Tibetan
ར་བྱེད་པ་ན། །སྤྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བར་བྱེད། །གཅིག་གཅིག་མི་སྨྲར་གྱུར་པ་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྨྲར་འགྱུར། །ཞེའོ། །ཅི་སྨྲ་སེམས་ཀྱི་ཚེ་སྤྲུལ་སེམས་མེད་ན་རྒྱུ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྲུལ་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བས་སུ་སྨྲ་ཞེ་ན། དང་པོ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སྤྲུལ་པ་བྱས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་སྨྲར་འཇུག་གོ་ཞེས་འཕངས་ཏེ། སྤྲུལ་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ནས་འདི་སྲིད་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གཞན་སྨྲ་སེམས་ཀྱིས་ངག་སྨྲ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཅི་གསོན་པོ་ཁོ་ན་ལ་བྱིན་རླབས་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། སྤྲུལ་པ་པོ་ཤི་བ་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་འཕངས་པ་མ་རྫོགས་བར་དུ་བྱིན་རླབས་ཡོད་དེ། འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་དེའི་སྤྲུལ་པས་དེའི་ཕྱག་གིས་རུས་པ་བསྣམས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །ཤ་ཁྲག་སོགས་མི་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་བྱིན་བརླབས་དེ་མེད་དེ། འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་ཤ་སོགས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་རུས་པ་སོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཤི་བ་ལ་བྱིན་རླབས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། འོད་སྲུང་གི་ཀེང་རུས་གནས་པ་ནི་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མཐུའོ་ཞེས་སོ། །ཅི་སེམས་གཅིག་གིས་སྤྲུལ་པ་གཅིག་ཁོ་ན་སྤྲུལ་པར་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། དང་པོར་ཐོབ་མ་ཐག་གི་སེམས་དུ་མས་སྤྲུལ་པ་གཅིག་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མངོན་ཤེས་བྱང་བར་གྱུར་ནས་ནི་བཟློག་པ་སྟེ་སེམས་གཅིག་གིས་སྤྲུལ་པ་དུ་མ་སྤྲུལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། གནས་གཉིས་པར་སྤྲུལ་སེམས་ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་པ་དེ་ངེས་སམ་ཞེ་ན། སྒོམ་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཏེ། འདོད་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པས་མི་དགེ་བ་མིན་ཞིང་གོང་སར་མངོན་དུ་འགྱུར་བས་དགེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ཀླུ་ཤ་ཟ་སོགས་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཕན་གནོད་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ལྔ་པ་ནི། ཅི་རྫུ་འཕྲུལ་གཉིས་པོ་དེར་ཟད་དམ་ཞེ་ན། མ་ཟད་དེ། གཉིས་པོ་དེ་དང་སྔགས་ལས་བྱུང་བ་དང་སྨན་དག་ལས་བྱུང་བ་དང་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་དང་རྣམ་པ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅི་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བ་ལྷའི་དངོས་སམ་འོན་ཏེ་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་ལྟར་འདྲ་བ་ལས་བཏགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་
Chinese
如此行持时，所有化身皆能言说。若有一个不能言说，则所有化身皆不能言说。如是说。若言说心之时，没有化身心，则由彼因所生之化身亦将不存，何者能言说耶？初时结合之际，作化身并加持之，令其言说。如是抛掷（加持），以化身心化现后，加持令其住于此处，为令其他言说心投入于语之言说故。难道唯有活者才有加持吗？化身者死后，只要所抛掷（加持）未尽，亦有加持。如大迦叶尊者加持化身后，于其逝世后，其化身以彼之手持骨，宣说佛法，令九十六俱胝声闻获得阿罗汉果，此乃小部经所说。如是，于《悲悯白莲经》中亦有记载。对于不依赖血肉等之事物，则无此加持，因大迦叶尊者未加持血肉等，而加持骨等之故。其他则谓死者无加持，迦叶尊者之骨骸能住世，乃清净天众之神力也。难道一心仅能化现一个化身吗？初得之时，诸多心能化现一个化身，而于神通清净之后，则反之，一心能化现诸多化身。第四，于第二处，化身心为无记，此说是否确定？由禅定所生者为无记，唯有脱离欲界者才有，故非不善，且于上地显现，故非善。天、龙、食肉者等所具有之生而有者，则由利益损害等之影响，而有三种。第五，难道神通仅止于彼二者吗？非也，彼二者与由咒语所生者、由药物所生者、由业所生者，共有五种。第二，天眼天耳是天人的真实之物，抑或如转轮圣王等一般，仅是相似之假立？乃真实之物，乃生果之禅定。
English
When acting thus, all emanations speak. If one cannot speak, then all of them will not speak. Thus it is said. If at the time of the speaking mind, there is no emanation mind, then the emanation arising from that cause will also not exist, who will speak? At the initial time of combination, make an emanation and bless it, causing it to speak. Thus casting (the blessing), after emanating with the emanation mind, bless it to remain here, so that other speaking minds may engage in the speech of words. Is it only the living who have blessings? Even after the death of the emanator, as long as the cast (blessing) is not exhausted, there is still blessing. For example, the great Kashyapa blessed an emanation, and after his passing, that emanation held bones in his hand and taught the Dharma, causing ninety-six kotis of Shravakas to attain the fruit of Arhatship, as stated in the minor scriptures. Similarly, it is also mentioned in the Karuṇāpuṇḍarīka Sūtra. For things that do not rely on flesh and blood, there is no such blessing, because the great Kashyapa did not bless flesh and blood, but blessed bones and so on. Others say that there is no blessing for the dead, and that the skeleton of Kashyapa remains in the world due to the power of the gods of the Pure Abodes. Does one mind only emanate one emanation? At the beginning, many minds emanate one emanation, but after clairvoyance becomes purified, it is the opposite, one mind can emanate many emanations. Fourth, in the second place, is it certain that the emanation mind is unspecified? That which arises from meditation is unspecified, it is only possessed by those who are liberated from desire, therefore it is not unwholesome, and because it manifests in higher realms, it is not wholesome. That which is born from beings such as gods, nagas, flesh-eaters, etc., has three aspects due to the influence of benefit and harm. Fifth, are the two kinds of magical powers limited to those two? No, those two, together with those arising from mantras, those arising from medicine, and those arising from karma, make five kinds. Second, are the divine eye and ear the real things of the gods, or are they merely similar fabrications like those of a Chakravartin? They are real things, they are the dhyana of producing fruit.
Tibetan
བདག་གི་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །བརྟེན་པ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་མཐུས་སྔར་གྱི་དབང་པོའི་ཚོགས་པར་བསམ་གཏན་ས་པའི་འབྱུང་བ་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཅན་དང་བ་ཐོག་མར་གྲུབ་ནས་མ་ཞིག་གི་བར་རྟག་ཏུ་བརྟེན་བཅས་ཁོ་ན་སྟེ། རྟེན་གཅིག་གམ་གཉིས་ཀ་གཏན་ཞར་བ་དང་ལོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མ་ཚང་བ་ལ་མེད་ཅེས་པའམ། གཉིས་ཀའི་ཆོས་སུ་སྦྱར་ཡང་རུང་ཞེས་འཆད་དོ། །ཡུལ་ནི་ཐག་རིང་བ་དང་ཆ་ཕྲ་བ་དང་། སོགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ། གང་ཕྱིར་ཤ་ཡི་མིག་གིས་གཟུགས། །ཐག་རིང་གནས་དང་སྒྲིབ་པ་དང་། །ཕྲ་བ་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་ལྟར། །དེ་ཕྱིར་ལྷ་ཡིས་མཐོང་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། ལྷའི་མིག་གིས་ཐག་ཇི་སྲིད་ཅིག་མཐོང་ཞེ་ན། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་རིམ་པ་བཞིན་སྟོང་དང་སྟོང་གཉིས་དང་སྟོང་གསུམ་མཐོང་ལ། དེ་གསུམ་གྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ལྷའི་མིག་གིས་རིམ་བཞིན་སྟོང་གཉིས་དང་གསུམ་དང་གྲངས་མེད་མཐོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་རྫུ་འཕྲུལ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བས་ཐོབ་བམ་ཞེ་ན། མངོན་ཤེས་གཞན་ལ་ཡང་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད་མོད། སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་མིག་དེས་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་རང་བཞིན་ཕྲ་བ་དེ་མི་མཐོང་ལ། སེམས་ཤེས་སྐྱེས་ཐོབ་དེ་ནི་དང་པོའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་ཅིང་། གང་གི་ལུས་སེམས་ཀྱི་མཚན་མ་བཟུང་བས་ཤེས་པའི་རྟོག་གེ་པ་དང་། རྟོག་བྱེད་ཅེས་པའི་རིགས་སྔགས་ཀྱིས་བྱས་པའང་དགེ་སོགས་གསུམ་མོ། །སེམས་ཤེས་དང་སྔོན་གནས་དྲན་པ་སྐྱེས་ཐོབ་དམྱལ་བ་པས་ནི་དང་པོ་སྐྱེ་མ་ཐག་ཚོར་བས་མ་ཉེན་པ་ན་ཤེས་ལ། དེ་ཡང་གནས་བཞི་པར་ཁ་ཅིག་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་ན་དགེ་བ་མཚམས་མི་སྦྱོར་བར་བཤད་པས་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་བསམ་པར་མངོན་ཞེས་བཤད་དོ། །འགྲོ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཡི་དྭགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་པ་ནི། བདག་གིས་མཐུན་དང་མི་མཐུན་ལས། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་གང་བསགས་པ། །དེ་དག་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་དེ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དུཿཁ་བརྟེན། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྟེན་ནི་མི་རྣམས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཆར་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་མེད་ལ། འགྲོ་བ་གཞན་ན་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །རྫུ་འཕྲུལ་སྐྱེས་ཐོབ་དམྱལ་བ་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མིག་རྣ་སྐྱེས་ཐོབ་འདོད་ལྷ་ཀླུ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ལ་ཡོད་པར་བཤད། ལྷག་མ་གཉིས་ནི་འགྲོ་བ་བཞི་ནའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ལས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མི་དང་དུད་འགྲོ་ལ་ཡོད་ཅིང་མིག་རྣ་སྔོན་གནས་དྲན་པ་ལས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མི་ལ་ཡོད་དེ།
Chinese
与我没有区别。所依是依靠禅定的力量，在先前的根识集合中，以禅定地的地界作为原因，最初形成有色之物，直到未坏灭之间，总是具有所依。或者说，对于只有一个或两个所依，如天生残疾、瞎子等不完整的人来说，是没有的。也可以将两者（所依和能依）的法结合起来解释。境是遥远的、细微的，等等，是指具有遮蔽性的行境。因为肉眼无法看到：远处之物、被遮蔽之物、细微之物。因此，认为天眼能够看到。那么，天眼能看到多远呢？声闻、独觉、佛陀三者在没有刻意造作的情况下，依次能看到一千、二千、三千世界。而这三者的刻意造作的天眼，依次能看到二千、三千和无数世界。第三个问题是：难道只有通过生得才能获得神通吗？虽然在其他神通中也有通过生得获得的，但是生得的天眼是无法看到中阴身等自性细微之物的。生得的心识有三种，即最初由意念所决定的善等三种。通过执取身体和心识的相状来了解的论师，以及称为“作意”的明咒所产生的，也是善等三种。地狱众生的生得的心识和宿命通，在最初出生时，在没有被感受所逼迫时就能了知。而且，在第四处，有些人说在地狱出生时，不会连接善业，所以说大多数情况下是意念显现。其他有情众生总是能了知，饿鬼也能了知，比如：我所积聚的顺与不顺的受用，都被他人享用，而我们却只能依靠痛苦。所依是指人类，因为人类没有通过生得获得全部五种神通，但在其他有情众生中是存在的。地狱中也没有生得的神通，据说欲界天、龙和色界中有生得的眼耳。其余两种在四种有情中都有。神通由业产生，存在于人类和旁生中，而眼耳和宿命通由业产生，只存在于人类中。
English
There is no difference from me. The support is that, relying on the power of meditative concentration, in the previous aggregate of faculties, with the element of the meditative ground as the cause, the first formation of colored objects occurs, and until they are not destroyed, they are always dependent. Or, it is said that for those with only one or two supports, such as those who are congenitally disabled, blind, etc., who are incomplete, it does not exist. It is also acceptable to combine the dharmas of both (the support and the supported). The object is that which is distant, subtle, etc., meaning those with obscuring objects of activity. Because the flesh eye cannot see: distant objects, obscured objects, and subtle objects. Therefore, it is thought that the divine eye can see. How far can the divine eye see? The Shravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas can see one thousand, two thousand, and three thousand worlds respectively without intentional fabrication. And the intentionally fabricated divine eyes of these three can see two thousand, three thousand, and countless worlds respectively. The third question is: Is it only through birth that one obtains miraculous powers? Although there are also those obtained through birth in other superknowledges, the divine eye obtained by birth cannot see the subtle nature of the intermediate state, etc. The mind-consciousness obtained by birth has three types, namely the three types of virtue, etc., initially determined by intention. The logicians who understand by grasping the characteristics of body and mind, and those produced by the mantra called "attention," are also the three types of virtue, etc. The mind-consciousness and the recollection of past lives obtained by birth by hell beings are known at the first moment of birth, when they are not threatened by feeling. Moreover, in the fourth place, some say that when born in hell, they do not connect with virtuous karma, so it is said that in most cases, intention manifests. Other sentient beings always know, and hungry ghosts also know, such as: The enjoyments I have accumulated, both favorable and unfavorable, are enjoyed by others, while we can only rely on suffering. The support refers to humans, because humans do not obtain all five miraculous powers through birth, but they exist in other sentient beings. There are also no miraculous powers obtained by birth in hell, and it is said that the eyes and ears obtained by birth exist in the desire realm gods, nagas, and the form realm. The remaining two exist in the four types of sentient beings. Miraculous powers arise from karma and exist in humans and animals, while the eyes, ears, and recollection of past lives arise from karma and exist only in humans.