Tibetan
ལས་ལས་བྱུང་བའི་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་དང་སྡོམ་ནས་བསྲིངས་ལ། གཏོང་བ་ན་ཚེ་དང་འགལ་བའི་འབྱུང་བ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་འཕེན་པས་རྣམ་སྨིན་མིན་ཡང་སྲོག་རྣམ་སྨིན་ཞེས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་སོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་དྲུག་ལས། རྟེན་ནི། བློ་གསལ་བས་གླིང་གསུམ་གྱི་ཕོ་མོའི་རྟེན་ནོ། །གང་ཟག་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་དུས་དང་མི་སྦྱོར་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ལོ། །ཚུལ་ནི། འཇོག་ཚུལ་ནི་སྔར་བཞིན་དང་གཏང་ཚུལ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་ཅིང་ཡོ་བྱད་ཕུལ་ནས་བདག་གི་ཚེའི་རྣམ་སྨིན་ལོངས་སྤྱོད་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཏེ་ཡིད་དང་ལུས་དང་ངག་ལས་རིམ་བཞིན་ནོ། །དགོས་པ་ནི། གཞན་ལ་ཕན་པའམ་བསྟན་པ་སྲུང་ཞིང་གནས་པའི་དོན་དུ་ཚེ་བསྲིངས་བ་ལས་ནུས་པ་གཞན་མ་མཐོང་བས་བསྲིངས་ལ་གསོན་ཡང་དོན་གཉིས་མ་མཐོང་བ་དང་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བས་གཏོང་ངོ་། །ཚེ་སྲོག་གི་ཁྱད་པར་ནི། མདོ་ལས། སྲོག་གི་འདུ་བྱེད་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཚེའི་འདུ་བྱེད་དག་གཏོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ན། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། ཁྱད་པར་མེད་དེ། གདགས་པ་ལས་སྲོག་གང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་པའི་ཚེའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི། སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་དང་སྲོག་ཅེས་ཟེར་ལ། འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུར་མེད་པའམ་མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྫས་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གནས་པ་ཙམ་དུ་སྟོན་པའོ། །དག་ཅེས་པ་ནི་མང་པོའི་ཚིག་སྟེ་སྐད་ཅིག་གི་དོན་བསྒྲུབ་པ་དང་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ཚེ་གཏོང་འཇོག་བྱས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྐུ་ཚེ་ལ་མངའ་བརྙེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་འདོད་ན་བསྐལ་པའམ་དེ་བས་ལྷག་པར་བཞུགས་པར་ནུས་སོ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་འདུལ་བའི་ཕྱིར་ཟླ་བ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དེ་ཕྱིན་ཆད་གདུལ་བྱའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཏང་ཞེས་སློབ་དཔོན་བཞེད་དོ། །བྱེ་སྨྲ་ནི། བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཐུན་དང་པོ་ལ་ལྷའི་བུ་དང་། ཐུན་གཉིས་པ་ལ་ལྷའི་སྤྱན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ནས་གསུམ་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཡངས་པ་ཅན་དུ་སྲོག་གི་འདུ་བྱེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་འཆི་བདག་དང་། ཀུ་ཤའི་གྲོང་གྱད་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་
Chinese
从业力产生的力量之来源，通过收摄而延续，舍弃时则产生与寿命相违背的来源。因此，那是因为业力的牵引耗尽，通过禅定的力量牵引，虽然不是异熟果，但所谓“寿命异熟”是指大多数情况。第三部分有六点：所依是，聪慧者是三界男女的所依。补特伽罗是，阿罗汉获得极高的禅定，从时间和非时两种情况中解脱。方式是，安住的方式如前，舍弃的方式是进入禅定，供养资具后，祈愿我的寿命异熟成为享用，从意、身、语依次进行。必要是，为了利益他人或守护和住持教法而延续寿命，除此之外没有见到其他作用，因此延续寿命而活着，但没有见到这两种目的，并且因为厌倦轮回而舍弃。寿命和生命的区别是，经中说：“加持生命的行，舍弃寿命的行。”那么，这两者的区别是什么呢？毗婆沙师说：没有区别，因为在假立中，什么是生命呢？说是三界的寿命。经部师说：过去和现在的业的果报称为寿命和生命，所谓“行”是指不是恒常唯一的，或者是不具足行的无物质的蕴的相续存在而已。所谓“诸”是多数之词，是为了成办刹那之义和没有厌倦的缘故。特别说明示现寿命的舍弃和安住的必要是为了显示对寿命的自在，也就是通过修习四神足，如果想，能够住留一劫或超过一劫，为了成办这个誓言，以及为了调伏遍行良善，加持三个月，此后为了做调伏者的利益而舍弃，这是学者的观点。毗婆沙师说：为了显示战胜四魔，也就是在菩提树下，第一个时段是天子，第二个时段是用天眼观察世间，第三个时段是烦恼，在广严城中加持生命的行，因此是死主，在拘尸城的巨人之村附近
English
The source of power arising from karma is prolonged by gathering and restraining. When abandoning it, it creates a source contrary to life. Therefore, it is because the attraction of karma is exhausted, and it is drawn by the power of Samadhi. Although it is not a Vipaka (karmic result), the so-called "life Vipaka" refers to most situations. The third part has six points: The basis is that the intelligent one is the basis for males and females of the three realms. The individual is an Arhat who has attained the highest Samadhi and is liberated from both timely and untimely circumstances. The method is that the way of abiding is as before, and the way of abandoning is to enter Samadhi, offer possessions, and then pray that the Vipaka of my life may become enjoyment, proceeding sequentially from mind, body, and speech. The necessity is to prolong life for the benefit of others or to protect and maintain the Dharma. No other function is seen other than this, so life is prolonged to live, but these two purposes are not seen, and because of weariness with Samsara, it is abandoned. The difference between life and lifespan is that the Sutra says, "Bless the activities of life, and abandon the activities of lifespan." So, what is the difference between these two? The Vaibhashika says: There is no difference, because in designation, what is life? It is said to be the lifespan of the three realms. The Sautrantika says: The fruits of past and present karma are called lifespan and life, and the so-called "activity" refers only to the continuous existence of impermanent and non-substantial aggregates. The word "all" is a plural term, for the sake of accomplishing the meaning of a moment and because there is no weariness. The necessity of specifically showing the abandonment and abiding of lifespan is to show mastery over lifespan, that is, by practicing the four miraculous legs, if one wishes, one can remain for a Kalpa or more. For the sake of accomplishing this vow, and for the sake of taming the wandering Rabzang, bless for three months, and thereafter abandon for the benefit of the trainees. This is the view of the teacher. The Vaibhashika says: It is to show victory over the four Maras, that is, under the Bodhi tree, the first period is the son of the gods, the second period is observing the world with the divine eye, the third period is afflictions, and in Vaishali, the activities of life are blessed, therefore it is the Lord of Death, near the village of the giants in Kushinagar.
Tibetan
ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏང་བས་ཕུང་པོའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། ལས་ཀྱི་བདུད་ཅེས་པ་དང་ལྔ་འབྱུང་ངོ་། །དབང་པོ་བཅུ་གཉིས་ནི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པ་དང་མིན་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་བདུན་ལ་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་རྒྱས་བྱུང་གཉིས་དང་། ཡིད་དང་ཚོར་བ་བཞི་ལ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་གཉིས་གཉིས་ཡིན་ལ། ཐ་མ་བརྒྱད་དགེ་བར་ངེས་པ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་དུ་ངེས་པས་རྣམ་སྨིན་དུ་མ་གཏོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་མདོ་ལས་ལས་ནི་གསུམ་སྟེ་ཞེས་ཡིད་མི་བདེ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མྱོང་འགྱུར་ལྔས་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མྱོང་འགྱུར་ལ་བསམ་གྱི་རྣམ་སྨིན་མིན་ཏེ། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་སེམས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཙམ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་མི་བདེ་དེ་གཅིག་པུ་ནི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་དང་མི་དགེ་བ་གང་རུང་དུ་ངེས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དབང་པོ་བཅུ་ནི་རྣམ་སྨིན་དང་བཅས་མ་བཅས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་དང་ཚོར་བ་གཞན་བཞིའི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ནི་རྣམ་སྨིན་དང་བཅས་ཤིང་ལུང་མ་བསྟན་དང་། ཟག་མེད་ནི་རྣམ་སྨིན་དང་མ་བཅས་ཤིང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །ལྷག་མ་གཟུགས་ཅན་བདུན་དང་སྲོག་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་གསུམ་ནི་ཟག་མེད་ཡིན་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །བཞི་པ་ནི། དགེ་བ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཐ་མ་བརྒྱད་ཡིན་ཞིང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྐྱེད་པས་དགེ་མི་དགེ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་ཁ་ཆེ་བ་འདོད་ལ། ཉི་འོག་པ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཡང་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །ཡིད་དང་ཚོར་བ་གཞན་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་དང་། གཞན་གཟུགས་ཅན་བདུན་དང་སྲོག་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ནའོ། །ལྔ་པ་ནི། དྲི་མེད་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་བཅུ་དགུ་པོའི་རིགས་ནི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་རྒྱས་པར་གཏོགས་ལ། དྲི་མེད་གསུམ་དང་དེའི་སྟེང་དུ་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་རྟེན་མི་མཛེས་པར་བྱེད་པས་ཕོ་མོའི་དབང་པོ་ཡང་མེད་ཅིང་། མདོ་ལས། མོས་ཚངས་པ་བྱེད་པ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་ཕོ་ནི་གནས་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཕོའི་ཁྱད་པར་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཙམ་མོ། །ལུས་འོད་ལྟར་དྭངས་པ་ནི་འཕྲལ་གྱི་རྐྱེན་མཚོན་བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་མི་དགེ་བ་སྤངས་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་
Chinese
据说，舍弃寿命的行就能战胜蕴魔。在《智慧增长经》中说，业魔等五种产生。十二处是异熟，有是与非是两种。七种有色法有异熟生和异熟增长两种。意和四种感觉有无记异熟生和除此之外的两种。最后八种必定是善的，不适意必定是善或非善，仅仅不是异熟。如果经中说业有三种，与所说的不适意感受的业相违，那么，与五种感受相应的感受不是思的异熟，因为仅仅是从意欲和不意欲的心的分别念产生并寂灭的缘故。第三，不适意那一个单独必定是有漏善和非善中的任何一个，因此仅仅是具有异熟果的。十处是有异熟和无异熟两种。意和另外四种感觉的非善和有漏善是有异熟的，是无记的，无漏是无异熟的，信心等是有漏无漏的区别。其余七种有色法和命是仅仅无记的。最后三种是无漏的，因为不能作为异熟的因，因此成立为没有异熟。第四，必定是善的最后有八种，不适意是由分别念产生的，因此肯定是善与非善两种，这是克什米尔人的观点。日下部则认为也有无记。意和另外的感觉有善等三种，其他七种有色法和命是一种，仅仅是无记。第五，除了无垢三种之外的十九种属于增长欲贪。无垢三种之上，没有与性爱欲和使所依不悦意相关联的事物，也没有男女根。经中说，信行梵行者没有处所，男子有处所，这仅仅是男子具有其他特点。身体像光一样清澈，是从暂时的因缘，如摩擦等产生，以及舍弃非善所致的异熟。
English
It is said that by abandoning the activities of life, one overcomes the Mara of the aggregates. In the Sutra of Increasing Wisdom, it says that the Mara of karma and the five elements arise. The twelve sources are the result of maturation, being both existent and non-existent. The seven forms have two types of maturation: born and grown. The mind and the four feelings have two types: unspecified maturation and others. The last eight are definitely virtuous, and unpleasantness is definitely either virtuous or non-virtuous, so it is only not a result of maturation. If the sutra says that there are three types of karma, it contradicts the statement that unpleasantness is experienced. However, the experience associated with the five experiences is not considered a result of maturation, because it arises and subsides only from the mental discrimination of desire and aversion. Thirdly, that unpleasantness alone is definitely either defiled virtue or non-virtue, so it is only with the fruit of maturation. The ten sources are of two types: with and without maturation. The non-virtue and defiled virtue of the mind and the other four feelings are with maturation and are unspecified, while the undefiled is without maturation, and faith and so on are distinctions of defiled and undefiled. The remaining seven forms and life are only unspecified. The last three are undefiled, so they cannot be the cause of maturation, and therefore it is established that there is no maturation. Fourthly, the last eight are definitely virtuous, and unpleasantness is produced by discrimination, so it is definitely both virtuous and non-virtuous, which is the view of the Kashmiris. The Sun-under-the-Earth school believes that there is also unspecified. The mind and other feelings have three types, such as virtue, while the other seven forms and life are of one type, only unspecified. Fifthly, the nineteen types, except for the three stainless ones, belong to the increase of desire. Above the three stainless ones, there is no attachment to sexual desire or making the basis unpleasant, and there are no male or female organs. The sutra says that the faithful practitioner of pure conduct has no place, and the male has a place, which is only that the male has other characteristics. The body is as clear as light, which is the result of temporary causes, such as rubbing, and abandoning non-virtue.