅིག་པ་ལྟ་བུའི་ཐ་དད། ཐ་དད་པ་ལྟ་བུའི་གཅིག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་གང་དང་སེམས་བྱུང་གང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་སེམས་བྱུང་ལ་སྡེ་ཚན་རྣམ་པ་ལྔར་ཕྱེ་བས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ས་མང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ས་མང་པོ་པ། དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ། ཉོན་མོངས་ཆེན་པོའི་ས་མང་པོ་པ། མི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ། ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུའི་ས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་སྟོབས་ཀྱིས་མྱོང་བའི་ཚོར་བ་དང་། བྱེད་ལས་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱིས་སྲེད་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང་ཟག་མེད་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པའོ། །སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་དང་། དེའི་ལས་ནི་སྒོ་གསུམ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། ལས་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་གོ །བྱེད་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དང་། ལས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །རྐྱེན་འདུས་ནས་ཡུལ་གྱི་འགྱུར་བ་གཅོད་པའི་རེག་པ་དང་། ལས་ནི་ཚོར་བའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་བློ་གྲོས་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་། ལས་ནི་སོམ་ཉི་བཟློག་པའོ། །དམིགས་པ་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་དྲན་པ་དང་། ལས་ནི་སེམས་མི་གཡེང་བའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་སྟེ་སེམས་ཡུལ་ལ་གཏོད་པའོ། །ལས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའོ། །མོས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པའམ་འདོད་པའོ། །ལས་ནི་མི་འཕྲོག་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བཅུ་པོ་དེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་བྃརྟེན་ནམ་གོ་སྐབས་མཐོང་ནས་འབྱུང་བས་སེམས་ཀྱི་ས་མང་པོ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྙོགས་མ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །ལས་ནི་འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་དོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་དད་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམ་སྟེ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པའོ། །ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་སྟེ་དམིགས་པ་ལ་གཏད་བཟོད་པ་ཡིན་ལ། ལས་ནི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སེལ་ལོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་མཉམ་ཞིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་གཉིས་ནི་འོག་ནས་འཆད་ལ། ལས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་གཉིས་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཞེན་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་། དེ་ལ་མནར་སེམས་པའི་ཞེ་སྡང་མེད་པའོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་བཏགས་པས་སྤྱིའི་ས་མང་ངོ་། །གཉིས་ཀ་ཡང་ཉེས་སྤྱོད་ལ་མི་འཇུག་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་མཐོ་མི་འཚམས་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་སྟེ། ལས་ནི་དགེ་བ་རྫོགས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལའམ་རྟེན་ཚོགས་དྲུག་དང་ཁམས་གསུམ་དང་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་ནས་འབྱུང་བས་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྨོངས་པ་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པའི་མ་རིག་པའོ། །ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀྱི་གྲོགས་བྱེད་དོ། །བག་མེད་ནི་དགེ་བ་མི་བསྒོམ་པ་ཟག་པ་ལ་སེམས་མི་བསྲུང་བའོ། །ལས་ནི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །ལེ་ལོ་ནི་དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བའོ། །ལས་ནི་དགེ་བ་ལ་
Chinese
如四光芒。（如同四种光芒）。它们与彼等一同生起。如是说。一切有为法与有为法的四种相状必定一同生起，且显现为有情者，与彼等之获得一同生起。或言，不显现为有情者，则非与获得一同生起，因无获得且二灭不生故。有情之相续与命根、同分、异生亦一同生起，然此处未言者，乃为表诠或不定，相状与获得是相基与所获得各自决定，且一同生起已述彼等，而于他者则无，如是思者，此处仅一同生起即可，不必定是各自决定故，如是说。因此，色法必定与不具内之差别彼等一同生起，心与心所亦必定与彼等一同生起，有时四者一同生起，即眼与彼之识、心所及相状一同生起之时。第二、广说分二：心与相应之生起方式，不相应行之生起方式。初者分四：从决定而起之组别，从不定而起之相应，看似一者之异，看似异者之一。初者分二：略说，广说。初者：何心与何心所一同生起之方式，由心所分五组别即可了知，因心之地多等各异故。二者分五：心之多地法，善之多地法，大烦恼之多地法，不善之多地法，小烦恼法。初者：以自力所感受之受，作用是于有漏法生起贪爱之所依，及以无漏法置于舍受。令心现起之思，其作用是令三门入于善等。于境执取相之想，作用是有漏法施设名言，及以无漏法置于舍受。欲为之意乐，作用是策发精进之所依。诸缘聚合后于境。
English
Like four rays. They arise together with them. Thus it is said. All conditioned phenomena and the four characteristics of conditioned phenomena necessarily arise together, and those that appear as sentient beings arise together with their attainment. Or, those that do not appear as sentient beings do not arise together with attainment, because there is no attainment and the two cessations do not arise. The continuums of sentient beings also arise together with life force, commonality, and ordinary beings, but the reason why they are not mentioned here is either to represent or it is uncertain. Characteristics and attainment are definitely the basis of characteristics and what is to be attained respectively, and having arisen together, they have been mentioned, but others do not have them. If you think like this, it is enough to just arise together here, it is not necessary to be definitely separate, so it is said. Therefore, form is definitely arisen together with those differences that do not have inner, and mind and mental factors are also definitely arisen together with them, and sometimes the four arise together, that is, when the eye and its consciousness, mental factors, and characteristics arise together. Second, the detailed explanation is divided into two: the way mind and concomitants arise, and the way non-associated formations arise. The first is divided into four: categories based on certainty, concomitants based on uncertainty, differences that seem like one, and one that seems like differences. The first is divided into two: brief explanation, detailed explanation. The first is: the way in which which mind and which mental factors arise together can be understood by dividing mental factors into five categories, because the many grounds of mind and so on are different. The second is divided into five: the many grounds of mind, the many grounds of virtue, the many grounds of great afflictions, the many grounds of non-virtue, and the small afflictions. The first is: feeling experienced by its own power, the function is the basis for the arising of craving by contaminated dharmas, and placing it in equanimity by uncontaminated dharmas. Thinking that manifests the mind, its function is to make the three doors enter into virtue and so on. Perception that grasps the characteristics of objects, the function is to apply terminology to contaminated dharmas, and to place it in equanimity by uncontaminated dharmas. The intention to act, the function is to be the basis for initiating diligence. After the conditions are gathered, to the object.
Chinese
变异的断绝是触，作用是感受的所依。善于辨别的智慧是智慧，作用是遣除犹豫。不忘境而执持是忆念，作用是心不散乱。作意是心的行相，即心专注于境。作用是心执持特殊的境。胜解是执持境为功德或者希求。作用是不被夺走。等持是心一缘专注于境。作用是如实知之智慧的所依。如是这十者依赖于一切心或者见到机会而生起，故称心之多地法。第二，信是使远离烦恼和近烦恼的垢染。作用是欲的所依。不放逸是修习信等善法而视为珍爱。作用是成办一切超世间的圆满。轻安是心堪能，即能忍专注于境，作用是消除五盖。舍是心平等且任运成就。作用是不分别二种烦恼之境。知惭和知愧二者在下文阐述，作用是遮止恶行。二种善根是不贪著于取蕴和追求，以及不嗔恨于此而生恼。无痴是假立为智慧，故是共同的多地法。二者也是具有不入于恶行的作用。不害是悲心，即具有不与高度不相称的作用。精进是对善法欢喜，作用是成办圆满的善法。这十者恒常存在于一切善心中，或者从六根聚、三界、有漏无漏等众多处生起，故是善之多地法。第三，愚昧是下文将阐述的无明。作用是成为二种烦恼的助手。放逸是不修善法，不守护心于漏。作用是恶行的所依。懈怠是不喜好善法，作用是对于善法
English
Cessation of change is contact, and its function is to be the basis of feeling. The wisdom that discriminates well is wisdom, and its function is to dispel hesitation. Holding onto the object without forgetting is mindfulness, and its function is to prevent the mind from wandering. Attention is the activity of the mind, that is, the mind focuses on the object. Its function is to hold the mind on a specific object. Aspiration is to hold the object as a virtue or to desire it. Its function is not to be taken away. Samadhi is the mind focusing single-pointedly on the object. Its function is the basis of wisdom that knows things as they are. Thus, these ten depend on all minds or arise from seeing an opportunity, hence they are called the many mental states. Secondly, faith is what separates from the defilements of afflictions and near afflictions. Its function is the basis of desire. Vigilance is cultivating virtuous dharmas such as faith and cherishing them. Its function is to accomplish all transcendent perfections. Pliancy is the mind being workable, that is, being able to endure focusing on the object, and its function is to eliminate the five obscurations. Equanimity is the mind being equal and spontaneously accomplished. Its function is not to distinguish between the objects of the two afflictions. Self-respect and conscientiousness will be explained below, and their function is to restrain misconduct. The two roots of virtue are the absence of attachment to and pursuit of the aggregates of appropriation, and the absence of hatred and resentment towards them. Non-ignorance is nominally wisdom, so it is a common many-ground dharma. Both also have the function of not engaging in misconduct. Non-harming is compassion, that is, having the function of not being incompatible with height. Diligence is rejoicing in virtue, and its function is to accomplish perfect virtue. These ten are always present in all virtuous minds, or arise from many sources such as the six aggregates, the three realms, contaminated and uncontaminated, so they are the many virtuous grounds. Thirdly, delusion is the ignorance that will be explained below. Its function is to be a helper of the two afflictions. Non-vigilance is not cultivating virtue and not guarding the mind against outflows. Its function is the basis of misconduct. Laziness is not delighting in virtue, and its function is towards virtue